Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құрама Штаттар Әуе күштері генералы (1904–1993)
United States Air Force general (1904–1993)
Элвуд Ричард Квесада, CB, CBE (13 сәуір 1904 – 9 ақпан 1993), «Пит» лақап атымен белгілі, АҚШ Әуе күштері генерал-лейтенанты, FAA басшысы және кейіннен Үлкен лига бейсболында клуб иесі болды.
Elwood Richard Quesada, CB, CBE (April 13, 1904 – February 9, 1993), nicknamed "Pete", was a United States Air Force Lt. General, FAA administrator, and, later, a club owner in Major League Baseball.
Алғашқы жылдар
Элвуд Ричард Кесада 1904 жылы Вашингтон қаласында, ирланд-американдық анасы мен испандық әкесінің отбасында дүниеге келді. Ол Уайоминг семинариясын (Кингстон, Пенсильвания), Мэриленд университетін (Колледж Парк) және Джорджтаун университетін бітірді.
Elwood Richard Quesada was born in Washington, D. C. in 1904 to an Irish American mother and a Spanish father. He attended Wyoming Seminary in Kingston, Pa., University of Maryland, College Park, and Georgetown University.
Ерте әскери мансап
1924 жылдың қыркүйегінде Кесада АҚШ Әуе корпусына ұшқыш курсант ретінде қабылданып, бір жылдан кейін резервтік офицер атағын алды. Ол жоғары шенді офицерлердің көмекшісі, әскери атташе, басқа әуе күштеріне техникалық кеңесші және барлау саласында түрлі тапсырмаларды орындады. 1929 жылы "Суал белгісі" ұшағымен ауадағы жанармай құю технологиясын жасау және көрсету жөніндегі топқа (Ира Эйкер және Карл Спацпен бірге) қатысты. Миссияға қатысқан барлық бес экипаж мүшесіне "Ерен ұшқыш айқасы" ордені табысталды.
In September 1924, Quesada enlisted in the U. S. Army Air Corps as a flying cadet and was commissioned as a reserve officer a year later. He had a wide variety of assignments as aide to senior officers, military attaché and technical adviser to other air forces, and in intelligence. He was also part of the team (with Ira Eaker and Carl Spaatz) that developed and demonstrated air to air refueling in 1929 on the Question Mark. All five crew members were awarded the Distinguished Flying Cross for their participation in the mission.
Тактикалық әуе күшінің ізашары
Жас офицер ретінде Кесада Солтүстік Африка мен Еуропада командирлік қызметін атқарған кезінде 9-шы әуе күштерінде толыққанды дамыған құрлық әскерлерін әуеден қолдау тұжырымдамасына қызығушылық танытты. Кесада Еуропалық науқан кезінде Тоғызыншы әуе күштері үшін тактикалық әуе-жер соғысының көптеген қағидаларын әзірлеуде маңызды рөл атқарды. Оған жатқызылатын жаңалықтардың қатарында микротолқынды ерте ескерту радиолокаторын (MEW) ұшуға дайын тұрған истребитель-бомбалаушыларды нақты уақыт режимінде бағыттау үшін бейімдеу, сондай-ақ алдыңғы қатардағы VHF әуе радиоларымен жабдықталған танктердің ішінде алдыңғы қатардағы әуе бақылаушылары ретінде ұшқыштарды орналастыру болды. Бұл соңғы тәсіл ұшқыштардың жердегі нысаналарды анықтау үшін не қажет екенін білетін мамандарға әуедегі истребитель-бомбалаушылармен тікелей байланыс орнатуға мүмкіндік берді. Достас атыстан туындаған жағдайларды азайтудан өзге, мұндай тактика шабуылдаушы құрлық әскерлеріне жақыннан әуеден қолдауды жоғары дәлдікпен және жылдамдықпен пайдалануға мүмкіндік берді, соның арқасында жылдам броньды шабуыл кезінде артиллерияның орнын әуеден қорғау мүмкін болды. Бұл тактиканың жақсаруы Германияға қарсы батыс майданындағы одақтас әскерлердің жеңісіне тактикалық әуе күшінің үлесін едәуір арттырды.
As a junior officer, Quesada became interested in the concept of close air support of ground forces, which was thoroughly developed by the 9th AF during his time as commander in North Africa and Europe. Quesada was instrumental in developing many of the principles of tactical air ground warfare for the Ninth Air Force during the European campaign. Innovations attributed to him included adapting a microwave early warning radar (MEW) for real time direction of fighter bombers that were already in flight, as well as placing pilots as forward air controllers inside tanks equipped with VHF aircraft radios on the front lines. This latter technique allowed for direct ground communication with overhead fighter bombers by personnel who understood what pilots needed to identify ground targets. Besides reducing friendly fire incidents, such tactics allowed attacking ground troops to use close air support with greater precision and speed, allowing for air cover to take the place of artillery support in a rapid armored advance. These improved tactics enormously expanded the contributions of tactical airpower to the Allied defeat of Germany on the Western Front.
Соғыстан кейінгі қиындықтар
1946 жылы Кесада тактикалық әуе қолбасшылығының (TAC) алғашқы қолбасшысы болып тағайындалды, кейін жаңадан тәуелсіз АҚШ Әуе күштерінде генерал-лейтенант шеніне көтерілді. Алайда, TAC-тің назарсыз қалғанын, ал қаржыландыру мен лауазымдардың басым бөлігі Стратегиялық әуе қолбасшылығына берілгенін көрген соң Кесада тез көңілі тоңды. 1948 жылдың желтоқсан айында Әуе күштері Бас штабының бастығы Хойт Ванденберг TAC-ты ұшақтары мен ұшқыштарынан айырып, оның мәртебесін жаңадан құрылған Континентальдық әуе қолбасшылығының жоспарлау штабы деңгейіне төмендетті. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жылдары генерал Кертис ЛеМей сияқты стратегиялық әуе күшінің жақтастары Әуе күштерінің бюджетін бақылауға алып, әуе күштерінің тактикалық әуе соғысы қабілетіне нұқсан келтірді. Сондықтан Кесада қайта тағайындалуды сұрады, ал Ванденберг оған Әуе күштері резерві мен Әуе ұлттық гвардиясын біріктірудің жолдарын іздеу комитетін басқаруға тиіс, перспективасыз жұмыс тапсырды. Кесада осы қызметтен екі айдан кейін алынды, себебі оның тікелей және шыдамсыз мінезі осы қиын міндетте дау-жанжал тудырды. Ванденберг пен ЛеМеймен өткен келісімде комитеттің баяу ілгерілеуі туралы қызу пікір алмасу Кесаданың қиындықтарын одан әрі күшейтті. Осы оқиғалар нәтижесінде 1951 жылы 47 жасында әуе күштерінен ерте зейнеткерлікке өтініш берді. Корей соғысының басталуы TAC-ты қайта құруға себеп болды, оны Кесаданың досы генерал Отто П. Вейланд басқарды, ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде XIX TAC-ты басқарған болатын. Кесаданың наразылығына қарамастан, Ванденберг пен ЛеМей Вейландты "TAC-тың моральдық және кәсіби деңгейін қайта жаңғыртқаны үшін" мақтады. Вейланд бұл мақтауды қуана қабылдады, бұл Кесаданы одан да ашуландырды.
In 1946, Quesada was appointed as the first commander of the Tactical Air Command (TAC) and later promoted to lieutenant general in the newly independent U. S. Air Force. However, Quesada quickly became disillusioned as he saw how TAC was being ignored while funding and promotions were largely going to the Strategic Air Command. In December 1948, Air Force Chief of Staff Hoyt Vandenberg stripped TAC of its planes and pilots and reduced its status to that of a planning headquarters under the newly formed Continental Air Command. Strategic airpower advocates such as General Curtis LeMay gained a lock on the budget for the Air Force in the post World War II years, and the Air Force's tactical air warfare ability suffered. Quesada thus asked for reassignment and was given a dead end job by Vandenberg as head of a committee to find ways to combine the Air Force Reserves and Air National Guard. Quesada was removed from this job after only two months, as his blunt and impatient nature only served to stir up controversy in this near impossible task. A subsequent heated exchange during a meeting with Vandenberg and LeMay regarding the slow progress of the committee only added to Quesada's difficulties. These episodes led to his request for early retirement from the Air Force, at the age of 47 in 1951. The onset of the Korean War resulted in the re formation of TAC, headed by Quesada's friend, General Otto P. Weyland, who led the XIX TAC during World War II. To Quesada's dismay, Vandenberg and LeMay credited Weyland for “restoring both the morale and professionalism of TAC”. Weyland gratefully accepted this praise, further infuriating Quesada.
Азаматтық және отбасылық өмір
1946 жылғы 12 қазанда Квесада соғыс жесірі Кейт Дэвис Путнамға үйленді (оның алғашқы күйеуі капитан Генри Уэр Путнам болды, ол 1945 жылғы 25 мамырда Токиодағы әуе шабуылында қаза тапты). Ол газет магнаты Джозеф Пулицердің немересі болды және оның мүлкінің бір бөлігін мұраға алды. Миссис Кесаданың бұрынғы некесінен екі қызы болды; Квесадалардың өзінің екі ұлы болды: Томас Рикардо Кесада және Питер Уикхэм Кесада. Ол 1953–1955 жылдары Lockheed Aircraft Corporation компаниясының бас директоры қызметін атқарды. 1957 жылы ол президент Дуайт Д. Эйзенхауэрдің авиация жөніндегі арнайы кеңесшісі болды, бұл оның 1959–1961 жылдары Федералдық авиация басқармасының (сол кезде FAA деп аталатын кабинеттік деңгейдегі агенттік) бірінші басшысы болып тағайындалуына әкелді. FAA төрағасы ретінде Квесада, American Airlines президенті C. R. Смитпен бірге, коммерциялық авиакомпаниялардың ұшқыштары үшін 60 жасқа дейін міндетті зейнеткерлік жасын енгізуде маңызды рөл атқарды. Смит бұл ережені екінші дүниежүзілік соғыс және Корея соғысында тәжірибе алған жас ұшқыштардың жаңа реактивтік лайнерлерді оқытудың арзан және оңай жолы болады деген негізде қолдады. Квесада келісті, бірақ азаматтық ұшқыштардың реактивтік лайнерлердің кабинасына кіруіне толыққанды тыйым салуды ұсынды. 60 жасқа дейінгі ереже 1960 жылы күшіне енді және 2007 жылға дейін сақталды, бірақ Квесаданың реактивтік лайнерлерді бұрынғы әскери қызметкерлермен шектеу туралы ұсынысы, сондай-ақ 55 жасқа дейінгі ұшқыштарға реактивтік лайнерлерді оқытуды шектеу туралы қосымша ұсынысы ескерілмеді. Смит Квесадаға көмегі үшін жомарт сыйлық берді; 1961 жылы FAA төрағасы лауазымынан кеткеннен кейін, оған American Airlines директорлар кеңесінде орын берілді. Квесада 1961 жылы Вашингтон Сенаторларының иесі болғаннан кейін кәсіби спортқа қатысты. Екі жылдан кейін Квесада командадағы үлесін сатты. Кейіннен ол L'Enfant Plaza Corporation компаниясының президенті және бас атқарушы директоры болды, бұл компания Федералдық үкіметпен L'Enfant Plaza-ны дамыту бойынша табысты серіктестік жасаған жеке компания болды. Соңынан ол Пенсильвания даңғылы бойынша уақытша комиссияның мүшесі болды, бұл Пенсильвания даңғылын дамыту корпорациясының алдағысы, ол Ақ үй мен АҚШ Капитолийі арасындағы Пенсильвания даңғылын қайта жаңартуға көмектесті.
On October 12, 1946, Quesada married Kate Davis Putnam, a war widow (her first husband was Capt. Henry Ware Putnam, who died in an air raid over Tokyo on May 25, 1945). She was a granddaughter of newspaper mogul Joseph Pulitzer, and inherited part of his holdings. Mrs. Quesada had two daughters from her previous marriage; the Quesadas had two sons of their own: Thomas Ricardo Quesada and Peter Wickham Quesada. He served as an executive for Lockheed Aircraft Corporation from 1953–55. In 1957, he became President Dwight D. Eisenhower's Special Adviser for Aviation, leading to his appointment as the first administrator of the Federal Aviation Administration (At that time a cabinet level agency known as the Federal Aviation Agency FAA) from 1959–61. As FAA chairman, Quesada was instrumental, along with American Airlines president C. R. Smith, in passing a mandatory retirement age of 60 for commercial airline pilots. Smith had lobbied for this rule on the grounds that young pilots with experience serving in World War II and the Korean War would be cheap and easy to train for the new jetliners. Quesada agreed, but went even further to suggest that civilian pilots be barred entirely from jetliner cockpits. The age 60 rule went into effect in 1960 and remained in effect until 2007, although Quesada's proposal to limit jetliners to ex military personnel was ignored along with an additional suggestion of his that jetliner training be limited to pilots under 55. C. R. Smith rewarded Quesada handsomely for his help; after the latter stepped down as FAA chairman in 1961, he was granted a seat on American Airlines' board of directors. Quesada became involved in professional sports when he became owner of the expansion Washington Senators in 1961. Quesada sold his stake in the team two years later. He later became President and Chief Executive Officer of the L'Enfant Plaza Corporation, a private corporation that successfully partnered with the Federal government to develop L'Enfant Plaza. He later became a member of the Temporary Commission on Pennsylvania Avenue, a precursor of the Pennsylvania Avenue Development Corporation, which helped redevelop Pennsylvania Avenue NW between the White House and the United States Capitol.
Өлім
Генерал Кесада 1993 жылдың 9 ақпанында Флорида штатының Юпитер қаласындағы ауруханада қайтыс болды және Вирджиния штатының Арлингтон қаласындағы Арлингтон ұлттық зиратына жерленді. Оның әйелі Кейт Дэвис Путнам Кесада 2003 жылдың 5 наурызында қайтыс болды және Арлингтон ұлттық зиратына оның қасына жерленді. 2012 жылы Кесада қайтыс болғаннан кейін Огайо штатының Дейтон қаласындағы Ұлттық авиация даңқы залына енгізілді.
General Quesada died on February 9, 1993, at a Jupiter, Florida, hospital and was buried at Arlington National Cemetery, in Arlington, Virginia. His wife Kate Davis Putnam Quesada died March 5, 2003, and was interred with him at Arlington National Cemetery. In 2012 Quesada was posthumously inducted into the National Aviation Hall of Fame in Dayton, Ohio.