Марни Никсон: Голос за кадром голливудских звезд

Кіріспе

Американдық әнші және актриса (1930–2016)

Маргарет Никсон МакЭатрон (22 ақпан 1930 – 24 шілде 2016), кәсіби аты Марни Никсон, американдық сопрано және музыкалық фильмдердегі басты актрисалар үшін дауыстаушы әнші. Ол бірнеше мюзиклдердің саундтректеріндегі жетекші актрисаларға дауыс берді, соның ішінде "Патша мен мен" фильміндегі Дебора Керр, "Вест-Сайд Стори" фильміндегі Натали Вуд және "My Fair Lady" фильміндегі Одри Хепберн. Бірақ оның бұл рөлдері фильмдер шыққан кезде көрермендерден жасырылды. Ол дубляж жасаған әндердің бірнешеуі AFI-нің "100 жылдың 100 әні" тізіміне енді. Фильмдердегі дауыстау жұмысынан өзге, Никсонның мансабында кинода, теледидарда, операда және Бродвейдегі, сондай-ақ АҚШ-тың басқа да аймақтарындағы мюзиклдердегі жеке рөлдері, ірі симфониялық оркестрлермен концерттерде өнер көрсетулері мен жазбалары бар болды.

Ерте өмір

Алтадена, Калифорнияда Чарльз Никсон мен Маргарет Эльза (құрметті әкесі Виттке) МакЭатронның отбасында дүниеге келген Никсон бала кезінен кинода ойнаған, сонымен қатар скрипка тартып, хорларда ән айтуды ерте бастады, тіпті Роджер Вагнер хорымен жеке әндер орындады. Кейін ол Вера Шварц, Карл Эберт, Борис Гольдовский және Сара Колдуэлл сияқты мамандармен бірге ән салу және опера өнерін оқыды.

Алғашқы фильмдер мен мюзиклдер

Никсонның кинодағы мансабы 1948 жылы Жоанна д'Арк (1948) фильмінде Ингрид Бергман естіген періштелердің дауыстарын әнмен жеткізген кезде басталды. Сол жылы ол алғаш рет дубляж жұмысын жасады – 1948 жылғы «Үлкен қала» және 1949 жылғы «Құпия бақ» фильмдерінде Маргарет О’Брайеннің ән айту дауысын берді. Ол Жанна Крэйнге «Он баласы бар үй» (1950) фильмінде ән шырқады және «Джентльмендер блондинкаларды жақсы көреді» (1953) фильміндегі Мэрилин Монроның «Алмаз – қыздың ең жақсы досы» әніндегі жоғары ноталарын орындады. Сондай-ақ 1953 жылы ол Ида Лупиноның «Дженнифер» фильміне ән шырқады. Никсон 1954 жылы Бродвейде «Розовый шалбардағы қыз» спектаклінде ойнады. 1956 жылы ол Роджерс пен Хаммерштейннің «Патша мен мен» фильмінің экрандық нұсқасында Дебора Керрге ән айту дауысын беру үшін тығыз жұмыс істеді; Керр Никсонның ән айтуын ашық мойындап, Голливудтың дәстүріне қайшы келді. 1957 жылы Никсон Керрмен бірге «Кездесуге уақыт» фильмінде оның дауысын дубляжға түсірді. 1961 жылғы «Вестсайдтік тарих» фильмінде студия оның фильмдегі жұмысын (Натали Вудтың Марияның әнші дауысы ретінде) Вудтан құпия ұстады, сонымен қатар Никсон Рита Мореноның фильмдегі «Tonight» квинтетіндегі әнін де орындады. Ол фильмнің продюсерлерінен өзінің фильмдегі жұмысы үшін тікелей авторлық гонорар сұрады, бірақ алмады, бірақ Леонард Бернштейн оған жеке авторлық гонорарының ¼ пайызын (0,25%) берді. 1964 жылғы «Менин қызым леди» үшін ол фильмнің басты рөлін ойнаған Одри Хепбернмен бірге Хепберннің кейіпкері Элизаның әндерін орындады. Дегенмен, жұртшылық Никсонды танымады; ол сол жылы «Шындықты айт» телешоуына қатысты, онда төрешілердің екеуі жаңылысты. Никсон Леонард Бернштейннің «Жас көрермендерге арналған концерттерде» өнер көрсетті, соның ішінде 1960 жылы Пьер Булездің «Pli selon pli» шығармасынан «Improvisation sur Mallarmé I» әнін орындады. «Менин қызым леди» 1964 жылы кинотеатрларда көрсетілмес бұрын Никсон Нью-Йорк қаласының орталық сахнасында мюзиклдің жаңа қойылымында Элиза рөлін ойнады. 1967 жылы ол NBC телеарнасында «Джек пен бұршақ бұтағы» фильмінің тікелей эфирдегі және анимациялық нұсқасында Принцесса Серенаның ән айту дауысы болды. Әсіресе 1960 жылдары, сондай-ақ одан бұрын және кейін Никсон концерттерде өнер көрсетті, Нью-Йорк филармониясымен бірге заманауи музыканы орындауда шеберлік танытты және Карнеги залында, Элис Талли залында және Нью-Йорктегі қалалық сарайда концерттер берді.

Nixon's career in film started in 1948 when she sang the voices of the angels heard by Ingrid Bergman in Joan of Arc (1948). The same year, she did her first dubbing work when she provided Margaret O'Brien's singing voice in 1948's Big City and then 1949's The Secret Garden. She sang for Jeanne Crain in Cheaper by the Dozen (1950) and dubbed Marilyn Monroe's high notes in "Diamonds Are a Girl's Best Friend" in Gentlemen Prefer Blondes (1953). Also in 1953, she sang for Ida Lupino in Jennifer. Nixon appeared on Broadway in 1954 in The Girl in Pink Tights. In 1956, she worked closely with Deborah Kerr to supply the star's singing voice for the film version of Rodgers and Hammerstein's The King and I; Kerr broke with Hollywood convention by publicly crediting Nixon's singing. In 1957 Nixon again worked with Kerr to dub her voice in An Affair to Remember. In 1961's West Side Story, the studio kept her work on the film (as the singing voice of Natalie Wood's Maria) a secret from Wood, and Nixon also dubbed Rita Moreno's singing in the film's "Tonight" quintet. She asked the film's producers for, but did not receive, direct royalties from her work on the film, but Leonard Bernstein contractually gave her ¼ of one percent (0.25%) of his personal royalties from it. For My Fair Lady in 1964, she again worked with the female lead of the film, Audrey Hepburn, to perform the songs of Hepburn's character Eliza. Nevertheless, the public did not know Nixon's face; she appeared on To Tell the Truth the same year, where two members of the panel were fooled. Nixon made guest appearances with Leonard Bernstein's Young People's Concerts, including in 1960, singing "Improvisation sur Mallarmé I" from Pli selon pli by Pierre Boulez, Before My Fair Lady was released in theatres in 1964, Nixon played Eliza in a revival of the musical at New York City Center. In 1967, she was the singing voice of Princess Serena in a live action and animated version of Jack and the Beanstalk on NBC. Especially in the 1960s, but also earlier and later, Nixon made concert appearances, specializing in contemporary music as a soloist with the New York Philharmonic, and gave recitals at Carnegie Hall, Alice Tully Hall and Town Hall in New York City.

Кейінгі жұмыстар

Никсон 1969-1971 жылдары Монтеситодағы Калифорния өнер институтында сабақ берді және 1980 жылы Санта-Барбарадағы Батыс музыка академиясының факультетіне қосылды, онда ол көп жылдар бойы сабақ берді. 1970 жылдардың аяғы мен 1980 жылдардың басында ол Сиэтлде KOMO TV 4-арнасында "Бумеранг" атты балалар телешоуын жүргізді, ең үздік актриса ретінде төрт "Эмми" сыйлығын жеңіп алды және көптеген телешоуларда түрлі бағдарламаларда және мейман жұлдызы ретінде пайда болды. Никсонның опералық репертуарында "Ариадна на Наксосе" операсындағы Зербинетта, "Фигароның үйлену тойы" операсындағы Сузанна, "Серайльдегі ұрлау" операсындағы Блондинка және Констанце, "Травиата" операсындағы Виолетта, "Ла Перихоль" операсындағы басты рөл және "Миньон" операсындағы Филина рөлдері бар. Оның опералық жұмыстары Лос-Анджелес операсында, Сиэтл операсында, Сан-Франциско операсында және Танглвуд музыка фестивалінде болды. Никсон сонымен қатар Либерасе мен Виктор Боржбен гастрольде болды, кейіннен өзінің жеке кабаре шоуларын ұйымдастырды. 1980 жылдары өзінің атымен Джером Керн, Джордж Гершвин және әртүрлі классикалық композиторлардың әндерін жазды. Аймақтық театрларда және Бродвейден тыс сахналарда "Ромео мен Джульетта" пьесасында медбике рөлін ойнады және "Король мен мен" және "Музыка дыбысы" қойылымдарында қатысты. Оның "Мен түн бойы ән шырқап жүрсем" атты автобиографиясы 2006 жылы жарық көрді. Содан кейін ол 2009 жылы New York City Center-де Encores! ұйымдастырған "Ауадағы музыка" мюзиклінде Фрау Директор Киршнер рөлінде ойнады.

Жеке өмір және өлім

1950 жылы Никсон өзінің үш күйеуінің біріншісі – Эрнест Голдқа тұрмысқа шықты, ол «Exodus» фильмінің тақырып әнін жазған. Олардың үш баласы болды, соның ішінде әнші және ән авторы Эндрю Голд. Олар 1969 жылы ажырасып кетті. Никсон 1971 жылдан 1975 жылға дейін Лайос "Фриц" Фенстерге, ал 1983 жылдан 2015 жылы қайтыс болғанға дейін аспаптық музыкант Альберт Блокқа тұрмысқа шықты. Никсон 1985 және 2000 жылдары сүт безі қатерлі ісігінен жазылып шықты, бірақ 2016 жылдың 24 шілдесінде Нью-Йоркте 86 жасында осы аурудан қайтыс болды. 2011 жылы Никсон американдық музыкаға қосқан үлкен үлесі үшін Джордж Пибоди сыйлығының иегері атанды.