Кіріспе

1920 жылы Францияда болған оқиғалар.

Оқиғалар

1920 жылдың басында Франция бірнеше буын бойы болмағандай күшті жағдайда болды. Германияны жеңіп, Эльзас-Лотарингияны Францияға қайтару Францияны 17 және 18 ғасырлардағы Еуропа құрлығындағы ең күшті держава болған жағдайға жеткізді. Жыл басында Реймонд Пуанкаре президент, ал Жорж Клемансо премьер-министр болып қалды, бірақ қаңтар айында сенат және президенттік сайлаулар өтетін болғандықтан, жыл басында маңызды саяси өзгерістер болды. 1919 жылғы қарашада өткен депутаттар палатасына жалпы сайлауда консервативтік үрдіс күшті болды, Социалистік партия ауыр жеңіліске ұшырады. Сенат сайлауы 11 қаңтарда өтті, және ол өткен күзде көрсетілгендей пікірдің ұқсас үрдісін көрсетті. Соғыс кезінде сайлаудың кейінге шегерілуіне байланысты тоғыз жылдық сенаторлық орынның үштен екісі даулы болды және барлығы 240 сенатор сайлануға тиіс болды. Сайлау әртүрлі либералдық және республикалық топтар үшін үлкен жеңіске айналды, олар 218 орынға ие болды. Оңшылдар 20 орынға, ал социалистер 2 орынға ие болды. Францияның ішкі саясатында осы маңызды оқиғалар орын алып жатқанда, Германиямен бейбітшілік шартын ратификациялаудың соңғы кезеңдері аяқталып жатты. Версаль шарты Германия және үш негізгі одақтас және қауымдасқан держава ратификациялағаннан кейін күшіне енеді; және ол қазір Германия, Франция, Ұлыбритания, Италия және Жапония (бірақ АҚШ емес) ратификациялағандықтан, келісімге қатысушы тараптар осы фактілерді растайтын хаттамаларға қол қоюы керек еді, содан кейін одақтас державалар мен Германия арасында ресми бейбітшілік орнатылады. Одақтастардың Жоғарғы Кеңесі осы соңғы рәсімді 10 қаңтарда Парижде өткізуді шешті. Германия үкіметі протоколға қол қою үшін екі делегат жіберді, барон Курт фон Лерснер мен мырза фон Симсон. Салтанатты рәсім 10 қаңтар күні сағат 16:00-ден кейін Орсейдегі Сыртқы істер министрлігінде өтті. Хаттамаға Франция үшін Клемансо, Ұлыбритания үшін Дэвид Ллойд Джордж, Италия үшін Франческо Саверио Нитти және Жапония үшін Кииширо Мацуи қол қойды; және, әрине, екі неміс делегаты. Хаттаманы келісімді ратификациялаған бірнеше кішігірім одақтас және қауымдасқан елдердің өкілдері де қол қойды, олар Бельгия, Боливия, Бразилия, Чехословакия, Гватемала, Панама, Перу, Польша, Сиам және Уругвай. Соғыстың ресми аяқталуы 10 қаңтарда сағат 18:15-те белгіленді, бірақ хаттаманың нақты қол қоюы, жоғарыда айтылғандай, сол күні ертерек өтті. 14 қаңтарда Леон Буржуа Сенат төрағасы болып сайланды. Ал Франция президенті сайлауы заң шығарушы органның екі палатасының бірлескен отырысында 17 қаңтарда өтеді. Екі маңызды кандидат – Поль Дешанель мен Клемансо. Басқа кандидаттардың арасында фельдмаршал Фердинанд Фош болды, бірақ ол өте аз қолдау тапты. Дешанель мен Клемансо арасындағы бәсекелестік француз саясатындағы қызықты үрдістерді көрсетті. Бұл күрес Германияға таңылған бейбітшілік шарттарына байланысты болды. Клемансоның жақтастары Версаль шартының шарттары француздық көзқарас бойынша қанағаттанарлық деп мәлімдеді; оның қарсыластары ол американдық және британдық көзқарастарға тым көп жол берді және бейбітшілік қанағаттанарлық емес деп мәлімдеді, әсіресе Францияға тиісті өтемақылар және француз шығыс шекарасы мәселесі бойынша. Француз пікірінің көпшілігі Рейн өзенін өзінің шығыс шекарасы ретінде қамтамасыз етуді қалаған. Дешанель Версаль келісімінің осы сыншыларының атынан сөйледі. Республикалық топтардың алдын ала дауыс беруі Дешанельге 408 дауыс, ал Клемансоға 389 дауыс берді; және бұл нәтиже жарияланған кезде Клемансо өз кандидатурасын қайтарды, бірақ оның есімі, десе де, 17 қаңтардағы Ұлттық Ассамблеяның ресми дауыс беруінде болды. Барлығы 888 заң шығарушы өз дауыстарын берді, ал Дешанель 734 дауыс алды. Дешанельдің табысы Францияда қандай да бір мағынада Версаль келісімінің қарсыластарының жеңісі деп саналды. 1856 жылы туған Дешанель Депутаттар палатасының президенті қызметін атқарған. Пуанкаре 18 ақпанға дейін президент лауазымында қалды. 18 қаңтарда Клемансо премьер-министр лауазымынан кетті, ал Пуанкаре Александре Миллеранды кабинет құру міндетіне тапсырды. Миллеран қажетті қолдауды табуда қиындық таппады, ал оның кабинетінің толық тізімі екі күннен кейін жарияланды. Ф. Марсал қаржы министрі, А. Лефевр соғыс министрі, А. Сарро колониялар министрі болды. Миллеран, ол өзі сыртқы істер портфелін алды, алпыс жаста болды және 1914 жылдың қиын күндерінде соғыс министрі ретінде үлкен еңбек еткен. Оның депутаттар палатасымен алғашқы қабылдауы біршама даулы болды, ал 22 қаңтардағы сенімсіздік дауысы 281 дауысқа 240 дауыспен ғана қабылданды. Бірақ 30 қаңтардағы екінші сенімсіздік дауысы 510 дауысқа 70 дауыспен қабылданды. 5 ақпан мен 6 ақпан күндері депутаттар палатасында сыртқы саясат бойынша маңызды пікір-таластар өтті; және премьер-министр ұзақ сөз сөйледі. Ол жаңа кабинеттің Францияны соғыс кезінде адал одақтастармен қоршауға мүмкіндік берген осы сыртқы саясатты жалғастыруға толық ниеті бар екенін айтты. Адриатикалық мәселесіне қатысты Миллеран Францияның осы әлемнің бұл бөлігіндегі қиындықтардың қанағаттанарлық шешімін табуға ғана ниеттенгенін айтты – Италия және серб халқымен толық үйлесімде шешім. Болгар мәселесіне қатысты премьер-министр кеше болгар парламенті келісімді ратификациялағанын естігенін айтты. Түркияға қатысты бейбітшілік шарттарын қарастырып, Миллеран бұрынғы пікір-таласта Марсель Кашин айтқан кейбір сынға жауап берді. Францияның Шығыста маңызды және тарихи мүдделері бар екенін және олар олардан бас тартпайтынын ол мәлімдеді. "М. Кашин кеше біз Сирия халқының тәуелсіздігіне қауіп төндіріп отырғандай көрінеміз деді. Француз үкіметі мұндай ниетке ешқашан бармады және Францияны жаулау саясатымен айыптау – Францияның санасына қарсы келеді. Францияның жалғыз тілегі осы халықтарға әділеттілік пен жақсы басқаруды сыйлау. Кеше үкіметке ниеттері жоқ нәрселер туралы айтылғанда, мен Мароккода Францияның еңбегіне қарсы неместің айтқан жалаларының гүрлесін естігендей болдым." Ресеймен қарым-қатынас мәселесіне қатысты Миллеран Кашиннің айыптамаларына қарамастан, Ұлыбритания өзінің келісімдеріне адал болғанын айтты және одақтастардың ешқайсысы Совет үкіметімен келісімге келмегенін айтты. Польшаға қатысты француз үкіметі осы елмен ең жақын достық қарым-қатынасты сақтауға ниеттенді және егер ол большевиктер шабуыл жасаса, толық қолдау көрсетеді. Соңында премьер-министр Версаль шартын іске асыру мәселесіне тоқталды. Ол кабинеттің Францияның одақтастарымен толық үйлесімді сақтауға ниеттенгенін айтты; және АҚШ әлі шарты ратификацияламағаны өкінішті болғанымен, Өтемақы комиссиясы жұмысын жақсы бастады және Американың келісімге қосылуына қатысты алаңдаушылық білдірмеді. Ол Германия шартының талаптарын орындау мәселесінде кешігіп отырғанын айтты, әсіресе...

Спорт

27 маусымда "Тур де Франс" басталады. 27 шілдеде "Тур де Франс" аяқталды, жеңімпазы Бельгиядан Филипп Тис.