Канадалық көтерілісші: Энтони Ван Эгмонд өмірі мен қызметі
Anthony Van Egmond
Канадтық көтерілісші, Антони Ван Эгмонд (1778-1838) – Голланд сарбазы, Оңтүстік-Батыс Онтариодағы алғашқы кәсіпкер. Маккензи көтерілісінде басшылық еткен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық бүлікші (1778–1838)
Canadian rebel (1778–1838)
Энтони Ван Эгмонд (туған аты Antonij Jacobi Willem Gijben, 10 наурыз 1778 – 5 қаңтар 1838) – суреттеме бойынша, Наполеон соғыстарының голланд ардагері. Ол қазіргі Оңтүстік-Батыс Онтариодағы Хьюрон аймағына алғашқы қоныстанушылардың және кәсіпкерлердің бірі ретінде келді. Ван Эгмонд Канада компаниясының жаңа қонысқа бірінші жолды салуға жұмысқа алынған мердігері болды, бұл қоныс аударушыларға компания жерлерін сатып алуға және экономикалық дамуды жалғастыруға мүмкіндік берді. Кейіннен ол Уильям Лайон Маккензиді қолдады және 1837 жылғы 7 желтоқсанда Торонтоның жанындағы Монтгомери тавернасындағы сәтсіз шайқаста қарулы бүлікшілер тобын басқарды, бұл Жоғарғы Канада көтерілісінің бір бөлігі болды.
Anthony Van Egmond (born Antonij Jacobi Willem Gijben, 10 March 17785 January 1838) was purportedly a Dutch Napoleonic War veteran. He became one of the first settlers and business people in the Huron Tract in present day southwestern Ontario Canada. Van Egmond became an early contractor employed by the Canada Company to construct the original road into the new settlement, allowing the entry of settlers for the purchase of company lands and further economic development. He eventually became a supporter of William Lyon Mackenzie and led a force of armed rebels in their unsuccessful skirmish at Montgomery's Tavern near Toronto on 7 December 1837, during the Upper Canada Rebellion.
Өмір
Энтони ван Эгмонд Голландияның Гросбек қаласында, Йоханнес Арнольдус Гийбен мен оның әйелі Мария Блумның ұлы болып дүниеге келді. Он екі жасында әкесі өлтірілді. Шамамен 1795 жылы қылмыстық қызметке байланысты Германияға қашуға мәжбүр болды, онда ол өзін басқа адам ретінде таныстырып, Нидерландының аристократиялық Ван Эгмонд отбасынан таратынын жалған түрде мәлімдеді. 1819 жылы Голландия жер компаниясынан жер сатып алу мүмкіндігіне қызығып, Амстердам, Ливерпуль және Филадельфия арқылы Индиана, Пенсильванияға сапар шекті. 1826 жылы сатып алған жері кейіннен алынып, төлемеген салықтарын өтеу үшін аукционға сатылды.
Anthony van Egmond was born in Groesbeek in the Netherlands, the son of Johannes Arnoldus Gijben and his wife Maria Bloem. When he was twelve years old, his father was murdered. Alleged criminal activity forced him to flee around 1795 to Germany, where he assumed another identity, which included adoption of a false claim of descent from the Van Egmonds, an aristocratic family of the Netherlands. In 1819, attracted by the prospect of purchasing land from the Holland Land Company, he travelled, via Amsterdam, Liverpool, and Philadelphia, to Indiana, Pennsylvania. The land, which he purchased in 1826, was eventually seized and sold at auction to cover unpaid taxes.
Канадалық компания
1828 жылы ол Жоғарғы Канададағы Оксфорд Тауншип Истке көшіп барды, онда Канада компаниясынан 200 акр (809 000 м2) жер сатып алды. Жергілікті компанияның өкілі Джон Галтпен жеке достық қарым-қатынас орнатудың арқасында Ван Эгмонд басқа Канада компаниясының басшыларының назарына түсті және кейіннен компанияда Хьюрон трактындағы жол құрылысының бастапқы негізгі мердігері ретінде жұмысқа қабылданды. Ван Эгмондқа Хьюрон жолының бойында 32 км аралықта орналасқан қонақүйлер тізбегін құру да тапсырылды. Олар түнгі тоқталу және келген қоныс аударушылар үшін қайта жабдықтау нүктелері ретінде қызмет етті. Ван Эгмонд Канада компаниясына қатысты шарттық міндеттемелерін орындауын жалғастыра берсе де, компанияның барлық төлемдерді бір-үшін қолма-қол ақша түрінде және екі-үшін компанияның "жер кредиттері" түрінде талап еткеніне үнемі наразылық білдірді, оларды компанияның меншігіндегі жер учаскелеріне айырбастауға болар еді. Ван Эгмонд Канада компаниясының даму мақсаттарына жету үшін өз қаражатын жұмсауға мәжбүр болды. Ол кезде оған төленген жер несиелері, аталған жерлердің дамымаған жағдайына байланысты, көрсетілген құнының аз бөлігі үшін ғана қолма-қол ақшамен өтелетін болды. Осы келісімге байланысты 1830-шы жылдардың басында Ван Эгмонд Хурон трактында жеке меншігінде жер жинады, оның ішінде қазіргі Онтарио штатының Стратфорд қаласының орталық аймағында орналасқан жерлер де бар еді. 1830 жылы тамызда Ван Эгмондтың әйелі Мари Сюзанна Элизабет Диц Ван Эгмонд Хьюрон трактында алғашқы жиналған бидай бауын рәсімдік түрде кесіп, байлады, бұл шараға жергілікті Канада компаниясының өкілдері мен аймақтың басқа да кәсіпкерлері қатысты. Ван Эгмонд Канада компаниясының Хурон трактын жақсарту қорынан жолдар мен басқа да инфрақұрылымды дамытуға міндетті ақша сомасын жұмсамағанына, сондай-ақ компанияның келген қоныс аударушылардың әл-ауқатын ескермегеніне көңілі тоймады. 1840 жылы судья Джонас Т. В. Джонс жүргізген аяқталмаған сот сараптамасы Ван Эгмондтың пікірлерін кем дегенде ішінара растады. Джонс өзінің баяндамасында Ван Эгмондтың позициясын қолдады, Канада компаниясының қарыздарды ішінара қолма-қол ақшамен, ішінара "жер кредиттерімен" төлеу тәжірибесі компанияның Корольдіктан жерді сатып алған кездегі бастапқы келісімшартының талаптарына сәйкес келмейді деп мәлімдеді.
In 1828 he emigrated to Oxford Township East, in Upper Canada, where he purchased 200 acres (809,000 m2) of land from the Canada Company. Because of the establishment of a personal friendship with local company official John Galt, Van Egmond came to the attention of other Canada Company executives and was subsequently employed by the company as the initial primary contractor for road construction in the Huron Tract. Van Egmond was also charged with establishing a series of inns to be positioned at twenty mile (32 km) intervals along the Huron Road, which were to act as nightly stopping and resupplying points for the arriving settlers. Although Van Egmond continued to complete his contractual obligations to the Canada Company, he continually resented that the Company insisted on paying all fees in the form of one third cash and two thirds company 'land credits', redeemable in exchange for parcels of land already owned by the company. Van Egmond found himself having to expend his own funds in order to achieve Canada Company development goals. At that time, the land credits he was paid with were only immediately redeemable in cash for a fraction of their stated value, because of the undeveloped condition of the lands involved. Because of this arrangement, by the early 1830s, Van Egmond had personally accumulated of land in the Huron Tract, including located in the central area of what is today the city of Stratford, Ontario. In August 1830, Van Egmond's wife, Marie Susanne Elizabeth Dietz Van Egmond, ceremonially cut and bound the first sheaf of wheat harvested in the Huron Tract, at a gathering on their family farm on the Huron Road, which included local Canada Company officials and other regional businessmen. Van Egmond became increasingly disgruntled at what he perceived as the Canada Company's failure to expend obligated amounts of money from the Huron Tract Improvement Fund for the development of local roads and other infrastructure, as well as at what he believed was the company's disregard for the general well being of the arriving settlers. It's interesting to note that Van Egmond's views appear to be at least partially vindicated by an uncompleted judicial review conducted by Justice Jonas T. W. Jones in 1840. In his report Jones upheld Van Egmond's position that the Canada Company's practice of paying debts, partially in cash and partially in 'land credits', did not abide with the terms of the company's original purchase agreement, when they acquired the lands from the Crown.
Реформа саясаты
Ван Эгмонд өз алаңдаушылықтарын Жоғарғы Канаданың астанасы Йорк қаласында "Колониалдық жақтас" атты газет шығаратын радикалды реформатор Уильям Лайон Маккензиге хат жазып білдіре бастады. 1835 жылдың қаңтар айында Ван Эгмонд Хьюрон одағы қоғамын құрды, ол аймақтағы жаңа қоныс аударушылардың үйлерінде жиналатын. Оның басты мақсаты – Хьюрон округінде Канада компаниясының саясаты мен іскерлік тәжірибесін өзгертуге шақыру болды, бірақ олардың жарияланған мақсаттары провинциядағы мемлекеттік кірістерді тағайындалған емес, сайланған лауазымды тұлғалардың қолында болуын қажет ететін, жауапты үкімет құру талаптарын да қамтыды. Сондай-ақ, Қоғам барлық қалған діни қызметкерлерге бөлінген жерлерді дереу сатуды және Канада компаниясы сияқты үкімет тарапынан қолдау көрсетілген монополияларды жоюды талап етті. 1835 жылы Ван Эгмонд Торонтодағы Жоғарғы Канаданың 13-ші Парламентіне өкілдік ету үшін 1836 жылы өтетін сайлауда, жаңа құрылған Хьюрон округінде реформашы кандидат ретінде ұсынылды. Ол сол сайлауда Онтарионың Годерих қаласынан келген Роберт Грэм Данлоптан жеңіліске ұшырады, ол Уильям "Тигр" Данлоптың інісі.
Van Egmond began to voice his concerns by corresponding with William Lyon Mackenzie, a radical reformer who published a newspaper, the Colonial Advocate, in Upper Canada's capital York. In January 1835, Van Egmond organized the Huron Union Society which met in the homes of recent settlers in the region. Its purpose was primarily to agitate for changes to Canada Company's policies and business practices in the Huron District, however their stated aims also included demands for a more responsible government in the province, where control of public revenues would be in the hands of elected, rather than appointed officials. The Society also called for the immediate sale of all remaining Clergy reserves and an end to what they saw as government sponsored monopolies, such as the Canada Company itself. It was also in 1835, that Van Egmond was nominated in the recently created District of Huron as the Reform candidate in an election to be held in 1836 for a seat in the 13th Parliament of Upper Canada in Toronto. He was defeated in that election by Robert Graham Dunlop from Goderich, Ontario, the brother of William "Tiger" Dunlop .
Көтеріліс және тұтқындалу
Канада компаниясы мен соқталған "Отбасылық келісім" деп аталатын мәселелерді шешпегеніне наразы болған ол, Уильям Лайон Маккензимен тығыз қарым-қатынас жасап, саясаттың радикалды формаларына қатысуын күшейтті. 1837 жылдың желтоқсанында Торонтоның жанындағы Монтгомери тавернасында басталатын ашық көтеріліс үшін Маккензи Ван Эгмондты әскери жетекші етіп тағайындауы, Ван Эгмондтың Еуропадағы Наполеон соғыстарындағы жауынгерлік тәжірибесі туралы бұрынғы, мүмкін асыра айтылған мәлімдемелеріне негізделуі мүмкін. Дереккөздерде көрсетілгендей, Монтгомери тавернасындағы шайқас күні Ван Эгмонд Уильям Лайон Маккензиге олардың әскери ісінің "үмітсіз" екенін айтып, жағдайдан шегінуге кеңес берді. Маккензи Ван Эгмондқа жоспарын орындамаса өміріне қауіп екенін ескерткен. Үкіметтік әскерлермен шайқаста жеңіліске ұшырағаннан кейін Ван Эгмонд тұтқындалып, Торонтодағы шағын түрмеге қамалды. Дұрыс тамақтанбау, пневмония және суық тию салдарынан денсаулығы нашарлаған Ван Эгмонд қамауда ауыр сырқатқа шалдығып, жақын ауруханаға жатқызылды, онда 1838 жылдың 5 қаңтарында қайтыс болды. Оның қайтысынан кейін Ван Эгмондтың бастапқы отбасылық шаруашылығынан басқа барлық жылжымайтын мүлігі колониялық үкімет тарапынан тәркіленді, бұл оның көтеріліске қатысқаны үшін жаза ретінде қарастырылды. Ван Эгмонд Онтарио штатының Эгмондвилл қаласындағы Эгмондвилл зиратына жерленген. Эгмондвилл қауымы, қазір Хьюрон-Ист муниципалитетінің Сейфорт қауымының құрамына кіретін, 1845 жылы Ван Эгмондтың ең үлкен ұлы Констант оның құрметіне құрылған.
Frustrated by what he saw as a failure to address important issues on the part of both the Canada Company and the so called Family Compact he began a period of much more involvement with William Lyon Mackenzie and participation in more extreme forms of politics. It's possible that Mackenzie based his appointment of Van Egmond as military leader for a planned open rebellion to begin at Montgomery's Tavern near Toronto in December 1837, on Van Egmond's possibly exaggerated past claims of having gained actual combat experience in the Napoleonic wars in Europe. It is indicated in sources that on the day of the actual engagement at Montgomery's Tavern, Van Egmond advised William Lyon Mackenzie that their military cause was "hopeless" and advised him to retreat from the situation. Mackenzie is purported to have threatened Van Egmond's life if he failed to proceed with their plan. After being routed in the engagement by government armed forces, Van Egmond was arrested and confined to a small prison cell in Toronto. Suffering from a possible combination of malnutrition, pneumonia and exposure, Van Egmond became seriously ill in confinement and was transferred to a nearby hospital where he died on 5 January 1838. Subsequent to his death, Van Egmond's substantial real estate holdings, apart from the original family farm, were seized by the colonial government, purportedly as punishment for his participation in the uprising. Van Edgmond is buried at Egmondville Cemetery in Egmondville, Ontario. The community of Egmondville, now incorporated within the community of Seaforth in the Municipality of Huron East was founded in Van Egmond's honour in 1845, by his eldest son Constant.