Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Чарльзтаундағы биік көпір (ескі AAA Tourbook карталарында Джон Ф. Фицджеральд көпірі деп аталады) Бостондағы Чарльз өзенін аралап, I 93/US 1 тас жолының бөлігі болды. 1954 жылы салынған бұл екі қабатты торлы көпір бастапқыда I 95 тас жолын Бостон арқылы оңтүстік-батыстан солтүстік-шығысқа дейін, 1950 жылы салынған Тобин көпірімен бірге жүргізуі тиіс еді. I 95 жобасы және Бостон қаласының ішінде және оның айналасындағы бірнеше басқа тас жолдары жобалары, оның ішінде өте даулы Ішкі белдеу (I 695) және Оңтүстік-Батыс дәлізі, I 95 тас жолын Род-Айленд штатының Провиденс қаласынан Бостонға жеткізуге арналған құрылысты аяқтау жобалары, 1970-ші жылдардың басында халықтың күшті қарсылығына байланысты тоқтатылды. I 93 тас жолының 1969 жылы Янки дивизиялық тас жолынан (128-жол) Чарльзтаундағы биік көпірдің табанына дейін аяқталуына рұқсат берілді, ал I 93 белгісі 1970-ші жылдардың басында көпірге және Орталық артерияға дейін кеңейтілді. Бастапқыда 1950 жылдары күніне 75 000 көлік тасымалдауға арналған Чарльзтаундағы биік көпір 1990 жылдары күніне 200 000-нан астам көлік тасымалдады. Көп жылдар бойы көпір Бостонның Солтүстік жағалауынан және Нью-Гэмпширдің оңтүстігінен оңтүстікке қарай сапар шегетін жүргізушілер үшін үлкен кептеліс тудырды. Солтүстікке қарай бағытталған қозғалыс кезінде, Строу-Драйвтан келіп жатқан көліктерді қабылдау үшін дұрыс есептелмеген жолақтың тарылуы Чарльзтау биік көпіріне дейін созылған кептелістер Бостонның орталық бөлігінде күн сайын сағаттап тосқауылдарға әкеп соғуы мүмкін еді. Бұл мәселелер 14,6 миллиард долларлық Big Dig жобасын жоспарлау және салу кезінде шешілді. 2003 жылдың желтоқсанында толыққанды қозғалысқа ашылған кабельдік Заким Банкер Хилл көпірі 2004 жылы бұзылған Чарльзтау биік көпірінің орнын басты.
The Charlestown High Bridge (referred to as the John F. Fitzgerald Bridge on old AAA Tourbook maps) spanned the Charles River in Boston, Massachusetts and was part of I 93/US 1 at the north end of the Central Artery. This double decked truss bridge, built in 1954, was to originally carry I 95 through Boston from southwest to northeast in tandem with the Tobin Bridge, built in 1950. The I 95 project and several other highway projects in and around Boston, including both the highly controversial Inner Belt (I 695) and the Southwest Corridor, completing the right of way intended to bring I 95 into Boston from Providence, Rhode Island, were cancelled due to heavy public opposition in the early 1970s. I 93 was allowed to be completed from the Yankee Division Highway (Route 128) to the foot of the Charlestown High Bridge in 1969, and the I 93 designation was extended onto the bridge and the Central Artery in the early 1970s. Originally intended to carry 75,000 vehicles per day in the 1950s, the Charlestown High Bridge carried upwards of 200,000 vehicles per day in the 1990s. For years, the bridge was a major traffic bottleneck that affected southbound commuters from Boston's North Shore and southern New Hampshire for miles. Travelling northbound, due to a poorly planned lane drop to accommodate incoming vehicles from Storrow Drive, traffic backups leading to the High Bridge threatened to cause hours of daily gridlock in downtown Boston. These problems were addressed in the planning and construction of the $14.6 billion Big Dig project. The cable stayed Zakim Bunker Hill Bridge, which opened fully to traffic in December 2003, replaced the Charlestown High Bridge, which was demolished in 2004.