Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Конфедеративтік Штаттарының аумағы
Аризонаның Конфедеративтік аумағы (1861–1865)
Territory of the Confederate States of America
the Confederate territory of Arizona (1861–1865)
Аризона территориясы, көбінесе Конфедеративтік Аризона деп аталатын, 1861 жылдың 1 тамызынан 1865 жылдың 26 мамырына дейін, генерал Эдмунд Кирби Смит басқаратын Конфедеративтік Штаттар Армиясының Транс-Миссисипи департаменті Луизиана штатының Шривпорт қаласында капитуляция жасағанға дейін сақталды. Алайда, Глориетта асуы шайқасынан кейін конфедераттар аумақтан шығуға мәжбүр болды, ал 1862 жылдың шілдесіне қарай аумаққа Конфедерацияның тиімді бақылауы тоқтатылды. 1861 жылдың наурыз айында сецессиялық конвенция делегаттары Нью-Мексико территориясынан және Одақтан бөлініп, Конфедерацияға қосылуға дауыс берді. Ол Нью-Мексико территориясының 34-ші параллельдің оңтүстігіндегі бөлігінен, қазіргі Нью-Мексико және Аризона штаттарының аймақтарын қамтыды. Астанасы – Месилла, оңтүстік шекарада орналасқан. Бұл аймақ 1863 жылдың ақпанында Одақ үкіметі құрған Аризона территориясымен қабаттасты. Аризона 1861 жылдың 1 тамызында полковник Джон Р. Бейлордың Месилла шайқасындағы жеңісінен кейін Конфедерация территориясы деп жарияланды. Глориетта асуындағы (1862 жылдың 26-28 наурызы) шайқастан кейін оның бұл аймақтағы билігі әлсіреді, бұл Нью-Мексико кампаниясының шешуші шайқасы болды. 1862 жылдың шілдесінде Конфедерацияның аумақтық үкіметі Техас штатының Эль-Пасо қаласына көшті. Одақ әскерлерінің жақындауымен ол Сан-Антониоға көшірілді және азамат соғысының соңына дейін сонда қалды. Аумақ Конфедеративтік Штаттар Конгресінде өкілдік етуді жалғастырды, ал конфедерат әскерлері соғыс аяқталғанға дейін Аризона туы астында күресін жалғастырды. Екі Аризона территориясының саяси географиясы айырмашылықты құрады: Конфедеративтік Аризона тарихи Нью-Мексико территориясының оңтүстік жартысын, ал Одақ анықтаған Аризона территориясы Нью-Мексико территориясының батыс жартысын құрады, бұл қазіргі Аризонаның негізі болды.
Arizona Territory, colloquially referred to as Confederate Arizona, was an organized incorporated territory of the Confederate States of America that existed from August 1, 1861, to May 26, 1865, when the Confederate States Army Trans Mississippi Department, commanded by General Edmund Kirby Smith, surrendered at Shreveport, Louisiana. However, after the Battle of Glorieta Pass, the Confederates had to retreat from the territory, and by July 1862, effective Confederate control of the territory had ended. Delegates to the secession convention had voted in March 1861 to secede from the New Mexico Territory and the Union, and seek to join the Confederacy. It consisted of the portion of the New Mexico Territory south of the 34th parallel, including parts of the modern states of New Mexico and Arizona. The capital was Mesilla, along the southern border. The breakaway region overlapped Arizona Territory, established by the Union government in February 1863. Arizona was proclaimed a Confederate territory on August 1, 1861, after Colonel John R. Baylor's victory at the Battle of Mesilla. His hold on the area was broken after Glorieta Pass (March 26–28, 1862), the defining battle of the New Mexico Campaign. In July 1862, the Confederate territorial government withdrew to El Paso, Texas. With the approach of Union troops, it relocated to San Antonio, where it remained for the duration of the civil war. The territory continued to be represented in the Confederate States Congress, and Confederate troops continued to fight under the Arizona banner until the war ended. The political geography of the two Arizona Territories differed in that the Confederate Arizona was approximately the southern half of the historic New Mexico Territory, while the Union defined Arizona Territory was approximately the western half of what had been New Mexico Territory, which became the basis for present day Arizona.
Өмірбаян
Соғыс басталғанға дейін, қазіргі Нью-Мексико және Аризона штаттарының жері Нью-Мексико аумағының және Уильям Уокердің Төменгі Калифорния және Сонора республикаларымен қатар жүрген Гадсден сатып алуының бір бөлігі болды. Көктемнің 1856 жылы Санта-Федегі аумақтық үкімет территорияның оңтүстік бөлігін тиімді басқару мүмкіндігіне қатысты алаңдаушылық білдірді. Бұл бөлік, қалған жерлерден қиын шөлді аймақ – Жорнада-дель-Муэрто арқылы бөлініп жатты. 1858 жылдың ақпан айында Нью-Мексиконың аумақтық заң шығару жиналысы Аризона аумағын құруды қолдайтын қаулы қабылдады. Шекара Вашингтондан батысқа қарай 32-ші меридиан бойынша белгіленуі тиіс еді. Заң шығарушы орган Нью-Мексикодағы барлық үндістерді Аризонаның солтүстігіне көшіруді ұсынды. 1860 жылдың сәуір айында Конгресс әрекет етуін күтпеген аумақ конвент шақырып, Тусон қаласында 31 делегат жиналды. 1860 жылдың шілде айында конвент Нью-Мексико аумағының 34-ші солтүстік параллелінің оңтүстігінен құрылатын "Аризона аумағы" үшін конституция жобасын жасады. Конвент Льюис С. Оуингсті аумақтық губернатор етіп сайлады және Конгресске делегат сайлады. Құлдыққа қарсы болған өкілдер жаңа аумақ құруға қарсы шықты, себебі олардың пікірінше, ол құлдар мемлекетіне айналуы мүмкін. Аймақтағы көптеген адамдар құлдықты жақтады, олардың кейбіреулері оңтүстік штаттармен бизнес байланыстарында болды және солардың арасынан көшіп келгендер де болды. Бұған қоса, бұл жаңа аумақтың барлығы құл және еркін штаттар арасындағы бұрынғы Миссури келісімінің шекара сызығының төмен жағында орналасқан. Тюсон конвентінің шешімдері АҚШ Конгресімен бекітілмегендіктен, Уақытша аумақ заңды тұлға ретінде танылмады. Бірақ ол бір кезге Аризона аумағының де-факто, егер де-юре емес, үкіметі ретінде жұмыс істеді. Уақытша аумақтың губернаторы Льюис С. Оуингс Джеймс Генри Тевисті алғашқы аумақтық милицияны құруға тағайындады. Ол үш ротадан тұратын Аризона рейнджерлерін құрады, олар аумақты апачтар мен қарақшылардан қорғады. Екі рота Пинос-Альтос кен лагерінде, ал тағы біреуі Месиллада құрылды.
Before the start of the war, the land of the current states of New Mexico and Arizona was part of the New Mexico Territory and the Gadsden Purchase, which ran parallel to William Walker's Republics of Lower California and Sonora. As early as 1856, the territorial government in Santa Fe had raised concerns about being able to effectively govern the southern part of the territory. It was separated from the rest by the Jornada del Muerto, a difficult stretch of desert. In February 1858, the New Mexico territorial legislature adopted a resolution in favor of the creation of the Arizona Territory. The border was to be defined along the 32nd meridian west from Washington. The legislature proposed that all the Indians of New Mexico would be removed to northern Arizona. In April 1860, impatient for Congress to act, the territory called a convention and 31 delegates met in Tucson. In July 1860, the convention drafted a constitution for a "Territory of Arizona" to be organized out of the New Mexico Territory south of 34th parallel north. The convention elected Lewis S. Owings as the Territorial Governor, and elected a delegate to Congress. Anti slavery Representatives opposed creating a new territory, as they feared it had the potential to become a slave state. Many people in the area were pro slavery, with business connections in southern states, from which some had migrated. In addition, all of this new territory lay below the old Missouri Compromise line of demarcation between slave and free states. Since the proceedings of the Tucson convention were never ratified by the United States Congress, the Provisional Territory was not considered a legal entity. For a time it operated as a de facto, if not de jure, government for the intended Arizona Territory. Lewis S. Owings, Governor of the Provisional Territory, appointed James Henry Tevis to raise the first Territorial Militia. This comprised three companies of Arizona Rangers for the protection of the Territory from marauding Apaches and bandits. Two companies were raised in the Pinos Altos mining camp, and another at Mesilla.
Бөлек болу
Америка Азамат соғысы басталғаннан кейін Конфедерацияға қолдау Нью-Мексико аумағының оңтүстік бөлігінде күшті болды. Кейбір тұрғындар АҚШ үкіметі тарапынан назарсыз қалғандықтарын сезінді. Олар апачи тайпаларына қарсы күресу үшін жеткілікті әскердің болмауынан қауіптенді. Осы тайпалар ақтардың қоныстарын шауып, дәстүрлі Аризона аймағындағы шаруаларды және кеншілер лагерлерін жойды. 1861 жылдың 3-9 ақпанындағы Баском оқиғасы осы шабуылдарды ашық соғысқа ұшыратып, Кочисті соғысқа қатыстырды. Аризонаның қоныс аударушылары 1861 жылдың наурыз айында Аризона шекаралық елді мекендерін Шығыс және Калифорниямен байланыстырған Баттерфилдтік құрлықтағы почта жолының және оның станцияларының жабылуына да алаңдады. 1861 жылдың наурыз айында Месилья тұрғындары Конфедерацияға қосылу мақсатымен сецессиялық конвент шақырды. 16 наурызда конвент аймақтың Конфедерациямен ортақ мүдделері мен географиялық жағдайы, Оңтүстік сепаратистік қозғалысына деген саяси көзқарасы, «секциялық» партияға, «Қара» республикашылдарға қарсылығы, шекараны қорғау қажеттілігі және АҚШ үкіметі кезіндегі почта байланысының үзілуіне байланысты бөліну себептерін атап, сецессиялық қаулы қабылдады. Қаулыда аумақтың батыс бөліктеріне сецессия мәселесін қою ұсынылды. 28 наурызда қазіргі Тусон қаласында өткен екінші конвент жарлықты ратификациялады. Конвенттер кейіннен Конфедерацияның «Аризона аумағы» үшін уақытша аумақтық үкімет құрды. Оуингс қайтадан уақытша губернатор болып сайланды, ал Гранвилл Хендерсон Оури аумақтың Конфедерацияға қабылдануы үшін петиция тапсыруға делегат ретінде таңдалды.
After the start of the American Civil War, support for the Confederacy was strong in the southern part of the New Mexico Territory. Some residents felt neglected by the United States government. They worried about the lack of sufficient troops to fight the Apache. These Native Americans were attacking White settlers, killing off ranchers and mining camps all over Traditional Arizona. This became open warfare following the February 3–9, 1861 Bascom Affair, that brought Cochise into the war. Arizona settlers were also disturbed by the closing of the Butterfield Overland Mail route and their stations in March 1861, which had connected the Arizona frontier colonies to the East and California. In March 1861, the citizens of Mesilla called a secession convention to join the Confederacy. On March 16 the convention adopted a secession ordinance, citing the region's common interests and geography with the Confederacy, their political sympathy with the Southern secession movement, their opposition to the "sectional" party, the "Black" Republicans, the need of frontier protection, and the loss of postal service routes under the United States government, as reasons for their separation. The ordinance proposed the question of secession to the western portions of the territory. On March 28 a second convention in present day Tucson met and ratified the ordinance. The conventions subsequently established a provisional territorial government for the Confederate "Territory of Arizona." Owings was elected again as provisional governor and Granville Henderson Oury was chosen as a delegate to petition for the territory's admission into the Confederacy.
Үлкен науқандар
Аризона Нью-Мексико территориясының Америка Азамат соғысындағы рөлі үшін маңызды деп есептелді, себебі ол Конфедерацияның Калифорнияға қол жеткізуіне мүмкіндік беретін еді. Осы себепті, ол соғыстың Транс-Миссисипи театрындағы бірнеше маңызды шайқастардың ортасы болды. 1861 жылдың шілдесінде Джон Р. Бейлордың басқаруындағы күштер Техас штатының Эль-Пасо қаласына, Месилладан шекара арқылы келді. Месилланың тәуелсіздік жақтастарының қолдауымен Бейлордың 2-ші Техас атқыштар полкі аумаққа кіріп, 25 шілдеде қалада орналасты. Жақын маңдағы Форт-Филлмордағы майор Айзек Линдтің басқаруындағы Одақ әскерлері Бейлорға шабуыл жасауға дайындалды. 25 шілдеде екі армия қала сыртында Месилла шайқасында кездесіп, Одақ әскерлері жеңіліске ұшырады. Содан кейін майор Линд Форт-Филлморды тастап, солтүстікке қарай полковник Эдвард Р. С. Канбидің әскерлерімен Форт-Крейгте қосылуға бағыт алды. Бірақ, оның кері шегінісі қатал ыстыққа тап болды және Бейлордың күштері оны қуып жете алды. Линд Орган тауларындағы Сан-Августин-Спрингс қаласында бірде-бір оқ атпастан, өз әскерін Бейлорға тапсырды. 1861 жылдың 1 тамызында жеңіске жеткен Бейлор Конфедерациялық Аризона территориясының құрылғанын жариялады, ол өткен жылы Тусон конвенциясында белгіленген аумақты қамтыды. Ол өзін штаттың тұрақты губернаторы етіп тағайындады. Оның кабинетінде аумақтық бас прокурор қызметін атқарған Месилла адвокаты Маркус Х. Маквилли де болды. Келесі айда Бейлордың Бетхел Купвуд басқаруындағы атты әскерлері Робледо лагерінен солтүстікке қарай Рио-Гранде бойымен жүріп, Рио-Гранденің батысындағы Канада-Аломоса ауылында Жаңа Мексика ополченнясының Одақ әскерлеріне күтпеген шабуыл жасады, нәтижесінде тағы бір Конфедерация жеңісіне қол жеткізіліп, олардың 25 сарбазы, командирлері қоса тұтқынға алынды. Купвуд тұтқынға алынған жаңа мексикалық сарбаздарды қарусыздандырып, босатқаннан кейін, екі тұтқынға алынған Одақ офицері мен бір сержантты алып, өзеннің батыс жағалауымен Форт-Торннан солтүстікке қарай 15 шақырым жердегі лагерьге қайтып келді. Онда Нью-Мексика ополченнясын қолдау үшін жіберілген Одақ атты әскерлері Купвудты қуып жетіп, оқ-дәрілері біткенше конфедераттармен бірнеше сағат шайқасты, нәтижесінде атты әскерлер Форт-Крейгтегі базаларына кері шегінуге мәжбүр болды. Аризонаның Конфедерациялық территориясын құру туралы ұсыныс 1862 жылдың басында Конфедерациялық Конгресс тарапынан қабылданды және 1862 жылдың 14 ақпанында президент Джефферсон Дэвис тарапынан жарияланды. Қызықтай, Аризона штатының құрылуы да дәл елу жыл өткен соң, 1912 жылдың 14 ақпанында бекітілді. Конфедерацияның аймақты бақылауға алуға жасаған әрекеттері Нью-Мексико кампаниясына әкелді. Бейлор А ротасын, Аризона рейнджерлерін Тусонға апачтардан халықты қорғау және Юма фортынан Одақ әскерлерінің ілгерілеуін тежеу үшін жіберді. 1862 жылы президент Дэвис Бейлорды территорияның губернаторы лауазымынан шеттетуге мәжбүр болды, ал Глориетта асуы шайқасында Конфедерацияның жеңіліске ұшырауы Конфедерацияны аумақтан кері шегінуге мәжбүр етті. 30 наурызда Одақ әскерлері А компаниясының бөлімшесімен, Аризона рейнджерлерімен, Гила өзенінде Калифорния колоннасының ілгерілеу бағытындағы жабдықтау қоймаларын жойған Конфедерация күштеріне қарсы шағын шайқасқа түсті. Бұл шайқас Стэнвикс стансасы шайқасы деп аталды, ол Азамат соғысындағы тұрақты күштердің батыс жақтағы соңғы шайқасы болды және Калифорния күштерінің ілгерілеуін сәтті тежеді. Келесі айда Тюсонның солтүстігіндегі Рейнджерлердің шағын қарауыл тобы Калифорния колоннасынан келген шағын Одақ атты әскерінің қарауылдарымен Пикачо асуы шайқасында соғысып, Калифорния колоннасының Тюсонға қарай ілгерілеуін тағы да тежеді. 1862 жылдың шілдесінде Калифорния колоннасының Одақ күштері батыстан Месилланың аумақтық астанасына жақындады, бірақ Рио-Гранде өзенінің су тасуы олардың жолын тосқауылдады және олар солтүстікке Форт-Торн мен Сан-Диего өткеліне бұрылуға мәжбүр болды, су деңгейі төмендеп, өтуге мүмкіндік туғанша екі апта күтті. Канби Рио-Гранденің шығыс жағалауымен ілгерілегенімен және Месилланың екінші шайқасынан кейін ауылды Нью-Мексико партизандарымен бақылаудан айырғаннан кейін, Конфедерация Месилланы тастап, Техас штатының Франклин қаласына кері шегінді. 1862 жылы Стэнвикс стансасында және Пикачо асуында шайқасқан Калифорния колоннасының еріктілері 500 апачка қарсы Апачи асуы шайқасында шайқасты. Бұл шайқас Азамат соғысының бір бөлігі деп есептеледі. Апачтар мен Конфедерация арасында да бірнеше шайқастар болды. Драгун Спрингс шайқасы Аризонаның қазіргі шекараларындағы Конфедерацияның соңғы қаза тауып, өлгендерінің жалғыз белгілі шайқасы болып табылады. Басқа шайқастарға Тубак қоршауы, Кукс Каньоны шайқасы, Флорида таулары шайқасы, Пинос Алтос шайқасы және көптеген ұсақ шайқастар мен қырғындар кіреді. Аумақтық үкімет Франклинге көшіріліп, Конфедерацияның әскери бөлімдерімен бірге Сан-Антониоға шегінді, Батыс Техасты тастап кетті. Соғыстың қалған бөлігінде Калифорния колоннасының әскерлері Конфедерациялық Аризонаның барлық аймағын, Франклин мен Батыс Техастағы Форт-Квитманды бақылады. Үкімет Техаста соғыс аяқталғанға дейін эмиграцияда қалды, бірақ Маквилли Конфедерациялық Штаттардың Бірінші және Екінші Конгресінде аумақтың өкілі болып қызметін жалғастырды. Аризонадағы шағын қарсылықтар партизандық деңгейде жалғасты, ал Аризонаның туы астындағы Конфедерация әскерлері 1865 жылдың мамырында соғыс аяқталғанға дейін күресті.
Arizona was thought to be important to the role of the New Mexico Territory in the American Civil War primarily because it offered Confederate access to California. Consequently, it was the scene of several important battles in the war's Trans Mississippi Theater. In July 1861 a force under Lieutenant Colonel John R. Baylor arrived in El Paso, Texas across the border from Mesilla. With support from the secessionist residents of Mesilla, Baylor's 2nd Texas Mounted Rifles entered the territory and took a position in the town on July 25. Union forces under Major Isaac Lynde at nearby Fort Fillmore prepared to attack Baylor. On July 25 the two armies met outside of town at the Battle of Mesilla in a brief engagement in which the Union troops were defeated. Major Lynde then abandoned Fort Fillmore and began a march north to join the troops at Fort Craig under Colonel Edward R. S. Canby. However, his retreat came to a halt in severe heat and was overtaken by Baylor. Lynde surrendered his command without a shot fired at San Augustine Springs, in the Organ Mountains. On August 1, 1861, the victorious Baylor proclaimed the existence of a Confederate Arizona Territory, which comprised the area defined in the Tucson convention the previous year. He appointed himself as permanent governor. Among his cabinet members was the Mesilla attorney Marcus H. MacWillie, who served as the territorial attorney general. The next month, Baylor's cavalrymen under Bethel Coopwood, marched north from Camp Robledo along the Rio Grande and surprised a Union force of New Mexican militia cavalry in a small engagement west of the Rio Grande at the village of Canada Alamosa, ending with another Confederate victory and the capture of 25 men of that unit including its commander. The next day after disarming and paroling the captured New Mexican enlisted men, Coopwood retired southward along the west bank of the river with the two captured Union officers and an NCO to a camp 15 miles to the north of Fort Thorn. There a Union column of Mounted Infantry sent to relieve the New Mexican militia force caught up with Coopwood, and skirmished for a few hours with the Confederates until their ammunition was depleted, forcing the Mounted Infantry to retire northward to their base at Fort Craig. The proposal to organize the Confederate Territory of Arizona was passed by the Confederate Congress in early 1862 and proclaimed by President Jefferson Davis on February 14, 1862. Coincidentally, Arizona statehood was approved exactly fifty years later on February 14, 1912. Efforts by the Confederacy to secure control of the region led to the New Mexico Campaign. Baylor sent Company A, Arizona Rangers to Tucson to protect the population from the Apache and delay the advance of Union troops from Fort Yuma. In 1862 Baylor was ousted as governor of the territory by President Davis, and the Confederate loss at the Battle of Glorieta Pass forced Confederate retreat from the territory. On March 30, Union forces fought a smaller engagement against a detachment of Company A, Arizona Rangers, a Confederate force destroying supply depots along the California Column route of advance on the Gila River, 80 miles east of its base at Fort Yuma. This skirmish, known as the Battle of Stanwix Station, was the westernmost engagement of regular forces in the Civil War, and successfully delayed the advance of the California forces. The following month a small picket troop of the Rangers north of Tucson fought with an equally small Union cavalry patrol from the California Column in the so called Battle of Picacho Pass again delaying the advance of the California Column to Tucson. By July 1862, Union forces of the California Column were approaching the territorial capital of Mesilla from the west but severe flooding of the Rio Grande barred their way and they had to divert north to Fort Thorn and the San Diego Crossing and wait two weeks for the water to fall enough for a crossing. With Canby advancing down the east bank of the Rio Grande and the loss of control of the countryside to New Mexican guerillas after the Second Battle of Mesilla the Confederates abandoned Mesilla and retreated south to Franklin, Texas. In 1862 the California Column volunteers who fought at Stanwix Station and Picacho Pass fought at the Battle of Apache Pass against 500 Apaches. The battle is considered part of the American Civil War. There were also several engagements between Apaches and Confederates. The Battle of Dragoon Springs marks the only known Confederate combat deaths in the modern confines of Arizona. Other engagements include the Siege of Tubac, the Battle of Cookes Canyon, the Battle of the Florida Mountains, the Battle of Pinos Altos and a number of other smaller skirmishes and massacres. The territorial government relocated to Franklin, then with Confederate military units retreated to San Antonio abandoning West Texas. For the rest of the war, California Column troops controlled all of Confederate Arizona, Franklin and Fort Quitman in West Texas. The government in exile remained in Texas for the duration of the war, although MacWillie continued to represent the territory in the First and 2nd Confederate States Congresses. Minor resistance in Arizona continued at the partisan level, and Confederate units under the banner of Arizona fought until the end of the war in May 1865.