Кіріспе
Оңтүстік Орегондағы өзен, АҚШ-тағы Орегонның оңтүстік-батысындағы Рог өзені (, ) Каскад тауларынан Тынық мұхитына қарай батысқа қарай шамамен 346 шақырым (215 миль) ағып өтеді. Бұл өзен лосось көші-қоны, ақсудағы салға жүзу және таулы ландшафтымен танымал. 1968 жылғы «Жабайы және көркем өзендер туралы» заңда аталған алғашқы сегіз өзеннің бірі. Крейтер көлінің жанынан басталып, Мазама тауының жарылғыш жанартаулық атқылауы мен құлдырауынан қалған кальдерадан өтеді. Өзен геологиялық жағынан жас Жоғары Каскадтар және ескі Батыс Каскадтар арқылы ағып өтеді, бұл тағы бір жанартаулық аймақ. Батысқа қарай өзен ежелгі Кламат тауларының бірнеше ерекше геологиялық құрылымдарынан өтеді. Рог бассейнінің Кальмиопсис жартасты аймағында Жердің мантиясын құрайтын тау жыныстарының әлемдегі ең жақсы үлгілері кездеседі. Өзен сағасының жанында Орегоннан табылған жалғыз динозавр сүйектері Карри округінің жағалауындағы Оттер Пойнт формациясынан табылды. Адамдар Рог өзені мен оның салалары бойында кем дегенде 8500 жылдан бері өмір сүріп келеді. Еуропалық саяхатшылар 18 ғасырдың соңында жергілікті американдықтармен (үндістермен) алғашқы байланыс жасап, аймақта сусар аулау және басқа да шаруашылық қызметтерді бастады. Жергілікті тұрғындар мен сусар аулаушылар арасында, кейіннен жергілікті тұрғындар мен еуропалық-американдық кеншілер мен шаруалар арасында қақтығыстар болды. Бұл күрес 1855-56 жылдардағы Рог өзендері соғыстарымен аяқталып, жергілікті тұрғындардың көпшілігі бассейннен тыс резервацияларға көшірілді. Соғыстан кейін шаруалар суайдынының шалғай аймақтарына қоныс аударды және Грейв Крик пен Иллинойс өзенінің сағасы арасындағы өзен бойында шағын шаруашылықтар құрды. Олар 1895 жылға дейін сыртқы әлемнен оқшауланған, содан кейін почта бөлімі төменгі Рог бойымен почта тасымалдау қызметін қосты. 2010 жылғы мәліметтер бойынша, Рог АҚШ-тағы қалған екі ауылдық почта тасымалдау маршрутының біріне ие. Рог өзеніне бөгеттер салу және оларды бұзу мәселесі бір ғасырдан астам уақыттан бері дау тудырып келеді. Балықтардың жолын кесетін алғашқы бөгет (Амент) наразылық білдірген лосось балықшыларының көпшілігімен динамитпен ұрып-соғылған. 2010 жылға қарай өзен сағасынан 253 шақырым (157 миль) қашықтықтағы үлкен су тасқынына қарсы құрылыстың төменгі ағысындағы барлық негізгі бөгеттер алынып тасталды. Бөгеттерден басқа, лосось үшін қауіп – судың жоғары температурасы. Лосось балықтары үшін кейде тым жылы болғанымен, Рог өзенінің негізгі арнасы салыстырмалы түрде таза, Орегон су сапасының индексі (OWQI) бойынша 0-ден 100-ге дейінгі шкалада 85-тен 97-ге дейін бағаланады. Медфордқа жақын Рог аңғары ішінара қалалық болғанымен, Рог бассейнінің орташа халық тығыздығы шамамен шаршы шақырымға 32 адамды (шаршы километрге 12 адам) құрайды. Көптеген тарихи көпірлер өзеннен халық көп тұратын аймақтарда өтеді. Өзенге жақын көптеген қоғамдық саябақтар, жаяу жүру жолдары мен кемпингтер орналасқан, ол негізінен ормандар, соның ішінде ұлттық ормандар арқылы ағып өтеді. Бассейннің көптеген бөліктеріндегі биоәртүрлілік жоғары; Оңтүстік-батыс Рог бассейніне созылған Кламат Сискиюдың қоңыржай конус пішіндес ормандары әлемдегі осы типтегі ең әртүрлі төрт ормандардың қатарында.
River in the United States
The Rogue River (, ) in southwestern Oregon in the United States flows about 215 mile (346 km) in a generally westward direction from the Cascade Range to the Pacific Ocean. Known for its salmon runs, whitewater rafting, and rugged scenery, it was one of the original eight rivers named in the Wild and Scenic Rivers Act of 1968. Beginning near Crater Lake, which occupies the caldera left by the explosive volcanic eruption and collapse of Mount Mazama, the river flows through the geologically young High Cascades and the older Western Cascades, another volcanic province. Further west, the river passes through multiple exotic terranes of the more ancient Klamath Mountains. In the Kalmiopsis Wilderness section of the Rogue basin are some of the world's best examples of rocks that form the Earth's mantle. Near the mouth of the river, the only dinosaur fragments ever discovered in Oregon were found in the Otter Point Formation, along the coast of Curry County. People have lived along the Rogue River and its tributaries for at least 8,500 years. European explorers made first contact with Native Americans (Indians) toward the end of the 18th century and began beaver trapping and other activities in the region. Clashes, sometimes deadly, occurred between the natives and the trappers and later between the natives and European American miners and settlers. These struggles culminated with the Rogue River Wars of 1855–56 and removal of most of the natives to reservations outside the basin. After the war, settlers expanded into remote areas of the watershed and established small farms along the river between Grave Creek and the mouth of the Illinois River. They were relatively isolated from the outside world until 1895, when the Post Office Department added mail boat service along the lower Rogue. As of 2010, the Rogue has one of the two remaining rural mail boat routes in the United States. Dam building and removal along the Rogue has generated controversy for more than a century; an early fish blocking dam (Ament) was dynamited by vigilantes, mostly disgruntled salmon fishermen. By 2010, all of the main stem dams downstream of a huge flood control structure 157 mile (253 km) from the river mouth had been removed. Aside from dams, threats to salmon include high water temperatures. Although sometimes too warm for salmonids, the main stem Rogue is relatively clean, ranking between 85 and 97 (on a scale of 0 to 100) on the Oregon Water Quality Index (OWQI). Although the Rogue Valley near Medford is partly urban, the average population density of the Rogue watershed is only about 32 people per square mile (12 per km2). Several historic bridges cross the river near the more populated areas. Many public parks, hiking trails, and campgrounds are near the river, which flows largely through forests, including national forests. Biodiversity in many parts of the basin is high; the Klamath Siskiyou temperate coniferous forests, which extend into the southwestern Rogue basin, are among the four most diverse of this kind in the world.
Курс
Рог өзені Клемат және Дуглас округтерінің шекарасындағы Баундерли-Спрингс бұлағынан басталады. Ол бағытын көп рет өзгерткенімен, жалпы бағыты Каскад тауларынан 346 км (215 миль) қашықтықта, Рог өзені – Сискию ұлттық орман және Кламат таулары арқылы Тынық мұхитына дейін батысқа қарай ағады. Өзен бойындағы елді мекендерге: Джексон округіндегі Юнион Крик, Проспект, Трейл, Шейди Коув, Голд Хилл және Рог Ривер; Джозефин округіндегі Грантс Пасс және Галице; ал Керри округіндегі Агнес, Веддерберн және Голд Бич кіреді. Маңызды салалары: Оңтүстік Форк Рог өзені, Елк Крик, Ларсон Крик, Медведь Крик, Апплегейт өзені және Иллинойс өзені. Теңіз деңгейінен 1622 метр биіктікте басталып, Тынық мұхитына жеткенде биіктігі 2 км-ден астам төмендейді. Бұл 1968 жылғы Ұлттық жабайы және көркем өзендер туралы заңда аталған алғашқы сегіз өзеннің бірі, оған Рогтың 135 км (84 миль) бөлігі кірді – Грантс Пасстан батысқа қарай 11 км (7 миль) және Голд Бич сағасына шығысқа қарай 18 км (11 миль). 1988 жылы Кратер көлі ұлттық паркі мен Проспект ауылы арасындағы Рогтың тағы 64 км (40 миль) бөлігі жабайы және көркем деп жарияланды. Өзеннің жалпы ұзындығы 200 км, оның 58 пайызы жабайы және көркем жерлерді құрайды. Игл-Пойнт, Сентрал-Пойнт, Грантс Пасс және Агнес. 1960-2007 жылдар аралығында Агнес өлшегішінде тіркелген орташа су шығыны (RM) 29.7 миль (немесе RK 47.8 км) болды. Осы кезеңдегі ең жоғары су шығыны 1964 жылдың 23 желтоқсанында, ал ең төменгісі – 1968 жылдың 9-10 шілдесінде тіркелді. Бұл 10 202 шаршы километрлік су жинау алабынан немесе Рог су бассейнінің шамамен 76 пайызынан алынған. Судың ең көп ағыны 1964 жылдың желтоқсаны мен 1965 жылдың қаңтары аралығында, 1964 жылғы Рождестволық су тасқыны кезінде болды, оны Ұлттық ауа райы қызметі 20 ғасырдағы Орегонның 10 ең ірі ауа райы құбылысының бірі деп бағалады.
Су бөлу
Рог өзенінің су алабы Орегон штатының оңтүстік-батысындағы Джексон, Жозефина, Карри, Дуглас және Кламат округтерінің, сондай-ақ солтүстік Калифорниядағы Сискию және Дель-Норте округтерінің бөліктерін қамтиды. Каскад тауларының батыс беткейінен Сискию тауларының солтүстік-шығыс беткейіне дейін созылған, тік және құнарлы алаптың биіктігі Каскад тауларындағы Маклауглин тауының шыңында 9485 футтан (2891 м) басталып, мұхитпен шектесетін 0 футқа (0 м) дейін төмендейді. Алаптың шығысында Вильямсон өзені, Жоғарғы Кламат көлі және Жоғарғы Кламат өзенінің су алаптарымен, оңтүстігінде Төменгі Кламат, Смит және Четко өзендерімен, солтүстігінде Солтүстік Ампква, Оңтүстік Ампква, Коквилл және Сикс өзендерімен, ал батысында Тынық мұхитымен шектеседі. 2000 жылы Джексон округінде шамамен 181 300 адам тұрды, олардың көп бөлігі Рог өзені аңғарындағы Ашленд (19 500), Талант (5 600), Феникс (4 100), Медфорд (63 200), Централ Пойнт (12 500) және Джексонвилл (2 200) қалаларында шоғырланған. Джексон округіндегі басқа да тұрғындар Шади Ков (2 300), Игл Пойнт (4 800), Бутт Фоллс (400) және Рог Ривер (1 800) қалаларында өмір сүрді. Жозефина округінде 75 700 адам тұрды, оның ішінде Грантс-Пасс (23 000) және Кейв-Джанкшн (1 400) қалалары бар. Голд Бич (1 900) – Рог өзені алабындағы Карри округінің (21 100 адам) жалғыз қаласы. Орегон штатындағы Кламат және Дуглас округтерінің, сондай-ақ Калифорния штатындағы Сискию және Дель-Норте округтерінің су алабында тек шағын, сирек қоныстанған жерлер орналасқан. Су алабының орташа халық тығыздығы шамамен 32 адамға 1 шаршы миль (12,4 км²) құрайды. Су алабының бөліктеріне қатысты юрисдикцияны қала, округ, штат және федералды үкіметтер сияқты көптеген өзара байланысты ұйымдар бөліседі. Алаптың шамамен 60 пайызы мемлекеттік меншікте және АҚШ Орман шаруашылығы қызметі, Жерді басқару бюросы (BLM) және АҚШ Қайта құру бюросы басқарады. Федералды Таза су туралы заңның талаптарына сәйкес, АҚШ Қоршаған ортаны қорғау агенттігі (EPA), Орегон штатының Қоршаған ортаны қорғау департаментінің (DEQ) және екі штаттың басқа да агенттіктерінің көмегімен алаптағы судың ластануын бақылауға жауапты. АҚШ Ұлттық орман шаруашылығы және басқа да орман алқаптары алаптың шамамен 83 пайызын жабады; тағы 6 пайызы шабындықтар, 3 пайызы бұталы жерлер, ал тек 0,2 пайызы ылғалды жерлерді құрайды. Қалалық аумақтар шамамен 1 пайыздан аз, ал шаруашылықтар шамамен 6 пайызды құрайды. Рог алабындағы жауын-шашын мөлшері орналасқан жеріне және маусымға қарай күрт өзгереді. Тынық мұхитындағы Голд Бич қаласында орташа жылдық жауын-шашын мөлшері ал эми Ашленд қаласында, құрлықта орташа жылдық жауын-шашын мөлшері шамамен құрайды. Бүкіл алап бойынша орташа жылдық жауын-шашын мөлшері шамамен құрайды. Осы жауын-шашынның көп бөлігі қыс және көктем айларында жауады, ал жаз айлары құрғақ болады. Каскад тауларының биік жерлерінде жауын-шашынның көп бөлігі қар түрінде жауады және өткір жанартаулық топыраққа сіңіп кетеді; қардың еруі құрғақ айларда жоғарғы алаптағы өзендердің ағысына үлкен үлес қосады. Иллинойс өзенінің төменгі алабында жауын-шашынның көп бөлігі жаңбыр түрінде жайма топыраққа жауады; жылдам ағып кету қысқы дауылдар кезінде жоғары ағынға, ал құрғақ жаз айларында төмен ағынға әкеледі. Бүкіл алап бойынша орташа айлық температура шілде және тамыз айларында шамамен, ал желтоқсан айында шамамен құрайды. Алап ішінде жергілікті температура биіктікке байланысты өзгереді.
Жоғары және батыс каскадтар
Крейтер көлінің жанында пайда болған Рог өзені геологиялық тұрғыдан жас Жоғары Каскадтардан, одан кейін біршама ескі Батыс Каскадтар арқылы және соңында ежелгі Кламат таулары арқылы ағады. Жоғары Каскадтар шамамен 7,6 миллион жыл бұрын басталып, Мазама тауының шамамен 5700 ж.б.э. болған апаттық жарылысы сияқты геологиялық жағынан соңғы оқиғалар кезінде пайда болған жанартаулық тау жыныстарынан құралған. Бұл жарылыс нәтижесінде шашылған күл АҚШ пен Канаданың батыс бөлігін жапқан. Кейіннен жанартаудың құлауы Кратер көлінің кальдерасын қалыптастырды. Батыс Каскадтар – ескі және терең эрозияға ұшыраған, Жоғары Каскадтардың батысына қарай жатқан жанартаулар тізбегі. Олар екі жанартау аймағындағы кратерлерден шыққан, жартылай өзгерген жанартаулық тау жыныстарынан тұрады, оның ішінде 0-ден 40 миллион жылға дейінгі жас аралығындағы әртүрлі лавалар мен күл туфтары бар. Каскадтардың көтерілуімен бірге Рог өзені теңізге қарай ағысын сақтап, көптеген жерлерде тік, тар шатқалдар мен тасылдарды жасады. Оңтүстіктен солтүстікке ағатын Рог өзенінің саласы – Беар-Крик, шығыстағы Батыс Каскадтар мен батыстағы Кламат таулары арасындағы шекараны белгілейді.
Кламат таулары
Батыстағы Кламат тауларының экзотикалық жерлері өзеннің жоғарғы ағысындағы таулардан әлдеқайда көне. Тек тектоникалық плиталар Солтүстік Американы Еуропа мен Солтүстік Африкадан бөліп, батысқа қарай жылжытқанда ғана континент біртіндеп Тынық мұхитының солтүстік-батысына, соның ішінде Орегонға ие болды. Кламат таулары бірнеше террандардан тұрады – бұрынғы жанартау аралдары мен коралл рифтері, сондай-ақ субдукциялық аймақтардың, мантияның және теңіз түбінің бөліктері. Бұл террандар шамамен 150-130 миллион жыл бұрын Солтүстік Америкамен соқтығысудан бұрын ұзақ уақыт бойы теңіз жағасында бірікті. Рог өзенінің суайдынының көп бөлігі, оның ішінде Рог өзенінің каньоны, Кальмиопсис шөлдігі, Иллинойс өзенінің алабы және Эшленд тауы экзотикалық террандардан тұрады. Орегонның ең көне тау жыныстарының ішінде осы террандардың кейбір құрылымдары Триас дәуірінен, яғни 250 миллион жыл бұрын пайда болған. 165-170 миллион жыл бұрын, Юра дәуірінде геологтар Сискию орогенезі деп атаған кезде, Кламат террандары жағалауда бірікті. Бұл 3-5 миллион жылдық қарқынды тектоникалық белсенділік кезінде шөгінді тау жыныстары мантияға тереңдеп, оларды балқытып, кейін гранитті плутон түрінде бетке шығарды. Алтын және басқа бағалы металдар бар плутон белдеулері Кламат арқылы өтеді және Ашленд плутонын, Орегон үңгірлері ұлттық монументінің шығысындағы Грейбек батолитін, Грантс Пасс плутонын, Голд Хилл плутонын, Джексонвилл плутонын және басқаларын қамтиды. Кламаттың бірнеше аудандарында алтын, күміс, мыс, никель және басқа да металдардың бай кен орындары бар. XIX ғасырдың ортасында кен қазу арқасында алтын өндіруге жол ашылды. Шығыс Орегондағы кен орнын қоспағанда, Рог өзенінің саласы Грейв-Крик бойындағы Гринбек кені Орегондағы ең өнімді алтын кені болды. Керри округінде төменгі Рог өзені Галисия формациясынан өтеді, ол метаморфозданған шифер және басқа да тау жыныстарынан тұрады. Бұл тау жыныстары шамамен 155 миллион жыл бұрын біріккен Кламат террандарындағы шағын мұхиттық алаптың басқа Кламат тау жыныстарымен соқтығысқанда пайда болған. Жозефина бассейнінің теңіз түбінің ең төменгі бөлігі, бұл ежелгі теңіз деп аталады, Кальмиопсис шөлінің үстінде орналасқан, онда ол Жозефина офиолиті деп аталады. Оның кейбір тау жыныстары перидотиттен тұрады, ол оттегіге ұшырағанда қызғылт қоңыр, бірақ ішінде өте қара жасыл түсті. Геолог Эллен Моррис Бишоптың айтуынша, "Калмиопсис шөліндегі бұл ерекше қоңыр перидотиттер мантияны құрайтын тау жыныстарының әлемдегі ең жақсы үлгілерінің бірі". Метаморфозданған перидотит Иллинойс өзенінің батыс жағында серпентин түрінде кездеседі. Химиялық жағынан өсімдіктер өсіруге жарамсыз, Кламатта кең таралған серпентинит суайдынының кейбір бөліктерінде шашыраңқы өсімдіктер өседі. Жозефина перидотиті 1917-1960 жылдар аралығында аймақта өндірілген құнды хром кенінің көзі болды. Рог өзенінің сағасында, Керри округінің жағалауында Оттер Пойнт формациясы орналасқан, ол шиферлер, құмтастар және шерт сияқты метаморфозданған шөгінді тау жыныстарының қоспасынан тұрады. Бұл тау жыныстары Юра дәуірінде пайда болғанмен, дәлелдер олардың Солтүстік Америкамен біріккеннен кейін Алтын жағалау терранының бөлігі ретінде солтүстікке қарай бұзылғандығын көрсетеді. Орегонның жалғыз динозавр фрагменттері, олар хадрозавр немесе қазтұмсық динозаврдың фрагменттері осы жерден табылды. 1960 жылдардың ортасында геологтар Оттер Пойнт формациясында иктиозаврдың тісі мен сүйегін тапты. 2018 жылы Орегон университетінің геологы штаттың шығыс-орталық бөлігіндегі Митчелл маңында 100 миллион жыл бұрын жағалауда жатқан өсімдік жейтін динозаврдың аяқ сүйегін тапты. Бұл жаңалық Орегонда табылған алғашқы динозавр қазбасы деп жарияланды.
Алғашқы халықтар
Археологтар Рог өзені аймағында алғашқы адамдардың көшпелі аңшы-жинақшылар болғанына сенімді. Радиокөміртектік талдау көрсеткендей, олар кем дегенде 8500 жыл бұрын Орегонның оңтүстік-батысына келген, ал еуропалықтармен алғашқы байланысқа дейін 1500 жыл бұрын жергілікті тұрғындар өзендер бойында тұрақты ауылдар құрған. Әртүрлі топтардың үйлерінде тамақ, киім және баспана түрлері сияқты көптеген мәдени элементтер ортақ болды. Әулет құру жиі кездесетін, және көптеген адамдар аймақтағы үш тілдің бірінен артығының диалектілерін түсіне білді. Түпкі американдықтарға (индейлерге) жағалауға жақын тұратын Тутутни халқы, ал өзеннің жоғары ағысында Шаста Коста, Жоғарғы Рог өзені Атабаска тайпалары (Дакубетеде және Тал твш дан ни), Шаста, Такельма және Латгава кірді. Ауылдардағы үйлер біршама ерекшеленген, бірақ көбінесе 4 метрге жуық ені және ұзындығы бар, жерге көмілген тіреулермен құрылып, шағара немесе қызыл арша тақтайшаларымен жабылған. Адамдар жылының жартысын шамамен ауылдан шығып, кама пиязын, қант жаңғағының қабығын, бұталар мен жидектерді жинап, басты тағамын – лососьты толықтыру үшін бұғы және қаландарды аулаған. 1850 жылдардың басында Оңтүстік Орегонның, Umpqua, Coos, Coquille және Chetco су алаптарын, сондай-ақ Рог өзенін қоса алғандағы, жергілікті халықтың саны шамамен 3800 адамға жетеді деп есептеледі. Зерттеушілер мен еуропалық аурулар келгенге дейін халықтың саны кем дегенде үш есе көп болған деп саналады, бірақ "алғашқы еуропалықтар келгенге дейін аборигендердің санын бағалауға жеткілікті мәліметтер жоқ".
Мәдениеттер қақтығысы
Ақ адамдар мен Оңтүстік-Батыс Орегонның жағалауындағы үндістер арасындағы алғашқы кездесу 1792 жылы британдық зерттеуші Джордж Ванкувер Рог өзенінің сағасынан солтүстікке қарай шамамен 48 шақырым қашықтықта орналасқан Бланко мүйісіне жақындағанда болды, және үндістер каноэлермен кемеге келді. 1826 жылы Гудзон шығанағы компаниясының (HBC) Александр Родерик МакЛеод ботаник Дэвид Дугласпен бірге Форт-Ванкувердегі HBC өңірлік штаб-пәтерінен Рог өзеніне (4 шақырым ішке қарай) дейін оңтүстікке қарай экспедиция жүргізді. 1827 жылы Питер Скене Огден басқарған HBC экспедициясы Сискию тауларын кесіп өтіп, бобер іздеу үшін барғанда, Рог өзенінің ішкі аймағындағы үндістермен алғашқы тікелей байланыс жасады. Осы алғашқы кездесулер кезінде үндістер мен ақ адамдар арасындағы шиеленіс салыстырмалы түрде аз болды; алайда 1834 жылы Мишель Лафрамбуаз басқарған HBC экспедициясы 11 Рог өзенінің тумасын өлтіргені хабарланды, ал одан кейін көп ұзамай американдық аң аулаушы Юинг Янг басқарған топ кем дегенде тағы екеуін атып өлтірді. Рог өзені атауын француз тері аулаушылары қолданған, олар өзенді «La Riviere aux Coquins» деп атаған, себебі олар жергілікті тұрғындарды алаяқтар (coquins) деп есептеген. 1835 жылы Рог өзенінің халқы Орегоннан Калифорнияға сапар шегіп бара жатқан сегіз адамнан тұратын топтың төрт ақсүйегін өлтірді. Екі жылдан кейін аман қалғандардың екеуі және Янг ұйымдастырған ірі қара мал айдаудағы басқалары Кламат өзенінің солтүстігінде кездескен алғашқы екі үндіні өлтірді. 1846 жылдан кейін Рог өзенінің су алабына кіретін ақ адамдардың саны күрт өсті, осы кезде Джесси Апплегейт басқарған 15 адамнан тұратын топ Орегон жолына оңтүстік баламасын жасады; жаңа жолды Уилламет аңғарына бет алған эмигранттар пайдаланды. Кейіннен Апплегейт жолы деп аталған бұл жол Рог және Беар-Крик аңғарларынан өтіп, Эшленд пен Жоғарғы Кламат көлінің оңтүстігіндегі Каскад жотасын кесіп өтті. 1846 жылдың соңында жаңа жолмен 90-100 шанышқы мен 450-500 эмигрант жүрді, олар Рог үндістерінің мекендері арқылы Беар-Крик пен Грантс-Пасс болашақ орнына дейін өтіп, Рог өзенін одан 7 шақырымдай төменде кесіп өтті. Екі тараптың да қорқыныштарына қарамастан, 1830 және 1840 жылдары су алабындағы зорлық-зомбылық шектеулі болды; «Үндістер ақ адамдарды жолдарынан жылдамдатуға мүдделі болған сияқты, ал ақ адамдар аймақтан шабуылға ұшырамастан өтуге қуанды». 1847 жылы Уитман қырғыны мен Оңтүстік-Шығыс Вашингтондағы Кейузе соғысы аймақтағы ақ қоныс аударушылар арасында қорқыныш тудырды және үндістермен күресу үшін ұйымдастырылған үлкен ерікті жасақтардың құрылуына әкелді, бірақ Рог өзенінің су алабында әлі ақ адамдар тұрмаған. Рог бойында 1848 жылы Калифорния алтын ірілісі басталған кезде, Орегон аумағынан жүздеген ер адам Рог аңғары арқылы Сакраменто өзенінің алабына бара жатқанда, шиеленіс күшейді. 1850 жылы Рог бойында қайтып келген кеншілер тобына үндістер шабуыл жасағаннан кейін, бұрынғы аумақтық губернатор Джозеф Лейн Такельма үндістерінің басшысы Апсеркахармен бейбітшілік шарты жасасты. Ол үндістердің құқықтарын қорғауды және ақ шахтерлер мен қоныс аударушылардың Рог аңғары арқылы қауіпсіз өтуін уәде етті. Бейбітшілік ұзаққа созылмады. Шахтерлер су алабында алтын іздеуді бастады, оның ішінде Беар-Крик тармағындағы Джексон-Крик, онда олар 1852 жылы кейін Джексонвиллге айналған жерде кен лагерін құрды. Сол жылы шахтерлерге үндістердің шабуылдары АҚШ армиясының араласуына және Табл-Рок маңында үндістер мен кәсіби солдаттар мен ерікті шахтерлер жасақтарының арасындағы шайқастарға әкелді. Жаңа аумақтық губернатор Джон П. Гейнс кейбір, бірақ барлық емес, үнділік топтармен жаңа келісімшарт жасасты, оларды Беар-Крик пен басқа да оңтүстік жақтағы негізгі арнаның оңтүстік жағынан шығарып тастады. Сол уақытта бұл аймаққа әйелдер мен балаларды қоса алғанда, көбірек ақ адамдар қоныс аударды. 1852 жылға қарай Рог аңғарында 28 жер сыйға тарту туралы талап арызданған. 1853 жылы одан әрі қақтығыстар Рог өзенімен келісімге (1853) әкелді, ол федералды Форт-Лейннен өзеннің арғы жағында Табл-Рок үнді резервациясын құрды. Ақтардың саны артып, жер, азық-түлік көздері мен жеке қауіпсіздіктің жоғалуы ұлғайып, 1854-55 жылдары жоғары және төменгі ағыстағы зорлық-зомбылық оқиғалары жалғасып, 1855-56 жылдардағы Рог өзенінің соғысына ұласты. Табель-Рок резервациясында суықтан, аштықтан және аурулардан зардап шеккен Такельма тобы 1855 жылдың қазан айында Кішкентай Бетт-Крик сағасының аузындағы ескі ауылына оралды. Ерікті жасақ оларға шабуыл жасағаннан кейін, 23 ер адам, әйел және бала өлтірілді, олар өзен бойымен қашып, Голд-Хиллден Галис-Крикке дейін ақ адамдарға шабуыл жасады. Еріктілер мен тұрақты армия әскерлерімен бетпе-бет келген үндістер алдымен оларды кері қайтарды; алайда, шамамен 200 еріктілер бүкіл күндік шабуылды бастағаннан кейін, соғыс төменгі өзендегі Биг-Бендте (RM 35 немесе RK 56) аяқталды. Қиын сарқырамалардан сақтану үшін, пошта тасымалдаушылары Иллахе мен Мариал арасында есектің көмегімен пошта жеткізді, ал 1908 жылдан кейін Агнесстің артындағы барлық пошта есектің көмегімен жеткізілді. Иллахе пошта бөлімі 1943 жылы жабылды, ал Мариал пошта бөлімі 1954 жылы жабылғанда, «бұл АҚШ-та есектермен тасымалданатын соңғы пошталық мекеме болды». Алғашқы пошта қайығы 5 метрлік, қос ұшты, балқарағайдан жасалған кеме болды. 1930 жылға қарай пошта қайықтарының паркі үш 8 метрлік кемеден тұрды, олар 60 атты Model A Ford қозғалтқыштарымен жабдықталған және 10 жолаушыны тасымалдауға арналған. 1960 жылдары екі немесе үш 280 атты қозғалтқыштармен жабдықталған рульсіз реактивтік қайықтар, ұңғымалы қайықтарды алмастыра бастады. Реактивтік қайықтар ағыс судан қауіпсіз өте алатын, ал ең үлкендері шамамен 50 жолаушыны тасымалдай алатын. Рог пошта қайықтарымен саяхаттар, соңғы ондаған жылдарда одан да танымал болды, 1970 жылдары Агнесстің жоғары жағындағы Блоссом Барға дейін саяхаттарды қамту үшін басталды. 2010 жылдың мәліметтері бойынша, реактивтік қайықтар, негізінен саяхаттық кемелер ретінде, Голд-Бич пен Агнес арасында пошта жеткізуді жалғастыруда.
Коммерциялық балық аулау
Мыңдаған жылдар бойы лосось Рог өзенінің бойында тұратын үндістер үшін сенімді тағам көзі болды. Лососьтың көші-қоны жылдамдығы соншалықты жоғары болған, ертедегі қоныс аударушылар балықтардың өзенге қарсы қозғалысын еститінін айтқан. Бұл үлкен көші-қондар 20-ғасырдың басына дейін сақталды, тіпті 1850 жылдардағы алтын өндірудің және одан кейін бірден басталған кең ауқымды балық аулаудың салдарынан шарықтардың зақымдануына қарамастан. Балық аулау өнеркәсібі өсіп келе жатқан Портленд және Сан-Франциско қалаларының, сондай-ақ Англиядағы консервіленген лососьқа деген сұранысын қанағаттандырды. 1880 жылдары Асториядан Роберт Денистон Хьюм Рог өзенінің төменгі ағысындағы екі жағалауда да жер сатып алып, ірі балық аулау бизнесін құрды, осылайша ол Орегонның «Лосось патшасы» атанды. Оның желкенді қайықтар паркі өзендегі анадромды балықтардың көп бөлігін бақылап, төменгі 19 шақырымды (12 миль) шарлады. 32 жылдық қызметі барысында Хьюмнің компаниясы Рог өзенінен жүздеген тонна лосось ұстап, өңдеп, тасымалдады. Өзеннің жоғары ағысындағы балықшылар да көп мөлшерде балық аулады. 1913 жылы бір күні Грантс-Пасс маңындағы бес қайық экипажы, желкенді торлармен жабдықталған, көптеген лосось ұстады. 1877 жылы Хьюм коммерциялық балық шаруашылығымен байланысты Элленсбургте (Голд-Бич) балық шаруашылығын салған, ол балықтарды өзенге жіберді. Бірінші жылы Хьюм 215 000 лосось жұмыртқасын жинап, шамамен 100 000 шабақ шығарды. Бірінші балық шаруашылығы 1893 жылы өрттен қирағаннан кейін Хьюм 1895 жылы жаңа балық шаруашылығын салған, ал 1897 жылы АҚШ Балық комиссиясымен бірлесіп, Жоғарғы Рогтағы Елк Крик сағасында жұмыртқа жинау станциясын салған және пайдаланған. 1899 жылы ол Голд-Бичтің қарсы жағында, Уэддерберн маңында балық шаруашылығын салған, және 1908 жылы қайтыс болғанға дейін оған Елк Крик станциясынан лосось жұмыртқаларын жіберген. Жылдық аулау көлемінің өзгеруіне сүйене отырып, Хьюм және басқалар оның балық өсіру әдістерінің сәтті болғанына сенді. Алайда, балық шаруашылықтарына қарамастан, лосось санының азаюына байланысты, демалыс балық аулаумен айналысатындар кең ауқымды операцияларға қарсылық көрсетуді бастады. 1910 жылы штаттық референдум Рог өзенінде коммерциялық балық аулауға тыйым салды, бірақ бұл шешім 1913 жылы қайтарылды. Балық санының азаюы жалғасқанда, штат заң шығарушы органы 1935 жылы өзенді коммерциялық балық аулауға жапты. 2010 жылғы мәліметтер бойынша, Орегон Балық және жабайы табиғат департаменті (ODFW) Хьюм салған бұрынғы Рог-Элк балық шаруашылығынан сәл жоғары, Жоғалған Крик көліндегі бөгеттің іргесінде Коул М. Риверс балық шаруашылығын басқарады. Бұл жерде көкжаңбырлы алабұға (steelhead), кохо лососі, көктемгі және күзгі чинук лососі, жазғы және қысқы алабұға өсіріледі. АҚШ Әскери инженерлер корпусы (USACE) 1973 жылы балық мекендеу орындарының және Жоғалған Крик бөгетінің және Рог өзенінің салаларындағы Апплегейт және Елк Крик бөгеттерінің құрылысынан туындаған шарықтардың жоғалуын өтеу үшін балық шаруашылығын салған. Бұл АҚШ-тағы үшінші ірі лосось және алабұға балық шаруашылығы.
Танымал тұлғалар
1926 жылы жазушы Зейне Грей өзенге жақын Винкл Барда шахтердің үйін сатып алды. Ол осы жерде батыс туралы кітаптарын жазды, соның ішінде 1929 жылғы «Рог Ривер Феуд» романы да бар. Оның тағы бір кітабы, «Тәзі балық аулау туралы әңгімелер» (1928) 1925 жылы төменгі Рог өзенімен жасаған қайық саяхаты туралы бір тарауды қамтыды. «Жер қоры» Винкл Бардағы мүлікті сатып алып, 2008 жылы оны BLM-ге берді, ол оны халыққа қолжетімді етті. 1930 және 1940 жылдары табиғаты, балық аулау мүмкіндігі, қарапайым қонақ үйлер және қайық саяхаттары тартып, көптеген танымал адамдар төменгі Рог өзеніне келді. Атақты келушілердің арасында актерлар Кларк Гейбл, Тайрон Пауэр және Мирна Лой, әнші Бинг Кросби, жазушы Уильям Фолкнер, журналист Эрни Пайл, радио комедия актерлары Фримен Госден мен Чарльз Коррелл, цирк артисі Эммет Келли және футболшы Норм ван Броклин болды. Бейсболшы Бобби Доерр Illahe-дегі мұғалімге үйленіп, Рог өзенінің жағасында қоныстанды. Медфордтағы тарихи «Крейтериан Джинджер Роджерс» театры оның құрметіне аталды.
Ағымдағы бөгеттер
2010 жылы «Алтын сәуле» бөгеті бұзылғаннан бері, Рог өзенінің басты арнасында екі бөгет әлі де бар.
Уильям Л. Джесс бөгеті
Уильям Л. Джесс бөгеті – ірі су тасқынын бақылау және гидроэлектр станциясы, ол Рог өзенінің сағасынан 157 миль (253 км) қашықтықта орналасқан. 1972-1976 жылдары АҚШ Әскери инженерлік корпусы (USACE) салған бұл бөгет Lost Creek көлін құрайды. Биіктігі 105 метр, ұзындығы 1097 метр болатын бөгет, осы нүктеден жоғарыға шамалықтардың (лосось) қозғалысын тоқтатады.
Алып тасталған бөгеттер
ХХ ғасырдың бірінші жартысында өзеннің орта ағысындағы бірнеше бөгеттер алынып тасталды немесе қиратылды. Су құқығы, шығындар, көшіп-қонушы балықтар және қоршаған ортаға тигізетін әсерлер туралы ондаған жылдар бойы дау-дамай болғаннан кейін, 2008 жылы Рог өзенінің ірі саласы – Елк Криктегі қалған орта ағыстағы бөгеттерді жою немесе өзгерту, сондай-ақ жартылай аяқталған бөгеттің құрылысын тоқтату жұмыстары басталды. Бұл жобалардың барлығы лосось балықтарының көбеюін қамтамасыз ету үшін, балықтардың шағылысуға қолайлы жерлерге жете алуын жеңілдету мақсатында жүзеге асырылды.
Алтын сәуле бөгеті
1904 жылы К.Р. және Фрэнк Рей ағайындар Голд-Хилл жанында электр энергиясын өндіру үшін ағаштан салынған "Голд-Рей" бөгетін тұрғызды. Олар балық өтетін жол (балық сатысын) орнатты. Бөгет 2010 жылғы жазда бұзылып жатыр.
Алтын төбе бөгеті
2008 жылы Голд-Хилл қаласы Голд-Хилл бөгетінің соңғы бөлігін, Голд-Рэй бөгетінен аздап төмен орналасқан су бұратын бөгетті бұзды. Бастапқыда цемент зауытына қуат беру үшін салынған бұл бөгеттің биіктігі 900 фут (274 метр) және ұзындығы 900 фут (274 метр) болды. Кейін бөгет пен су бұратын канал қалаға су жеткізіп келді, бірақ Голд-Хилл қаласы су беру үшін сорғы стансасын орнатқаннан кейін бұл қажеттілік тоқтатылды.
Савидж Рапидс бөгеті
Савидж Рапидс бөгеті Грантс-Пасстан 5 миль (8 км) жоғары орналасқан. 1921 жылы суару үшін өзен ағынын бұру мақсатында салынған бөгеттің биіктігі 39 фут (12 м) болды және ол маусымдық түрде 2.5 мильге (4 км) дейін созылатын су қоймасын жасады. Бөгеттің бұзу жұмыстары 2009 жылдың сәуір айында басталды. Он екі жаңа орнатылған сорғы Грантс-Пасс суару ауданының (GPID) суару каналдарына өзен суын жеткізіп тұрады.
Амент бөгеті
1902 жылы "Golden Drift Mining Company" компаниясы тау-кен жабдығына су жеткізу үшін салған Амент бөгеті Грантс-Пасс қаласынан өзен жоғары орналасқан. Компания айналаға суару және электр қуаты беру туралы берген уәделерін орындамағандықтан және бөгет "көптеген балықтарды қырғандықтан" 1912 жылы өздік қорғаныс жасаушылар бөгеттің бір бөлігін динамитпен жарып тастады. 1921 жылы Савидж Рапидс бөгетін салуға кіріспес бұрын, зақымдалған бөгет толығымен бұзылып алынды.
Грантс асуындағы бөгет
1890 жылы Грантс-Пасс электрмен жабдықтау компаниясы қаланың жанындағы өзенге 4 метрлік (12 фут) биіктіктегі ағаштан жасалған бөгет салды. Су деңгейі жоғары болған кезде лосось бөгеттен өте алатын, бірақ көпшілігі тоқтатылды: "Бөгеттен жарты миль төменге дейін өзен бойында жазда балыққа толы болды". 1905 жылы су тасқынынан бұл бөгет қирады, оның орнына 2 метрлік (6 фут) биіктіктегі бөгет салынды, ол да бұрынғысына ұқсас, балық өтетін жолсыз болды. 1940 жылға қарай бөгет нашарлап, көшіп-қоныс жасайтын балықтардың жолын тоқтата алмады.
Қосалқы өзендердегі бөгеттер
Роуг өзенінің негізгі арнасындағы бөгеттерден басқа, бір кезде "шамамен бірнеше жүз бөгеттер лосось көшіп-қону аймағындағы салаларда салынған", олардың көпшілігі кен өндіру немесе суару үшін сумен қамтамасыз еткен. 1920 жылға дейін осы бөгеттердің көптегені балықтардың өтуіне ешқандай мүмкіндік жасаған жоқ; қоғамдық қысым, сондай-ақ ғасыр басындағы консерві зауытының иесі Р. Д. Хьюмнің күш-жігері ең зиянды бөгеттерге балық өтетін құрылыстар орнатуға әкелді. 2005 жылы Роуг бассейнінде шамамен 80 гидроэлектрлік емес бөгет болды, олардың көпшілігі шағын суару құрылыстары еді. Негізгі арнадағы Жоғалған Крик көлінен басқа, бассейндегі ірі су қоймаларына Апплегейт көлі, Эмигрант көлі және Балық көлі кіреді. 2008 жылы USACE Elk Creek бөгетінің бір бөлігін бұзып, Elk Creek өзенін оның бастапқы арнасына қайта келтірді. Елк Крик Рог өзеніне Жоғалған Крик көлінен 5 миль (8 км) төмен ағыста құяды.
Көпірлер
Рог өзенін кесіп өтетін көптеген көпірлердің бірі – Исаак Ли Паттерсон көпірі, ол Голд-Бичте өзеннен АҚШ-тың 101-ші тас жолын алып өтеді. Конде Б. Маккалоу жобалаған және 1931 жылы салынған бұл көпір «Тынық мұхитының солтүстік-батысындағы ең танымал көпірлердің бірі» деп есептеледі. 1982 жылы Америка инженерлер қоғамымен Ұлттық тарихи құрылыс инженерлік ескерткіші деп жарияланған, 1898 фут (579 м) ұзындығындағы бұл құрылыс АҚШ-та бетон көпірлердегі кернеуді бақылаудың Фрейсинет әдісін алғаш рет қолданды. Онда 7 ашық шпандельді 230 фут (70 м) аркалық арақашықтықтары, 18 палубалық арқалық жақындау арақашықтықтары және Art Deco стиліндегі кіреберіс пилондары сияқты көптеген әсем сәндік элементтер бар. Голд Хилл мен Грантс Пасс арасында Рог өзенінен өтетін бірнеше тарихи көпірлер бар. Маккалоу жобалаған және 1927 жылы салынған Голд Хилл көпірі Орегондағы жалғыз ашық шпандельді, бөшке тәрізді аркалы көпір болып табылады. Оның басты аркасының ұзындығы 44 метрді құрайды. Сондай-ақ Маккалоу жобалаған Рок Пойнт көпірі АҚШ-тың 99-шы және Орегонның 234-ші тас жолдарын Рок Пойнт поселкесінің жанындағы өзеннен өткізеді. 505 фут (154 м) ұзындығындағы бұл құрылымда бір ғана арка бар. 1920 жылы 48 400 долларға салынған ол сол жердегі бұрынғы ағаш көпірдің орнына салынды. Көпір 2009 жылдың қыркүйегінде палубасы мен қоршауларын жөндеу үшін жабылды. Жобаның құны 3,9 миллион долларға жетеді деп күтілуде. Грантс Пасс қаласындағы Кавман көпірі – 550 фут (168 м) ұзындығындағы үш аркалы бетонды құрылыс. Маккалоу жобалаған және 1931 жылы салынған ол Робертсон көпірінің орнын басты. Қала бұл құрылысты Кавман деп атайды, себебі көпірден өтетін Редвуд тас жолы (АҚШ 199-шы тас жолы) Грантс Пасстан оңтүстікке қарай 80 шақырым жерде орналасқан Орегон үңгірлері ұлттық монументіне жақын өтеді. Грантс Пастың төменгі ағысында орналасқан Робертсон көпірі шамамен 1909 жылы салынған. Ол 583 фут (178 м) ұзындығындағы үш аралықты, болаттан жасалған, фермалық құрылымды білдіреді және 1929 жылы Кавман көпіріне орын беру үшін өзен бойымен жылжытылды. Ол Рог Ривер Лоп тас жолын (Орегонның 260-шы тас жолы) қаладан батысқа қарай өзеннен өткізеді. Көпір 1870 жылдары осы аймаққа қоныс аударған пионерлердің құрметіне аталған.
Ластану
Федералды Таза су туралы заңтың 303(d) бөліміне сәйкес, EPA немесе оның штаттық өкілдері әрбір штаттағы су сапасының бекітілген критерийлеріне сәйкес келмейтін жерүсті суларының тізімін жасауы тиіс. Осы критерийлерді сақтау үшін DEQ және басқа да мекемелер өзендер мен басқа жерүсті суларға түсетін ластаушы заттар үшін ең жоғары тәуліктік жүктеме (TMDL) шектерін әзірледі. 2004–2006 жылдарғы Орегон штатының 303(d) ластаушы заттар тізімінде Рог өзені бассейніндегі кейбір жерүсті сулардың температура, бактериялар, еріген оттегі, шөгінді, pH және зиянды су өсімдіктері мен балдырлар бойынша стандарттарға сай еместігі көрсетілді. Тізімдегі барлық өзендер Орегон штатында орналасқан; 2008 жылы бассейннің Калифорния бөлігіндегі ешқайсысы сол штаттың 303(d) тізімінде нашарлаған деп көрсетілмеген. EPA үш Рог өзенінің саласы үшін температуралық TMDL-ді мақұлдады: 1999 жылы – Жоғарғы Сукер Крик, 2002 жылы – Төменгі Сукер Крик және 2002 жылы – Лобстер Крик. 2004 жылы ол Апплегейт өзені бассейні үшін температура, шөгінді және биологиялық критерийлерге қатысты TMDL-ді, ал 2007 жылы – Беар Крик суайдыны үшін температура, шөгінді, фекальді колиформа және Эшерихия коли (E. coli) TMDL-ді мақұлдады. 1992 жылы ол Беар Крик суайдыны үшін pH, сулы өсімдіктер мен балдырлар және еріген оттегіге қатысты TMDL-ді мақұлдады. 2008 жылдың желтоқсанында DEQ Рог өзені бассейні үшін екі TMDL әзірледі (өздерінің TMDL-дері бар салалар есепке алынбады); температуралық TMDL шабақ пен форельді судың жоғары температурасынан қорғауға бағытталған, ал фекальді ластану TMDL жерүсті суларды рекреациялық мақсаттарда пайдаланатын адамдардың қауіпсіздігін қамтамасыз етуге арналған. DEQ 1980 жылдардың ортасынан бері Рог бассейніндегі су сапасы туралы деректерді жинап келеді және оларды Орегон су сапасы индексін (OWQI) есептеу үшін пайдаланады. Бұл индекс судың жалпы рекреациялық мақсаттардағы сапасын бағауға арналған; OWQI көрсеткіштері 10-нан (нашар) 100-ге (идеалды) дейін өзгеруі мүмкін. 1997–2006 жылдар аралығындағы су жылында тексерілген сегіз Рог бассейнінің орнының бесеуі жақсы, біреуі – өте жақсы, ал екеуі – Рог бассейнінің ең халыққа тығыз қоныстанған бөлігіндегі Кішкентай Бутт Крик пен Беар Крик – нашар деп бағаланды. Рог өзенінің өзіндегі көрсеткіштер 138,4 RM (222,7 RK) орнында 92-ден 117,2 RM (188,6 RK) орнында 85-ке дейін төмендеді, бірақ 11,0 RM (17,7 RK) орнында 97-ге дейін жақсарды. Салыстыру үшін, штаттың ең ірі қаласы Портлендтің орталық бөлігіндегі Уилламет өзені үшін 1986–1995 жылдар аралығындағы орташа OWQI көрсеткіші 74 болды.
Флора мен фауна
Рог өзенінің суайдынының көп бөлігі АҚШ Қоршаған ортаны қорғау агенттігі (EPA) белгілеген Кламат таулары экорегионында орналасқан, бірақ жоғарғы алабының бір бөлігі Каскадтар экорегионында, ал төменгі алабының бір бөлігі Жағалау жолағы экорегионында. Бассейннің көп бөлігінде қоңыржай қылқан жапырақты ормандар басым. Жоғарғы бассейн, Жоғары және Батыс Каскадтарда, өсімдіктер мен жануарлардың көптеген түрлерінің өте жоғары байлығы бар деп анықталған жерлерде орналасқан. Жоғарғы Рог өзені бойындағы ормандарда кең таралған ағаш түрлеріне хош иісті кедр, ақ шырша және Шаста қызыл шыршасы жатады. Төменгі Рог Оңтүстік Орегон жағалауы арқылы өтеді, ондағы ормандарға Дуглас шыршасы, батыс гемологы, таноак, Порт Орфорд кедрі және батыс қызыл кедрі, ал төменгі биіктікте Ситка шыршасы кіреді. Өзеннің басқа бөліктері жылдамдықты қайықтарға ашық. Голд Бич компаниясы төменгі Рог өзенінде 167 шақырымға дейін (104 миль) саяхат ұсынады. Тағы бір компания Грантс-Пасс төменіндегі өзеннің Хеллгейт бөлігінде жылдамдықты қайықпен экскурсиялар ұсынады.
Жаяу жүру
Үстіңгі Рог өзені жолы, Ұлттық демалыс жолы, өзеннің бастауы Крейтер көлі ұлттық паркінің шетінен Рог өзені ұлттық орманының шекарасындағы Проспект тау қауымдастығына дейін шамамен 64 километрге (40 миль) дейін өзенді жақыннан ілеседі. Жол бойындағы басты көрнекті орындарға 8000 жыл бұрын Мазама тауының жарылысынан қалған күлді құм арқылы жасалған өзен каньоны, қара лавамен қапталған Рог шатқалы және өзеннің 76 метрлік лава түтігі арқылы ағатын Табиғи көпір жатады. Farewell Bend пен Natural Bridge арасындағы жол Юнион Крик тарихи ауданынан өтеді, онда 20 ғасырдың басындағы курорттық ғимараттар мен бұрынғы рейнджер станциясы орналасқан, бұл орын Тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енген. Rogue River Trail 1168 Агнесстен Морей Медоу жол басына дейін өзеннің солтүстік жағымен батысқа қарай 19 километрге (12 миль) созылады. Forest Road 3533 жол басы мен Lobster Creek көпірі арасында 9 километрге (5.8 миль) батысқа қарай жаяу жүруге арналған бағытты ұсынады. Рог өзені бойындағы жаяу жол өзеннің оңтүстік жағымен 10 километрге (6 миль) созылып, Gold Beach-тен шамамен 8 километр (4.7 миль) шығысқа қарай жол басына дейін жалғасады.
Балық аулау
Рог өзенінде спорттық балық аулау орналасқан жерге қарай үлкен өзгерістерге ұшырайды. Көптеген жерлерде өзен жағалауларынан және қиыршық тас жағалаулардан балық аулау жақсы, сондай-ақ өзеннің көп бөлігі қайықтан балық аулауға қолданылады. Жоғалған Крик көлінен жоғары қарайғы басты арна, кейде Солтүстік саласы деп аталады, тротустың түрлі түрлерін қамтиды. Жоғалған Крик көлі мен Грантс-Пасс арасында көктемгі және күзгі чинук, шараптандырылған кохо, жазғы және қысқы стальбас, ірі көкбауырлы алабұғаларға арналған маңызды балық аулау орындары бар. Грантс-Пасс пен Грейв-Крик арасындағы өзенде жазғы және қысқы стальбас және чинук балықтарының өнімді ағындары, сондай-ақ форель балық аулауға қолайлы орындар бар. Грейв-Криктен Фостер-Барға дейін, төменгі 15 мильдің (24 км) басқа барлық бөлігі реактивті қайықтар үшін жабық, балықшылар жазғы және қысқы стальбас, көктемгі және күзгі чинук пен кохо балықтарын аулайды. Агнеске жақын жерде өзенде "жарты фунттықтар" деп аталатын жас стальбастың көп мөлшерде ұсталуы байқалады, олар тамыз айында үлкен топтарда мұхиттан өзенге оралады. Өзеннің төменгі бөлігінде көктемгі және күзгі чинук, сондай-ақ мұхит жанында шабақ, лингкод және қабыс бар.
Саябақтар
Крейтер көлі ұлттық паркінің солтүстік-батыс бұрышынан басталатын Рог өзенінің бойындағы саябақтарға Проспекттен оңтүстікке қарай 1 миль (2 км) жерде орналасқан орманды аймақ кіреді, онда су тасқынына және Рог өзеніне апаратын жаяу жол бар. Джозеф Х. Стюарт мемлекеттік демалыс аймағында Лотт-Крик көліне көрініс ашатын кемпингтер орналасқан. Кейси мемлекеттік демалыс орны Медфордтан солтүстік-шығысқа қарай 29 миль (47 км) қашықтықта, өзен бойында қайықпен жүзуге, балық аулауға және пикниктерге арналған аймақтарды ұсынады. TouVelle мемлекеттік демалыс орны – бұл Таблицалық таулардың төменгі бөлігінде және Денман жабайы табиғат аймағына жақын орналасқан, өзен бойындағы күндізгі демалыс паркі, Медфордтан солтүстікке қарай 9 миль (14 км) қашықтықта. Грантс-Пастың шығысында 12 миль (19 км) қашықтықта орналасқан Рог аңғары мемлекеттік паркі 3 миль (5 км) өзен жағалауында салынған. Грантс-Пас пен Хеллгейт демалыс аймағының арасында Джозефин округі өзен бойында Том Пирс және Шредер атты екі саябақты басқарады. 27 миль (43 км) ұзындығы бар Хеллгейт, Рог және Апплегейт өзендерінің қосылған жерінен басталады, Грантс-Пастың батысына қарай 7 миль (11 км) қашықтықта. Рогтың бұл бөлігінде I және II кластағы ағыстар, қайықтарға арналған 11 кіру нүктесі, сондай-ақ Джозефин округі басқаратын 4 саябақ пен кемпинг орналасқан. Бұл бөлік Грейв-Крикте аяқталады, онда Wild Rogue Wilderness басталады. Джозефин округі парк жүйесінің бөлігі болып табылатын Индиан Мэри паркінде Мерлин-Галиция тас жолы бойында шатырларға, юрталарға және кемпингтік көліктерге арналған орындар бар. Хеллгейт демалыс аймағындағы Джозефин округінің басқа үш паркі: Апплегейт өзенінің сағасынан қарсы жатқан Уайтхорс, Уайтхорстен сәл төмен орналасқан Гриффин және Индиан Мэриден төмен орналасқан Альмеда.