Кіріспе

Лонгнор – Англияның Стаффордшир Пик аймағындағы ауыл. Бұл елді мекен ерте заманнан келеді, алғашқы жазбадағы шіркеу ғимараты орта ғасырларда салынған. "Соңғы сот кітабында" бұл ауыл Лонгеналр деп аталған. Маңызды жол торабында орналасқан Лонгнор 18 ғасырда ірі сауда орталығы болды. Ол Мэннифолд өзенінің солтүстік жағасында, Мэннифолд және Доув өзендері арасындағы әктас жотасында жатыр.

Орналасуы және географиясы

Лонгнор Чидлден Бэкстонға дейінгі B5053 басты жолында, Бэкстоннан оңтүстікке қарай шамамен 6 миль (10 км) қашықтықта орналасқан. Ол Лик және Макклсфилдке бағыттайтын жолдардың, сондай-ақ шығысқа қарай Бэйкуэллге баратын жолдардың тоғысқан жерінде жатыр. Лонгнордың батысында Стаффордширдің шұңқырлы аймағы жатыр, оның ең биік нүктесі солтүстікке қарай Акс Эдж Мур және оңтүстікке қарай Морридж. Лонгнордың солтүстігі мен шығысында Пик округінің White Peak бөлігі орналасқан, Dove өзені тік беткейлі әктас аңғармен ағып өтеді, ал әйгілі Доведейл осы аңғардың шағын бөлігі болып табылады. Лонгнор Манифолдке қарайды, бірақ екі өзеннің арасындағы әктас жотасының оңтүстік беткейінде жатыр.

Ауылдың сипаттамасы

Лонгнор – Солтүстік Стаффордширдің осы аймағындағы ең маңызды ауылдардың бірі, әсіресе нарығымен белгілі. Лонгнор – Личфилд діни округінің Алстонфилд деканатындағы 13 приходтың бірі.

Тарих

Ауылдың ерте тарихы туралы жазбалар жоғалып кетті, бірақ 700 жылға дейін аймақта қызмет болғанының куәліктері бар. Лонгнор 1086 жылғы Ұлы Соты кітабында (Great Domesday Book) Longenalre деп тізімделген. Ол Шрусбери маңындағы тағы бір қазіргі Лонгнордан ерекшеленеді, ол Соты кітабында Lege деп жазылған. Жергілікті аңыз бойынша, Уильям II патшалық құрған кезде Лик маңындағы орманнан рұқсатсыз аң аулағаны үшін ауыл жаза ретінде өртеліпті. Бірінші жазбада 1223 жылы қазіргі 18 ғасырлық приход шіркеуі орнында Санкт-Бартоломей шіркеуінің салынуы туралы айтылады. Келесі екі ғасыр ішінде ауылда 20-ға жуық үй болған. 1787 жылғы Каридің Стаффордшир картасында ауыл маңызды жол торабында көрсетілген. Кари Лонгнор есімін LONGNOR деп жазған, бұл стиль тек Стаффорд пен Коттеристің солтүстігіндегі Стаффордширдегі Лик және Чидлмен ғана ортақ. Бұл Лонгнордың сол кезде маңызды сауда орталығы болғанын көрсетеді.

Методистік тарих

1780 жылы салынған методист шіркеуі – аймақтағы ең көне шіркеулердің бірі. Джон Уэсли бір кезде Шеффилдтен өте келе Лонгнорда уағыз айтқан. Дегенмен, методист уағыздаушылары 1769 жылы Лонгнорда методист қоғамын құрған болатын. Лонгнордағы ерте методизмнің толық тарихын Дж. Б. Дайсон баяндайды, сонымен қатар кейін Джон Уэсли Амстердамға сапар жасағанда қонақ еткен миссис Сесили Фергюсонның қысқаша өмірбаянын да қамтиды. 1784 жылы Лонгнор методист қоғамында 42 мүше болды. 1870 жылы «Уэтон және Лонгнор методист аймағы» деп аталған жаңа методист аймағы құрылды. Уэтон қаласында жаңа шіркеу ғимаратымен бірге пасторлық үй салынды. Бірақ Лонгнордың да маңыздылығы мойындалды. Алғашқы Уэтон және Лонгнор аймағы Веслиандық болды және 1932 жылы аймаққа сол аймақтағы примитивтік методист шіркеулері қосылды. 1969 жылы аймақ жабылып, оның шіркеулері көршілес аймақтарға берілді. Методист шіркеуі 1996 жылы жабылды, бірақ бұрынғы мүшелердің бір бөлігі Бекстон методист шіркеуіне бару ыңғайсыз болғандықтан, біраз уақытқа дейін жалға алынған залда жинала берді. Ауыл Л. С. Лоуридің «Лонгнор, Дербишир» (1940) және «Ауыл алаңы» (1943; қазір Глазгода) атты екі картинасына негіз болды. Ол соңғы туындысы туралы былай деп жазды:

Жалпы қызығушылықты мәселелер

Мұнда "Пик Практика" телесериалының кейбір бөлімдері түсірілді. 1995 жылы BBC-нің "Гордость и предубеждение" сериалының 5-ші эпизодында Лонгнор Элизабет Беннет және оның тәтесі мен күйеуі Дербиширге сапарлағанда тоқтаған Ламбтон деген ойдан шығарылған ауылдың түсірілімдері үшін қолданылды. Лонгнордағы Сент-Бартоломей шіркеуінде британдық Фринк мектебінің мүсіншісі Гарри Эверингтонның Сент-Бертрамның заманауи мүсіні орналасқан. Жақын жердегі Блейкемер көлі – төбеде орналасқан, екі жаққа да Пик округі мен одан тыс аймақтардың әдемі көрінісін ұсынатын су қоймасы.