Кіріспе
Sturmtruppen – Франко Бонвичинидің суретші псевдонимі Бонви жазған және салған, соғысқа қарсы итальяндық комикстердің сәтті сериясы. Ол 1968 жылы төрт кадрлық комикстер ретінде басталып, 1990 жылдары толық көлемді коллекциялық кітаптарға дейін дамыды. Серия 2000 жылдардың басына дейін жалғасты.
Тақырыбы
Штурмтруппен – Екінші дүниежүзілік соғыстың әртүрлі майдандарындағы аты-жөні белгісіз неміс әскері бөлімінің (батылаон санатында) күнделікті өмірін, қиындықтарын, проблемаларын және қарапайым, есімдері танылмаған солдаттардың қуаныштарын бейнелейді. Штурмтруппен комикстердің ондаған жылдарында бірде-бір жау әскерін көрмейді, бірақ жаудың бар екенін снайперлердің, танктердің және артиллериялық оқтың қауіпті әсерінен сезінесің, олардың салдарынан штурмтруппеннің ұмытылған солдаттары жиі зардап шегеді. Серияда бұл соғыстың Екінші дүниежүзілік соғыс екені тікелей айтылмаған, себебі нақты дата көрсетілмейді. Дегенмен, кейде нақты шайқас аймақтарына, жер-су аттарына сілтемелер жасалады, сондай-ақ сол дәуірдегі көліктер, қару-жарақ және формалардың көбінесе дұрыс суреттелуіне кездесесіз. Серия бойында Кайзер туралы айтылу сияқты, уәкілеттіксіз деректер кездеседі, бұл соғыстың мәңгі жалғасқандай сезім тудырады және айтылған оқиғалар кез келген соғысқа қатысты болуы мүмкін деген ойға жетеді.
Тіл
Комикстің ерекше белгісі – неміс тіліндегі итальян тілін мазақтап көрсету әдісі, көбінесе итальян сөздеріне соңғы "en" жалғау арқылы, немесе "q" әрпін "k" әрпімен, ал "v" әрпін "f" әрпімен алмастыру арқылы "немісше" дыбыстауға қол жеткізіледі.
Кейіпкерлер
Кейіпкерлердің көпшілігінің есімдері жоқ, олар әскери шені немесе лауазымы бойынша аталады. Көптеген қарапайым сарбаздарға Отто, Франц, Фриц сияқты жалпы "неміс" есімдері беріледі. Қайта оралатын кейіпкерлер: "Сергнен" (сержант), жүйеге толығымен сіңген, "міндет" пен "тәртіпке" құмар қатыгез ардагер. Ол өз лауазымын еш себепсіз сарбаздарды ұрып-соғу, оларды тірі тікенді сым бағаналары мен бекіністер ретінде пайдалану, мина өрісіне жүгіруді немесе газ шабуылы кезінде "қауіпсіздігін тексеру" үшін газ маскаларын шешуді бұйыру сияқты әрекеттерге барады. Ол сержант деп аталса да, оның шендік шеврондары Вермахт обергефрейтеріне тән, ол фельдвебель емес, соғысқа шақырылған қарапайым офицерге тең. "Kapitanen" (капитан) кейде мүлдем ақылсыз ортада саналылықты сақтайтын сирек кейіпкерлердің бірі болып табылады. Ол ең ерекше және күлкілі жағдайларда да тыныш және рационалды болып қалады. Дегенмен, ол да жүйеге тығырықтап, одан тысқары ойлай алмайды. Ол шенін көтеру үшін қауіпті тапсырмаларға оңай тартылады (әрине, қауіп тек сарбаздарға қатысты). Ол капитан болса да, жиі батальонға қолбасшылық етеді деп айтылады. Сериалда оның басқаратын бөлімі "3-батальон" деп сирек еске алынады. Оның кейіпкері жаңа жағдайларға бейімделу үшін серияның ең өзгермелі кейіпкерлерінің бірі болып табылады. Көбінесе ол ақымақ, ашулы және қол астындағыларынан алшақтап, кейде тіпті жеке қауіпке бейжай қарап, тіпті өлгеннен кейін де сарбаздарына қамқорлық жасайтын созылмалы алкоголик ретінде бейнеленеді. Бір кадрда бірнеше жоғары шенді офицерлер болса, олардың барлығы бірдей ерекшеліктерге ие болды (құс сияқты мұрын, биік бой, басқарушының көзінен жасырылған көздер) – бұл Бонвидің "сыныптық соғыс" тұжырымын нығайтады, яғни "жоғарылар" – "қарапайым халықтан" бөлек "нәсіл". "Mediken Militaren" (Әскери дәрігер), медициналық корпустың майоры, ол ветеринарлық дәрігер ретінде оқыған, бірақ "жануарлар оның емделуінен бас тартқандықтан, ол ең жақын адам санатына тағайындалды: сарбаздар". Дәрігер кейде вампирлер, көзге көрінбеу эликсирін немесе "революциялық" шайқас медицинасының процедураларын зерттейді, көбінесе кедей сарбаздар мен әріптес офицерлерінің есебінен. Оның майор шені сериалда сирек айтылады, ең танымал жағдай – капитанның дәрігердің көзге көрінбеуіне деген құмарлығынан тез сауығуын сұрауы, бірақ жоғары команда "Дәрігердің шені одан жоғары болғандықтан, ол өзін қалағандай көрінбейтін деп санауға құқылы" деп еске салады. "Sottotenenten di Komplementen" (Комплект екінші лейтенанты), армия ішінде туыстық байланыстар мен бюрократия арқылы шен алған қабілетсіз жас офицер. Ол өзін дәлелдеу үшін ең қауіпті және жауапты тапсырмаларды орындауға дайын, бірақ көбінесе сәтсіздікке ұшырайды. "Иль Фиеро Аллеатен Галеаццо Мусолези" (Горд Альянс Галеаццо Мусолези) деп аталатын итальяндық одақтас, оның есімі Бенито Муссолини мен Галеаццо Чианоны әжуалайды. Кейіпкер – адал емес және қорқақ адам, әрқашан өз "одақтастарынан" ұрлап, пайдалануға тырысады, егер ол тым қиын болмаса және оны қалай да алдай алса, кез келген тапсырманы орындауға дайын. Оның сондай-ақ жаудың алдында "деморальдану" (бірақ жау желілері оның артында болған кезде ғана) немесе көкөністермен шағын "соғыс бақтарын" өсіру сияқты ерекше әдеттері бар. Оның есімі Бонвидің орта мектепте ойнаған әзілінен шыққан, ол жергілікті газетке Бірінші дүниежүзілік соғыс ардагері екенін айтып, "Галеаццо Мусолези" деп қол қойған хат жазған. Әйел (көбінесе танымал Лили Марленге сілтеме жасап "Лили Марлен" деп аталады) – ұзын аяқты сұлулық (70-ші жылдардың стилінде), жауынгерлік плащ киіп, бомбадан қираған шам бағанасына сүйенген. Ол кез келген адамға өз қызметін сатуға дайын, бірақ оның ақылсыз және жақсы мінезді "көкөргіш" бар, ол үнемі оған ақша орнына гүлдер мен шоколадтар әкеледі. "Kuoken Militaren" (әскери аспаз) – батальонның аспазы, әрқашан тамағының сапасы үшін сынға ұшырайды және әдетте тамақ пен жабдықтаудың жетіспеушілігімен немесе әкімшілік проблемалармен күреседі. Бұл проблемалар әдетте "су болмағандықтан" кептірілген бұршақ, мұздатылған шұпақ, мотор майынан және қайнатылған шиналардан жасалған шұпақ немесе тіпті кір жуу суынан жасалған тағамдарға әкеледі. Бір кезде ет тапшылығы болады, бірақ бірнеше жас сарбаздардың таңсық болуынан шешіледі. Аспаз сондай-ақ "Сергнен" және "Горд Альянс"пен үнемі күреседі, олар оның ас үйін саботаждауға немесе оның тағамын ұрлауға тырысады. Сериалдағы жиі қайталанатан әзілдер аспаздың "тағамдармен" жасаған тәжірибелеріне қатысты, мысалы, майыттың бөліктері немесе тіпті сарбаздарға шабуыл жасайтын Франкенштейн сияқты ингредиенттер. "Alleaten del Sol Levante" (Күн шығысынан келген одақтас) – жапон сарбазының пародияс, көбінесе өзінен құрбандық ету, ар-ұяты сияқты стереотиптерге негізделген. Ол сондай-ақ секс-маньяк ретінде бейнеленеді және Мусолезимен нәсілшіл сөздер алмасады, оны жек көреді. Оның бойының кішкентай болуына байланысты ол көп ұзаққа дейін екі неміс сарбазының гомосексуалды ұлы екеніне сенеді. 27-ші Зымыранды батальон (Тәртіп) – Бонвидің Свен Хассельдің суреттемелі соғыс романдарына жасаған құрметін көрсететін екі опықталған ардагер. Жайсыз, мықты ардагерлер сержанттың қатыгездігінен қорықпайды және көбінесе оны қорқытып жібереді. Олар импровизациялық құралдармен (мысалы, ашыққыштармен) әуе бомбаларын залалсыздандырып, бұрынғы тәжірибелері туралы қызықты әңгімелер айтады (көбінесе Хассельдің романдарынан алынған). Жоғары шенді офицерлер (Uffizialen Superioren) – жоғары биліктің алыс көзі, кейде полковниктер, генералдар немесе басқа инспекторлар түрінде көрінеді. Бір серияда қартайған генерал өзінің формасынан айырылып, осылайша барлық билігінен және күшінен айырылады. Ол қарт адам ретінде осыратылып, формасын қайта алғанға дейін, оның барлық құрметі мен билігі қайта оралғанға дейін осылай ұсталды. SS оқшаушылар тобы мен еврей – "Штурмтруппендегі" қара юмордың көптеген мысалдарының бірі: SS еврейді "жоюға" тиіс, бірақ олардың оқ атуы нашар болғандықтан, олар әрқашан қателеседі; SS командирі еврейдің қозғалуын кінәлайды. Еврей өте ынтымақты, SS командиріне оның өлімі мен кремациясының егжей-тегжейін айту арқылы жүйкелік бұзылуға ұшырағанда көңіл көтеруге тырысады. "Eroiken Portaferiten" (жарақат алғандарды тасымалдаушылар) – жараланған сарбаздарды шайқас алаңынан стетчермен алып жүруге міндетті. Дегенмен, олар көбінесе ұқыпсыздық танытады және жараланғандардың жағдайын нашарлатады, ал кейде жараланғандар мен өлгендерден алтын сағаттар, алтын тістер, әмияндар және т.б. ұрлайды. Жеке Беккинен Франц (Ақсақал Франц) – батальонның ақсақалы, өлгендерді жерлеудің ауыр міндетін атқарады. Осының нәтижесінде ол өзінің жұмысына кедергі келтіру және қайтыс болғандарға құрметсіздік ретінде қарап, тірі көмілген адамдардың шуын және шағымдарын қараңғы, сезімтал емес адамға айналдырды. Soldaten Humbert (Жеке Humbert) – үңгірдегі сарбаз, қалың жүнді киім киіп, нашар жеке гигиенасы мен жиренетін әдеттері бар, мысалы, өз бітесін жеу, оған жақын адамдарды газ маскасын киюге мәжбүр ету және қолымен тамақтану, "осылайша шыбықтар саусақтарға жабысып, ауызға кірмейді" деп мәлімдеу. Оның гомосексуалды немес сарбаздарының ұлы екені айтылады.
The "Sergenten" (Sergeant), a cruel veteran completely absorbed into the system and obsessed with "duty" and "discipline". He frequently abuses his position by beating up soldiers for no reason and using them as living barbed wire poles and barricades, ordering them to run into a minefield or to remove their gas masks in the middle of a gas attack to "check out if it's safe", etc. Although he is referred to as a Sergeant, his arm rank chevrons are those of a Wehrmacht obergefreiter, which would be equivalent to a conscript corporal and not a feldwebel. The "Kapitanen" (Captain) is sometimes one of the few characters representing sanity in an otherwise completely insane environment. He usually stays calm and rational even when dealing with the most bizarre and peculiar (or hilarious) situations. However, he is also hopelessly tied to the system and unable to think outside it. He is also easily drawn to dangerous tasks in order to advance his rank (the dangers are of course for the soldiers only). Even if he is just a Captain, he is often mentioned as commanding a battalion. Rarely, throughout the series his commanded unit is mentioned as being the "3rd Battalion". His character is also one of the most variable throughout the series, to adapt to new situations. Most of the time he is portrayed as no nonsense, grumpy and distanced from his subordinates, while at the other extreme he has been portrayed as a chronic alcoholic with disregard even for personal danger, caring for his soldiers even after his death. When more than one higher officer were present in the same strip they ALL shared the same features (hawkish nose, taller stature, eyes obscured by the cap's visor) as if to reinforce Bonvi's 'class warfare' statement that 'superiors' are a kind of 'separate race' from 'common people'. The "Mediken Militaren" (Military Medic), a Major of the medical corps who had actually studied as a veterinarian, but because " animals refused to be treated by him, he was assigned to the closest human category: the soldiers." From time to time the doctor becomes obsessed with things such as vampires, researching the elixir of invisibility or some "revolutionary" battlefield medicine procedure, usually at the expense of the poor soldiers and his fellow officers. His rank of Major is rarely ever mentioned in the series, with the most famous case being the episode with Captain asking for the doctor's urgent recovery in a psychiatric clinic due to his obsession with invisibility, only to be reminded by the higher command that "Since the doctor has a higher rank than him, he has the right to consider himself invisible as he wishes". The "Sottotenenten di Komplementen" (Complement Second Lieutenant), an incompetent young officer who has obtained his rank through nepotism and bureaucracy inside the army itself. While he willingly offers to carry out the most dangerous and responsible tasks to prove himself, he usually ends up failing miserably. The so called Italian ally, "Il Fiero Alleaten Galeazzo Musolesi" (The Proud Ally Galeazzo Musolesi), with a name clearly mocking both Benito Mussolini and Galeazzo Ciano. The character is a dishonest and cowardly man always trying to steal from and take advantage of his "allies", willing to perform any task as long as it's not too hard and he can somehow cheat on it. He also has strange fixations like posing in front of the enemy in order to "demoralize them" (but only when the enemy lines are to his back) or cultivating small "war gardens" with vegetables. His name derives from a prank Bonvi played in high school when he wrote a letter to a local paper pretending to be a World War I veteran and signing it "Galeazzo Musolesi". The prostitute (oft referred as "Lili Marlenen" in a nod to the famous Lili Marleen) is a leggy beauty (very 70 ish in appearance) clad in a trenchcoat and leaning to a bomb distorted lamp post. She's naturally ready to sell out her services to anyone but also has a naive and good natured "admirer" who constantly brings her flowers and chocolates instead of the money she demands. The "Kuoken Militaren" (Military Cook) is the battalion's cook, always being criticized for the quality of his food and usually having to deal with an eternal lack of food and supplies or administration problems. These problems usually result in him serving horrible food such as dried peas instead of pea soup "because there's no water", frozen soup, soup made of motor oil and boiled tires, or even from dirty laundry water. At one point there is a meat shortage, but the shortage is resolved after the mysterious disappearance of several young soldiers The cook is also in constant battle with the "Sergenten" and the "Proud Ally" who always try to either sabotage his kitchen or steal his food. Common running jokes in the series involve the cook's experiments with "foods" such as pieces of cadavers or even Frankenstein like ingredients that actually become alive and attack the soldiers. The "Alleaten del Sol Levante" (The Ally from the Rising Sun) is a clear satire of the Japanese soldier, partly based on stereotypes such as a self sacrificing attitude, sense of honor, etcetera. He is also portrayed as a sex maniac and exchanges racist taunts with Musolesi, whom he despises. Because of his short stature, for a long time he is believed to be the son of a gay couple of German soldiers. The 27th Armoured Battalion (of Discipline) is a duo of hardened veterans who embody Bonvi's homage to Sven Hassel picturesque war novels. The unkempt, tough as nails grognards are the only soldiers not to be intimidated by the cruel sergeant and often manage to scare him away. They spend time defusing aircraft bombs with impromptu equipment (such as bottle openers) and telling colorful anecdotes of their previous experiences in Penal units and military jails (often lifted 'as is' from Hassel's novels). The Uffizialen Superioren (Superior Officers) represent the remote source of supreme authority, which occasionally materializes as colonels, generals or other inspecting officers. In one series, an aging general finds himself stripped off his uniform and, by extension, of all his authority and might. He is rudely treated as a senile old man, until he manages to get his uniform back, along with all his respect and authority. The SS execution squad and the Jew are one of the many examples of dark humour in Sturmtruppen: the SS must "exterminate" the Jew, but they are so bad at shooting that they always miss; the SS commander blames the Jew for moving. On his side, the Jew is very collaborative, trying to cheer up the SS commander when he suffers a nervous breakdown by telling him the details of his execution and cremation. The Eroiken Portaferiten (combat medics) are tasked with recovering wounded soldiers from the battlefield with their stretcher. However, they are often clumsy and end up aggravating the conditions of the wounded themselves, when they are not actually looting the fallen and wounded for golden watches, golden teeth, wallets, et cetera. Private Bekkinen Franz (Undertaker Franz) is the battalion's undertaker, with the grim task of burying the dead. Doing so has turned himself into a grim, insensitive man, down to the point of interpreting the noise and complaints made by men buried still alive as "interference with his work" and "disrespect for the defunct". Soldaten Humbert (Private Humbert) is a caveman like soldier covered in a thick fur and having very poor personal hygiene and revolting habits, taken to grotesque extremes such as eating his own lice, forcing anyone near him to wear a gas mask, and eating with his bare hands claiming that "this way, flies stick to the fingers and don't enter the mouth". He is implied to never have bathed in his life (but this is also implied of the Sergenten), and an attempt to shave off his fur results in him disappearing under a large pile of hair, raising doubts as to his actually being human. He often is shown as only capable of grunting and screaming, but in some strips he can talk normally and drive a motorcycle. Soldaten Sigfried von Nibelunghen (Private Sigfried von Nibelunghen) is a young recruit who proudly admits having falsified his birth certificate in order to enlist voluntarily. He eagerly volunteers to perform all sorts of dangerous or tedious tasks, such as accepting "the extraordinary honour" of performing five consecutive watch turns, or laying minefields blindfolded so that "even under torture, he would not be able to give the mines' positions away to the enemy". He also pesters the Captain to order an attack on a sun bathed field of golden crops, so that he can die a "heroic death". He falls victim to one of his own mines, and loses all ability to communicate, rendering him a prisoner in his own body. In the end, as he considers the harsh reality of his condition against the idealized vision of war he had been led to believe, he thinks to himself, "I fear that I have been duped".