Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Ерте өмір және білім
Аделаида Хантер Канаданың батыс бөлігінде (қазіргі Онтарио) Сент-Джордж қаласының жанындағы шаруа қожалығында дүниеге келді, ол он екі баланың ең кішісі болған. Оның әкесі 1858 жылдың 13 қазанында, оның тууынан кейін бірнеше ай өткен соң қайтыс болды. Оның анасы, Джейн Хамильтон Хантер, шаруа қожалығын және үлкен үй шаруашылығын басқаруға қалды. Мүмкін, оның жастық шағындағы қажырлы еңбек пен жалғыздық, жылдар өткен соң, үй шаруашылығын реформалау жолына түсуіне түрткі болды. Бір бөлмелі мектепте білім алғаннан кейін, ол Брантфордтағы "Қыздар колледжінде" оқығанда Лиззи әпкесімен бірге тұрды. Сол жерде ол Джон Худлесспен танысты, ол сонымен қатар оның қарындасы Лиззидің болашақ күйеуі Сет Чарлтонның жақын досы еді. Джон Худлес – сәтті Гамильтон жиһаз өндірушісінің (Джозеф Худлес) жалғыз тірі баласы болды. Ол 1881 жылдың 14 қыркүйегінде Джон Худлеске үйленді және Онтарионың Гамильтон қаласына көшіп кетті.
Adelaide Hunter was born on a farm near St. George, Canada West (now Ontario), the youngest of twelve children. Her father died a few months after her birth on October 13, 1858. Her mother, Jane Hamilton Hunter, was left to manage the farm and a large household. Perhaps the hard work and isolation of her youth inspired Hoodless to take up the cause of domestic reform years later. After her years in a one room schoolhouse, she stayed with her sister Lizzie while attending 'Ladies College' in Brantford, Ontario. While there, she met John Hoodless who was also the close friend of her sister Lizzie's future husband, Seth Charlton. John Hoodless was the only surviving son of a successful Hamilton furniture manufacturer (Joseph Hoodless). She married John Hoodless on September 14, 1881, and moved to Hamilton, Ontario.
Мансап
Ол көпшілік өмірге енген кезде "Адди" деген есімін "Аделаида" деп өзгертті. 1897 жылдың қаңтар айында Білім министрі Аделаидадан Үй шаруашылығы курстарына арналған оқулық жазуды сұрады. 1898 жылы ол "Халық мектебінің үй шаруашылығы ғылымы" атты кітабын жариялады. 1907 жылы Әйелдер институты өзінің 10 жылдығын тойлап, Торонто суретшісі Джон Уиклиф Лоуес Форстерге оның портретын салуды тапсырды. Сурет Макдональд институтына сыйға берілді. 20 қалада, 5 провинцияда Әйелдер кеңестері және 27 филиалдық ұйым бар. Ұлттық Әйелдер кеңесі 1924 жылдан бері кеңесу және пікірталас процесі арқылы әзірленген саясатты қолдау үшін федералды кабинет мүшелерімен ресми түрде кездесіп келеді. Әйелдер институты, Әлемдегі Ауылдық Әйелдер қауымдастығы арқылы халықаралық деңгейде ұйымдастырылған, 70-тен астам елде 9 миллионнан астам мүше-қоғамдарды біріктіреді. 1911 жылы, ол қайтыс болғаннан кейін бір жыл өткенде, Гамильтонның жаңа мектептерінің біріне оның есімі берілді. Оның сүйікті күйеуі Джон негізгі тасты қалады. Бриджворт және Блейн (Онтарио) қалаларында оның есімімен аталатын мектептер бар. 1937 жылдың 27 қазанында Лейди Твидсмуир Онтарионың Сент-Джордж қаласында Худлестің естелігіне арналған ескерткішті ашты. 1975 жылы Ауыл шаруашылығы және агроөнім министрлігіндегі доктор Генри Херд Маршалл оның құрметіне "Аделаида Худлес гүлін" шығарды. 1993 жылы Canada Post Худлесті еске алу үшін пошта маркасын шығарды. Маркада суретші Хизер Купер салған Худлестің портреті бейнеленген. 2003 жылы Гуэлф (Онтарио) қаласында Макдональд институтының құрылғанына 100 жыл толуына орай өткізілген салтанатты шаралардың аясында Худлес бағы құрылды. Суретші Ян Ноестеденнің мүсіні алюминийден жасалған үлкен портрет түрінде, қабырғадан 6 дюйм қашықтықта орнатылған, соның арқасында жарық сурет арқылы өтіп, көлеңке түседі. Худлестің балалық шағындағы үйі, Онтарио штатының Сент-Джордж қаласында, 1959 жылы Канаданың Біріккен Әйелдер институттары (FWIC) сатып алынды. Ол Худлес сол жерде тұрған кезеңді көрсету үшін қайта жөнделіп, сол заманғы стильде безендірілді. 1995 жылы ол Ұлттық тарихи ескерткіш ретінде танылды және қазір мұражай ретінде жұмыс істейді.
As she entered a more public life, she exchanged the name 'Addie' for 'Adelaide'. In January 1897, the Minister of Education asked Adelaide to write a textbook for Domestic Science courses. In 1898 she published a book Public School Domestic Science. In 1907, the Women's Institute marked its 10th anniversary by commissioning Toronto artist John Wycliffe Lowes Forster to paint her portrait. The painting was donated to the MacDonald Institute. There are Councils of Women in 20 cities, in 5 provinces, along with 27 affiliate organizations. The National Council of Women has met formally with the members of the federal Cabinet since 1924 to advocate for policies developed through a grassroots process of consultation and debate. The Women's Institute, internationally organized through the Associated Country Women of the World, has a membership of over 9 million member societies in over 70 countries. In 1911, the year after she died, one of Hamilton's new schools was named after her. Her beloved husband, John, laid the cornerstone. There are also schools named after her in Bridgeworth, and Blaine, Ontario. On October 27, 1937, a cairn dedicated to Hoodless' memory was unveiled by Lady Tweedsmuir in St. George, Ontario. In 1975, Dr. Henry Heard Marshall at Agriculture and Agri Food Canada developed the 'Adelaide Hoodless rose' named after her. In 1993, Canada Post issued a postage stamp to commemorate Hoodless. It features a portrait of Hoodless drawn by artist Heather Cooper. In 2003, the Hoodless Garden, was created as a part of numerous celebrations to mark the 100th anniversary of the founding of the MacDonald Institute in Guelph, Ontario. A sculpture by artist Jan Noestheden takes the form of a larger than life aluminum portrait, mounted 6" away from the wall, so light will shine through the image and cast a shadow. Hoodless' childhood home in St George, Ontario, was acquired by the Federated Women's Institutes of Canada (FWIC) in 1959. It was renovated and styled to reflect the time period when Hoodless lived there. In 1995 it was designated a National Historic Site and now operates as a museum.