Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ генералы Гордон Айлсворт Блейк (22 шілде 1910 – 1 қыркүйек 1997) – АҚШ Әуе күштерінде генерал-лейтенант болған және 1962 жылдан 1965 жылға дейін Ұлттық қауіпсіздік агенттігінің директоры қызметін атқарған.
United States general
Gordon Aylesworth Blake (July 22, 1910 – September 1, 1997) was a lieutenant general in the United States Air Force who served as director of the National Security Agency from 1962 to 1965.
Ерте өмір және тәрбие
Гордон Айлсворт Блейк 1910 жылғы 22 шілдеде Айова штатының Чарльз-Сити қаласында Джордж және Сесилия Блейктің ұлы болып дүниеге келген. Ол Чарльз-Ситидегі орта мектепті бітіріп, 1927 жылы қайтыс болған Гилберт Н. Хоугеннің ұсынуымен АҚШ Әскери академиясына қабылданды. 1931 жылғы 11 маусымда академияны бітірді. Ол Жағалау артиллерия корпусының екінші лейтенанты болып тағайындалды және ұшқыш даярлығына студент-офицер ретінде жіберілді. 1932 жылғы қазан айында Блейк бастауыш және жоғары ұшу мектептерін аяқтады. 1933 жылғы 25 қаңтарда Әуе корпусына ауыстырылып, Луизиана штатындағы Барксдейл әскери базасындағы іс-қимыл эскадрильясына тағайындалды. 1934 жылғы шілдеде Нью-Джерси штатының Монмут фортындағы Сигнал мектебіне қабылданды, келесі маусымда Байланыс офицерлері курсын бітіріп, Иллинойс штатының Чанут-Филд әскери базасындағы Әуе корпусының техникалық мектебінде байланыс бойынша оқытушы болып тағайындалды.
Gordon Aylesworth Blake was born in Charles City, Iowa, on July 22, 1910, the son of George and Cecelia Blake. He graduated from high school in Charles City and was appointed to the United States Military Academy by the late Gilbert N. Haugen in 1927, graduating on June 11, 1931. He was commissioned a second lieutenant in the Coast Artillery Corps and detailed as a student officer to pilot training. In October 1932, Blake completed Primary and Advanced Flying Schools. He was transferred to the Air Corps on January 25, 1933, and was assigned to a pursuit squadron at Barksdale Field, Louisiana. Entering the Signal School at Fort Monmouth, New Jersey, in July 1934, he completed the Communications Officers' Course the following June and was assigned as communications instructor at the Air Corps Technical School, at Chanute Field, Illinois.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1939 жылдың ақпан айында Гавайиге барған Блейк 18-ші композиттік қанаттың байланыс офицері болды. 1941 жылдың қыркүйегінде ол Гавайиден Филиппинге алғашқы құрлықтағы ұшақ рейсінде байланыс офицері қызметін атқарды. Бұл рейс Филиппинге күшелендіру ретінде жіберілген B-17 бомбалаушыларымен жасалды және жаңа маршрутпен жүргізілді – Мидуэй аралы; Уэйк аралы; Порт-Морсби, Жаңа Гвинея; Дарвин, Австралия; Кларк алаңы, Филиппин аралдары. Рейске қатысқандардың барлығы "Ерен қанатты ұшқыш" орденімен марапатталды. 1941 жылдың 7 желтоқсанында Блейк Пёрл-Харборға жапон шабуылы кезінде Хиккам-Филдте базалық операциялар офицері (майор шенімен) болды және сол күні көрсеткен батылдығы үшін Күміс жұлдыз орденімен марапатталды. Ол жетінші әуе күштерінің базалық операциялар офицері болып тағайындалды, подполковник шеніне көтерілді және Екінші дүниежүзілік соғыстың алғашқы айларын Рождество аралы – Кантон аралы – Фиджи – Жаңа Каледония арқылы Австралияға ұшақтарды жеткізу маршрутын бақылаумен өткізді. 1942 жылдың қазан айында Блейк байланыс саласына қайта оралып, Екінші дүниежүзілік соғыстың соңына дейін Тынық мұхитындағы Армия әуе жолдары коммуникациялық жүйесіне басшылық етті, тек 1943 жылдың қазан айынан 1944 жылдың қаңтарына дейінгі уақыттық міндеттемесінен басқа, ол Аляскада әуе байланыс кеңсесін құрды. 1942 жылдың қараша айында полковник шеніне ие болды. 1945 жылдың 28 тамызында ол 150 адамнан тұратын арнайы топпен бірге Жапонияға барды, 30 тамызда әуе десанттық әскерлердің қонуына дайындалу үшін.
Going to Hawaii in February 1939, Blake was communications officer of the 18th Composite Wing. During September 1941, he acted as communications officer on the first land based aircraft flight from Hawaii to the Philippines. This flight was made in B 17 bombers sent to the Philippines as reinforcements and flew a pioneer route – Midway Island; Wake Island; Port Moresby, New Guinea; Darwin, Australia; Clark Field, Philippine Islands. All members of the flight were awarded the Distinguished Flying Cross. On December 7, 1941, Blake was base operations officer (in the rank of major) at Hickam Field during the Japanese attack on Pearl Harbor and was awarded the Silver Star for gallantry in action that day. He became operations officer, Seventh Air Force Base Command, was promoted to lieutenant colonel, and spent the first months of World War II supervising operation of the airplane ferry route to Australia via Christmas Island – Canton Island – Fiji – New Caledonia. In October 1942, Blake shifted back to communications work and commanded Army Airways Communications System in the Pacific for the rest of World War II, with the exception of the period October 1943 to January 1944, when on temporary duty in Alaska, he established the Air Communications Office for Alaska. He was promoted to colonel in November 1942. On August 28, 1945, he accompanied a special 150 man task force into Japan to prepare for airborne occupation troop landings on August 30.
Соғыстан кейінгі
Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін Блейк адмирал Честер В. Нимицтен «Құрмет легионы» орденін алды, сондай-ақ Соғыс департаментінен «Құрмет легионы» орденіне жапырақ кластерін, жапырақ кластері бар Әуе медалін және келесі шайқастарға қатысқаны үшін шайқас жұлдыздарын иеленді: Орталық Тынық мұхиты, Шығыс мандаттары, Жаңа Гвинея, Солтүстік Соломон аралдары, Гуадалканал, Папуа және Оңтүстік Филиппин, Лусон және Батыс Тынық мұхиты. 1945 жылдың қараша айында шетелден оралғаннан кейін, 1946 жылдың қаңтарында Вирджиния штатындағы Лэнгли әуе базасындағы Әуе жолдары және әуе байланысы қызметінің командирінің орынбасары болып тағайындалды. 1947 жылдың тамызында Алабама штатындағы Максвелл әуе күштері базасындағы Әуе соғыс колледжіне қабылданды, келесі маусымда бітіріп, Огайо штатындағы Райт-Паттерсон әуе күштері базасында ғылыми-зерттеу және әзірлеу жұмыстарына кірісті. 1948-1951 жылдары Инженерлік дивизияның Электроника бөлімшесінде қызмет етіп, Қару-жарақ зертханасының бастығы болды. 1951 жылдың жазында 12 зертханаға жетекшілік етіп, бригадир-генерал шеніне көтерілді. Райт-Филдтегі соңғы қызметі 1952 жылдың маусымынан 1953 жылдың қаңтарына дейін командирдің орынбасары болып табылды. 1953 жылдың қаңтарында Әуе күштері Бас штабына ауыстырылып, Операциялар жөніндегі Бас штаб бастығының орынбасары кеңсесінде байланыс директорының орынбасары болып тағайындалды, ал келесі айда байланыс директоры болды. Оның байланыс директоры ретіндегі қызметі кезінде АҚШ Әуе күштерінің жаһандық байланыс және навигация жүйесінде көптеген өзгерістер жасалды, оның ішінде тропосфералық шашырау байланысын алғаш рет пайдаланған пионерлік операциялық схемалар енгізілді.
For his work in World War II, Blake was awarded the Legion of Merit by Admiral Chester W. Nimitz, plus an oak leaf cluster to the Legion of Merit by the War Department, the Air Medal with oak leaf cluster, and battle stars for participation in the following campaigns: Central Pacific, Eastern Mandates, New Guinea, North Solomons, Guadalcanal, Papua and South Philippines, Luzon and Western Pacific. He returned from overseas in November 1945, and in January 1946, was appointed deputy commander of the Airways and Air Communications Service at Langley Field, Virginia. Entering the Air War College at Maxwell Air Force Base, Alabama, in August 1947, Blake graduated the following June and went to research and development work at Wright Patterson Air Force Base, Ohio. Between 1948 and 1951, he was with the Electronics Subdivision of the Engineering Division and served as chief of the Armament Laboratory. In the summer of 1951, he was placed in charge of 12 development laboratories and promoted to brigadier general. His final assignment at Wright Field was as vice commander from June 1952 to January 1953. Transferred to Air Force Headquarters in January 1953, Blake was appointed deputy director of communications in the Office of the Deputy Chief of Staff for Operations, becoming director of communications the following month. Many changes to the United States Air Force system for global communications and navigation, including pioneer operational circuits using tropospheric scatter communications for the first time, were carried out during his tour as director of communications.
Вашингтон және басқа да қимылдар
Блейк 1956 жылғы 2 маусымда операциялар жөніндегі штаб бастығының орынбасары болып тағайындалды. Осы лауазымда ол Канада мен АҚШ арасындағы Қорғаныс жөніндегі тұрақты бірлескен кеңесте қызмет етті, оның шеңберінде екі ел арасында Dewline радиолокациялық желісі сияқты көптеген қорғаныс жобалары жоспарланды. Вашингтондағы қызметінің соңғы кезеңінде оған командалық ұшқыш авиациялық санаты берілді және ол генерал-майор, қатардағы әскери қызметтегі ең жоғары тұрақты шенге көтерілді. Блейк 1957 жылғы 4 қаңтарда Вашингтондан кетіп, Техас штатының Сан-Антонио қаласындағы бас кеңсесі орналасқан АҚШ Әуе күштерінің қауіпсіздік қызметінің командирі болды, ол АҚШ Әуе күштерінің маңызды құрамының бірі еді. Осы қызметтегі ерекше еңбегі үшін Әуе күштерінің Еңбекке лайықты қызмет медалімен марапатталды. 1959 жылғы 1 қыркүйекте Блейк Тынық мұхиты әуе күштерінің бас қолбасшысы және штаб бастығы болып тағайындалды, ол Гавайиде орналасқан Тынық мұхиты командованиесінің әуе күштерінің бір бөлігі еді. Блейк 1961 жылғы шілдеде Континенттік әуе командованиесінің бас штабына командир болып келді. 1961 жылғы 30 қыркүйекте Континенттік әуе командованиесінің қолбасшылығын қабылдады және 1961 жылғы 1 қазанда генерал-лейтенант шеніне ие болды. Блейк 1962 жылғы 1 шілдеде Мэриленд штатындағы Форт Джордж Г. Мидте Ұлттық қауіпсіздік агенттігінің директоры лауазымын иеленді және 1965 жылы зейнетке шыққанға дейін осы лауазымда қызмет етті. АҚШ Әуе күштерінің Ұшақтарды сақтау сыйлығы оның құрметіне аталған. Ол әуе қозғалысын бақылаушы немесе әуежай басқарушысының қауіпті жағдайдағы ұшақты қауіпсіз қалпына келтіруге немесе жердегі қауіпті ұшаққа көмектесуге жасаған кез келген әрекеті үшін табысталады.
Blake was named assistant deputy chief of staff for operations on June 2, 1956. In this capacity he served on the Permanent Joint Board for Defense, Canada — US, under which many defense projects such as the Dewline radar network were planned between the two countries. During the latter part of his Washington assignment, he was given the aeronautical rating of command pilot and was promoted to major general, the highest permanent rank in the regular service. Blake left Washington on January 4, 1957, to become commander of the United States Air Force Security Service, a major component of the United States Air Force with its headquarters in San Antonio, Texas. He was awarded the Air Force Distinguished Service Medal for exceptionally meritorious conduct in the performance of outstanding service in this command. On September 1, 1959, Blake was assigned as vice commander in chief and chief of staff, Pacific Air Forces, the air arm of the joint Pacific Command with its headquarters in Hawaii. Blake came to Headquarters Continental Air Command in July 1961 as commander designate. He assumed command of Continental Air Command on September 30, 1961, and became a lieutenant general on October 1, 1961. Blake assumed the position of director, National Security Agency, at Fort George G. Meade, Maryland, July 1, 1962, which he held until his retirement in 1965. The US Air Force Aircraft Save Award is named after him. It is awarded for any action taken by an air traffic controller or airfield manager that results in the safe recovery of an imperiled airborne aircraft or help given to an endangered aircraft on the ground.