Билл Чейз: Американдық трубашы және «Chase» тобының жетекшісі
Bill Chase
Билл Чейз (1934-1974) – американдық джаз трубашы, Chase тобының жетекшісі. Музыкалық мансабы, «Camel Walk» шығармасы және Лас-Вегастағы жұмысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық джаз трубашысы (1934–1974)
American jazz trumpeter (1934–1974)
Билл Чейз (20 қазан 1934 – 9 тамыз 1974) – американдық трубашы және «Чейз» джаз-рок тобының жетекшісі.
Bill Chase (October 20, 1934 – August 9, 1974) was an American trumpeter and leader of the jazz rock band Chase.
Өмірбаян
Билл Чейс Уильям Эдвард Чайезе 1934 жылғы 20 қазанда Массачусетс штатының Сквантум қаласында итальяндық-американдық отбасында дүниеге келді. Оның ата-анасы «Чайезе» атын айту қиын болғандықтан, оны «Чейс» деп өзгертті. Оның ұстаздарының арасында Херб Померой болды.
Bill Chase was born William Edward Chiaiese on October 20, 1934, to an Italian American family in Squantum, Massachusetts. His parents changed their name to Chase because they thought Chiaiese was difficult to pronounce. His instructors included Herb Pomeroy
Осы кезеңде Чейстің жазған кестелерінің бірі – «Camel Walk» 1963 жылғы Downbeat журналының жылнамасында жарияланды. 1966 жылдан 1970 жылға дейін ол Лас-Вегаста Вик Дамонмен және Томми Вигпен жұмыс істеді. 1967 жылы ол Dunes және Riviera қонақүйлерінде алты мүшеден тұратын топты басқарды, онда ол Фредерик Апкар салондық өндірісіндегі «Vive Les Girls» бағдарламасында өнер көрсетті, оған Чейс музыканы аранжировкалады. 1971 жылы ол поп, рок, блюз және төрт трубаны үйлестірген «Chase» атты джаз-рок тобын құрды. «Chase» дебюттік альбомы 1971 жылғы сәуірде шықты. Чейске Тед Пирсфилд, Алан Уэр және Джерри Ван Блэр қосылды, олар үш джаз трубашысы болды және вокал мен аранжировка жасауға жарамды болды. Оларды Phil Porter клавишаларда, Angel South гитарада, Dennis Johnson бас-гитарада және John "Jay Burrid" Mitthaur перкуссияда сүйемелдеді. Топтың құрамына алғашқы альбомда вокалды орындаған Терри Ричардс кірді. Альбомда Чейстің ең танымал әні – «Get It On» бар, ол 1971 жылғы мамырдан бастап 13 апта бойы чарттарда болды. Downbeat журналының Джим Санторы бұл әнді «Chase трубаларының ерекше белгісі – күрделі каскадтық желілер; трубаның тембрі мен техникасының нағыз шарлауы» деп сипаттады. Топ «Жылдың ең жақсы жаңа әртісі» номинациясында «Грэмми» сыйлығына ие болды, бірақ көтеріліп келе жатқан жұлдыз Карли Саймон одан озып кетті. Чейс 1972 жылғы наурызда «Ennea» атты екінші альбомын шығарды; альбомның атауы грек тілінде «тоғыз» деген мағынаны білдіреді, бұл топтың тоғыз мүшесіне сілтеме жасайды. Бастапқы құрам жазбалардың ортасында өзгерді, Гарри Смит барабанды, ал Терри Ричардсты ауыстырған G. G. Shinn жетекші вокалды орындады. Үшінші «Pure Music» альбомы топты джаз бағытына қарай жылжытты. Әндердің екеуін Ides of March тобының әншісі Джим Питерик жазды немесе бірлесіп жазды, ол әнші және бассист Dartanyan Brownпен бірге орындады.
One of Chase's charts from this period, "Camel Walk", was published in the 1963 Downbeat magazine yearbook. From 1966 to 1970, he freelanced in Las Vegas, working with Vic Damone and Tommy Vig. In 1967 he led a six piece band at the Dunes and Riviera Hotel where he was featured in the Frederick Apcar lounge production of Vive Les Girls, for which Chase arranged the music. In 1971, he started a jazz rock band named "Chase" that mixed pop, rock, blues, and four trumpets. The debut album Chase was released in April 1971. Chase was joined by Ted Piercefield, Alan Ware, and Jerry Van Blair, three jazz trumpeters who were adept at vocals and arranging. They were backed up by a rhythm section consisting of Phil Porter on keyboards, Angel South on guitar, Dennis Johnson on bass, and John "Jay Burrid" Mitthaur on percussion. Rounding out the group was Terry Richards, who was the lead vocalist on the first album. The album contains Chase's most popular song, "Get It On", released as a single that spent 13 weeks on the charts beginning in May 1971. The song features what Jim Szantor of Downbeat magazine called "the hallmark of the Chase brass—complex cascading lines; a literal waterfall of trumpet timbre and technique." The band received a Best New Artist Grammy nomination, but was edged out by rising star Carly Simon. Chase released their second album, Ennea, in March 1972; the album's title is the Greek word for nine, a reference to the nine band members. The original lineup changed midway through the recording sessions, with Gary Smith taking over on drums and G. G. Shinn replacing Terry Richards on lead vocals. The third album, Pure Music, moved the band toward jazz. Two of the songs were written or co written by Jim Peterik of the Ides of March, who also sings on the album, along with singer and bassist Dartanyan Brown.
Ұшақ апаты
1974 жылдың ортасында Чейстің төртінші студиялық альбомы жөніндегі жұмысы 1974 жылдың 9 тамызында тоқтатылды. Джексон округінің жәрмеңкесінде өнер көрсетуге бағытталған жолда Чейс 39 жасында Миннесота штатының Джексон қаласы маңындағы Piper Twin Comanche екі қозғалтқышты ұшағының апатынан көз жұмды.
Chase's work on a fourth studio album in mid 1974 came to an end on August 9, 1974. While en route to a scheduled performance at the Jackson County Fair, Chase died in the crash of a chartered twin engine Piper Twin Comanche in Jackson, Minnesota, at the age of 39.
Әдістеме
Чейс амбушюрді дамыту үшін ұзақ дыбыстарды жаттығу ретінде қолдануға кеңес берді және трубаның жоғарғы регистріндегі өнер шеберлігінің көп бөлігін осы жаттығуларға байланыстырды. Ол сонымен қатар дене шынықтырумен де айналысты. Нью-Йорк қаласының Латын кварталындағы биші әйелдерден үйренген ауыр салмақ көтеру мен созу жаттығуларын жасады.
Chase encouraged long tones as an exercise for developing the embouchure and attributed much of his ability in the upper register of the trumpet to this practice. He was also physically fit. He lifted weights and used stretching routines he learned from female dancers in the Latin Quarter of New York City.
Басқа дереккөздер
Шантор, Джим, "Downbeat" журналының 1971 жылғы 4 ақпандағы және 1972 жылғы 3 ақпандағы мақалалары. "Жаңа әртістер" рубрикасы, "Variety" журналы, 1974 жылғы 13 наурыз. "Қайтыс болғандар" рубрикасы, Billboard журналы, 1974 жылғы 31 тамыз.
Szantor, Jim, Downbeat magazine, articles of February 4, 1971, and February 3, 1972. "New Acts" column, Variety magazine, March 13, 1974. "Obituaries" column, Billboard magazine, August 31, 1974.