Чарльз Инглис: Ирландтық дін қызметкері және Солтүстік Американың алғашқы Англикан епископы

Кіріспе

Ирландиялық англикан дін қызметкері (1734–1816)

Чарльз Инглис (1734 – 24 ақпан 1816) – ирландиялық англикан дін қызметкері және жақтас тори болған. Ол Солтүстік Америкадағы Жаңа Шотландия епархиясы үшін алғашқы англикан епископы болып киеленді. Ол Кингстон қаласында (Жаңа Шотландия) қайтыс болды. Ол Санкт-Пол шіркеуінің (Халифакс) жер астына жерленген.

Ерте және отбасылық өмірі

Ол 1734 жылы Ирландияның оңтүстік-батысындағы Донегал графтығында, Ирландияның Ольстер провинциясының батыс жағалауындағы шалғайдағы Гленколмцилл мен Килкар приходтарының ректоры Арчибальд Инглистің үш ұлының ең кішісі болып дүниеге келді. Ол 11 жасында екі ата-анасынан да айырылды. 1764 жылы Мэри Вайнингке үйленді, осылайша Делавэрдегі ең беделді отбасылардың бірімен туыстық байланыс орнатты. Бірақ ол көп ұзамай босанғанда қайтыс болды. Ол екінші рет 1773 жылдың 31 мамырында Маргарет Крукқа (1783 жылы қайтыс болды) үйленді; олардың екі ұлы мен екі қызы болды. Оның ұлы Джон (шамамен 1781 – 1850 жылдары) 1825 жылы Нова Скотияның үшінші епископы болды.

Министрлік және Америка революциясына қатысу

Инглис Донегалдың Киллибегс қаласының пасторы болды, бірақ 1755 жылы Америкаға кемемен барып, Шетелдегі Евангелияны тарату қоғамының қолдауымен мұғалім болып жұмыс істеді. 1758 жылы Лондон епискобы оны священник етіп издеді. Инглис 1765 жылы Нью-Йорктегі Троица шіркеуіне ауысқанға дейін бірнеше жыл Делавэрде өткізді, онда оның үлкен ұлы Чарльз жерленген. 1776 жылы Томас Пэйннің «Ақылға қонымды» еңбегіне жауап ретінде Инглис «Американың нағыз мүддесі бейтарап түрде баяндалған» атты трактат жазды. 1777 жылы Нью-Йорк британдықтар басып алғаннан кейін Инглис Троица шіркеуінің пасторынан ректорына көтерілді. Лоялист болғандықтан, Инглис Джордж Вашингтон қауымда болған кезде Джордж III патша үшін дауыстап дұға еткені жазылған. Шіркеуді тез арада милиция қоршап алды. Инглис үйі тоналды. 1783 жылдың қараша айында Нью-Йорктен лоялистерді эвакуациялау кезінде Инглис Англияға оралды. Алайда, Троица шіркеуінің барлық қауымы Новая Шотландияға көшті. Троица шіркеуінің жаңа ректоры (1784) – Сэмюэл Провост, ал 1787 жылы Нью-Йорктің алғашқы епископ епископы болды. 1787 жылдың 11 тамызында Джордж III патша патент арқылы Новая Шотландия епархиясын құрды және Инглисті оның алғашқы епископы етіп тағайындады. Ол Санкт-Пол шіркеуінде (Халифакс) уағыз айтты. Америка Құрама Штаттарын құрайтын он үш колонияның тәуелсіздігі сол жерде жаңа, тәуелсіз, англикан шіркеуінің құрылуына әкелді, ал Сэмюэл Сибери алғашқы епископ болды. Бірақ Инглис Солтүстік Америкадағы Англия шіркеуінің алғашқы епископы болды, бірақ техникалық тұрғыдан оның епископтық орын «Новая Шотландия провинциясы» болды. (қазіргі Корольдің колледжі университеті, бұрынғы Нью-Йорк Корольдік колледжінің «адамгершілік» мұрагері, кейін Колумбия университеті) Новая Шотландияның Виндзор қаласында, англикан элитасының ұлдары үшін арнайы академия ретінде құрылды. 1783 жылы Америка революциясының нәтижесі айқын болған кезде, Инглис және басқа британдық элиталар Новая Шотландия үкіметіне колледж құру туралы петиция жазды. Сол провинцияда жастардың ізгі білім алып, білімді мамандықтарға дайындалуына мүмкіндік беретін колледж немесе семинария құру – бұл өте маңызды шара, өйткені ол діни әдебиетті, адалдықты және оның Мажастети азаматтары арасында жақсы мінез-құлықты таратуға көмектеседі. Егер мұндай семинария құрылмаса, тұрғындар өз ұлдарын үйде оқыта алмайды, оларды Ұлыбританияға немесе Ирландияға жіберуге мәжбүр болады, бұл көп шығынға түседі, немесе осы континенттің басқа мемлекеттеріне жіберуге тура келеді, онда олар британдық дәстүрге қарсы принциптерді тез сіңіріп алады. Сондай-ақ, ол халықтың көпшілігін олардың басып алатын діни сенімдерінен бұруға бағытталған бірнеше миссионерлік жобаларды қолдады. Бұл жобалар көбінесе сәтсіз аяқталды.

Inglis became rector of Killybegs, Donegal, but in 1755 he sailed to America and worked as a teacher under the auspices of the Society for the Propagation of the Gospel in Foreign Parts. In 1758 the Bishop of London ordained him as a priest. Rev. Inglis spent several years in Delaware before moving to Trinity Church in New York in 1765, where his oldest child Charles is buried. In 1776, in response to Thomas Paine's Common Sense, Inglis wrote a treatise, The True Interest of America Impartially Stated. Following the British occupation of New York in 1777, Inglis was promoted from curate to rector of Trinity Church. As a Loyalist, it is recorded that Inglis prayed aloud for King George III while George Washington was in the congregation. The church was quickly surrounded by militia. Inglis' home was plundered. In November 1783, upon the evacuation of Loyalists from New York, Inglis returned to England. However, his whole congregation
of Trinity Church went to Nova Scotia. The new rector (1784) of Trinity Church was Samuel Provoost, the first Episcopal Bishop of New York (1787). On 11 August 1787, George III created the Diocese of Nova Scotia by Letters Patent, and named Inglis its first bishop. He preached at St. Paul's Church (Halifax). The independence of the thirteen colonies which would form the United States had led to the creation of a new, autonomous, Anglican church there, with Samuel Seabury as the first bishop, but Inglis was the first Church of England bishop in North America, though technically his Episcopal see was "the Province of Nova Scotia". (now the University of King's College, founded as "moral" successor of King's college of New York, later Columbia University) in Windsor, Nova Scotia, as an exclusive academy for sons of the Anglican elite. In 1783, when the outcome of the American Revolution was obvious, Inglis, along with other British elites, wrote to the government in Nova Scotia to petition for the establishment of a college,The founding of a College or Seminary of learning on a liberal plan in that province where youth may receive a virtuous education and can be qualified for the learned professions, is a measure of the greatest consequence, as it would diffuse religious literature, loyalty and good morals among His Majesty’s subjects there. If such a seminary is not established the inhabitants will have no means of educating their sons at home, but will be under the necessity of sending them to Great Britain or Ireland, which will be attended with an expense that few can bear, or else to some of the states of this continent, where they will soon imbibe principles that are unfavourable to the British tradition. He also backed several missionary efforts to turn the majority of the population from their dissenting religious beliefs. These efforts were largely unsuccessful.

Өлім және мұра

Епископ Инглис 1816 жылдың 24 ақпанында Новая Шотландиядағы Кингстон қаласында қайтыс болды. Ол Санкт-Пол шіркеуінің (Халифакс) жер астына жерленген орнында (криптасында) жатыр. Дублиндегі Сент-Патрик соборында Чарльз Инглис құрметіне күміс тақташа орнатылған. Ол дінтану ғылымдарының докторы атанды.