Кіріспе

Ағылшын және британдық бекіністерге жауапты орган, АҚШ органы. Ордендік кеңес – британдық үкіметтік орган. Тюдор дәуірінде құрылған, штаб-пәтері Лондон мұнарасында орналасқан. Оның басты міндеттері – мемлекеттің және оның шетелдегі иеліктерінің қорғанысына қажетті жерлерді, қоймаларды және бекіністерді сақтаушы ретінде әрекет ету, сондай-ақ армия мен теңіз күштерін оқ-дәрімен және жабдықтармен қамтамасыз ету болды. Кеңес 18 ғасырда құрылған артиллерия және инженерлік корпустың күтіміне де басшылық етті. 19 ғасырға қарай Ордендік кеңес үкіметтік департаменттер арасында Ұлыбритания қазынасынан кейін екінші орынға ие болды. Кеңес 1855 жылға дейін жұмыс істеді, содан кейін (Қырымдағы армияны жабдықтаудағы нашар нәтижелерінен кейін) таратылды.

Кең жебе

Кең жебе – Кеңестің таңбасы, ол 17 ғасырдан бері қолданылып келді. Ол қару-жараққа, құжаттарға, ғимараттарға және түрлі жабдықтарға соғылып, бастапқыда патшалық меншікті білдірген. 1699 жылғы жарлық оның қару-жарақ кеңесіне қарасты қару-жарақ қорында қолданылуын нақтылады. Жүз жылдан астам соң, 1806 жылы Кеңес өзінің қойма сақтаушыларына және басқа да қызметкерлеріне «Егер олар Ұлы Патшаның қызметіне жарамды деп табылса, барлық қару-жарақ қоймаларын кең жебемен дереу белгілеуді» бұйырды.

"Ордианс полкі"

16 ғасырда Лондон мұнарасының констеблі өз құқығын (Мұнаралық округтердің лорд-лейтенанты ретінде) жергілікті азаматтарды мұнараны күзету үшін гарнизон құруға шақыру үшін пайдаланды; 17 ғасырдың басында бұл тұрақты милиция болып бекітілді. Карл II патшаның тұсында мұнараны екі гарнизондық милиция компаниясы үздіксіз күзетіп тұрды. Мұнарадағы қару-жарақ пен оқ-дәрі қорын тиімдірек күзетумен қатар, жаңа полк артиллерия керуендерін қорғауға да мүмкіндік береді деп жоспарланған, олар қажет болған жағдайда артиллерияны жеткізу үшін (мысалы, соғыс уақытында майданға) құрылатын. Ескі күзет компаниялары осы жаңа полктің ядросын құрады, бірақ олар көп ұзамай әрқайсысы 100 адамнан тұратын тағы он компаниямен (қайтадан Тауэр-Гамлеттерден) толықтырылды; сонымен қатар, кеншілерден тұратын компания да болды. Полк сол кезде мұнарада салынып жатқан Ұлы қоймада орналасатын болды. Бүгінде мұнара Корольдік фюзельерлер полкінің бас штабы болып табылады.

Бас кеңсесі: Лондон мұнарасы

Орта ғасырларда қару-жарақ пен қару-жарақтарды сақтау және қамтамасыз ету Патшаның киім шкафының міндеті болған. Сондықтан патша сарайлары (Лондон мұнарасы да оның ішінде) қару-жарақ, қару және (уақыт өте келе) оқ-дәрі сақтау үшін пайдаланылды. Ордендік кеңсе құрылған кезде Лондон мұнарасы басты қойма ретінде бекітілді және жаңа Кеңестің әкімшілік орталығы болып қала берді. Оқ-дәрі Ақ мұнарада сақталды (және 19 ғасырдың ортасына дейін сонда сақталды). Шағын қару-жарақ, оқ-дәрі, броня және басқа да жабдықтар мұнара аумағындағы басқа жерлерде сақталды, осы мақсаттар үшін 14 ғасырдан бері бірнеше қоймалар мен қару-жарақ бөлмелері салынған. 16 ғасырдың ортасынан бастап көлемді заттар жақын орналасқан Минори қоймаларында сақтала бастады, ал зеңбіректер солтүстік жаққа қарайғы «Ескі артиллерия алаңында» сынақтан өтті. Мұнара ішінде 1664 жылғы Жаңа қару-жарақ бөлмесі Кеңес үшін шағын қару-жарақ қоймасы ретінде қызмет етті (оны бүгінге дейін Ішкі аулада көруге болады). 1692 жылғы алып Үлкен қойма тек қойма ғана емес, сонымен қатар қазіргі Корольдік қару-жарақ қоймасының алдағысы – қару-жарақ мұражайы ретінде де қызмет етті. (Ол 1841 жылы өртеніп, (ішіндегі шамамен 60 000 затпен бірге) жойылды). Наполеон соғыстары кезінде Басқарманың әкімшілік штаты осылай ұлғайды, 1806 жылы Палл-Моллдегі Камберленд үйінің жалға алу құқығын сатып алып, бас кеңсесін сонда көшірді, кейіннен көршілес ғимараттарға кеңейді. Басқарманың өзі де бұрын жиналатын Тауэр, Вулвич немесе басқа да орындардың орнына сонда кездесу өткізуді жөн көрді. Сонымен қатар, Тауэр техникалық тұрғыдан Басқарманың бас кеңсесі болғанымен, көбінесе қойма ретінде пайдаланылды.

Орталық қоймалар: Вулвич пен Уидон

17 ғасырдың ортасында Кеңес өз қаруларын сақтау және сынау үшін Вулвичтегі жерді пайдалана бастады. Бұл жер (Уоррен деп аталды) 1671 жылы сатып алынды және 1682 жылы мың дана пушка мен он мың пушка доптары Тауэрден және Минористен Вулвичке көшірілді. Сонымен қатар, Ескі артиллериялық алаң сатылып, сынақтан өткізумен айналысатын қызметкерлер мен жабдықтар Вулвичке көшірілді. Вулвич Уоррен (кейіннен Корольдік Арсенал деп аталды) 20 ғасырдың ортасына дейін Ұлыбританияның негізгі қару-жарақ қоймасы ретінде қызмет етті. Ол сонымен қатар ірі өндіріс орнына айналды (төменде қараңыз). Наполеон соғыстары кезінде елдің қару-жарақ қоймаларының теңізден шабуылға ұшырауы мүмкін деген алаңдаушылық туды. Оған жауап ретінде Нортгемптонширде, теңіз жағасынан алыс, Вейдон Бекте Корольдік қару-жарақ қоймасы құрылды: су арнасының бойында салынған, көптеген қоймалар мен оқ-дәрі қоймаларын қамтитын үлкен кешен, қол жеткізу және таратуды жеңілдету үшін Ұлы Одақ каналымен байланыстырылды. Сонымен қатар, осыған ұқсас (бірақ қысқа ғұмырлы) нысан Лондонның батысында, Солтүстік Хайдтағы Гранд Джункшн каналының жанында салынды.

Батырманы сақтау

Оқ-дәрі сақтау үшін көбінесе жақын орналасқан бекінілген ғимараттар пайдаланылды: Портсмуттегі Square Tower, Плимуттегі Citadel, Чатэмдегі Upnor Castle. Кейіннен, Ordnance Board арнайы салынған оқ-дәрі қоймаларын құрды, олар көбінесе кемежайлардан бөлек және елді мекендерден қауіпсіз қашықтықта орналастырылды. Бірақ көп ұзамай жергілікті тұрғындар Ordnance Board-қа Гринвичтен оқ-дәрі қоймасын көшіру үшін қысым көрсетті. 1763 жылы жаңа қоймалар жинағы мен жаңа сынау үйі салынды, олар Пурфлитте, өзен бойымен төмен орналасқан. «Royal Gunpowder Magazine» деп аталған бұл қойма, елге тарату алдында өндірушілерден оқ-дәрі қабылдау және бекіту үшін орталық қойма ретінде де пайдаланылды. (Одан кейін Гринвич қоймасы жабылып, кейіннен бұзылды.) Сомамен сол кезде кемежайлардағы оқ-дәрі қоймаларына маңызды жақсартулар енгізілді (онда Board әлі де құрылыс аймақтарындағы ескі ғимараттарды жиі пайдаланды). Портсмут (Priddy's Hard) және Девонпорт (Keyham Point) негізгі кемежайларының жанында жаңа, арнайы салынған қоймалар салынды, ал Чатэмде Upnor нысаны (әуелде) кеңейтілді. Оқ-дәріні тазарту және сақтау процестері күрделенгендіктен, жаңа жарылғыш заттар қолданыла бастағандықтан және оларға өз қоймалары мен техникалық қызмет көрсету аймақтары қажет болғандықтан бұл орталықтар өсуін жалғастырды. 1850 жылы Девонпорттың қоймасы Кейхемнен Буль-Пойнттағы жаңа кешенге көшірілді (ол жақын орналасқан сынау және тазарту нысанымен біріктірілді) – бұл Ordnance Board-тың таратылуына дейінгі соңғы ірі құрылыс жобасы болды.

Басқа да нысандар

Ордендік кеңес өзінің барлық қалыптасу кезеңінде әскер мен әскери-теңіз күштерін қару-жарақпен және оқ-дәрімен қамтамасыз етуге жауапты болды. Басқа заттар түрлі басқармалар мен мекемелер (немесе ертерек кезде жеке мердігерлер) арқылы жеткізілді. Алайда, 1822 жылдан бастап Кеңеске армия үшін тағы да көптеген заттарды – шатырлар мен лагерь жабдықтарын (бұрын армияның бас майманына қарасты болған), сондай-ақ "казармалық жабдықтарды" (комиссариат 1807 жылдан бері жауапты болған) іздеу, сақтау және жеткізу міндеті жүктелді. Кейін, 1834 жылы Кеңес комиссариаттан мұра еткендей, барлық ішкі әскерлерге азық-түлік пен "жанармайды" (яғни, казармаларда қолдануға арналған көмір мен шамдарды), сондай-ақ атты әскер полктеріне жем беру жұмысын да қолына алды.

Шағын қару-жарақ өндірісі

Шағын қаруды өндіру 1804 жылы Тауэр-Уорфтағы кеңес басталды, бірақ кейін Льюишамға (Шағын қарудың Корольдік Фабрикасы, 1807) көшірілді, ал он жыл өткен соң Енфилдке (Корольдік Шағын Қару Фабрикасы, 1816 жылы ашылды) ауыстырылды. RSAF Enfield 1988 жылы жабылғанға дейін өндірісін жалғастырды. 1780 жылдары қару жасаушы Уильям Галлоуэй Тауэрдің шағын қару кеңсесі үшін ұзын қару жасаған деген мәліметтер бар.

Қалдықтар мен бекіністер

17 ғасырдың ортасынан бастап Орднанс кеңесі форттарды, бекіністерді және түрлі гарнизон ғимараттарын жобалау, салу және күтіп ұстау ісіне қатыса бастады. 1635 жыл шамасында Фрэнсис Конингсби Англия мен Уэльстегі барлық патшалық қамалдардың бас комиссары болып тағайындалды. 1660 жылдан бастап бұл лауазымның атауы Бас инженер болды. Бас инженер жобаларды дайындауға, құрылыс алаңдарын қадағалауға және құрылыс жұмыстарын бақылауға, сондай-ақ орнатылған қорғаныс нысандарының күйін, дайындық деңгейін бағалау үшін оларды тексеруге жауапты болды. Бұл қызметке Сер Бернар де Гомм тағайындалған. 1802 жылы Бекіністердің Бас инспекторы лауазымы құрылды, және бұл лауазымдағы адам осы жұмыстарды қадағалауды өз міндетіне алды.

Казармалар

Сондай-ақ, басқарма казармаларды және олармен байланысты құрылыстарды салу, күтіп ұстау және басқаруға жауапты болды (1792-1822 жылдар арасындағы 30 жылдық кезеңнен басқа, сол кезде жауапкершілік жеке казарма кеңсесіне берілді). Осы уақытқа дейін материктік Ұлыбританияда казармалар сирек кездесетін, және (патшалық резиденцияларға тікелей қосылғандардан басқа) олар көбінесе гарнизондық бекіністерде ғана табылған. Бірақ Француз революциясынан кейін казарма салу қарқынды күшейді және оны бақылау үшін Баракмастер генералдың жаңа лауазымы құрылды; ол Ордонанс кеңесіне емес, Соғыс министріне есеп берді. (Дегенмен, кеңес өз әскерлері үшін казармаларды ұстау және жабдықтау жауапкершілігін сақтап қалды). Казарма кеңсесіндегі тиімсіз басқару бірқатар тергеулерге алып келді, алайда Наполеон соғыстарынан кейін казармаларға жауапкершілік Ордонанс кеңесіне қайтадан берілді.

Корольдік инженерлер

Бастапқыда, Ордендер Кеңесінің (және оның алдыңғысы) әскери инженерлер мен геодезистерден тұратын бөлімі бар болды, олар порттарды, форттарды және басқа да бекіністерді салумен және жақсартумен айналысты. 1716 жылы Ордендер Кеңесі Вулвичтегі өзінің базасында Инженерлер корпусын құрды. Бастапқыда тек офицерлерден құралған бұл корпус (1787 жылдан бастап Корольдік инженерлер деп аталды) қорғаныс құрылыстарын, бекіністерді және басқа да әскери нысандарды жобалау, салу және оларды күтіп ұстаумен шұғылданды. Сонымен қатар, олар кейде ірі азаматтық жобаларға да тартылды. Ағаш шеберлері, тас қалаушылар, кірпішшілер және басқа да жұмысшылардан тұратын 'шеберлер' азаматтық корпусы, 1787 жылы әскерилендіріліп, Корольдік әскери шеберлер деп аталды (кейін 25 жыл өткен соң Корольдік саперлер мен кеншілер деп өзгертілді). Ордендер Кеңесі таратылғаннан кейінгі жылы Саперлер мен кеншілер толықтай Корольдік инженерлер құрамына енді, сонымен бірге корпус Вулвичтен Чатэмдегі қазіргі штаб-пәтеріне көшірілді.

Басқа корпустар

1792 жылы "Орденция қоймаларын сақтау жүйесі" үшін "Далалық пойыздар бөлімі" құрылды; униформа киген азаматтық қызметкерлермен укомплектенген бұл Департамент майдан шебіндегі барлық әскерлерге шағын қару, оқ-дәрі және басқа да қару-жарақтарды жеткізу және қамтамасыз етуді қадағалады. Кеңес таратылғаннан кейін, Орденциялық далалық пойыз, Орденциялық қойма сақтаушылары және басқаларымен бірге жаңа Әскери қойма бөліміне біріктірілді, ол ақырында Корольдік армияның Орденция корпусының маңызды бөлігін құрады. 1796 жылы Корольдік артиллерия жүргізушілерінің корпусы (Корольдік артиллериядан бөлек) құрылды, олар далалық зеңбіректерді бір жерден екінші жерге жеткізу үшін аттар мен жүргізушілерді ұсынды. Бұл Орденциялық зерттеу жұмысына көмектесті; 1824 жылдан кейін бұл міндеттерді Саперлер мен кеншілердің Корольдік корпусының зерттеу роталары атқарды. Бұл екі корпусқа да Корольдік инженерлер офицерлері бақылау жасады. Бастапқыда "Орденцияның әскери бөлімі үшін Медициналық мекеме" ретінде құрылған, 1814 жылы оның құзыреті "Орденцияның әскери және азаматтық бөлімдерін" қамтуға кеңейтілді. 1853 жылы ол Армияның Медициналық бөліміне біріктірілді. 1796 жылы Эдвард Коулман Орденция кеңесіне Ветеринариялық хирург болып тағайындалды. Ол артиллерия және инженерлік аттардың қажеттіліктерін қамтамасыз ету үшін көптеген ветеринариялық хирургтарды оқыту мен тағайындауды қадағалады, ал 1805 жылы Вулвичте Ветеринариялық мекеме құруын бақылады (кейіннен Корольдік аттар ауруханасы деп аталды), ол аурухана, ветеринариялық дүкен және ветеринариялық зерттеу орталығы ретінде жұмыс істеді. Қырым соғысынан кейін ол жаңадан құрылған Армияның Ветеринариялық департаментінің де-факто штаб-пәтеріне айналды.

Білім беру және оқыту

Ордендік кеңес болашақ офицерлеріне ғылыми және әскери білім беруді жоғары бағалады. Он сегізінші ғасырда болашақ әскери офицерлердің міндетті түрде әскери білім алуы талап етілмеді, бірақ Кеңес, керісінше, жылдам әрекет етті (артиллерия және инженерлік корпусы құрылғаннан кейін) офицерлік курсанттардың білімін қамтамасыз ету үшін. Кеңес офицерлерді дамытуда армиядан озып кетті.

Патшалық әскери академиясы

1720 жылы корпус орналасқан Вулвичтегі Уорренде "академия" құруға ұмтылыстар жасалды; және 1741 жылдың 30 сәуірінде академия Корольдік жарлық арқылы ресми түрде құрылды. Уорреннің өзі ғылыми тәжірибелер мен жаңалықтар ошағы болғандықтан, пайда болған білім беру жүйесінің қалыптасуына әсер еткені сөзсіз. Бастапқыда бұл "джентльмен курсанттардың" жиыны болды, олар "артиллерия, бекініс салу, математика және француз тілін" үйрену үшін жиналды. 1764 жылға қарай, мекеме Корольдік әскери академия деп аталып, Лондон шолуында айтылғандай, "онда жазу, арифметика, алгебра, латын, француз тілі, математика, бекініс салу, бекінілген жерлерге шабуыл жасау және қорғану, артиллерия, кен өндіру және зертханалық жұмыстармен қатар, би және қоршау сияқты джентльмендік дағдылар оқытылды". Уақыт өте келе Академия Арсеналдағы бастапқы орнынан өсіп, 1806 жылы Вулвич Комонындағы жаңа штаб-пәтерге көшті. 1946 жылы ол Корольдік әскери колледжбен бірігіп, Sandhurst Корольдік әскери академиясын құрды.

Мамандарды даярлау

Корольдік әскери қойма 1778 жылы офицерлер мен қатардағы әскерилер үшін қару-жарақ саласында практикалық, теориялық және тарихи білім беру мақсатында құрылды. Ол да 19-ғасырдың басында Вулвич-Коммонға көшірілді. Корольдік инженерлік мекеме 1812 жылы Чатхэмде инженерлік офицерлерін жетілдіру үшін құрылды; кейіннен ол Әскери инженерлік мектеп деп аталды. Суреттеу бөлімінің бас кеңсесі мен қабылдау бөлмесі Лондон мұнарасында орналасқан; ол суреттеушілер мен суретшілерді ғана емес, сонымен қатар кадеттерді (кейбіреулері он бір немесе он екі жаста) математика және сурет салуға жетекші мамандармен оқыту орталығы ретінде де қызмет етті. 1841 жылы болған өрт Суреттеу бөлімін Саутгемптонға жаңа ғимаратқа көшіруге себеп болды; Басқарма таратылғаннан кейін ол Соғыс министрлігінің құрамына кірді.

Геологиялық зерттеу

Орданс Геологиялық Зерттеуі, әлемдегі алғашқы ұлттық геологиялық қызмет, 1835 жылы Басқарма тарапынан құрылды. 1984 жылдан бері Британдық Геологиялық Зерттеуі ретінде танылатын ол, ұлттық зерттеу және кеңес беру органы ретінде әрекет етуде.

Дүниежүзілік магниттік зерттеу

1839 жылы үкімет майор (кейін сэр) Эдвард Сабинеге әлемнің әртүрлі бөліктерінде төрт тұрақты магниттік және метеорологиялық обсерватория құруға қолдау көрсетті: бірі Хобартонда, бірі Кейптаунда, бірі Сент-Хеленада, бірі Торонтода. Бірінші обсерватория Адмиралтействоның бақылауында болады және Росс экспедициясының офицерлерімен жабдықталады; ал қалған үшеуі Артиллерия офицерлерімен жабдықталады, олар Ордендік кеңестің өкілеттігінде болады. Сабинаның мақсаты – жердің магниттік өрісін ғаламдық деңгейде зерттеу еді. Обсерваториялар құрылғаннан кейін, өлшемдер әр екі сағат сайын, күндіз де, түнде де, төрт стансада бір уақытта жүргізілді; нәтижелер Сабинеге, Вулвичтегі Корольдік артиллерия институтының обсерваториясындағы оның Магниттік кеңсесіне жіберілді. Хобартондағы өлшемдер үш жыл, Кейптаунда және Сент-Хеленада алты жыл, ал Торонтода тоғыз жылға созылды. Осыдан кейін обсерваториялар (Сент-Хеленадан басқа, ол таратылды) тиісті жергілікті үкіметтерге берілді; Торонтодағы обсерватория Торонто магниттік және метеорологиялық обсерваториясы болып өзгерді. Англияда Сабина 1871 жылға дейін Вулвич обсерваториясындағы Магниттік кеңсесін сақтап, содан кейін оны Кью обсерваториясына көшірді. Ордендік кеңес 1818 жылға дейін обсерваторияны жыл сайын қаржыландыра берді, содан кейін Адмиралтейство осы жауапкершілікті өз мойнына алды. Қаржымен қамтамасыз еткеніне қарамастан, Кеңес обсерваторияның операциялық қызметіне араласпады, ол Корольдік астрономның басқаруымен, Келушілер кеңесінің бақылауында тәуелсіз түрде басқарылды.

Өлім

1855 жылғы Орднанс Бордының таратылу туралы заңмен (18 & 19 Vict. c. 117), бұрынғы Орднанс Бас офицерлеріне тиесілі болған «өкілеттіктер, биліктер, құқықтар мен жеңілдіктер» «Соғыс департаментінің Мемлекеттік хатшысына» берілді. Бұл жауапкершілікпен бірге жабдықтар, жер, келісімшарттар, сараптамалар, қорғаныс құрылыстары мен өндіріс, сондай-ақ оларға қатысты барлық персонал да көшті. Палл-Моллдағы Бордтың бұрынғы кеңселері жаңадан құрылған және кеңейтілген Соғыс кеңсесінің бас кеңсесіне айналды. Бордтың таратылуына түрткіс болған Қырым соғысы еді. 1854 жылғы Ресей қысында науқан «апаттық логистикалық қиындықтарға» тап болды. Содан кейін 1833 жылы Армия мен Орднанстың азаматтық департаменттерін біріктіруді зерттеу үшін Парламенттік тергеу комиссиясы құрылды (екі жылдан кейін ұқсас мандатпен тағы бір комиссия құрылды), бірақ оның ұсыныстары жүзеге аспады. Сонымен қатар, қырық жылдық салыстырмалы бейбітшілікке дейін Армия мен оның қолдау көрсету қызметтері соғысқа дайындықсыз және жеткіліксіз жарақтандырылған болып шықты: мысалы, шетелдегі әскерлерге азық-түлік, отын және жем-шөп жеткізу жауапкершілігі Комиссариатқа (Ватерлоодан бері Қаржы министрлігінің бөлімшесі, соғысқа дайын емес әкімшілік бөлімге айналған) жүктелді; ал Армияның құрлықтағы көлігі – Корольдік вагондық полкі 1832 жылы шығындарды қысқарту мақсатымен таратылды. Прессада лорд Рагланға қарсы қызу наразылық көтерілді. Ол әскерінің нақты жағдайын қарастырмағаны және оларға көмек көрсету үшін қажетті шаралар қабылдамағаны үшін айыпталды. Олардың жағдайы күннен-күнге нашарлап, өлім мен аурудан олардың қатары тез азайды. Балаклава мен лагерь арасындағы жол лайлы батпаққа айналды, біздің кавалериямыздың қалған жылқысы да жылдам жоғалып кетті, Балаклавадан азық-түлік пен қажетті заттарды жеткізудің қиындығы күннен-күнге күшейді, ал тиімді көлік құралдарын ұйымдастыру бойынша ешқандай шара қабылданбады. Соғыстың басталғанда Ұлыбританиядан кеткені Орднанс Бордының басшылығындағы бос орынды қалдырды (бұл Орднанс Бас инспекторының да Қырымға кеткенімен күшейді). Сондықтан Орднанс генерал-лейтенанты лауазымы кейінірек қайта жаңғыртылды, бірақ оның міндеттері толық анықталмады. Дегенмен, Бас қолбасшы лорд Хардинге 1855 жылғы Парламенттік комитетке Крым соғысының жүргізілуі туралы куәлік берген кезде Бордтың үлесіне оң баға берді: Орднанс Борды жағдайдың әскери қиындықтарына нық қадам басқан және табыстылықпен жауап берді. Жақсы даярланған және білікті персоналдың, сондай-ақ сенімді және жеткілікті материалдық базаның артықшылығын пайдаланып, олар 1854 жылғы қыстың ауыр шығындарын ресурстармен және энергиямен жеңіп, қоршау көлігінің жоқтығынан туған қателікті түзетуге уақытты ысырап етпеді. Адамдар мен жылқы тез жиналып, майданға жіберілді, және соғыстағы әрбір қателік сөзсіз жазаға тартылса да, әскери ұйым осы ауыр жүктемеге төтеп берді. Орднанс департаментінің әскери шараларынан артық ештеңе болмады. Нәтижесінде, Қырым соғысы көптеген департаменттердегі кемшіліктерді, сондай-ақ командалық және басқарудың шатастырылған құрылымын көрсетті; Орднанс Бордының таратылуы келесі жарты ғасырда Ұлыбританияда орын алған кең ауқымды әскери реформалардың бірі болды.

Салдары

Соғыс жөніндегі мемлекеттік хатшының басшылығымен 1856 жылы жаңа хатшы тағайындалды. Ол артиллериялық басқарма хатшысының міндеттерін (қалған бас офицер, ол кеңес таратылғаннан кейін азаматтық қызметкерлерді уақытша қадағалауды жалғастырды) қабылдады. Бірнеше дирекция құрылды: қоймалардың бас директоры (ескі қоймашының мұрагері, сондай-ақ казармаларға жауапты), келісімшарттардың бас директоры және бірқатар техникалық кеңесшілер: бекіністердің бас инспекторы, теңіз артиллериясының бас директоры және Корольдік артиллерияның бас директоры. 1857 жылы түрлі аймақтардағы дүкеншілер мен клерктер желісі әскери қойма департаментін құру үшін қайта құрылды. Field Train 1859 жылдың 27 қыркүйегінде әскери қойма департаментіне біріктірілгенге дейін қысқа мерзімге оның қатар жұмыс істеді. Ұлыбританияда тұрақты армия идеясына ұзақ уақыттан бері күдікпен қаралып (осы кезде де сақталған) келді; сондықтан, артиллериялық басқарма әскерлері (Корольдік артиллерия және Корольдік инженерлер) армияға қосылып, Бас қолбасшының басқаруына берілсе де, әскери қойма департаменті (жарақ-жарақ пен оқ-дәрінің мол қорымен) мемлекеттік хатшының азаматтық бақылауында қалды. Кейіннен, бұрынғы артиллериялық басқармаға қатысты және 1855 жылы соғыс кеңсесіне қосылған Комиссариаттың функцияларын біріктіру мақсатында бірқатар ұйымдық өзгерістер жасалды; бұл олардың қысқа ғұмырлы Бақылау департаментінің құрамына енуіне әкелді, содан кейін Артиллериялық қойма департаменті және Комиссариат және Көлік департаменті құрылды (екеуі де кейін әскери бөлімшелерге айналды). 1939 жылға дейін Артиллериялық басқарма (бұрынғы Артиллериялық таңдау комитеті сияқты) Вербрюгген үйіндегі Корольдік арсеналда орналасқан. Басқарма 1939 жылға дейін Корольдік арсеналда орналасқан сынақ және тәжірибелік мекемемен, зерттеу департаментімен және жобалау департаментімен (кейін қару-жарақ зерттеу және әзірлеу мекемесіне біріктірілді) тығыз байланыста жұмыс істеді. Сондай-ақ, ол 1990-шы жылдарға дейін Арсеналда қалған инспекция (немесе сапаны бақылау) департаментімен де тығыз байланыста болды. Джон Уилсон (1782–1866) – Артиллериялық басқарманың жұмыс хатшысы, ол 1813 жылы гарнизонның казармаларын қадағалау үшін Гернсиге барды. Ол он жеті жыл бойы жергілікті билік пен жеке тұлғалардан сәулетші ретінде тапсырыс алды. Ол бүгінде аралдың ең танымал мемлекеттік және жеке ғимараттарының сәулетшісі ретінде еске алынады.