Америкалық феминист және қоғамдық белсенді Молли Ярд
Molly Yard
Молли Ярд: американдық феминистка, NOW президенті (1987-1991). Бірінші және екінші толқын феминизмін байланыстырды. Әлеуметтік белсенді, нәсілшілдікке қарсы күресті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық феминист Мэри Александр "Молли" Ярд (6 шілде 1912 жыл - 21 қыркүйек 2005 жыл) - 20 ғасырдың соңындағы американдық феминист және қоғамдық белсенді, ол 1987 жылдан 1991 жылға дейін Әйелдер ұлттық ұйымының (NOW) сегізінші президенті болды және бірінші және екінші толқындар феминизмін байланыстырған тұлға.
American feminist
Mary Alexander "Molly" Yard (July 6, 1912 – September 21, 2005) was an American feminist of the late 20th century and social activist who served as National Organization for Women (NOW)'s eighth president from 1987 to 1991 and was a link between first and second wave feminism.
Ерте өмір
Ол Қытайдың Сычуань провинциясындағы Чэнду қаласында, методист миссионерлерінің қызы ретінде дүниеге келді. 1933 жылы ол Элис Полдың да бітірген, аралас білім беретін Свартмор колледжін бітірді. Свартморда оқып жүргенде, еврей студентке оның студенттік қауымы, Каппа Альфа Тетаға қабылдаудан бас тартылғаннан кейін, ондағы жүйелі студенттік қауымдардың нәсілшілдігін жою үшін сәтті күш-жігер жұмсады. 1938 жылы ол Сильвестр Гарретке үйленді, олардың одағы 1996 жылы ол қайтыс болғанға дейін сақталды.
She was born in Chengdu, Sichuan province, China, the daughter of Methodist missionaries. She graduated in 1933 from Swarthmore College, a coeducational college that was also the alma mater of Alice Paul. While at Swarthmore, she led a successful drive to eliminate the systematic sorority bigotry in place there after a Jewish fellow student had been denied admission to her sorority, Kappa Alpha Theta. In 1938 she married Sylvester Garrett, a union that lasted until his death in 1996.
Ерте өмір жолы мен саясаты
Ол Демократиялық партия саясатына белсенді қатысты және 1940 жылдардың соңы мен 1950 жылдардың басында Филадельфиядағы бекінген қалалық билік жүйесін құлату үшін Кларк Дилворт командасымен бірге жұмыс істеді. Екі жыл өткен соң, ол Хелен Гагаган Дугластың АҚШ Сенатына сайлауға жасаған сәтсіз тырабында жұмыс істеді, онда екінші жылғы конгрессмен Ричард Никсон Калифорнияда Гагаган Дугласқа қарсы тиімді шабуылдар жасады. 1953 жылы ол Питтсбургке көшіп, 1958 жылы мэр Дэвид Л. Лоуренстің губернаторлық науқанында жұмыс істеді, 1960 жылы Джон Ф. Кеннедидің және 1972 жылы Джордж Макговерннің Батыс Пенсильваниядағы президенттік науқанын жетекшілік етті, NAACP президенті Бёрд Браунды Конгресске демократтардың кандидаттығына ілікету үшін жасалған сәтсіз науқанды басқарды, ал 1976 жылы штат сенаторы Жанет Рейбманның АҚШ Сенатына сәтсіз сайлау науқанының төрағасы болды, осы қызметті Питтсбург мэрі Джозеф М. Баррмен бірге атқарды. 1964 жылы ол Питтсбургтің 14-ші округінен кандидат ретінде штат заң шығарушы органына сайлауға түсті, бірақ сәтсіз болды. Саяси жұмысынан өзге, ол Американың ең көне тәуелсіз либералды лобби ұйымы – «Демократиялық әрекет үшін американдықтар» (ADA) және Питтсбургтің 14-ші округтік тәуелсіз демократиялық клубын құруға көмектесті. Ол сондай-ақ Америка студенттер одағының ұйым хатшысы және ұлттық төрағасы қызметтерін атқарды.
She became active in Democratic Party politics, and in the late 1940s and early 1950s worked with the Clark Dilworth team to unseat the entrenched city machine in Philadelphia. Two years later, she worked in Helen Gahagan Douglas' unsuccessful campaign for the U. S. Senate against second year Congressman Richard Nixon's effective campaign attacks on Gahagan Douglas in California. She moved to Pittsburgh in 1953, where she worked in the gubernatorial campaign of Mayor David L. Lawrence in 1958, led the Western Pennsylvania presidential campaigns of John F. Kennedy in 1960 and George McGovern in 1972, led the unsuccessful campaign to get NAACP President Byrd Brown the Democratic nomination to Congress, and was co chair with Mayor Joseph M. Barr of the unsuccessful U. S. Senate campaign of state Senator Jeanette Reibman in 1976. She made an unsuccessful run for the state legislature as a candidate from Pittsburgh's Ward 14 in 1964. In addition to her political work, she helped found Americans for Democratic Action (ADA), America's oldest independent liberal lobbying organization, and the Pittsburgh's 14th Ward Independent Democratic Club. She was also the organization secretary and national chairwoman of the American Student Union.
Ұлттық әйелдер ұйымындағы қызмет
Ол 1974 жылы Питтсбургтің Скуиррел Хилл ауданында тұрғанда NOW ұйымында белсенді болып, 1978 жылы Тең құқықтар түзетуін (ERA) қабылдау бойынша сәтсіз науқан кезінде ұлттық штабқа қосылды. Ол Вашингтонда лоббист ретінде жұмыс істеді. NOW ұйымының саяси және заңнамалық бағдарламасын жасаудағы басты тұлға, ол 1978 жылдан 1984 жылға дейін NOW Саяси әрекеттер комитетінің жетекші қызметкері болды. 1985 жылдан 1987 жылға дейін NOW саяси директоры ретінде Арканзас, Массачусетс, Род-Айленд және Орегон штаттарындағы абортқа қарсы референдумдарды жеңу үшін 1986 жылғы сәтті науқанда маңызды рөл атқарды. 1989 жылғы сәуірде ол Әйелдер теңдігі / Әйелдер өмірі шеруінің туын алып жүрді, ол аборт құқықтары мен ERA-ны қолдау үшін 600 000 адамды Вашингтонға шақырды. Ол 1987 жылғы NOW президент сайлауында Норин Коннеллді жеңді. Қызметке кіріскеннен кейін, ұйымды танымал етуге және президент Рейганның АҚШ Жоғарғы сотына Роберт Х. Боркты тағайындауын тоқтатуға уәде берді, бұл ұсыныс АҚШ Сенаты тарапынан қабылданбады. Оның президенттік кезеңінде NOW мүшелерінің саны 110 000-ға өсті, ал жылдық бюджеті 70 пайызға ұлғайып, 10 миллион доллардан асты. NOW президенті ретінде ол АҚШ-тың Парсы шығанағындағы соғысқа қатысуына қарсы болды, американдықтар Кувейт пен Сауд Арабиясындағы әйелдердің құқықтарын мойындамайтын "рулық монархиялар" үшін күреспеуі керек деді. Сондай-ақ 1991 жылы ол Париж қаласында француз әйелдерінің демократиялық альянсы тарапынан репродуктивті құқықтар саласындағы пионерлік еңбегі үшін марапатталды; ол Париж қаласындағы Roussel Uclaf компаниясын "француздық аборт таблеткасын" ("көктемгі таблетка", RU 486) АҚШ-та қолдануға мәжбүрлеудегі жетекші болды. Ол "әйелдер құқықтары үшін, спорттағы әйелдер мен қыздар үшін, әйелдерге тең құқықтар түзетуі үшін, барлық американдықтардың азаматтық құқықтары үшін, кәсіби одақтарды қолдағаны үшін және әлемдік бейбітшілік пен зорлық-зомбылыққа қарсы тұрғаны үшін" Феминистік көпшілік қорының өмірлік жетістіктері үшін сыйлығын алды. Ол 2005 жылдың 20 қыркүйегінде Питтсбург маңындағы зейнеткерлер үйінде 93 жасында ұйықтағанда бейбіт түрде қайтыс болды.
She became active in NOW while a resident of the Squirrel Hill neighborhood of Pittsburgh in 1974, and joined the national staff in 1978 during the unsuccessful campaign to ratify the Equal Rights Amendment (ERA), serving as a lobbyist in Washington, D. C. She raised more than $1 million in less than six months for that drive. A prime architect of NOW's political and legislative agenda, she was a senior staff member of the NOW Political Action Committee from 1978 to 1984. As NOW's political director from 1985 to 1987, she was instrumental in the successful 1986 campaign to defeat anti abortion referendums in Arkansas, Massachusetts, Rhode Island and Oregon. In April 1989, she helped to carry the banner for the March for Women's Equality / Women's Lives, which drew 600,000 marchers to Washington in support of abortion rights and the ERA. She defeated Noreen Connell in the 1987 NOW presidential election. On taking office, she vowed to make the organization more visible and work to defeat President Reagan's nomination of Judge Robert H. Bork to the U. S. Supreme Court, which was ultimately rejected by the U. S. Senate. The membership of NOW grew by 110,000 during the years of her presidency and its annual budget increased 70 percent, to more than $10 million. As NOW president, she opposed U. S. involvement in the Persian Gulf War, saying Americans should not be fighting for "clan run monarchies" in Kuwait and Saudi Arabia that denied women's rights. Also in 1991, she was honored in Paris by the French Alliance of Women for Democratization for her pioneering work in reproductive rights; she had been a leader in the effort to get Paris based manufacturer Roussel Uclaf to make the so called "French abortion pill" (the "morning after pill", RU 486) available in the United States. She received the Feminist Majority Foundation's lifetime achievement award for "tireless work for women's rights, for women and girls in sports, for the Equal Rights Amendment for Women, for civil rights for all Americans, for her championing of the trade union movement, and her devotion to world peace and non violence." She died peacefully in her sleep at age 93 at a nursing home in suburban Pittsburgh on September 20, 2005.