Куфа қаласы – Ирактағы маңызды шиит қаласы. Эуфрат өзені жағасында орналасқан, халық саны 110 мыңға жуық. Нажафпен бірігіп, діни орталық болып табылады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Куфа (الْكُوفَة), сондай-ақ Куфа деп те жазылады, Бағдадтың оңтүстігінде, Нажафтың солтүстік-шығысында орналасқан Ирак қаласы. Ол Евфрат өзенінің жағасында жатыр. 2003 жылғы бағалау бойынша, халқы 110 000 адамды құрады. Қазір Куфа мен Нажаф біртұтас қалалық аймаққа біріктірілді, және ол әлемге көбінесе "Нажаф" деп белгілі. Самарра, Кербала, Кадхимия және Нажафпен бірге Куфа шиит мұсылмандары үшін маңызды бес ирак қаласының бірі болып саналады. Қала 638 жылы (17 Хижра) екінші Рашид халифасы Омар ибн әл-Хаттабтың тұсында құрылды, және ол Рашид халифаларының соңғысы Әли ибн Әби Талибтің соңғы астанасы болды. Куфа Аббасид халифалығының да негізін қалаушы астанасы еді. Исламның алтын ғасырында Куфа грамматиктері осы қалада тұрды. Куфи шрифті осы қаланың атымен аталған.
Kufa (الْكُوفَة ), also spelled Kufah, is a city in Iraq, about south of Baghdad, and northeast of Najaf. It is located on the banks of the Euphrates River. The estimated population in 2003 was 110,000. Currently, Kufa and Najaf are joined into a single urban area that is mostly commonly known to the outside world as 'Najaf'. Along with Samarra, Karbala, Kadhimiya and Najaf, Kufa is one of five Iraqi cities that are of great importance to Shi'ite Muslims. The city was founded in 638 CE (17 Hijrah) during the reign of the second Rashidun Caliph, Umar ibn Al Khattab, and it was the final capital of the last Rashidun Caliph, Ali ibn Abi Talib. Kufa was also the founding capital of the Abbasid Caliphate. During the Islamic Golden Age it was home to the grammarians of Kufa. Kufic script is named for the city.
Умардың тұсында құрылған
Араб үстемдігі мен Парсы империясының құлдырауынан кейін, және 636 жылы Әл-Кадисия шайқасында империялық астана Ктесифонға (Ктесифон) географиялық жақындығынан, Куфа қаласы 637–638 жылдары, Басрамен шамалас уақытта негіз салынды және аталды. Куфа мен Басра – Ирактың екі амсары (гарнизондық қалалары), олар әскери базалар мен әкімшілік орталықтар қызметін атқарды. Пайғамбардың сахабы Сад ибн Әби Уаққас оны Лахмид арабтарының Әл-Хира қаласына іргелес лагерь ретінде құрды және жеті бөлімнен тұратын қала ретінде біріктірді. Араб еместер қаланы 691 жылы Абдул Малик біріктіргенге дейін Хира және Акула деген басқаша аттармен білді. 640 жылы Омар Арабиядағы яһудилердің жерін жауынгерлеріне бөліп берген соң, Хайбар яһудилерін Куфадағы жерге көшіруге бұйрық берді. 640 жылдары Куфа тұрғындары Омардың губернаторының соғыс олжасын әділетсіз бөліп бергеніне наразылық білдірді. 642 жылы Омар Садты оның айыптаушыларымен бірге Мединеге шақырды. Садтың кінәсіз екенін анықтағанмен, Омар оны наразылықты болдырмау үшін қызметтен шеттетуге мәжбүр болды. Бірінші кезекте Омар Аммар ибн Ясирді, екіншісі Басраның алғашқы губернаторы Абу Муса әл-Ашариді тағайындады; бірақ Куфаның қоздырғыштары екеуін де қабылдамады. Омар мен Куфа тұрғындары ақыры Әл-Мүғира ибн Шубаға келісті. Басра мен Ирактың басқа бөліктерін басып алғаннан кейін, қала Мохтар әл-Тақафи бастаған Тақафид әулетінің билігінде бірнеше жыл болды. Қала Парто-Сасанид сәулетіне сәйкес дөңгелек жоспармен салынған.
After the Arabian hegemony and the fall of Persian Empire, and its geographic proximity to the imperial capital, Ctesiphon) at Battle of Al Qadisiyyah in 636, Kufa was founded and given its name in 637–638 CE, about the same time as Basra. Kufa and Basra were the two amsar (garrison cities) of Iraq, serving as military bases and administrative centers. The Companion of the Prophet Saʻd ibn Abī Waqqas founded it as an encampment adjacent to the Lakhmid Arab city of Al Hirah, and incorporated it as a city of seven divisions. Non Arabs knew the city under alternate names: Hīrah and Aqulah, before the consolidations of ʻAbdu l Mālik in 691. Umar, who assigned the land of the Jews in Arabia to his warriors, ordered the relocation of the Jews of Khaybar to a strip of land in Kufa, in 640. In the 640s, the Kufan commons were agitated that Umar's governor was distributing the spoils of war unfairly. In 642 ʻUmar summoned Saʻd to Medina with his accusers. Despite finding Sa'd to be innocent, Umar deposed him to avert ill feelings. At first, Umar appointed Ammar ibn Yasir and secondly Basra's first Governor Abū Mūsā al Ashʻarī; but the Kufan instigators accepted neither. ʻUmar and the Kufans finally agreed on Al Mughīrah ibn Shuʻbah. It was also conquered for few years by the Thaqafids dynasty led by Mokhtar Al Thaqafi after conquering Basra and other parts of Iraq. The city was built in a circular plan according to the Partho Sasanian architecture.
Әл-Валидтің губернаторы
Умардың қайтыс болғаннан кейін (644 ж.), оның ізбасары Усман 645 жылы Мугираның орнын әл-Уалид ибн Уқбаға алмастырды. Бұл оқиға арабтар Батыс Парсыны жаулап алуды Усман ибн Әби әл-Ас басшылығымен Тауаждан жалғастырып жатқанда болды, бірақ 640-шы жылдардың аяғында олардың күштері кері соққыға ұшырады.
Following Umar's death (644), his successor Uthman replaced Mughirah with Al Walid ibn Uqba in 645. This happened while the Arabs were continuing their conquest of western Persia under Uthman ibn Abi al As from Tawwaj, but late in the 640s, these forces suffered setbacks.
Әбу Мұсаның жеңілістері мен билігі
650 жылы Усман иран шекарасын қайта ұйымдастырды; Басра мен Куфаның екеуі де жаңа әкімдерді алды (Куфада Саид ибн әл-'Ас болды), ал шығыс Басраның басқаруына өтті, ал солтүстігі Куфаның басқаруында қалды. 654 жылы Куфадағы аз, бірақ көзге түсетін бұзылғандықтар Саидты қызметтен шеттетуге қол жеткізіп, оның орнына Әбу Мусаның қайтаруына қуанды, Усман оны мақұлдап, барлығын риза етуге тырысты. Куфа азшылық болғанымен, қоздырушылықтың ошағы болып қала берді. 656 жылы Мысырдан келген қоздырушылар Куфадағылармен бірігіп, Мәдинадағы халифа Усманға қарсы жорық жасағанда, Әбу Муса оларды кеңеспен көмектесуге тырысты, бірақ нәтиже болмады.
Uthman in 650 reorganised the Iranian frontier; both Basra and Kufa received new governors (Sa'id ibn al 'As in Kufa's case), and the east came under Basra's command while north of that remained under Kufa's. The few but noticeable trouble makers in Kufa sought in 654 and had Sa'id deposed and instead showed satisfaction with the return of Abu Musa, which Uthman approved seeking to please all. Kufa remained a source of instigations albeit from a minority. In 656 when the Egyptian instigators, in co operation with those in Kufa, marched onto the Caliph Uthman in Medina, Abu Musa counselled the instigators to no avail.
Әли дәуірі
Усманды көтерілісшілер өлтіргеннен кейін, губернатор Абу Муса Куфада бейбіт атмосфераны қайта орнатуға тырысты. Мәдина және басқа жерлердегі мұсылмандар Әли ибн Әбу Талибтің (А.С.) халифатқа құқығын қолдады. Әскери шекараларды тиімді басқару мақсатында Әли (А.С.) астананы Мәдинадан Куфаға көшірді. Сирия халқы мен олардың губернаторы Муавия, халифа Усманның өлтірілуінен туған жағдайды пайдаланып, халифалық билікті өзіне және отбасына иеленді. Халифа Усманның қатыгездікпен өлтірілуі оларды алаңдатты және олар кек алу талап етті. Муавия Әлиді (А.С.) Усманның өлтірілуіне жауапкер деп тануға тырысқанда, топтар пайда болды. Бұрыннан-ақ шиеленісті атмосферада Муавияның Әлиді (А.С.) халифа ретінде мойындаудан бас тартуы, егер Әли (А.С.) алдымен Усманнан кек алмаса, соңынан соғысқа әкелді. Куфаның Ұлы мешітінде намаз оқып тұрғанда, Әлиге (А.С.) харижиттерден Абд әл-Рахман ибн Мулжам шабуыл жасады. Ол таң намазында сәждеде болғанда, ибн Мулжамның уланған қылышымен жараланды.
Upon Uthman's assassination by rebels, governor Abu Musa attempted to restore a non violent atmosphere in Kufa. The Muslims in Medina and elsewhere supported the right of Ali ibn Abu Talib A. S to the caliphate. In order to manage the military frontiers more efficiently, Ali A. S shifted the capital from Medina to Kufa. The people of Syria and their governor, Muawiyah, who seized the Caliphate for himself and his family by using the confusion caused by the assassination of Caliph Uthman and being disturbed by the brutal assassination of the Caliph Uthman, demanded retribution. As Muawiyah mounted his campaign to hold Ali A. S responsible for the murder of Uthman, factions developed. In an already emotionally charged atmosphere, Muawiyah's refusal to give allegiance to Ali A. S as the Caliph without Ali A. S avenging Uthman first eventually, led to war. While praying in the Great Mosque of Kufa, Ali A. S was attacked by the Kharijite Abd al Rahman ibn Muljam. He was wounded by ibn Muljam's poison coated sword while prostrating in the Fajr prayer.
Зиядтың губернаторы
Муавия I Хасанның (А.С.) Мәдинаға көшкеннен кейін Зияд ибн Абихи Әлді Куфаның губернаторы етіп тағайындады. Бұл, мұсылмандар арасында ашық соғыстың болмауы үшін Хасанның (А.С.) халифалыққа құқығынан бас тартуын талап еткен бейбіт келісім болды. Хасанның (А.С.) ізбасарларының кейбіреуі, мысалы Худжр ибн Ади, осы бейбіт келісімге наразы болды және жаңа губернатордың бұйрықтарына бағынбай, өздерінің жолын өзгертпеді. Бұл жағдай үдей түсті, себебі ол билеушіге қарсы көтеріліске ұласты. Алайда, Зияд ибн Абихи де шебер стратегияшы және саясаткер болғандықтан, көтерілісшілер тарапынан туындаған барлық қарсылықты жеңе алды.
Muawiyah I appointed Ziyad ibn Abihi Al the Governor of Kufa, after Hasan's A. S migration to Medina, which was a peace treaty which dictated he abdicate his right to caliphate to avoid an open war among Muslims. Some of Hasan's A. S followers, like Hujr ibn Adi, were unhappy with the peace treaty, and did not change their ways according to the edicts of the new Governor. This became increasingly noticeable, since it created a rebellion against the ruler. However, Ziyad ibn Abihi was an equally keen strategist and politician, and was able to put down all challenges posed by the rebels against his rule.
Көтерілістер
Омейяд дәуірі бойы, қаланың Омар ибн Хаттабпен құрылғаннан бері, Куфа тұрғындарының арасында билеушілеріне қарсы шығушылар болды. Язид I екінші Омейяд халифасы деп жарияланғаннан кейін Куфада көтеріліс болды, және олар Мұхаммедтің немересі Хусейннен көмек және басшылық іздеді. Язид, көтерілісті басу үшін және Хусейн өзінің халифалығын мойындамаса, оны өлтіру үшін Убайд Алла ибн Зиядты жаңа губернатор етіп тағайындады, бұл Кербела шайқасына әкеп соқты. Әл-Мұхтардың қысқа билігі мен Әл-Хаджадждың Омейяд дәуіріндегі губернаторлығы кезінде салыстырмалы түрде тыныш кезең болды.
Throughout the Umayyad era, as was the case since the inception of the city by Umar ibn Khattab, there were those among Kufa's inhabitants who were rebellious to their rulers. Yazid I was declared as the Second Umayyad Caliph which led to a rebellion among Kufans and they turned to Muhammad's grandson Husayn for help and leadership. Yazid appointed Ubayd Allah ibn Ziyad as the new Governor to put down the rebellion, and kill Husayn if he did not acknowledge his Caliphate, culminating in the Battle of Karbala. There was a period of relative calm during the short reign of Al Mukhtar's rulership, and the Umayyad era Governorship of Al Hajjaj.
Аббасидтер дәуірі
749 жылы әл-Хасан ибн Қахтаба басқарған Аббасидтер Куфаны жаулап алып, оны өздерінің астанасы етті. 762 жылы олар астанасын Бағдатқа көшірді. Омейядтар мен ерте Аббасидтер дәуірінде Куфаның маңызы халифалық саясаттан ислам теориясы мен тәжірибасына қарай біртіндеп өзгере бастады. Қазынадағы Куфа монеталары – еуропалық емес жалғыз монеталар, олар Куфаның бір кездегі кең ауқымды, тікелей емес сауда байланыстарын көрсетеді. Бұл қазына 12 ғасырдың басында жерленген деп есептеледі, сол кезде Куфа өзінің гүлдену кезеңінен мүлдем өтіп кеткен, бірақ монеталар солтүстікке одан бұрын келген болуы мүмкін. Куфа 11 ғасырда үнемі шабуылдарға ұшырап, ақырында кішірейіп, маңыздылығын жоғалтты. Соңғы ғасырда Куфа халқы қайтадан өсуге басталды. Қазір де шиит мұсылмандары үшін маңызды қасиетті орын болып табылады.
In 749, the Abbasids under al Hasan ibn Qahtaba took Kufa and made it their capital. In 762, they moved their seat to Baghdad. Under the Umayyad and early Abbasid decades, Kufa's importance gradually shifted from caliphal politics to Islamic theory and practice. The Kufan coins were the only non European ones in the hoard, and testify to the very wide ranging indirect trading links which Kufa had at one time. It is estimated the hoard was buried in the beginning of the 12th century, when Kufa was already long past the peak of its fortunes, but the coins might have arrived at the far north at a much earlier time. Kufa began to come under constant attack in the 11th century and eventually shrank and lost its importance. Over the last century, the population of Kufa began to grow again. It continues to be an important pilgrimage site for Shi'ite Muslims.