Кіріспе
Жапондық кино және теледидар өндіріс компаниясы
Никкацу корпорациясы (日活株式会社) – кино және теледидар өндірісімен танымал жапондық ойын-сауық компаниясы. Никкацу атауы "Nippon Katsudō Shashin" сөздерінің біріктірілуінен пайда болған, мағынасы – "Жапон кинофильмдері". Акционерлері – Nippon Television Holdings (35%) және SKY Perfect JSAT Corporation (28,4%).
1912 жылы құрылған
Никкацу 1912 жылдың 10 қыркүйегінде бірнеше өндіріс компаниялары мен театр желілері – Йошизава Шотен, Йокота Шокай, Фукуходо және М. Пате Nippon Katsudō Shashin деген атпен біріккен кезде құрылды. Компания өз сәттілігін көрді. Ол Шозо Макино және оның ұлы Масахиро Макино сияқты танымал кинорежиссерлерді жұмысқа алды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде үкімет 1941 жылға дейін құрылған он кинокомпанияны екіге біріктіруге бұйрық берді. Дайэй Фильмнің негізін қалаушы және бұрынғы Никкацу қызметкері Масаичи Нагата үш компания құруды ұсынды және бұл ұсыныс қабылданды. Никкацу ең нашар екі компания – Шинко Кинема және Дайтомен бірігуге тиіс болды, бірақ олар бұл шешімге наразылық білдірді. Әр компанияның құнын анықтау үшін құрылған комиссия Никкацуды әдейі арзан бағалап, Шинконың өндірістің жетекші компаниясы болуына себепкер болды. Жаңадан құрылған Никкацу көрсету компаниясы ретінде дамуын жалғастырды, бірақ кино өндірісін тоқтатты. Соғыстан кейінгі кино индустриясы жылдам дамыды және 1951 жылы Никкацу президенті Кюсаку Хори жаңа студия құрылысын бастады. Токио Кейзай университетінің түлегі Хори 1951 жылы Санно қонақ үйінің (қазір Санно Парк Тауэр деп қайта жаңартылған) менеджері қызметінен кеткен соң компанияға қосылды.
Алтын ғасыр
Хори тұсында Никкацу компаниясының "Алтын ғасыры" болды деп есептеледі. Компания 1954 жылы қайтадан фильмдер жасауға кірісті. Басқа студиялардың көптеген режиссерлердің көмекшілері, оның ішінде Шочикудан Шохей Имамура мен Сейжун Судзуки, бір-екі жылдың ішінде толыққанды режиссер болуға мүмкіндік алатынына уәде беріліп, Никкацуға ауысты. Судзуки 1956 жылдан бастап Никкацу үшін ондаған фильм түсірді, осы арқылы ерекше визуалды стильді дамытты, бірақ оның 40-шы фильмі – "Branded to Kill" (1967) шыққаннан кейін дау туды, Хори оны "түсініксіз" деп бағалады. Компания бірнеше самурай фильмдері мен тарихи драмаларды түсірді, бірақ 1960 жылға қарай өз ресурстарын қалалық жастар драмаларына, комедияға, әрекетке толы фильмдерге және гангстерлік фильмдерге жұмсауға шешім қабылдады. 1950 жылдардың соңынан 1970 жылдардың басына дейін олар жастар нарығына арналған "шекарасыз әрекет" (мукукусеки акушун) фильмдерімен танымал болды, олардың режиссерлері Судзуки, Тосио Масуда және Такаси Номура еді. Студияда Юдзиро Исихара, Акира Кобаяши, Джо Шишидо, Тетсуя Ватари, Рурико Асаока, Чиеко Мацубара және кейінірек Меико Каджи мен Татсуя Фудзи сияқты жұлдыздар да жұмыс істеді. Режиссер Шохей Имамура мансабын осы студияда бастады және 1958 мен 1966 жылдар аралығында олар үшін "Шошқалар мен соғыс кемелері" (1961), "Қоңыз әйел" (1963) және "Порнографтар" (1966) сияқты атақты фильмдер түсірді.
Дакайдзю жанры
1960 жылдары Жапонияның дайкайджу (үлкен монстр) жанрының ең жоғары танымалдылығына ие болған кезде, Nikkatsu компаниясы Годзилла сияқты тек бір монстр фильмін жасады – 1967 жылғы «Дайкёджу Гаппа» (үлкен аң Гаппа), халықаралық аренада «Гаппа: Үшқұбырлы монстр» және «Тарихи алдындағы планетадан келген монстр» аттарымен шығарылды. Бұл фильм көбінесе 1961 жылғы британдық «Горго» фильмінің қайта түсірілімі деп есептеледі.
Римдік порно
1971 жылға қарай теледидардың артуы киноиндустрияға ауыр соққы берді, ал Никкацу пайда табу үшін «романдық порно» (француз тіліндегі «roman» сөзінен – «роман», ағылшын тіліндегі «porno» сөзінен) фильмдерін жасауға көшті, олар сексуалдық мазмұнға, зорлық-зомбылыққа, S&M және романтикаға баса назар аударды. Хори мазмұндағы өзгеріске байланысты қызметтен кетті, көптеген жұлдыздар мен режиссерлер компанияны тастап кетті. Бірақ Ясухару Хасебе, Кейичи Озава, Шогоро Нишимура және Кореёси Курахара сияқты бірнеше режиссерлер қалды. Бұл кезеңде Тацуми Кумаширо, Масару Конума және Чусеи Соне сияқты жаңа режиссерлер де пайда болды. 1974 және 1986 жылдар аралығында Никкацу танымал BDSM саласының бірқатар жетекші «романдық порно» актрисаларын «SM патшайымы» (SMの女王) деген атақпен таныстырды. Олардың ішінде Наоми Тани (1974–1979), Джунко Мабуки (1980–1981), Изуми Шима (1982–1983), Нами Мацукава (1983), Мики Такакура (1983–1985) және Ран Масаки (1985–1986) болды. Үйдегі бейнежазбалардың пайда болуы Никкацудағы активті өндіріске нүкте қойды. «Bed Partner» (1988) – 17 жылдық құрметті «Roman Porno» сериясының соңғы туындысы болды. 1993 жылы Никкацу банкротқа ұшырады.
Суши тайфуны
2005 жылы компания Index Holdings компаниясына сатылды және 2010 жылы қайта жаңғыртылған Nikkatsu студиясы американдық дистрибьютормен серіктестікте түсірілген «Суши Тайфун» фильмінің жаңа өндірісін жариялады. «Суши Тайфун» Nikkatsu бөлімшесі халықаралық көрерменге арналған төмен бюджетті қорқыныш, ғылыми фантастика және фантастика фильмдерін жасайды. 2011 жылға дейін компания жеті толық метражды фильм өндірді.
Меншік
1912 жылы Nippon Katsudō Shashin K. K. төрт кинокомпанияның бірігуі нәтижесінде құрылды: Йошизава Шотен, Йокота Шокай, Фукуходо және М. Пате. 1993 жылы Корпоративтік қайта ұйымдастыру заңына сұраныс берді. 1996 жылы жапондық демалыс компаниясы Namco сатып алды. 2005 жылы Index Holdings компаниясына сатылды, бұл медиа контенті саласындағы мүдделерге ие жапондық холдинг компаниясы.
Мәдени сілтемелер
2011 жылы француз режиссері Ив Монмайер Никкацу студиясындағы "Роза фильмдер" кезеңі туралы "Пинку Эйга: Жапон эротикалық киносының ләззат алаңы ішінде" деген деректі фильм жасады.