Кіріспе
Кванттық механиканың транзакциялық интерпретациясы (TIQM) стандартты кванттық формализмнің толқындық функциясы мен оның күрделі конъюгатын, уақыт бойынша алға (кешіктірілген) және уақыт бойынша артқа (алдын ала) жылжыған толқындар ретінде қарастырады. Бұл толқындар кванттық өзара әрекеттестікті Уилер-Фейнман қол алысуы немесе транзакциясы түрінде құрайды. Оны алғаш рет 1986 жылы Джон Г. Крамер ұсынды, ол бұл интерпретацияның кванттық процестерді түсінуге көмектесетінін айтады. Ол сондай-ақ, Копенгагендік интерпретациядағы философиялық мәселелер мен бақылаушының рөлінен қашып, түрлі кванттық парадокстарды шешуге мүмкіндік беретінін көрсетеді. TIQM оның ғылыми фантастикалық романы «Эйнштейннің көпірі» сюжетінің шағын бөлігі болды. Соңғы кезде Крамер TIQM-нің Афшар экспериментімен сәйкес келетінін, ал Копенгагендік және көптеген әлемдер интерпретацияларының сәйкес келмейтінін дәлелдеді. Максвелл теңдеулеріне орай, алға және артқа жылжыған толқындардың болуы Уилер-Фейнман сіңіруші теориясында зерттелген. Крамер өзінің кванттық теорияның транзакциялық интерпретациясы үшін олардың екі толқын туралы идеясын қайта жаңғыртты. Кез келген Шредингер теңдеуі алдын ала шешімдерді қабылдамаса, оның релятивистік нұсқасы қабылдайды және TIQM осы алдын ала шешімдерді пайдаланады. TIQM-де, көз уақыт бойынша әдеттегі (кешіктірілген) толқындарды шығарады, сонымен қатар уақыт бойынша артқа қарай алдын ала толқындарды да шығарады. Бұдан өзге, уақыт бойынша кейінірек болатын қабылдаушы да уақыт бойынша артқа қарай алдын ала толқындарды және уақыт бойынша алға қарай кешіктірілген толқындарды шығарады. Кванттық оқиға алдын ала және кешіктірілген толқындардың «қол алысуы» арқылы туындайды, бұл энергия, импульс, бұрыштық импульс және т.б. сияқты шамалардың транзакция арқылы берілуіне әкеледі. Транзакцияның қалыптасуының кванттық механизмі Карвер Мидтің «Коллективті электродинамика» кітабының 5.4-тарауында атомдар арасындағы фотонның берілуі мысалында нақты көрсетілген. Бұл интерпретация бойынша толқындық функцияның күйреуі белгілі бір уақытта болмайды, ол «уақыттан тыс» болып табылады және транзакцияның барлық кезеңінде жүреді, ал эмиссия/сіңіру процесі уақыт бойынша симметриялы. Толқындар, кванттық механиканың басқа интерпретацияларындағы сияқты, бақылаушының білімін жазуға арналған математикалық құрал емес, физикалық жағынан нақты болып көрінеді. Философ және жазушы Рут Кастнер толқындар физикалық кеңістік-уақыттан тыс мүмкіндіктер ретінде бар екенін және осы мүмкіндіктерді шындықтың бір бөлігі ретінде қабылдау қажет екенін айтады. Крамер Сиэтлдегі Вашингтон университетінде кванттық механиканы оқытуда TIQM-ді пайдаланған.
The transactional interpretation of quantum mechanics (TIQM) takes the wave function of the standard quantum formalism, and its complex conjugate, to be retarded (forward in time) and advanced (backward in time) waves that form a quantum interaction as a Wheeler–Feynman handshake or transaction. It was first proposed in 1986 by John G. Cramer, who argues that it helps in developing intuition for quantum processes. He also suggests that it avoids the philosophical problems with the Copenhagen interpretation and the role of the observer, and also resolves various quantum paradoxes. TIQM formed a minor plot point in his science fiction novel Einstein's Bridge. More recently, he has also argued TIQM to be consistent with the Afshar experiment, while claiming that the Copenhagen interpretation and the many worlds interpretation are not. The existence of both advanced and retarded waves as admissible solutions to Maxwell's equations was explored in the Wheeler–Feynman absorber theory. Cramer revived their idea of two waves for his transactional interpretation of quantum theory. While the ordinary Schrödinger equation does not admit advanced solutions, its relativistic version does, and these advanced solutions are the ones used by TIQM. In TIQM, the source emits a usual (retarded) wave forward in time, but it also emits an advanced wave backward in time; furthermore, the receiver, who is later in time, also emits an advanced wave backward in time and a retarded wave forward in time. A quantum event occurs when a "handshake" exchange of advanced and retarded waves triggers the formation of a transaction in which energy, momentum, angular momentum, etc. are transferred. The quantum mechanism behind transaction formation has been demonstrated explicitly for the case of a photon transfer between atoms in Sect. 5.4 of Carver Mead's book Collective Electrodynamics. In this interpretation, the collapse of the wavefunction does not happen at any specific point in time, but is "atemporal" and occurs along the whole transaction, and the emission/absorption process is time symmetric. The waves are seen as physically real, rather than a mere mathematical device to record the observer's knowledge as in some other interpretations of quantum mechanics. Philosopher and writer Ruth Kastner argues that the waves exist as possibilities outside of physical spacetime and that therefore it is necessary to accept such possibilities as part of reality. Cramer has used TIQM in teaching quantum mechanics at the University of Washington in Seattle.
Бұрынғы түсіндірмелерге қарағанда жетістіктер
TIQM нақты жергілікті емес және, нәтижесінде, логикалық тұрғыдан контрафактілік нақтылықпен (CFD), ең төменгі реалистік болжаммен үйлесімді. Транзакциялық интерпретацияның физикалық құлдырауы бар және ол уақыт бойынша симметриялы. Транзакциялық интерпретация екі күй векторлық формализммен (TSVF) сырттай ұқсас, ол 1964 жылы Якир Ахаронов, Питер Бергман және Джоэл Лебовицтің жұмысында туындаған. Дегенмен, оның маңызды айырмашылықтары бар – TSVF растауды қамтамасыз етпейді, сондықтан Борн ережесіне физикалық сілтеме бере алмайды (TI сияқты). Кастнер басқа уақыт симметриялы интерпретацияларды, соның ішінде TSVF-ті, онтологиялық тұрғыдан қайшы талаптар ретінде сынға алды. Кастнер жаңа Релятивистік Транзакциялық Интерпретацияны (RTI) әзірледі, оны мүмкіндікшіл транзакциялық интерпретация (PTI) деп те атайды, онда кеңістік-уақыттың өзі транзакциялар арқылы пайда болады. Бұл релятивистік транзакциялық интерпретация себептік жиынтықтар бағдарламасы үшін кванттық динамиканы қамтамасыз ете алады делінеді.
Талқылау
1996 жылы Тим Модлин Уилердің кешіктірілген таңдау экспериментіне қатысты ой эксперименті ұсынды, ол көбінесе TIQM-ді жоққа шығару ретінде қарастырылады. Дегенмен, Кастнер Модлиннің аргументі TIQM үшін өлім жазасы емес екенін көрсетті. «Кванттық қол алысу» кітабында Крамер Модлиннің қарсылығын ескере отырып, псевдо уақыттың сипаттамасына иерархиялық құрылым қосты және Модлиннің кейбір аргументтері Хайзенбергтің білім туралы түсіндіруін транзакциялық сипаттамаға дұрыс емес қолдануға негізделгенін көрсетті. Транзакциялық интерпретация сынға ұшырауда. Төменде олардың ішінара тізімі және кейбір жауаптары келтірілген: