Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық Кентерберий архиепискобы (1544–1610)
British Archbishop of Canterbury (1544–1610)
Ричард Банкрофт (1544 – 2 қараша 1610) – ағылшын шіркеу қайраткері, 1604 жылдан 1610 жылға дейін Кентерберий архиепискобы және Король Джеймс Библиясының "бас қадағалаушысы".
Richard Bancroft (1544 – 2 November 1610) was an English churchman, Archbishop of Canterbury from 1604 to 1610 and "chief overseer" of the King James Bible.
Өмір
Банкрофт 1544 жылдың 15 қыркүйегінде Фарнвортта дүниеге келді, қазір Виднес қаласының, Чешир графтығының бір бөлігі. Оның анасы Джеймс Кервеннің қызы және 1555 жылдан 1567 жылға дейін Дублиннің архиепископы, ал 1568 жылдың қарашасында қайтыс болғанға дейін Оксфорд епископы болған Хью Кервеннің немересі болды. Ол бастапқыда Фарнворттан да шыққан епископ Уильям Смит құрған жергілікті грамматикалық мектепте білім алды. 1563 жылы Крайст колледжінің студенті болды, 1567 жылы бакалавр, 1570 жылы магистр (Кембридж университетіндегі Иса колледжінде), 1585 жылы докторлық диссертациясын қорғады. Ол көптеген студенттерге қарағанда үлкен болды, мұның себебі ақша мәселелері болды деп есептеледі, сонымен қатар оқудан гөрі спортта жақсы нәтижелер көрсетті; 1564 жылы оның емілді Хью Дублиндегі Сент-Патрик шіркеуінде оған табыс әкелетін лауазым алды. Ол сол кезде діни қызметке бекітіліп, Эли епископы Ричард Кокстың капелланы болды, ал 1575 жылы Кембриджширдегі Тевершем приходтық шіркеуіне тағайындалды. Келесі жылы ол университетте уағыз айтушылардың бірі болды. 1584 жылы Холборндағы Сент-Эндрю шіркеуінің пасторы болды. 1585 жылы Лондондағы Сент-Пол соборындағы қазынашы болып тағайындалды, ал 1586 жылы шіркеу комиссиясының мүшесі болды. 1589 жылдың 9 ақпанында ол Пауыл Крестінде уағыз айтты, оның мазмұны пуритандарға қарсы ызалы шабуыл болды. Ол олардың сөздерін және іс-әрекеттерін сипаттады, олардың ниеттерін әжуалады, жеке пікірді қолдану құқығын айыптады және епископтардың құдайдан келген құқығын соншалықты күшті тілмен баяндады, бұл Пурритандық көзқарастағы Корольдік үйдің қазынашысы сэр Фрэнсис Ноллис оны патшалық билікке қауіп төндіреді деп есептеді. Келесі жылы Банкрофт Сент-Пол шіркеуінің пребендары болды; ол 1587 жылдан бері Вестминстер каноны болды. Ол Лорд-канцлер Хаттон мен архиепископ Уитгифттің кезекті капелланы болды. 1597 жылдың маусым айында ол Лондон епископы болып тағайындалды; және осы уақыттан бастап, архиепископ Уитгифттің жасы және іске қабілетсіздігі салдарынан, ол іс жүзінде примат билігімен қамтамасыз етілді және шіркеу істерін толығымен басқарды. Оның басшылығымен қарастырылған маңызды істердің бірі "Мартин Марпрелат", Томас Картрайт және оның достарына, сондай-ақ Джон Пенриге қарсы іс-қимыл болды, оның "қоздырылған жазбаларын" ұстап алып, Лорд-сақшыға тапсырды. 1600 жылы ол басқалармен бірге ағылшындар мен даниялықтар арасындағы дауларды реттеу үшін Эмденге елшілікке жіберілді. Алайда бұл миссия сәтсіз аяқталды. Банкрофт Елизавета патшайымның қайтысына куә болды.
Bancroft was born in September 1544 at Farnworth, now part of Widnes, Cheshire, second son of John Bancroft, and his wife Mary. His mother was the daughter of James Curwen and niece to Hugh Curwen, Archbishop of Dublin from 1555 to 1567, then Bishop of Oxford until his death in November 1568. He was initially educated at the local grammar school, founded by bishop William Smyth, also from Farnworth. He became a scholar of Christ's College, Cambridge in 1563, and graduated BA in 1567, MA in 1570 (at Jesus College, Cambridge), DD 1585. He was older than most students, reportedly due to money problems, and apparently more successful at sports than study; in 1564, his uncle Hugh obtained a sinecure for him at St Patrick's, Dublin. Ordained about that time, he was named chaplain to Richard Cox, then bishop of Ely, and in 1575 was presented to the rectory of Teversham in Cambridgeshire. The next year he was one of the preachers to the university. In 1584 he was made rector of St Andrew, Holborn. In 1585 he was appointed treasurer of St Paul's Cathedral, London, and in 1586 was made a member of the ecclesiastical commission. On 9 February 1589 he preached at Paul's Cross a sermon, the substance of which was a passionate attack on the Puritans. He described their speeches and proceedings, caricatured their motives, denounced the exercise of the right of private judgment, and set forth the divine right of bishops in such strong language that Sir Francis Knollys, the Puritanically inclined Treasurer to the Household, held it to amount to a threat against the supremacy of the crown. In the following year Bancroft was made a prebendary of St Paul's; he had been canon of Westminster since 1587. He was chaplain successively to Lord Chancellor Hatton and Archbishop Whitgift. In June 1597, he was consecrated Bishop of London; and from this time, in consequence of the age and incapacity for business of Archbishop Whitgift, he was virtually invested with the power of primate, and had the sole management of ecclesiastical affairs. Among the more noteworthy cases which fell under his direction were the proceedings against "Martin Marprelate", Thomas Cartwright and his friends, and John Penry, whose "seditious writings" he caused to be intercepted and given up to the Lord Keeper. In 1600 he was sent on an embassy, with others, to Emden, for the purpose of settling certain matters in dispute between the English and the Danes. This mission, however, failed. Bancroft was present at the death of Queen Elizabeth.
Кентерберия архиепискобы
1604 жылдың наурыз айында Уитгифттің қайтысынан кейін Банкрофт патшалық жарлықпен сол кезде шақырылған кеңестің төрағасы болып тағайындалды; және ол онда өзі жинаған канондар жинағын ұсынды. Ол қабылданды және патша мақұлдады, бірақ екі айдан кейін Парламент оған қарсы күшті оппозиция көрсетіп, күшін жойды. Келесі қарашада ол Кантербери архиепископы Уитгифтің орнына сайланды. Ол бұрынғыдай ынтасымен және қатаңдығымен жұмыс істеді, сондықтан Лорд Кларендон оны жоғары бағалап, «Егер Банкрофт тірі болғанда, Женевада тұтанған Англиядағы барлық отты тез сөндіретін еді» деген пікір білдірді. 1608 жылы Оксфорд университетінің канцлері болып сайланды. Оның соңғы қоғамдық істерінің бірі – шіркеу кірістерін арттыру жөнінде Парламентке ұсынылған ұсыныс және Челсидегі теологиялық дау-дамай колледжінің жобасы болды. Өмірінің соңғы айларында ол Шотландияның бірқатар епископтарын қасиеттеу туралы пікірталасқа қатысты, және оның кеңесімен ағылшын шіркеуінің бірнеше епископтары оларды қасиеттеді. Осы әрекетпен Шотландия епископтық шіркеуінің негізі салынды. Банкрофт Киелі кітаптың ресми аудармасын дайындаудағы «басты қадағалаушы» болды. 1610 жылдың 2 қарашасында Ламбет сарайында қайтыс болды.
In March 1604 Bancroft, on Whitgift's death, was appointed by royal writ president of convocation then assembled; and he there presented a book of canons collected by himself. It was adopted and received the royal approval, but was strongly opposed and set aside by Parliament two months afterwards. In the following November he was elected successor to Whitgift in the see of Canterbury. He continued to show the same zeal and severity as before, and with so much success that Lord Clarendon, writing in his praise, expressed the opinion that "if Bancroft had lived, he would quickly have extinguished all that fire in England which had been kindled at Geneva." In 1608 he was chosen chancellor of the University of Oxford. One of his last public acts was a proposal laid before Parliament for improving the revenues of the Church, and a project for a college of controversial divinity at Chelsea. In the last few months of his life he took part in the discussion about the consecration of certain Scottish bishops, and it was in pursuance of his advice that they were consecrated by several bishops of the English Church. By this act were laid the foundations of the Scottish Episcopal Church. Bancroft was "the chief overseer" of the authorized version of the Bible. He died at Lambeth Palace on 2 November 1610.
Оның табыт табылуы
2016 жылы Лэмбеттегі ортағасырлық Сент-Мария шіркеуінде орналасқан Бақ мұражайының жөндеу жұмыстары кезінде 30 қорғасын табыт табылды; олардың бірінің үстінде архиепископтың қызыл және алтын митрасы болды. Осы табыттардың бірінде Банкрофтқа тиесілі екенін көрсететін металл тақта орналасқан еді.
In 2016, during the refurbishment of the Garden Museum, which is housed at the medieval church of St Mary at Lambeth, 30 lead coffins were found; one with an archbishop's red and gold mitre on top of it. On one of these coffins, a metal plate served to identify it as being that of Bancroft.