Грант Гриннің «Idle Moments» альбомы: 1963-жылы жазылған, 1965-те Blue Note лейблынан шыққан, жазздың керемет туындысы. Джо Хендерсон, Бобби Хачерсон қатысқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Idle Moments – американдық джаз гитарисі Грант Гриннің 1963 жылы жазылған және 1965 жылы Blue Note лейблі арқылы шығарылған альбомы. Онда тенор саксофонист Джо Хендерсон, вибрафоншы Бобби Хатчерсон, пианист Дьюк Пирсон, басист Боб Краншоу және барабаншы Ал Харвудтың орындаулары кездеседі.
Idle Moments is an album by American jazz guitarist Grant Green recorded in 1963 and released on the Blue Note label in 1965. It features performances by tenor saxophonist Joe Henderson, vibraphonist Bobby Hutcherson, pianist Duke Pearson, bassist Bob Cranshaw and drummer Al Harewood.
Жазу және музыка
Альбом ең көп танымал болған әні – C минорындағы баяу композиция, ол шамамен 15 минутқа созылады. Әнді жазған Пирсон альбомға қосымша жазбаларында, әннің бастапқыда қысқарақ болуы жоспарланғанын түсіндіреді. Бірақ музыканттар басты мелодияны екі рет қайталағандықтан, бір корустың 16 немесе 32 тактіден тұратыны туралы шатасу туды. Продюсер Альфред Лайон орындауға қанағаттанды, бірақ әнді жеті минутқа дейін сығымдап қайта жазуды ұсынды. Дегенмен, әннің ерекше сезімі болды, оны кейінгі қайталап оқулардың ешқайсысы қайта жасай алмады, сондықтан альбомда бірінші орындауды шығаруға шешім қабылданды. "Jean De Fleur" және "Django" атты тағы екі ән атау трекінің ұзындығын теңестіру үшін қысқа нұсқада жаңадан жазылды; екі әннің де толық нұсқаларын альбомның CD-де қайта шығарылған нұсқаларында тыңдауға болады.
The album is best known for the title piece, a slow composition in C minor which lasts for nearly 15 minutes. Pearson, who wrote the song, explains in his liner notes to the album that the tune was meant to be much shorter. Due to the musicians repeating the main melody twice, however, there was some confusion as to whether or not one chorus would consist of 16 or 32 bars. Producer Alfred Lion was satisfied with the take, although he suggested that they do a retake to fit the song into a seven minute limit. However, the song had a special feeling to it which no subsequent take could recapture, so it was decided to release the first take on the album. Two other songs, "Jean De Fleur" and "Django", were re recorded in shorter renditions to compensate for the length of the title track; the extended renditions of both songs can be heard on the CD re issues of the album.
Қабылдау
AllMusic-тің Стив Хьюиі Грин осы альбомның репертуарын "өзінің ең жақсы хард-боп сессияларының айрықша белгісі болған әдемі әрі нәзік стильмен" қарастыратынын, ал осы сапа оның толыққанды көрінісін осы альбомда табатынын айтады. "Idle Moments" – Гриннің дискографиясымен танысу үшін ең маңызды альбом, сонымен қатар хард-боп дәуірінің ең ұлы гитаралық джаз туындыларының бірі. Бұл альбом "17 ең маңызды хард-боп жазбасының" қатарында.
Steve Huey of AllMusic states that Green treats the repertoire of this album "with the graceful elegance that was the hallmark of his best hard bop sessions, and that quality achieves its fullest expression here Idle Moments is the essential first Green purchase, and some of the finest guitar jazz of the hard bop era." as one of the "17 Essential Hard Bop Recordings".