Екінші дүниежүзілік соғысында Данияның неміс оккупациясына қарсы қозғалысы
Danish resistance movement
Екінші дүниежүзілік соғысында Данияны неміс оккупациясынан қорғау үшін ұйымдасқан қарсылық қозғалысы. Саботаж, тыңшылық, жасырын басылымдар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Данияның неміс оккупациясына қарсылық көрсету қозғалысы
Movement in resistance to the German occupation of Denmark during World War II
Даниялық қарсылық қозғалысы (Den danske modstandsbevægelse) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Данияның неміс оккупациясына қарсы тұру мақсатымен құрылған жасырын көтеріліс. Бастапқыда нацистік оккупациялық биліктің демократиялық үкіметке билікте қалуға рұқсат берген жұмсақ келісімдеріне байланысты, қарсылық қозғалысы кейбір басқа елдерге қарағанда кең ауқымда тиімді тактиканы дамытуға баяу дамыды. Даниялық қарсылық қозғалысының мүшелері заңсыз басылымдар шығарудан бастап, тыңшылық пен саботажға дейін әртүрлі жасырын іс-әрекеттерге қатысты. Басты топтарға коммунистік BOPA (Borgerlige Partisaner, Civil Partisans) және Копенгагенде орналасқан Хольгер Данске кірді. Самсинг тобы және Черчилль клубы сияқты шағын қарсылық топтары да саботажға үлес қосты. Қарсылық агенттері 1944 жылға дейін шамамен 400 даниялық нацист, хабаршы және жақтастарды өлтірді. Одан кейін олар кейбір неміс азаматтарын да өлтірді. Соғыстан кейінгі кезеңде Дания саяси қайраткерлері қарсылықты қолдады және өлтірулерді жан-жақты зерттеуге көп күш жұмсалмады. ХХ ғасырдың соңы мен ХХІ ғасырдың басындағы зерттеулер мақсаттарды таңдау кезіндегі импровизациялық және жағдайға байланысты шешімдерді, соның ішінде моральдық тұрғыдан күмәнді таңдауларды көрсетті. Осы тақырыпта бірнеше маңызды кітаптар мен фильмдер жарық көрді.
The Danish resistance movements (Den danske modstandsbevægelse) were an underground insurgency to resist the German occupation of Denmark during World War II. Due to the initially lenient arrangements, in which the Nazi occupation authority allowed the democratic government to stay in power, the resistance movement was slower to develop effective tactics on a wide scale than in some other countries. Members of the Danish resistance movement were involved in underground activities, ranging from producing illegal publications to spying and sabotage. Major groups included the communist BOPA (Borgerlige Partisaner, Civil Partisans) and Holger Danske, both based in Copenhagen. Some small resistance groups such as the Samsing Group and the Churchill Club also contributed to the sabotage effort. Resistance agents killed an estimated 400 Danish Nazis, informers and collaborators until 1944. After that date, they also killed some German nationals. In the postwar period, the Resistance was supported by politicians within Denmark and there was little effort to closely examine the killings. Studies in the late 20th and early 21st centuries revealed cases of improvised and contingent decision making about the targets, including morally ambiguous choices. Several important books and films have been produced on this topic.
"Үрнекті протекторат"
1940 жылғы 9 сәуірде Данияға жасалған шабуыл және одан кейінгі оккупация кезінде Дания королі мен үкіметі елден қашпай, керісінше, Дания үкіметінің билікте қалуына рұқсат берген неміс билігімен ынтымақтасты. Немістердің мұндай қадамға баруының себептері болды, әсіресе олар Данияны "үлгілі протекторат" ретінде көрсеткісі келді, ол "крем фронты" (Sahnefront) деген атпен белгілі болды, себебі оккупация салыстырмалы түрде оңай болды және сүт өнімдері көптеп қолданылды. Демократиялық жолмен сайланған Дания үкіметі билікте болғандықтан, Дания азаматтарының Норвегия немесе Франция сияқты немістердің марионеттік үкіметтері орнатылған елдерге қарағанда оккупацияға қарсы күресуге құлшынысы аз болды. Полиция да Дания билігінде қалды және оны даниялықтар басқарды. Даниядағы күнделікті өмір оккупацияға дейін болғандай ғана болды. Немістер кейбір өзгерістер енгізді: ресми цензура, одақтастармен байланысқа тыйым салу және елде неміс әскерлерін орналастыру. Дания үкіметі зорлық-зомбылыққа негізделген қарсылықты белсенді түрде тоқтатты, өйткені немістердің азаматтық халыққа қатысты қатаң жазалау шараларынан қорқыды.
During the invasion of Denmark on April 9, 1940 and subsequent occupation, the Danish king and government chose not to flee the country and instead collaborated with the German authorities who allowed the Danish government to remain in power. The Germans had reasons to do so, especially as they wanted to showcase Denmark as a "model protectorate", earning the nickname the Cream Front (Sahnefront), due to the relative ease of the occupation and copious amount of dairy products. As the democratically elected Danish government remained in power, Danish citizens had less motivation to fight the occupation than in countries where the Germans established puppet governments, such as Norway or France. The police also remained under Danish authority and led by Danes. Daily life in Denmark remained much the same as before the occupation. The Germans did make certain changes: imposing official censorship, prohibiting dealings with the Allies, and stationing German troops in the country. The Danish government actively discouraged violent resistance because it feared a severe backlash from the Germans against the civilian population.
Қарсылық топтары
Оккупация басталғаннан кейін бірден қарсылық және барлау қызметін ұйымдастыруға әрекеттер жасалды. Дания армиясының "Принцтер" деп аталатын барлау офицерлері 1940 жылдың 13 сәуірінде-ақ Лондонмен байланыстағы одақтастарына хабарламалар жіберуге кірісті. Көп ұзамай, Берлингске Тиденде газетінің журналисі Эббе Мунк Стокгольмге ауысуды ұйымдастырды. Ол сол жерден британдықтарға хабарласып, байланыс орната алды. 1941 жылдың 22 маусымында Германияның Кеңес Одағына басып кіргенінен кейін немістер Дания Коммунистік партиясын тыйым салып, Дания полициясына оның мүшелерін қамауға бұйрық берді. Қамаудан қашып құтылған немесе кейін қашқан мүшелер жасырын өмірге көшіп, қарсылық ұяларын құрды. 1942 жылдың қазан айынан бастап олар "Ел және халық" ("Land og Folk") деген жасырын газет шығара бастады, ол бұрынғы Коммунистік партияның "Arbejderbladet" газетінің негізінде жарық көрді және бүкіл елде кеңінен таратылды. Оккупацияның соңына қарай таралымы күніне 120 000 данаға жетті. 1943 жылдың басында осы ұялар BOPA (Borgerlige Partisaner – Азаматтық партизандар) аясында біріктіріліп, саботаж актілерін жоспарлай бастады. Уақыт өте келе, оккупацияға қарсы тұру үшін көптеген басқа да қарсылық топтары құрылды. Олардың ішінде британдықтардан парашютпен жіберілген қару-жарақ алған Хвидстен тобы және саботаж әрекеттерін ұйымдастыруда және жақтастарына қарсы өлтірулерде сәтті болған Холгер Данске тобы бар. Даниядағы алғашқы қарсылық топтарының бірі – Черчилль клубы, Аалбор қаласынан келген сегіз мектеп оқушысынан құралды. Олар немістерге қарсы 25 саботаж әрекетін жасады, қолдан жасалған гранаталармен нацистік Германия мүлкін жойды және нацистік Германия қаруын ұрлады. Неміс үкіметі Дания үкіметін Коминтернге қарсы келісімге қол қоюға мәжбүрлегенде, Копенгагенде үлкен наразылық акциясы болды. Соғысқа дейін Данияда нацистердің саны аз болды және оккупация кезінде де бұл тенденция сақталды. Бұл 1943 жылғы парламенттік сайлауда расталды, онда халық төрт дәстүрлі партияға көп дауыс берді немесе дауыс беруден бас тартты. Соңғысы Дания Коммунистік партиясына берілген дауыс ретінде кеңінен түсіндірілді. Сайлау Данияның Ұлттық Социалистік Жұмысшылар партиясы (DNSAP) және Германияның Рейхсбефолльммахтигері үшін көңіл көшірді. Доктор Вернер Бест, Фриц Клаузеннің халықтан қолдау таппағандықтан, оның басшылығымен үкімет құру жоспарларынан бас тартты. 1942–1943 жылдары қарсылық операциялары біртіндеп зорлық-зомбылыққа, әсіресе саботажға қарай бағытталды. Әртүрлі топтар британдық Арнайы Операциялар Басқармасымен (SOE) байланыс орнатуға қол жеткізіп, агенттер мен жабдықтарды әуеден түсіре бастады. 1944 жылдың тамызына дейін түсірілімдер көп болған жоқ, бірақ оккупацияның соңына қарай олар көбейді. Соғыс бойы одақтастар Данияның қарсылық күштеріне 600 тоннадан астам қару-жарақ, жабдықтар мен жарылғыш заттарды жіберді, ал 53 SOE агенті Данияға жіберілді.
Immediately after the occupation began, isolated attempts were made to set up resistance and intelligence activities. Intelligence officers from the Danish army, known as the "Princes," began channeling reports to London allies as early as April 13, 1940. Soon afterwards, Ebbe Munck, a journalist from Berlingske Tidende, arranged to be transferred to Stockholm. From there he could more easily report to and communicate with the British. Following Germany's invasion of the Soviet Union on June 22, 1941 the Germans banned the Danish Communist Party and had the Danish police arrest its members. Those members who either avoided arrest or later escaped thus went underground and created resistance cells. From October 1942, they published a clandestine newspaper, Land og Folk ("Land and People"), based on the previous Communist Party newspaper, Arbejderbladet, which was distributed widely across the country. Circulation grew to 120,000 copies per day by the end of the occupation. At the beginning of 1943, the cells were centrally coordinated under BOPA (Borgerlige Partisaner – Civil Partisans), which also began to plan acts of sabotage. As time went on, many other insurgent groups formed to oppose the occupation. These included the Hvidsten group, which received weapons parachuted by the British, and Holger Danske, which was successful in organizing sabotage activities and the assassinations of collaborators. The Churchill club, one of the first resistance groups in Denmark, was a group of eight schoolboys from Aalborg. They performed some 25 acts of sabotage against the Germans, destroying Nazi German assets with makeshift grenades and stealing Nazi German weapons. When the Germans forced the Danish government to sign the anti Comintern pact, a large protest broke out in Copenhagen. The number of Danish Nazis was low before the war, and this trend continued throughout the occupation. This was confirmed in the 1943 parliamentary elections, in which the population voted overwhelmingly for the four traditional parties, or abstained. The latter option was widely interpreted as votes for the Danish Communist Party. The election was a disappointment for the National Socialist Workers' Party of Denmark (DNSAP) and German Reichsbevollmächtigter. Dr. Werner Best abandoned plans to create a government under Danish Nazi leader Frits Clausen, due to Clausen's lack of public support. In 1942–43, resistance operations gradually shifted to more violent action, most notably acts of sabotage. Various groups succeeded in making contacts with the British Special Operations Executive (SOE) which began making airdrops of agents and supplies. There were not many drops until August 1944, but they increased through the end of the occupation. In total throughout the war, over 600 tons of weapons, equipment and explosives were airdropped to the Danish resistance by the Allies, while fifty three SOE agents were dispatched to Denmark.
Әскери барлау операциялары
1940 жылғы 23 сәуірде Дания әскери барлау қызметінің өкілдері Стокгольмдегі британдық дипломатиялық миссия арқылы британдық әріптестерімен байланыс жасады. Алғашқы барлау хабарламасы 1940 жылдың күзінде Стокгольм миссиясына елші арқылы жіберілді. Бұл әскери және саяси ақпаратты жүйелі түрде жіберуге ұласты, ал 1942-1943 жылдары жіберілетін хабарламалардың саны аптасына кем дегенде біреуге жетті.
On 23 April 1940, members of Danish military intelligence established contacts with their British counterparts through the British diplomatic mission in Stockholm. The first intelligence dispatch was sent by messenger to the Stockholm mission in the autumn of 1940. This evolved into regular dispatches of military and political intelligence, and by 1942–43, the number of dispatches had increased to at least one per week.
Қатыгез қарсылық: 1943-1945
Жылдар өте келе, саботаж және зорлық-зомбылық актілерінің саны артты. 1943 жылы олардың саны күрт өсті, сол себепті неміс билігі Дания билігінің жағдайды басқаруына наразылық білдірді. Тамыз айының соңында немістер Данияның толық басқаруын өз қолына алды, бұл оларға халықпен қалауынша әрекет етуге мүмкіндік берді. Немістер Даниядағы барлық полиция бөлімшелеріне шабуыл жасап, оларды қарусыздандырып, тұтқындады және 2000 даниялық полиция қызметкерін Германияға депортациялады. Копенгаген орталығындағы Шеллхуста орналасқан Гестапо штаб-пәтеріндегі тұтқындар мен ақпарат туралы алаңдаушылық туындағандықтан, қарсылық қозғалысы Гестапо штаб-пәтерін жою және тұтқындарды босату үшін RAF-тың тактикалық шабуылын бірнеше рет сұрады. Ұлыбритания бастапқыда азаматтық құрбандардың болу қаупіне байланысты өтінішті қабылдамады, бірақ соңында 20 «Де Хавилленд Москито» торпеда тасушы-истребителінен және 30 «P-51 Мустанг» истребителінен тұратын «Карфаген» операциясын іске қосты. Шабуыл штаб-пәтерді қиратып, Гестапоның 18 тұтқынын босатып, Дания бойынша қарсылық қозғалысына қарсы операцияларды тоқтатты. Алайда, жақын жердегі пансионды бомбалау салдарынан 125 бейбіт тұрғын қаза тапты.
As the years went by, the number of acts of sabotage and violence grew. In 1943, the number grew dramatically, to the point that the German authorities became dissatisfied with the Danish authorities' handling of the situation. At the end of August, the Germans took over full administration in Denmark, which allowed them to deal with the population as they wished. The Germans raided every police station in Denmark, disarmed, arrested and deported all 2,000 Danish police officers to Germany. Due to concerns about prisoners and information held in Gestapo headquarters at the Shellhus in the centre of Copenhagen, the resistance repeatedly requested a tactical RAF raid on the headquarters to destroy records and release prisoners. Britain initially turned down the request due to the risk of civilian casualties, but eventually launched Operation Carthage, a very low level raid by 20 de Havilland Mosquito fighter bombers, escorted by 30 P 51 Mustang fighters. The raid succeeded in destroying the headquarters, releasing 18 prisoners of the Gestapo, and disrupting anti resistance operations throughout Denmark. However, 125 civilians lost their lives due to the errant bombing of a nearby boarding school.
Іс-шаралар
1943 жылы қозғалыс Данияның 7000-8000 еврей халқының 500-ден астамын нацилік концлагерлерге жіберілуден құтқарып, үлкен жетістікке қол жеткізді. Олар бейтарап Швецияға жеткізіліп, оларға пана берілді. Данияның қарсылық қозғалысы Израильдегі «Яд Вашем» мұражайында «Ұлттардың Адалдары» қатарына ұжым ретінде енгізілді. Олар өздерінің тілегі бойынша жеке тұлғалар емес, ұжым ретінде марапатталды. Тағы бір жетістік – D-Day-ден кейінгі күндері Дания теміржол желісіне келтірілген бұзушылық, ол Германия әскерлерінің Францияға күш түсу үшін қозғалысын кешіктірді. Соғыс аяқталғанға дейін Даниядағы ұйымдастырылған қарсылық қозғалысы көптеген жетістіктерге қол жеткізді. 1943 жылдан 1945 жылға дейін Дания нацистері, хабаршылар немесе қарсылық қозғалысына қауіп төндіретін, немесе Гестапо үшін жұмыс істейтін деп саналатын адамдардан құралған 400-ге жуық адам (ресми дерек бойынша 385) өлтірілді деп есептеледі. Өлім жазасының себептері талқыланды, куәгерлердің айтуынша, мақсаттарды анықтау үшін комиссия құрылған, бірақ мұндай жүйенің тарихи дәлелі табылмады) әскери сот шешімімен атқарылды. Дания Ұлттық мұражайы Копенгагенде Дания қарсылық қозғалысы мұражайын ұстап тұрады. ХХ ғасырдың соңынан бастап, Фроде Якобсеннің соғыс актісі деп қорғаған теңізде қаза тапқан Дания азаматы Джейн Хорни туралы телесериалдан кейін қарсылықтың кейбір өлтірулерінің моральдық жағына қатысты пікірталас жанданды. Соғыстың аяқталуының 60 жылдығына орай мәселе екі жаңа зерттеуде қайта қарастырылды: Стефан Эмкярдың «Stikkerdrab» және Питер Овиг Кнудсеннің «Etter drabet» – «бұл тақырыпқа алғашқы терең үңілу». Екі автор да қарсылық қозғалысының қатысушыларын пайдаланды және кейбір әрекеттердің кейде кездейсоқ, импровизацияланған сипатын көрсетті. Бент Фауршу Хвийдтің (Фламмен) кейбір өлім жазаларын қос агент қателікпен тапсырған болуы мүмкін деген болжам айтылды. Кнудсеннің жұмысы «Құтқару құқығымен» (2003) атты екі сағаттық деректі фильмге бейімделді, ол телеарналарда көрсетіліп, кейін кинотеатрларда шықты. Бұл жұмыстар тақырып бойынша ұлттық деңгейдегі талқылауға үлкен үлес қосты. «Flame and Citron» (Flammen og Citronen, 2008) – режиссер Оле Кристиан Мадсеннің екі белгілі Дания қарсылық күресшісінің тарихи оқиғаларына негізделген көркем драмалық фильмі. Ол олардың іс-қимылдарының моральдық тұрғыдан күмәнділігін көрсетеді.
In 1943, the movement scored a great success in rescuing all but 500 of Denmark's Jewish population of 7,000–8,000 from being sent to the Nazi concentration camps by helping transport them to neutral Sweden, where they were offered asylum. The Danish resistance movement has been honoured as a collective at Yad Vashem in Israel as being part of the "Righteous Among the Nations". They were honoured as a collective rather than as individuals at their own request. Another success was the disruption of the Danish railway network in the days after D Day, which delayed the movement of German troops to France as reinforcements. By the end of the war, the organized resistance movement in Denmark had scored many successes. It is believed to have killed nearly 400 persons (the top official number is 385) from 1943 through 1945, who were Danish Nazis, informers or collaborators thought to pose a threat to the Resistance, or Danes working for the Gestapo. The rationale behind the executions was discussed, and several accounts by participants said a committee identified targets, but no historic evidence of this system has been found.) executed following a court martial. The Danish National Museum maintains the Museum of Danish Resistance in Copenhagen. Since the late 20th century, there has been more discussion about the morality of some of the killings carried out by the resistance, sparked by a TV series about the death of Jane Horney, a Danish citizen killed at sea in what Frode Jakobsen defended as an act of war. With the 60th anniversary of the end of the war, the issue was re examined in two new studies: Stefan Emkjar's Stikkerdrab and Peter Ovig Knudsen's Etter drabet, "the first profound approaches into the topic." Both authors used veterans of the resistance movement, and covered the sometimes contingent, improvised nature of some of the actions. It suggested that some of the noted Bent Faurschou Hviid (Flammen)'s executions may have been mistakenly directed by a double agent. Knudsen's work was adapted as a two hour documentary film, With the Right to Kill (2003), which was shown on TV and later released in theaters. These works have contributed to a national discussion on the topic. Flame and Citron (Flammen og Citronen, 2008) is a fictionalized drama film based on historic accounts of the two prominent Danish resistance fighters, directed by Ole Christian Madsen. It portrays some of the moral ambiguity of their actions.
Стратегиялық нәтиже
Даниялық қарсылықтың соғыста маңызды стратегиялық рөл атқарғаны туралы мәселе көп талқыланды. Соғыстан кейін және шамамен 1970 жылға дейін көптеген есептер қарсылық күштерінің саботаж әрекеттерімен және одақтастарға маңызды ақпарат беру арқылы немістерге қарсы күресте қаншалықты тиімді болғанын жоғары бағалаған. Алайда, соңғы кезде мұрағаттарды қайта қарап шыққаннан кейін, тарихшылар қарсылықтың моральдық қолдаудың берік негізін жасағанын және соғыстан кейінгі үкіметтерге жол ашқанын, бірақ оккупация кезінде стратегиялық әсерінің шектеулі болғанын бірауыздан мойындады. Немістерге қозғалысты басу үшін қосымша күштер жіберудің қажеті болмады және елде салыстырмалы түрде аз сандағы Вермахт әскері орналасқан еді. Қарсылық ашық соғысқа қатыспады. Тіпті, даниялық барлау қызметінің "Ультра" жобасының аясындағы жалпы маңызы да күмәнді. Кнуд Джесперсен өзінің "Еңбексіз жетістік емес: Арнайы операциялар тобы және Дания қарсыласы 1940-1945" (2002) тарихында британдық барлау қызметі мен Дания қарсыласы арасындағы қарым-қатынасты зерттеді. Ол SHAEF-тің Даниядағы қарсылық туралы баяндамасына сілтеме жасады: <blockquote>"жауға қысым мен ұят келтірді [және] Норвегиядан әскерлер мен жабдықтар ағынының айтарлықтай азаюына себеп болды, бұл Рейннің шығысы мен батысындағы шайқастарға күштерді жеткізуге кері әсер еткені сөзсіз".</blockquote>
The extent to which the Danish resistance played an important strategic role in the war has been the subject of much discussion. Immediately after the war and until about 1970, the vast majority of accounts overrated the degree to which the resistance had been effective in battling against the Germans by acts of sabotage and by providing key intelligence to the Allies. More recently, however, after re examining the archives, historians concur that, while the resistance provided a firm basis for moral support and paved the way for post war governments, the strategic effect during the occupation was limited. The Germans did not need to send reinforcements to suppress the movement, and garrisoned the country with a comparatively small number of Wehrmacht troops. The resistance did not enter into active combat. Even the overall importance of Danish intelligence in the context of Ultra is questionable. In his history, No Small Achievement: Special Operations Executive and the Danish Resistance 1940 1945 (2002), Knud Jespersen examined the relationship between British Intelligence and the Danish Resistance. He quoted a report from SHAEF stating that the resistance in Denmark. <blockquote>"caused strain and embarrassment to the enemy [and a] striking reduction in the flow of troops and stores from Norway [that] undoubtedly had an adverse effect on the reinforcements for the battles East and West of the Rhine."
Фильм
"The Twentieth Century with Walter Cronkite": "Саботаж" эпизоды. CBS шамамен 1960 жылы. Қара-ақ түсті. Flame and Citron (Flammen og Citronen) (2008) – екі танымал даниялық қарсылық күресшісіне негізделген драмалық фильм; режиссерлігін Оле Кристиан Мадсен жасады. Miracle at Midnight (1998) – Даниядағы еврейлерді құтқару туралы америкалық телефильм, басты рөлдерде Сэм Уотерстон мен Миа Фарроу. Фильмде көршілер отбасының Швецияға қашып кетуіне көмектеседі. The Boys from St. Petri – 1991 жылғы даниялық драмалық фильм. "Бірден-бір жол" (The Only Way) – 1970 жылғы Джейн Сеймур қатысқан Дания еврейлерін құтқару туралы соғыс драмалық фильмі. This Life (Hvidstengruppen) (2012) – Данияның Хвидстен тобының қызметіне негізделген драмалық фильм. With the Right to Kill (Med ret til at dræbe, 2003) – 2001 жылғы журналист Питер Овиг Кнудсеннің кітабынан бейімделген және Мортен Хенриксеннің режиссерлік жұмысы болған деректі фильм. Фильмде 1943 жылдан 1945 жылға дейінгі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Қарсылық қозғалысының шамамен 400 адамды жойғаны туралы айтылады. 2004 жылы үздік толық метражды деректі фильм номинациясында Роберт сыйлығын жеңіп алды. Omvej til friheden (Detour to freedom) – бейтарап Швецияға қашып кетуге тырысқан екі еврей отбасы туралы теледидарлық деректі фильм, онда нақты еврей аман қалғандар мен Дания қарсылық күресшілерінің қатысуы бар. Land of Mine – 2015 жылғы Дания фильмі, "Оскар" сыйлығына "Ең үздік шетелдік фильм" номинациясына ұсынылған, онда жас неміс әскер тұтқындары нацилік миналарды тазалау туралы баяндалады. Режиссер: IMDB сайтынан Мартин Зандвлиет. Netflix Данияда 2021 жылдың қазан айында тұңғыш рет көрсетілген "Бомбардировка" (The Bombardment) фильмінің тарату құқығына ие. Фильм "Көзімдегі көлеңке" (Skyggen i mit øje) деп те аталады және Netflix 2022 жылдың наурыз айында оны шығарды.
The Twentieth Century with Walter Cronkite: episode Sabotage. CBS approximately 1960. Black and white. Flame and Citron (Flammen og Citronen) (2008) is a drama film based on two prominent Danish resistance fighters,; it is directed by Ole Christian Madsen. Miracle at Midnight (1998), American made for TV movie about the rescue of the Jews in Denmark, starring Sam Waterston and Mia Farrow, featuring neighbors helping a family escape to Sweden. The Boys from St. Petri, a 1991 Danish drama film. The Only Way, A 1970 war drama film about the rescue of the Danish Jews starring Jane Seymour. This Life (Hvidstengruppen) (2012) is a Danish drama film based on the activities of the Hvidsten Group. With the Right to Kill (Med ret til at dræbe, 2003), is a documentary adapted from the 2001 book by journalist Peter Øvig Knudsen and directed by Morten Henriksen; it explores the liquidation of nearly 400 people by the Resistance during World War II from 1943 through 1945. It won a Robert Award in 2004 for best full length documentary. Omvej til friheden (Detour to freedom), a made for TV documentary movie about two Jewish families attempting to flee to neutral Sweden and featuring actual Jewish survivors and members of the Danish resistance. Land of Mine, a 2015 Danish film nominated for Oscar for Best Foreign Film, about young German POWs clearing Nazi beach mines. Director: Martin Zandvliet from IMDB. Netflix holds distribution rights to a Danish movie The Bombardment, which was first released in October 2021 in Denmark. The film is also known The Shadow in My Eye (Skyggen i mit øje in Danish) and Netflix released the movie in March 2022.