Джон Поттер: Кентербери архиепископы (1737-1747)

Кіріспе

Кентерберия архиепископы 1737-1747 жылдары.

Джон Поттер (шамамен 1674, 10 қазан 1747) – Кентерберия архиепископы (1737–1747).

Өмір

Ол Йоркширдегі Уэйкфилд қаласында зығыр матасын өңдейтін адамның ұлы болған. Он төрт жасында Оксфорд университетінің колледжіне түсті. 1693 жылы Плутархтың «De audiendis poetis» және Василийдің «Oratio ad juvenes» еңбектеріне түсіндірмелер жариялады. 1694 жылы Оксфордтың Линкольн колледжінің мүшесі болып сайланды, ал 1697 жылы оның «Ликофрон» басылымы жарық көрді. Одан кейін оның «Archaeologia graeca» (2 том, 8vo, 1697–1698) еңбегі жарық көрді, оның танымалдылығы доктор Уильям Смит сөздіктері пайда болғанға дейін сақталды. 1702 жылы оның «Ликофрон» басылымының қайта басылымы Грейвиусқа арналды, ал «Ежелгіліктер» кейіннен Гроновиус «Тезаурусы»нда латын тілінде жарық көрді. Бірнеше шіркеу қызметтерін атқарғаннан кейін, 1704 жылы архиепископ Тенисонның капелланы болды, ал одан кейін көп ұзамай Анна патшайымының капелланы болды. 1708 жылдан бастап Оксфордтағы Христос шіркеуінің каноны және діни ілімдер профессоры болды. 1709 жылы Сент-Пол соборында Элизабет Веннерге үйленді. Ол Томас Веннердің немересі, Бесінші монархияның мүшесі және мемлекетке қарсы қылмыс жасағаны үшін дарға асылған адам. 1715 жылы Оксфорд епискобы болды. Сол жылы Александриялық Клименттің басылымын шығарды. 1707 жылы «Шіркеу басқаруы туралы пайымдау» атты еңбегін жариялады және Бангор епискобы Бенджамин Ходлимен пікірсайысқа қатысты. Поттер белгілі виг болғанымен, ол жоғары шіркеушіл болды және Ходлиге қарсы болды. Епископ Поттер 1725 жылдың қыркүйегінде Джон Уэслиді Англия шіркеуінде дьяконға, ал 1728 жылы діни қызметкерге тағайындады. 1737 жылдың қаңтарында Поттер күтпеген жерден Уильям Уэйктің Кентербери архиепископы лауазымына тағайындалды. Ол осы лауазымда Жоғары шіркеу ұстанымын сақтап, Конвокацияны қайта құруға тиісті күшін сала алмады. Александр Поп 1743 жылы «Дунциада» (II кітап, 323) еңбегінде оны сынады. Поттер 1747 жылдың 10 қазанында қайтыс болды. Оның діни еңбектері, уағыздар, айыптаулар, діни лекциялар және «Шіркеу басқаруы туралы пайымдау» үш томдық жинақта жарық көрді. Ол Суррейдегі Кройдон монастырында жерленді.

He was the son of a linen draper at Wakefield, Yorkshire. At the age of fourteen he entered University College, Oxford, and in 1693 he published notes on Plutarch's De audiendis poetis and Basil's Oratio ad juvenes. In 1694 he was elected fellow of Lincoln College, Oxford and in 1697 his edition of Lycophron appeared. It was followed by his Archaeologia graeca (2 vols. 8vo, 1697–1698), the popularity of which endured till the advent of Dr William Smith's dictionaries. A reprint of his Lycophron in 1702 was dedicated to Graevius, and the Antiquities was afterwards published in Latin in the Thesaurus of Gronovius. Besides holding several livings he became, in 1704, chaplain to Archbishop Tenison, and shortly afterwards was made Chaplain in Ordinary to Queen Anne. From 1708 he was Regius Professor of Divinity and canon of Christ Church Cathedral, Oxford. He married Elizabeth Venner in St. Paul's Cathedral in 1709. She being a granddaughter of Thomas Venner, a Fifth Monarchy man hanged as a traitor. In 1715 he became Bishop of Oxford. In the same year appeared his edition of Clement of Alexandria. In 1707 he published a Discourse on Church Government, and he took a prominent part in the controversy with Benjamin Hoadly, Bishop of Bangor. Even though Potter was a notable Whig, he was a High Churchman and had opposed Hoadly. Bishop Potter also ordained John Wesley a deacon in the Church of England in September 1725, and ordained him a priest in 1728. In January 1737 Potter was unexpectedly appointed to succeed William Wake in the see of Canterbury. While in that seat, he continued to represent a High Church position, but he was also ineffective at restoring the Convocation. Alexander Pope attacked him in the 1743 version of his The Dunciad (book II, 323). Potter died on 10 October 1747. His Theological Works, consisting of sermons, charges, divinity lectures and the Discourse on Church Government, were published in three volumes. He was buried in Croydon Minster in Surrey.