Жон ДеФрансис (1911-2009) – американдық синолог, қытай тілі сарапшысы, оқулықтар мен сөздіктер авторы. Гавайи университетінің профессоры. Қытай тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық синолог (1911–2009)
American sinologist (1911–2009)
Джон ДеФрансис (31 тамыз 1911 – 2 қаңтар 2009) – американдық тіл білімі маманы, синолог, қытай тілі оқулықтарының авторы, қытай сөздіктерін жасаушы және Гавайи университеті Маноа бөлімшесінің қытайтану профессоры-эмиритусы.
John DeFrancis (August 31, 1911January 2, 2009) was an American linguist, sinologist, author of Chinese language textbooks, lexicographer of Chinese dictionaries, and professor emeritus of Chinese Studies at the University of Hawaiʻi at Mānoa.
Ерте өмір
Джон ДеФрансис Коннектикут штатының Бриджпорт қаласында, қарапайым итальяндық иммигранттар отбасында дүниеге келді. Оның әкесі, ДеФранческо деген есімін өзгерткен жұмысшы, Джон кішкентай кезінде қайтыс болды. Оның анасы сауатсыз болған.
John DeFrancis was born in Bridgeport, Connecticut in a family of modest Italian immigrant origins. His father, a laborer who had changed his name from DeFrancesco, died when DeFrancis was a young child. His mother was illiterate.
Кәсіби өмір
1933 жылы Йель колледжін экономика бакалавры дәрежесімен бітіргеннен кейін, ДеФрансис қытай тілін оқып, бизнес саласында жұмыс істеу ниетімен Қытайға аттанды. 1935 жылы ол канадалық әскери тарихшы Х. Десмонд Мартинмен бірге Шыңғыс ханның Моңғолия және Қытайдың солтүстік-батысы арқылы жүрген мыңдаған шақырымдық жолын қайта басып өтті. ДеФрансис Қытайдан тыс жерлерде ханью пиньинін оқу құралы ретінде қолданған алғашқы білім берушілердің бірі болды, ал оның оқулықтары Батыста қытай тілін оқытуға зор әсер еткен деп есептеледі. 1950-1955 жылдары Америка шығыстану қоғамы журналының, ал 1966-1978 жылдары қытай тілі мұғалімдері қауымдастығы журналының орынбасар редакторы қызметін атқарды.
After graduating from Yale College in 1933 with a Bachelor of Arts in economics, DeFrancis sailed to China with the intent of studying Chinese and working in business. In 1935, he accompanied H. Desmond Martin, a Canadian military historian, on a several thousand mile trip retracing the route of Genghis Khan through Mongolia and northwestern China. DeFrancis was one of the first educators outside China to use Hanyu Pinyin as an educational aid, and his textbooks are said to have had a "tremendous impact" on Chinese teaching in the West. He served as Associate Editor of the Journal of the American Oriental Society from 1950 to 1955 and the Journal of the Chinese Language Teachers Association from 1966 to 1978.
Зейнеткерлік
ДеФрансис 1976 жылы оқытушылық қызметтен зейнетке шықты, бірақ қытай тілінің педагогикасы, Азияның әлеуметтік тіл білімі және тіл саясаты салаларындағы маңызды тұлға болып қала берді, сондай-ақ ол өнімді автор болды. Оның ең белгілі кітаптарының бірі – «Қытай тілі: шындық және қиял» (Гавайи университетінің баспасы, 1984) кітабы, ДеФрансис тіл туралы «тараған мифтер» деп есептеген бірнешеуін жоққа шығаруға бағытталған, соның ішінде ол «идеографиялық миф» деп атаған нәрсені де қамтиды. Оның тағы бір ықпалды еңбегі – «Көрнекті сөйлеу: жазу жүйелерінің алуан түрлі бірлігі» (Visible Speech: The Diverse Oneness of Writing Systems), ол қытай жазу жүйесі туралы тағы да көптеген мифтерді қарастырады және әріптесі Виктор Х. Мейр оны өзінің magnum opus деп атады. Ол 2009 жылдың 2 қаңтарында Гавайи штатының Гонолулу қаласында 97 жасында дүниеден өтті.
DeFrancis retired from teaching in 1976, but remained an important figure in Chinese language pedagogy, Asian sociolinguistics, and language policy, as well as a prolific author. One of his most well known books, The Chinese Language: Fact and Fantasy (University of Hawai'i Press, 1984) attempts to debunk a number of what DeFrancis considered "widespread myths" about the language—including what he referred to as the "ideographic myth". Another influential work of his was Visible Speech: The Diverse Oneness of Writing Systems, which addressed more myths about the Chinese writing system, and has been called his magnum opus by colleague Victor H. Mair. He died on 2 January 2009, in Honolulu, Hawaiʻi, at the age of 97.
Шығармалары
Джон ДеФрансис көптеген жариялымдардың авторы және редакторы болды.
John DeFrancis was the author and editor of numerous publications.