Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аклавик /ə/'/k/æ/v/ɪ/k/ (Inuvialuktun: Akłarvik) (Inuvialuktun тілінен аударғанда, «аюдың жайылымы» деген мағынаны білдіреді)
Aklavik /ə/'/k//l//æ//v//ɪ//k/ (Inuvialuktun: Akłarvik) (from the Inuvialuktun meaning barrenground grizzly place
Тарих
Аклавик 1912 жылы «Хадсон Бэй Компаниясы» сауда бекетін ашқаннан кейін 1900 жылдардың басында дамуын бастады. Кейін 1926 жылы Рим-католик шіркеуі мұнда миссионерлік қызмет орнатты. Пил арнасында орналасқан қауым Маккензидегі көлік торабына айналды. Бұл жақсы аулау аймағы болды. 1925 жылдың қазан айында Аклавик Солтүстік-Батыс Аймақтары мен Юкон радио жүйесінің (NWT&Y) бөлігіне кірді. NWT&Y жүйесі Канаданың солтүстігінде байланыс орнатуда маңызды рөл атқарды. Оны Канада Корольдік Сигналдар корпусы (RC Sigs) басқарды. Аклавикте жалпы халыққа қызмет көрсетуден басқа, NWT&Y сонымен қатар радиосы бар немесе радиосы жоқ, осы жерге ұшып өткен кез келген ұшақ үшін байланыс қызметін ұсынды. Радиосы жоқ ұшақ осы станциялардың үстінен өтіп бара жатқанда және қонуды жоспарламаса, станцияны анықтау және оның өту күні мен уақытын тіркеу үшін станцияның үстінен өте төмен ұшып өтетін. Аклавиктегі NWT&Y станциясының шақыру белгісі VEF болды. 1931 жылы Альберт Джонсон, сондай-ақ «Шырт өзенінің ақылсыз аулаушысы» деп белгілі болған, бұл аймаққа көшіп келді. Аклавиктегі Корольдік Канадалық атты полициясы (RCMP) бекетіне шағым түсті және екі полицей оны аулау жолдарына қол сұғу туралы әңгімелесуге тырысты, бірақ сәтті болмады. Бірнеше күннен кейін, іздестіру ордерін алғаннан кейін, олар қайтадан онымен сөйлесуге тырысты, бірақ Джонсон RCMP полицейлерінің бірін өлтіріп, қашып кетті. 42 күндік адамды іздеу науқаны басталды, ол Джонсонның өлімімен аяқталды. Осы оқиғалар ұшақ пен байланыс радиосын адамды іздеуге көмектесетін құрал ретінде енгізуге ықпал еткен фактор деп есептеледі. Альберт Джонсонға арналған мұражайлар Аклавик пен Форт-Смит қалаларында орналасқан. 1946 жылдың желтоқсан айында «CHAK» радиостанциясы Аклавикте эфирге шықты. Шақыру белгісіндегі «AK» әріптері орналасқан жердің бірінші және соңғы әріптері. RC Sigs-тің WO2 R. A. (Ред) Маклеод салған және бастапқыда басқарған станция Маккензи өзенінің дельтасына қызмет ететін еріктік ұйым болды. Бастапқыда 30 ватт қуаты болды, кейін 100 ваттқа дейін арттырылды және 1490 кГц жиілігінде жұмыс істеді. 1947 жылы лицензия алды. 1949 жылы Канада Корольдік Әскери-теңіз флоты Аклавикте сигналдарды барлау станциясын құрды. Ол 1961 жылдың наурызына дейін жұмыс істеді. Ол жабылғаннан кейін, операциялар Инувикке жаңадан салынған станцияға көшірілді. 1950 жылдары қауымдастық 1600-нан астам адамға дейін өсті. Алайда Пил арнасы су тасқынына ұшырады және өзен жағалаулары эрозияға ұшырады. Су тасқыны салдарынан Федералдық үкімет қазіргі Инувик орналасқан жерде жаңа қауым құрды және Аклавикті жабуды жоспарлады. 1960 жылдары Аклавик мектебінің директоры А. Дж. (Мус) Керр қауымды сақтау үшін комитет құрды. Бұл күш-жігер сәтті аяқталды және қауым аман қалды. Жергілікті мектеп оның құрметіне аталды.
Aklavik began to develop in the early 1900s after the Hudson's Bay Company opened a trading post in 1912. The Roman Catholic Church later established a mission here in 1926. Located on the Peel Channel, the community became a transportation hub in the Mackenzie. It was in a good trapping area. Aklavik became part of the Northwest Territories and Yukon Radio System (NWT&Y) in October 1925. The NWT&Y system, a pioneer system, was critical in providing communications in Canada's North. It was operated by the Royal Canadian Corps of Signals (RC Sigs). In Aklavik, besides providing services to the general population, NWT&Y also provided communication for any aircraft that overflew the site, with or without radio. An aircraft without radio that was passing over one of these stations and not planning to land, would fly very low over the station so that it could be identified and the date and time of its passing could be recorded. The call sign for the NWT&Y station in Aklavik was VEF. In 1931, Albert Johnson, also known as the "Mad Trapper of Rat River", moved into the area. A complaint was made to the Royal Canadian Mounted Police (RCMP) post in Aklavik and the two members attempted, unsuccessfully, to talk with him concerning trapline tampering. A few days later, after gaining a search warrant, they tried again to talk with him, but Johnson fatally shot one of the RCMP and fled. A 42 day manhunt began, ending with Johnson's death. These events are considered to have been the catalyst for introducing the airplane and communications radio as tools to help track a person. Museums dedicated to Albert Johnson can be found in Aklavik and in Fort Smith. In December 1946, radio station "CHAK" went on the air at Aklavik. The AK in the call sign was the first and last letters of the location. Built and initially operated by WO2 R. A. (Red) McLeod of the RC Sigs, the station was a voluntary operation serving the Mackenzie River delta. It initially had 30 watts of power, later upgraded to 100 watts, and operated on 1490 kHz. It received its license in 1947. In 1949, the Royal Canadian Navy established a signals intelligence station in Aklavik. It remained operational until March 1961. After it closed down, operations were moved to a newly built station in Inuvik. By the 1950s the community had developed to more than 1,600 people. However, the Peel Channel was subject to flooding, and the river banks were being washed away. Due to the flooding, the Federal Government built a new community at what is now Inuvik, and intended to close Aklavik. In the 1960s, the principal of Aklavik's school, A. J. (Moose) Kerr, started a committee to help save the community. The efforts were successful and the community has survived. The local school is named for him.
Бүгін
Қоғамда балабақшадан 12-сыныпқа дейін (K 12) шамамен 150 оқушы оқитын мектеп бар. Аврора колледжі қауымдық оқу орталығында ересектерге білім беруді ұсынады. Үш жалпы дүкен бар: Aklavik General Store, Stantons және The North West Company басқаратын Солтүстік дүкені. Aklavik су әуежайы гидроұшақтарға қолжетімді.
The community has a school with approximately 150 students from Kindergarten to Grade 12 (K 12). Aurora College provides adult education at the Community Learning Centre. There are three general stores: the Aklavik General Store, Stantons, and the Northern Store operated by The North West Company. the Aklavik Water Aerodrome is available for float planes.
Жерге қатысты талаптар
Аклавик – Солтүстік-Батыс Территорияларында екі түрлі жер талап ету аймағына кіретін сирек орындардың бірі, ол Инувиалуит аймағы мен Гвичин аймағының құрамына кіреді. 1984 жылы бекітілген Инувиалуит соңғы келісіміне сәйкес, Инувиалуит халқы Аклавик қауымдық корпорациясы арқылы өкілдік етіледі. Ол Инувиалуит аймақтық корпорациясының бөлігі болып табылады. Аклавиктің Гвичин халқы 1992 жылы қол қойылған Гвичин толыққанды жер талап ету келісімімен қамтылған және Эхдитат Гвичин кеңесімен, сондай-ақ Аклавик алғашқы ұлтымен өкілдік етіледі. Эхдитат Гвичин кеңесі өз кезегінде Гвичин тайпалық кеңесінің құрамына кіреді.
Aklavik is one of the few places in the NWT to be included within two different land claims areas, being part of the Inuvialuit Settlement Region and the Gwich'in Settlement Region. The Inuvialuit, whose claim, the Inuvialuit Final Agreement was settled in 1984, are represented by the Aklavik Community Corporation. It forms part of the Inuvialuit Regional Corporation. The Gwich'in of Aklavik are covered under the Gwich'in Comprehensive Land Claim Agreement, signed in 1992, and are represented by the Ehdiitat Gwich'in Council, as well as the Aklavik First Nation. The Ehdiitat Gwich'in Council in turn forms part of the Gwich'in Tribal Council.
Жергілікті халықтар
Аклавиктің инуиттері, инуиттер, негізінен Ууммармиут тайпасына жатады. Олар 20-ғасырдың басында Аляскадан көшіп келген Нунамиут, Инупиат халқының ұрпақтары. Бастапқыда жергілікті Сиглит тайпасымен қарым-қатынастары шиеленіскен, бірақ кейіннен араласып кеткен. Сиглиттердің арасында жаңа жұқпалы аурулардан қаза болу көрсеткіші жоғары болды. Олар Ууммармиутун тілінде сөйлейді, ол Инупиак тіліне өте ұқсас, бірақ Инувиалуктун тілімен бірге жіктеледі. Гвичин – Арктикада мекендейтін Дене халқы, олар Алясканың, Юконның және Канаданың Солтүстік-Батыс Территорияларының (NWT) кейбір аймақтарында қоныстанған. Олар Атабаска тілдер отбасының құрамына кіретін Гвичин тілінде сөйлейді. Инувиалуктун және Гвичин тілдері NWT-нің ресми тілдері болып табылады, және 2009 жылы аборигендердің 19,2%-ы кем дегенде бір жергілікті тілде сөйлеген.
The Inuvialuit of Aklavik, an Inuit, are primarily Uummarmiut. They are descendants of the Nunamiut, Inupiat people who migrated from Alaska in the early 20th century. Although at first antagonistic with the local Siglit, the peoples later intermarried. The Siglit suffered high mortality from new infectious diseases. They speak Uummarmiutun, which is almost identical to Inupiaq language, but is grouped with Inuvialuktun. The Gwich'in, a First Nations people, are an Arctic dwelling Dene people who inhabit parts of Alaska, and Yukon and the NWT in Canada. They speak the Gwichʼin language, which is part of the Athabaskan language family. Both Inuvialuktun and Gwichʼin are official languages of the NWT, and in 2009 19.2% of the Aboriginal population spoke at least one Native language.
Климат
Аклавик Канада Арктикасына тән субарктикалық климатқа (Dfc) ие, жаздағы температура жұмсақ, ал қысы қаңтар айынан бастап жылдың көп бөлігінде суық болады, температура көбінесе нөлден төмен түседі. Жылдың кез келген уақытында мұз қату мүмкін.
Aklavik has a subarctic climate (Dfc), typical of Canada's Arctic, with mild summers and cold winters lasting most of the year with highs regularly below zero. Freezing can occur at any time of the year.