Руди Валлей: Американдық әнші, актер және ойын-сауық шебері

Кіріспе

Америкалық әнші, актер және ойын-сауық шебері (1901–1986)

Хьюберт Приор Валле (28 шілде 1901 жылы туған, кәсіби аты Руди Валле) – американдық әнші, саксофонист, оркестр жетекшісі, актер және ойын-сауық шебері. Ол Нью-Йорктегі жергілікті радио хабарлары арқылы "crooner" ретінде ұлттық деңгейде танымал болған алғашқы ер адам әнші болды.

Ерте өмір

Хьюберт Приор Валле 1901 жылғы 28 шілдеде Вермонт штатының Айленд Понд қаласында Кэтрин Линч пен Чарльз Альфонс Валле отбасында дүниеге келген. Оның шешесінің ата-анасы ағылшын және ирландтық, ал әкесінің ата-анасы Квебек провинциясынан шыққан француз канадалықтар болған. Валле Мэн штатының Вестбрук қаласында өсті. 1917 жылғы 29 наурызда ол Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысу үшін Мэн штатының Портленд қаласында АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қабылданды, бірақ шенеуніктер оның жасы 15-ке ғана толғанын және 1899 жылғы 28 шілдеде туған күні туралы жалған мәлімдеме жасағанын анықтады. Ол 1917 жылғы 17 мамырда Ньюпорттағы Әскери-теңіз оқу орталығында 41 күн қызметтен кейін босатылды.

Радио және кино

1929 жылы Валле «Флейшманның ашытқы сағаты» радиошоуын жүргізе бастады, онда Фей Рэй және Ричард Кромвелл сияқты қонақтармен драмалық қойылымдар көрсетілді. Валле 1930 және 1940 жылдары «Royal Gelatin Hour», «Vallee Varieties» және «The Rudy Vallee Show» сияқты радио бағдарламаларын жүргізуді жалғастырды. 1937 жылы Валле ұлттық радиошоуынан демалысқа шыққанда, өзінің демеушісінен Луи Армстронгты өзінің орнына шақыруын талап етті. Бұл афроамерикалықтың ұлттық радио бағдарламасын жүргізуінің тұңғыш реті болды. Валле Армстронгтың 1936 жылы жарық көрген «Swing That Music» кітабына кіріспе жазды. 1929 жылы Валле RKO Radio үшін «The Vagabond Lover» атты алғашқы көркем фильмін түсірді. Оның алғашқы фильмдері әнші ретіндегі танымалдылығын пайдалану үшін түсірілді. Алғашқы рөлдері өте жасанды болғанымен, 1930 жылдардың соңы мен 1940 жылдары актерлік шеберлігі айтарлықтай жақсарды, ал 1940 жылдары Престон Стерджеспен жұмыс істей бастаған кезде ол сәтті комедиялық эпизодтық актерге айналды. Ол 1942 жылы Стерджестің «Палм-Бич оқиғасы» классикалық комедиясында Клодетт Колбертпен бірге ойнады. Ол «Анашымды еске аламын», «Адалдықсыз жарың», «Бакалавр және Бобби Соксер» сияқты басқа фильмдерде де ойнады. 1955 жылы Валле Джейн Рассел, Алан Янг және Жанна Крэйнмен бірге «Джентльмендер блондинкелерге үйленеді» фильмінде түсті. Бұл фильм Париж қаласында түсірілді. Фильм Анита Лоустың «Джентльмендер блондинкелерді артық жақсы көреді» романының жалғасы болған шығарма негізінде түсірілген. «Gentlemen Marry Brunettes» сол кезде Еуропа бойынша кең танымал болды және Францияда «A Paris Pour les Quatre» («Төртіншілер үшін Париж»), ал Бельгияда «Tevieren Te Parijs» деген атпен шықты. Валле 1961 жылы «Кейін шынымен тырыспай-ақ бизнесте қалай табысқа жету керек» мюзиклінде Дж. Б. Бигли рөлін ойнады және 1967 жылы фильмдегі нұсқасында рөлді қайталады. Ол 1960 жылдардағы «Бэтмен» телесериалында зұлым Лорд Мармадук Ффогг рөлінде, ал 1971 жылы «Түнгі галерея» эпизодында «Шарап шарабы» («Marmalade Wine») атты кекшіл хирург рөлінде пайда болды.

Валь-Видео

1948 жылдан 1952 жылға дейін Валлеге ұлттық теледидар хабарларын таратудың алғашқы күндері құрылған «Валле Видео» теледидар өндірісі компаниясы тиесілі болды. Компания 1948 жылдың 3 сәуірінде тіркелді. Валле теледидар үшін 16 мм-лік қысқаметражды фильмдер түсірді, оның ішінде «These Foolish Things» және «Under a Campus Moon» фильмдерінде өзі де ойнады. Эд Уинн, Пинки Ли, Бадди Лестер және Сирил Смит де «Валле Видео» өндірісінде көрінді. Комедиялық сахналарда күлкі дыбысы қосылды. 1949 жылы «Валле Видео» теледидардағы алғашқы мультфильмдердің бірі – «Теле Комикс» шығарды. 1952 жылы «Валле Видеоның» табысы – Валледің досы Ральф Бёрдтың басты рөлде ойнаған «Дик Трейси» комиксі негізіндегі 15 минуттық телешоу болды. Бёрд 1937 жылдан 1941 жылға дейін төрт сәтті «Дик Трейси» театрлық сериалдарында осы кейіпкерді ойнаған еді. Валле шоуды пилоттық нұсқасы ретінде NBC-ге сатты. Валле мен Бёрд сондай-ақ «Хокшоу детективі» комиксі негізінде радиошоу жобасымен айналысты. Алайда, Бёрд 1952 жылдың тамызында қайтыс болды, «Дик Трейси» өндірісі тоқтады, ал «Валле Видео» компаниясының жұмысы да аяқталды. Бірақ Алтон Кук былай деп жазды: «Валле оркестріне ашуланып қалуы мүмкін, бірақ Валле сағаттық репетициясы ешқашан ескі достардың жиналысы сияқты сезімінен айырылмайды. Ол кейде тобымен бір қысқа үзіндіні қанағаттандырмайынша 15 минутқа дейін жұмсайды. Мұндай жағдайларда оның ашуы күшейеді». Бірінші әйелі Фэй Уэббпен ажырасқан кезде ол «Валледе қатыгез, зұлым және бақылаусыз мінез бар, ол құдайға қарсы сөздер айтуға және ұстамсыз, жаман және жамандау тілді қолдануға бейім, әсіресе ол маған қатысты айтқанда» деді. Ол оны үш әйелмен, соның ішінде актриса Элис Фэймен адалдықтан айыптады. Валле бұл айыптауларды жоққа шығарды және өзінің адалдығына күдік келтірді. Сот оны «Уэббтің денсаулығына, физикалық немесе медициналық жағдайына зиян келтірген кез келген жаман мінез-құлық немесе жаман қарым-қатынас үшін кінәлі емес» деп тапты. 1934 жылы «Джордж Уайттың скандалдары» фильмінің түсірілімінде продюсер Джордж Уайтпен болған қызу дау кезінде Уайт Валледің жауырына соққы берді. Дороти Брукс 1936 жылы былай деп жазды: «Эфирдегі басқа жұлдыздардың да өз қиындықтары мен келіспеушіліктері бар, бірақ олардың көздері қараңғы аяқталуы туралы сіз естімейсіз. Тек Руди Валле ғана мұндай аяқталуларға қатысатын сияқты». Брукспен сұхбаттасқанда Валле жекпе-жекті «жабайы және ақымақ» деп тапты және «мәселелерді шешуге тырысудың дұрыс емес тәсілі, өйткені ол оларды ешқашан шешпейді» деді. Неге ұрысқанын сұрағанда: «Мен жай ғана ашуландым. Мен өзімнің тез ашуланатынымды мойындаймын». Валле республикашыл болған және 1968 жылы Ричард Никсонның президенттік науқанына белсенді қолдау көрсеткен: «Менде бар мүмкіндікті Никсонды қолдау үшін пайдаланамын. Мен «Reader's Digest» журналының «Куба, Кастро және JFK» мақаласын қайта басып шығаруын ұсынамын, бұл өте керемет мақала. Мен де уақыт-уақытпен чек жіберемін». Никсон бұл мақаланы 1964 жылдың қарашасында «Reader's Digest» журналына жазған еді. Валле Кезар көлінде шаруашылық ұстады. Валле 1986 жылдың 3 шілдесінде Лос-Анджелестегі «Silvertip» деп аталатын үйінде қатерлі ісіктен қайтыс болды. Ол қалпына келтірілген Статуяның ғасырлық тойының теледидардан көрсетілімін тамашалап отырғанда көз жұмды. Оның әйелі Элеонора оның соңғы сөздері: «Біз сол жерде болсақ еді! Сіз менің тойды қанша жақсы көретінімді білесіз».

From 1948 to 1952, Vallée owned Vallee Video, a television production company formed in the early days of national TV broadcasts. The company was incorporated on April 3, 1948. Vallée made 16mm film shorts for television, including These Foolish Things and Under a Campus Moon, in which he appeared himself. Ed Wynn, Pinky Lee, Buddy Lester and Cyril Smith also appeared in Vallee Video productions. Comedy sequences in the productions featured dubbed in laughter. In 1949, Vallee Video produced one of the first cartoon shows on television, Tele Comics. Vallee Video's breakthrough in 1952 would have been a 15 minute television show based on the Dick Tracy comic strip starring Vallée's friend Ralph Byrd, who played the character in four successful Dick Tracy theatrical serials from 1937 to 1941. Vallée sold the show as a pilot to NBC. Vallée and Byrd also worked on a proposed radio show based on the comic strip Hawkshaw the Detective. However, Byrd died in August 1952, bringing the Dick Tracy production to a halt, and spelling the end for Vallee Video. However, Alton Cook wrote, "Vallée may be fuming at his orchestra, but a Vallée hour rehearsal never quite loses its air of being a gathering of old friends Rudy is grimly serious about rehearsal. He sometimes has his band spend a quarter hour going over one short passage that doesn't satisfy him. On those occasions his temper wears thin "

During his divorce from his first wife Fay Webb, she alleged that "Vallée is possessed of a violent, vicious, and ungovernable temper, and given to the use of blasphemy and the use of intemperate, vile, and vituperative language, particularly when applied to [her]". She accused him of committing adultery with three women, including actress Alice Faye. Vallée denied the allegations and charged infidelity on her part. The judge found him "not guilty of any misconduct or maltreatment of Webb which detrimentally affected her health, physical or medical condition." In a heated dispute with producer George White on the set of the 1934 film George White's Scandals, White struck Vallée in the jaw. Dorothy Brooks wrote in 1936, "Other stars on the air have their troubles, their disagreements, and yet you don't read about their ending in black eyes. Only Rudy Vallee seems to figure in endings of this kind." In an interview with Brooks, Vallée claimed he found fighting "savage and stupid" and "the wrong way to try to solve problems, because it never solves them." When asked why he fought, he replied, "I just lost my temper. I'll admit I have a too quick temper." Vallée was a Republican who strongly supported Richard Nixon's 1968 presidential campaign, saying: "Every chance I get I sound off for Nixon. I'm advocating that Reader's Digest reprint 'Cuba, Castro and JFK,' a very brilliant article. I also send in checks from time to time." Nixon had written the Reader's Digest article in November 1964. Vallée maintained an estate at Kezar Lake. Vallée died of cancer at his Los Angeles estate known as Silvertip on July 3, 1986 while watching the televised centennial ceremonies of the restored Statue of Liberty. His wife Eleanor said that his last words were: "I wish we could be there; you know how I love a party."

Мұра

1995 жылы Калифорния штатының Палм-Спрингс қаласындағы Жұлдыздар жолында оған Алтын пальма жұлдызы орнатылды. Радиодағы қызметі үшін Валле 2011 жылы Вермонт штатының радио хабар таратушылар залына енгізілді.