Миға шақыратын аспап: Ми толқындарымен дыбыс жасау және диагностика құралы
Electroencephalophone
Энцефалофон – мидың толқындарымен дыбыс жасайтын музыкалық аспап және диагностика құралы. 1940ж. Эдинбургте ойлап табылды, 1973ж. Финляндияда дамытылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
ЭЭГ сигналдарын пайдаланатын музыкалық аспап және диагностикалық құрал
Musical instrument and diagnostic tool using EEG signals
Энцефалофон немесе электроэнцефалофон – ми толқындарын (ЭЭГ сияқты өлшенетін) дыбыстарды жасау немесе өзгерту үшін пайдаланатын эксперименталды музыкалық аспап және диагностикалық құрал. Математикалық физик Р. Фурт және физиолог Э. А. Биверс 1940 жылдардың басында Эдинбург университетінде энцефалофонды ойлап тапты. Электроэнцефалограф (ЭЭГ) және сонар технологиясының біріктірілімі болған бұл құрал, дәрігерлерге нейропатологияны диагностикалауға көмектесу үшін жасалған. 1973 жылы фин электрондық музыканты және жасанды интеллект зерттеушісі Эркки Куреньеми оның үлгісін жасады. 1968 жылдың жазында Куреньеми Италияның Флоренция қаласында Teatro Comunale ұйымдастырған электроакустикалық музыка конференциясына қатысты. Конференция кезінде ол Манфорд Л. Итонның биокері байланыс идеяларымен танысты, оны музыкалық материалдың көзі ретінде қарастырды. Куреньемидің Дми С және Дми Т аспаптары осы идеяларға негізделген. 1970 жылдары Дэвид Розенбум және Ричард Тейтельбаум ми толқындарымен дыбыс пен музыка жасауға орындаушыларға мүмкіндік беретін ЭЭГ негізгі құрылғыларын қолданды. Эдуардо Рек Миранда қазіргі уақытта (~2004) музыка жасау үшін нейрондық желілер мен ми интерфейстерін пайдаланатын зерттеулермен айналысады. Джеймс Фунг, Ариэль Гартен және Стив Манн (~2003) су астындағы ми толқыны концерттері сияқты, түрлі музыкалық айнымалыларды интерактивті басқаруға арналған ми толқыны жүйелерін жасады. Электроэнцефалофон – бұл "5-ші классикалық элементтен" (яғни материя әлемінен тыс) дыбыс шығаратын құрал.
An electroencephalophone or encephalophone is an experimental musical instrument and diagnostic tool which uses brain waves (measured in the same way as an EEG) to generate or modulate sounds. Dr. R. Furth, a mathematical physicist, and Dr. E. A. Bevers, a physiologist, invented the encephalophone in the early 1940s at the University of Edinburgh. The cross between an electroencephalograph (EEG) and sonar technology, it was meant to be a way for ordinary physicians to diagnose neuropathologies. In 1973, one was designed by Erkki Kurenniemi, a Finnish electronic musician and artificial intelligence researcher. In the summer of 1968 Kurenniemi visited an electroacoustic music conference organized by Teatro Comunale in Florence, Italy. During the conference Kurenniemi was introduced to Manford L. Eaton’s ideas of biofeedback as a source of musical or composition material. Two of Kurenniemi’s instruments Dimi S and Dimi T are loosely based on these ideas. In the 1970s, David Rosenboom and Richard Teitelbaum used EEG based devices to enable performers to create sound and music with their brain waves. Eduardo Reck Miranda is currently (~2004) involved in research which uses neural networks and brain interfaces to create music. James Fung, Ariel Garten, and Steve Mann (~2003) have created brainwave systems to control different musical variables in an interactive way, including underwater brainwave concerts. The electroencephalophone is a quintephone in the sense that it creates sound from the "5th classical element" (i. e. from beyond the world of matter).
Қарым-қатынас ұғымдары
Дыбыс шығарудан басқа, регенеративті ми толқыны музыкалық орындаулары ми толқыны интерфейстерін тікелей эфирде басқа аспаптардың дыбыстарын өзгертуге, манипуляциялауға немесе олармен бірге ойнауға пайдаланады.
In addition to sound production, regenerative brainwave musical performances use brainwave interfaces to modify or manipulate or play along with sounds of other instruments in a live performance context.