Кіріспе

Рәсей-француз анархист ақыны және қаскөй

Самуил "Шолем" Шварцбард (Самуил Исаакович Шварцбурд; ; ; 18 тамыз 1886 – 3 наурыз 1938) – орыс-француз идиш тіліндегі ақын. Ол француз және совет әскерінде қызмет етті, коммунист және анархист болды. Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі және Ресей азамат соғысы кезеңінде Украинадағы қарақшылықтарға қарсы еврей қауымын қорғауды ұйымдастырғанымен, сондай-ақ 1926 жылы украин ұлтшыл көшбасшысы Саймон Петлюраны өлтіргенімен танымал. Ол "Баал Халойм" псевдонімімен идиш тілінде өлеңдер жазды.

Ерте өмір

Шварцбард 1886 жылы Ресей империясының Бессарабия губернаторлығындағы Измайл қаласында Ицхок Шварцбард пен Хае Вейсбергер отбасында дүниеге келген еврей баласы еді. Оның нағыз аты Шөлем болатын. Ресей империясы үкіметінің барлық яһудилерді шекарадан тысқары көшіру туралы бұйрығынан кейін, оның отбасы Оңтүстік Подолия аймағындағы Балта қаласына көшіп, сол жерде өсті. Оның үш үлкен ағасы бала кезінде, ал анасы оның балалық шағында қайтыс болды. 1900 жылы, 14 жасында Израиль Дик деген сағатшының шәкірті болды. 1903 жылы шәкірттік кезінде ол социализмге қызығушылық танытып, Лениннің сол аттас журналымен байланысты болуы мүмкін "Искра" деген революциялық топтың мүшесі болды. 1905 жылғы бірінші орыс революциясы кезінде ол Балтаның солтүстігіндегі Крутиде орналасып, өз сөзімен айтқанда, "казактардың сағаттарын жөндеумен" айналысты. Әкесіне бару үшін Балтаға келгенде еврейлер ұйымдастырған жарымәскери әрекетке қатысқаннан кейін ұсталды және Проскуров пен Балта түрмелерінде қысқа мерзімге қамалды. Революциядан кейінгі патшалық "кешірімнің" бір бөлігі ретінде жалпы амнистиямен босатылды. Қайтадан тұтқындалудан қорқып, Шварцбард Австрия-Мажарстанға қашып өтті, онда ол бірнеше қалаларда, соның ішінде астана Вена мен Будапештте өмір сүрді және жұмыс істеді. Сол жерде ол анархизмге, әсіресе Петр Кропоткиннің идеяларына адалдығын сақтап, өмірінің соңына дейін соған сене берді.

Франция (1910-1917 жылдар)

1910 жылғы қаңтарда 23 жасында ол Парижге қоныстанды және бірнеше сағатшыларда жұмысқа орналасты. Шварцбард Григорий Котовский бригадасында 90 қылыштан тұратын отрядқа қолбасшылық етті.

Петлюраның өлтірілуі (1926)

1919 жылы Украина Ұлттық Республикасының Директорат басшысы болған Саймон Петлюра 1924 жылы Парижге көшіп келіп, Украина Халық Республикасының эмиграциядағы үкімет басшысы болды. 1919 жылғы қырғыннан отбасын жоғалтқан Шолом Шварцбард, оның себебі үшін Симон Петлюраны кінәлі деп есептеді (Петлюраның қырғындардағы рөлі туралы талқылауды қараңыз). Өзінің өмірбаяндық естеліктерінде Шварцбард Петлюраның Парижге көшіп келгені туралы хабарды естігеннен кейін, үлкен күйзеліске ұшырап, Петлюраны өлтіруді жоспарлай бастады. Шварцбард Петлюраны сурет арқылы таныды. 1926 жылдың 25 мамырында сағат 14:12-де Гиберт кітап дүкенінің жанында, Париждің Латын кварталындағы Сен-Мишель бульварының жанындағы Расин көшесімен келе жатқан Петлюраға жақындап, украин тілінде: "Сіз Петлюра мырзасыз ба?" деп сұрады. Петлюра жауап бермей, өз таяғын көтерді. Шварцбард дереу тапаншасын шығарып, оған бес рет оқ атты. Петлюра жерге құлағаннан кейін, тағы екі рет оқ атты. Полиция келгенде, оның осы қылмысты жасағанын сұрағанда, ол: "Мен үлкен қылмыскерді өлтірдім" деді. Басқа дереккөздерде ол Петлюраға сегізінші оқты атуға тырысқан, бірақ тапаншасы істен шыққандығы айтылады.

Шварцбардтың соты (1927)

Шварцбард тұтқындалып, 1927 жылы 18 қазанда Қоғамдық сот комитетімен сотталды. Оның қорғауын Генри Торрес жүргізді.

Сегіз күнге созылған соттан кейін қазылар алқасы Шварцбардты ақтап шықты. Олар Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде құтқарылып, тарихшы Зоза Сажковский Франциядан жасырын шығарылған.