Кіріспе
17-19 ғасырларда ағылшын және кейін британдық армияда офицерлік шен алу үшін ақша төлеу практикасы болған. Бұл жаяу әскер немесе атты әскер полктері үшін шен сатып алуға мүмкіндік берді. Бұл еңбегі немесе қызмет мерзімі бойынша жоғарылауды күту қажеттілігін жойды және армияда офицерлік шен алудың әдеттегі тәсілі болды. Бұл практика 1683 жылы король Карл II билік кезінде басталып, 1871 жылғы 1 қарашада Кардуэлл реформасының бір бөлігі ретінде тоқтатылды. Формальды түрде, шенді сатып алу құны – жақсы мінез-құлықты қамтамасыз ету үшін берілген ақшалай кепілдік еді, егер әлгі адам қорқақтық, дезертирлік немесе өрескел тәртіпсіздікке кінәлі деп табылса, ол кепілдік алынып тасталатын.
Commissioned office in the English and later British Army could be purchased for either infantry or cavalry regiments from the 17th to 19th centuries. This avoided the need to wait to be promoted for merit or seniority, and was the usual way to obtain a commission in the Army. The practice began in 1683, during the reign of King Charles II, and continued until it was abolished on 1 November 1871, as part of the Cardwell Reforms. Formally, the purchase price of a commission was a cash bond for good behaviour, liable to be forfeited if found guilty of cowardice, desertion, or gross misconduct.
Ұлыбритания және Ирландия
Тек атты және жаяу әскер полктерінде ғана офицерлік шендерді сатып алуға болады, және де тек полковник шеніне дейін. Корольдік инженерлер мен Корольдік артиллерияда офицерлік шендер Woolwich Корольдік әскери академиясының курсын бітіргендерге берілетін, ал одан әрі жоғарылау ағалық тәртібімен жүзеге асырылатын. Корольдік теңіз флотында офицерлік шендерді сату практикасы болған емес, офицерлік шенде жоғарылау тек қабілетіне немесе ағалығына байланысты болды, кем дегенде теорияда. Бірақ іс жүзінде, жаңа офицерлердің қымбат форма мен оқу құралдарын сатып алу қажеттілігі теңіз флоты офицерлік шендерін орта және жоғары таптың ұлдарына ғана қолжетімді етіп берді.
Режимдік және әлеуметтік факторлар
Теориялық тұрғыдан алғанда, чин тек ресми құнымен сатылуы мүмкін еді және ең алдымен сол полктегі жоғары шенді офицерге ұсынылуға тиіс болған. Бірақ іс жүзінде, ресми емес «жоғары баға» немесе «полктік құн» болды, ол ресми құнды екі есеге дейін арттыруы мүмкін. Көрікті полктердегі ізделісті чиндер көбінесе аукционнан кейін ең көп ұсыныс бергенге сатылатын. Өзіне қызығушылық танытқан жоғары шенді офицер өз чинін зейнетақы қоры ретінде қарастырып, оның құнын арттыруға тырысуы мүмкін. Қарызға батқан немесе мұрагерлікпен алған офицер ақша табу үшін чинін сатуы мүмкін. Әлеуметтік шектеулер тек ақшамен ғана сақталмады, өйткені полк командирлеріне қажетті қаржасы болғанымен, бірақ оларға ұнамайтын әлеуметтік топтан шыққан адамдардың чин сатып алуын қабылдамауға рұқсат берілді. Бұл әсіресе дворяндар басымдығы бар үй және гвардиялық полктерде жиі кездесетін. Дегенмен, басқа жерлерде полковниктердің лайықты аға сержанттарға немесе уәкілді офицерлерге чин сатып алуға қажетті қаражатты қарыздау жағдайлары да болды. Барлық алғашқы чиндер мен жоғарылаулар ақы төленбейтін. Егер офицер шайқаста қаза тапса немесе штабқа тағайындалса (әдетте генерал-майор болып көтерілген кезде), оның полкінде «ақысыз бос орындар» тізімі пайда болатын. Бұл жаңа полктер мен батальондар құрылғанда немесе қолданыстағы бөлімшелер кеңейтілгенде де орын алуы мүмкін. Алайда, аурудан қайтыс болған, зейнеткерлікке шыққан (толық немесе жартылай жалақымен) немесе чиндарынан бас тартқан офицерлердің орны «ақылы бос орындар» санатына жатты. Жүйенің ең жағымсыз салдары Наполеон соғыстары сияқты қарқынды қақтығыстар кезінде жоғары шенді офицерлердің көп шығындарынан туындаған көптеген ақысыз бос орындардың болуымен және активті қызметке құштар емес бай дилетанттарды ынталандырмауымен жұмсалды, соның нәтижесінде көптеген чиндер тек номиналды құнымен алмастырылды. Сонымен қатар, еңбегімен көзге түскен офицерлерге армиядағы шендерге көтерілу мүмкіндігі де болды. Офицер өз полкінде кіші лейтенант немесе капитан болса да, басқа бөлімшелерге немесе одақтас армияларға қосылғанда жоғары жергілікті шен алуы немесе Бас қолбасшы немесе Монархтың еңбегіне сыйлық ретінде жоғары әскери шен алуы мүмкін. Жеңіс туралы хабар (мысалы, Ватерлоо) жеткізген офицерлер көбінесе осындай жоғарылауға ие болып, осы мақсат үшін генералдар тарапынан арнайы таңдалуы мүмкін.
Жарамсыздық практикасын жою
Комиссияларды сатып алумен байланысты заңбұзушылықтар Наполеон соғыстары мен Қырым соғысы арасындағы ұзақ бейбіт кезеңде ең жоғары деңгейге жетті. Осы кезде Джеймс Бруденелл, лорд Кардиган, сәнді 11-ші гусар полкінің подполковниктік шеніне 35 000 фунт стерлинг (1832 жылы 35 000.0 фунт стерлинг қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең) төледі. Қырымда комиссия сатып алу жүйесінің көбінесе біліктіліксіздікке, мысалы, Жеңіл бригаданың шабуылына әкеп соқтығы анық болды. 1855 жылы комиссия сатып алу мәселесі бойынша тергеу (Комиссия) құрылды және ол бұл институтқа жағымсыз баға берді. Комиссияларды сатып алу практикасы 1871 жылғы Кардуэлл реформаларының аясында толығымен жойылды, бұл реформалар армияның құрылымы мен тәртібіне көптеген өзгерістер енгізді.
Басқа әскерлер
Сегізінші ғасырда комиссия сатып алу көптеген еуропалық армияларда кең таралған практика болды, бірақ көбінесе Ұлыбританиядағыдай емес. Испанияда Педро Каро Фонтес, болашақ Ла Романаның 2-ші маркизі, 1733 жылы Испания корольдік теңіз флотына міңгір болып қабылдағаннан кейін, келесі жылы драгун полкінің подполковнигі лауазымын сатып алды. Франциядағы жаяу әскер үшін 1758 жылы бұл практика тоқтатылды, бірақ француз революциясына дейін әлеуметтік тұрғыдан жақсырақ жағдайдағы атты әскерде сақталды. Австрия үкіметі осы практиканы шектеуге тырысты, бірақ ол жасырын түрде жалғасты. Тек пруссиялық армияда ғана ол белгілі болмады. Ресейде Петр I барлық офицерлер қатарлы сарбаз ретінде бастау керек деп жарлықтады, сондықтан ақсүйек отбасынан шыққан балаларды қатарлы сарбаз ретінде тіркеу әдеттегі әдіс болды; 15 жасқа келгенде қызметке келген бала ағалық бойынша кіші лейтенант немесе оған тең дәрежеге көтерілді. Бұл практика 19 ғасырдың басында біртіндеп қолданыстан шығып, 1864 жылғы ресейлік әскери реформалармен ресми түрде жойылды.