Роджер Бреснахан: Бейсбол жұлдызы және жаттықтырушысы

Кіріспе

Американдық бейсболшы және жаттықтырушы (1879–1944)

Роджер Филип Бреснахан (11 маусым 1879 – 4 желтоқсан 1944), «Трэйли герцогы» деген лақап атымен белгілі, Американдық бейсболдың жоғары лигасы (MLB) ойыншысы және жаттықтырушысы болған. Ойыншы ретінде Бреснахан MLB-де «Вашингтон сенаторлары» (1897), «Чикаго жетімдері» (1900), «Балтимор Ориолс» (1901–1902), «Нью-Йорк гиганттары» (1902–1908), «Сент-Луис кардиналдары» (1909–1912) және «Чикаго Кабс» (1913–1915) командаларында өнер көрсетті. Бреснахан «Кардиналдар» (1909–1912) және «Кабс» (1915) командаларын жаттықтырды. Ол 1905 жылғы әлем сериясінің чемпионы болды. Бреснахан MLB мансабын питчер ретінде бастады. Кейін ол аутфилдер болып қызмет еткен, соңынан тұрақты қақпашы болды. MLB мансабында Бреснахан 4,480 соққыда .279 орташа ұпай жинады және 328–432 жаттықтырушылық жеңіс-жеңіліс көрсеткішіне ие болды. Бреснахан 1907 жылы қақпашыларға арналған тізе сақшаларын енгізу арқылы бейсболда қорғау құралдарын қолдануды кеңінен танымал етті. Ол сонымен қатар алғашқы бейсбол шлемін ойлап тапты. Ойыншылық мансабын аяқтағаннан кейін Бреснахан кәсіби бейсболда белсенді болып қала берді. Ол кіші лигадағы «Толедо Mud Hens» командасының иесі болды және «Гиганттар» мен «Детройт Тайгерлері» командаларын жаттықтырды. 1945 жылы ол Ардагерлер комитетімен Ұлттық бейсбол даңқы залына сайланды.

Ерте өмір

Бреснахан 1879 жылдың 11 маусымында Огайо штатының Толедо қаласында дүниеге келді. Ол Майкл мен Мэри Бреснаханның жетінші баласы еді. Бреснахан өзінің Ирландияның Трали қаласынан екенін айтатын, ал өмірінің басында "Трали герцогы" деген лақап атымен белгілі болды. Бреснахан мектепте оқып жүрген кезінде бейсбол ойнай бастады, соның арқасында ол ең танымал ойын алаңдарындағы бейсболшылардың біріне айналды.

Еңбек жолының алғашқы жылдары (1895-1902)

16 жасында Бреснахан Мичиган штатының Манисти қаласындағы жартылай кәсіби командамен келісім жасады. Орта мектепті бітіргеннен кейін Бреснахан Огайо штатының Лима командасымен келісімшарт жасады, онда ол негізінен питчер, сонымен қатар 1895 және 1896 жылдары қақпашы ретінде ойнады. Бреснахан 1898 жылы Штатаралық лиганың Толедо Mud Hens және Батыс лигасының Миннеаполис Миллерс, ал 1899 жылы Батыс лигасының Миллерс және Буффало Бисонс командаларында ойнады. Бреснахан 1900 жылы Чикаго Орфанс командасының NL үшін екі ойынында қақпашы ретінде қатысты, бұл сынаққа ұқсас болды. Балтимор Ориолс командасының бас бапкері Джон МакГроу Бреснаханның Чикагода ойнағанын көріп, оны 1901 жылғы маусым алдында Ориолс командасына қабылдады. Ориолс үшін Бреснахан Уилберт Робинсоннан кейін қақпашы болып, сонымен қатар аутфилдерде де ойнады. Орташа қақпашыдан жылдам жүгіретін Бреснахан 1902 жылғы 30 мамырда екі рет паркеттен тысқары хоум-ран соқты. Фрэнк Бауэрман мен Джек Уорнер Гиганттардың қақпашылары ретінде бекітілгеннен кейін МакГроу Бреснаханды Гиганттардың орталық қорғаушысы ретінде пайдаланды. 1905 жылы Бреснахан Бауэрманның тиімділігі төмендегенімен және Уорнер Гиганттардан кеткенімен толық уақыт қақпашы болып қайта оралды. Бреснахан Әлем сериясында .313 орташа ұпаймен Гиганттарды жеңіске жеткізді. Бреснахан көктемгі жаттығулар кезінде крикетке киілетін саяқ қорғаушыларын қолданды және оларды 1907 жылғы 11 сәуірде алғаш рет көрсетті. Қауіпсіздік құралдарысыз ойнаған қақпашыларды көруге дағдыланған жанкүйерлер алаңға қар шаңын лақтырды, полиция болмағандықтан төреші Билл Клем ойынды тоқтатты, нәтижесінде Гиганттар Филадельфия Филлиске жеңіліспен аяқталды. Баспасөз саяқ қорғаушыларын қолдануды сынады. Алайда, басқа қақпашылар Бреснаханның идеясын қабылдады. Питтсбург Пиратс командасының бас бапкері Фред Кларк Бреснаханның жабдығына қарсылық білдірді, бірақ қарсылық қабылданбады және жабдықтар мақұлданды. Бреснахан 1908 жылы мансабындағы ең көп – 138 ойынға қатысты, .283 орташа ұпай жинады және NL-де жүріп алу көрсеткіші бойынша көшбасшы болды. Бреснахан сонымен қатар алғашқы соққы беруге арналған шлемді ойлап тапты. 1907 жылғы 18 маусымда Цинциннати Редс командасының ойыншысы Энди Коаклидің тастаған добынан басына соққы тиді. Бреснахан 1908 жылы тек 49 ойын жеңген Кардиналдарды 1909 жылы 54 жеңіске және 1910 жылы 63 жеңіске жеткізді. Коннектикут штатының Бриджпорт қаласының сыртындағы 5 метрлік бөгетке құлап, рельстен шығып кеткен пойыздың салдарынан 14 жолаушы қаза тапты. Бриттон Бреснаханның жұмысқа қызығушылығы жоқ екендігінің белгісі ретінде табыстың төмендеуін келтірді. Хэггинс Бреснаханның қатал мінезіне қарағанда Хэггинстің "әдепті" мінезін артық көргендіктен, Кардиналдардың бас бапкері лауазымына Бреснаханның орнына Хэггинс тағайындалды. Бренахан жалақысының қалған бөлігін алу үшін адвокатты жалдады. Ақырында ол Бриттонға қарсы сот ісін 20 000 долларға (қазіргі шарттармен) бітірді. Ол 1915 жылы Cubs командасының ойыншы-бас бапкері болды, бірақ соққы орташасы төмендегеннен кейін босатылды. Cubs Бреснаханға келісімшарттың қалған екі жылы үшін ақы төледі және 1916 жылы Америка Ассоциациясындағы Толедо Mud Hens командасын сатып алуға көмектесті. Клуб Федералды лиганың командасын орналастыруына кедергі келтіру үшін Кливлендке көшіп барды, бірақ Бреснаханның басқаруымен Толедоға оралды. 1921 жылы Mud Hens командасының құрамында бес ойынға қатысты. Бреснахан 1924 жылғы маусым алдында Mud Hens командасын сатты. МакГроу кейін Бреснаханды Гиганттардың жаттықтырушысы ретінде жалдады, ол 1925 жылдан 1928 жылға дейін осы лауазымда болды. 1930 және 1931 жылдары Детройт Тайгерс командасының жаттықтырушысы болды. Бреснахан 1944 жылы округтік комиссарлыққа үміткер болып, Демократиялық партияның кандидатурасын жеңіп алды, бірақ жалпы сайлауда 140 000 дауыс берудің ішіндегі бірнеше жүз дауыспен жеңілді. Бреснахан 1944 жылғы 4 желтоқсанда 65 жасында Толедодағы үйінде жүрек ауруынан қайтыс болды. Ол әйелі Гертруда мен қызы Марианнан қалды. Ол Толедодағы Кальварий зиратында жерленді. Бреснаханның бойы шамамен 2 метр болатын. Билл Джеймс Бреснахан "егер сіз оның командасында болсаңыз және жақсы ойнасаңыз, ол сізге мүмкіндігінше жақсы қарайтын, бірақ сіз оның жаман жағына түссеңіз, оны тозақтың демі деп ойлар едіңіз" деп жазды. Бреснахан қайтыс болғаннан кейін бір жыл өткен соң Атақ-даңқ залына енгізілді. Ол 1936 жылы Атақ-даңқ залындағы сайлауда 226 сайлаушының 47 дауысын алды, ал 1937 жылдан 1942 жылға дейін әр жолы 43 пен 67 дауыс арасында болды. 1945 жылы Бреснахан қайтыс болғаннан кейін бір ай өткен соң, ол 133 дауыс алды, бірақ әлі де құрметті орынға ие бола алмады. Алайда, Тұрақты комитет дауыс берудің өсуін байқап, 1945 жылдың сәуір айында оны Атақ-даңқ залына енгізді. Атақ-даңқ залына енгізілуіне қатысты, Джеймс бұл сайлауды сынап, Бреснаханның "қатар тізімдегі қателіктердің нәтижесінде Атақ-даңқ залына келгенін" айтты, сондай-ақ оның сайлануына қатысты, "Атақ-даңқ залы алғаш рет онда болуға лайық емес ойыншыны таңдады".

At 16, Bresnahan signed with a semi professional team from Manistee, Michigan. After he graduated high school, Bresnahan signed with Lima of the Ohio State League, where he played primarily as a pitcher, but also as a catcher in 1895 and 1896. Bresnahan played for the Toledo Mud Hens of the Interstate League and the Minneapolis Millers of the Western League in 1898, and the Millers and Buffalo Bisons of the Western League in 1899. Bresnahan appeared in two games at catcher for the Chicago Orphans of the NL in 1900, which served as a tryout. John McGraw, manager of the Baltimore Orioles of the AL saw Bresnahan pitch for Chicago, and decided to sign him for the Orioles before the 1901 season. For the Orioles, Bresnahan filled in at catcher behind Wilbert Robinson, and also appeared in the outfield. A faster baserunner than the average catcher, Bresnahan had two inside the park home runs on May 30, 1902. With Frank Bowerman and Jack Warner established as the Giants' catchers, McGraw played Bresnahan as the center fielder for the Giants. Bresnahan shifted to catcher full time in 1905, as Bowerman became less effective and Warner left the Giants. Bresnahan led the Giants with a .313 batting average in the World Series. Bresnahan practiced in shin guards that are worn in cricket during spring training, and debuted them on April 11, 1907. Fans, used to seeing catchers play without protective equipment, threw snowballs on the field, and without police at the game, umpire Bill Klem called off the game, with the Giants forfeiting to the Philadelphia Phillies. The press also criticized the use of shin guards. However, other catchers began to adopt Bresnahan's idea. Though Pittsburgh Pirates manager Fred Clarke protested Bresnahan's gear to the league, the protest was denied and the equipment was approved. Bresnahan caught a career high 138 games in 1908, batting .283 and leading the NL in walks. Bresnahan also developed the first batting helmet. He was hit in the head with a pitch by Andy Coakley of the Cincinnati Reds on June 18, 1907. Bresnahan led the Cardinals, who won only 49 games in 1908, to 54 wins in 1909 and 63 wins in 1910. Fourteen passengers were killed after the train derailed and plunged down an 18 feet (5 m) embankment outside Bridgeport, Connecticut. Britton cited decreased profits as a sign that Bresnahan was uninterested in the job. Huggins succeeded Bresnahan as Cardinals' manager, as she preferred Huggins' "gentlemanly" manner, as opposed to Bresnahan's rougher personality. Brenahan hired an attorney to obtain the remainder of his salary. He eventually settled the lawsuit against Britton for $20,000 ($ in current dollar terms). He served as player manager for the Cubs in 1915, but was released when his batting average slipped. The Cubs paid Bresnahan for the remaining two years on his contract and aided Bresnahan in purchasing the Toledo Mud Hens, then in the American Association, in 1916. The club had moved to Cleveland to block the Federal League from placing a team there, but returned to Toledo under Bresnahan's control. and appeared in five games for the Mud Hens in 1921. Bresnahan sold the Mud Hens before the 1924 season. McGraw then hired Bresnahan as a coach for the Giants, a position he held from 1925 through 1928. He coached for the Detroit Tigers in 1930 and 1931. Bresnahan ran for county commissioner in 1944, winning the Democratic Party nomination, but losing in the general election by a few hundred votes out of 140,000 votes cast. Bresnahan died of a heart attack at his home in Toledo on December 4, 1944, at the age of 65. He was survived by his wife, Gertrude, and his daughter, Marian. He was buried in Calvary Cemetery in Toledo. Bresnahan stood approximately 5 feet (2 m). Bill James wrote that Bresnahan "was one of those guys that if you were on his team and played hard he was as nice to you as could be, but if you got on his bad side you'd think he was the Breath of Hell." Bresnahan was elected to the Hall of Fame the year after his death. He had received 47 votes of the 226 electors in the 1936 Hall of Fame balloting, and between 43 and 67 votes each time from 1937 through 1942. In the 1945 balloting, occurring one month after Bresnahan's death, he received 133 votes, still falling short of enshrinement. However, the Permanent Committee noticed the surge in votes and elected him in April 1945. Regarding his Hall of Fame induction, James has criticized the election, saying that Bresnahan "wandered in the Hall of Fame on a series of miscalculations", and regarding his election, that "the Hall of Fame had, for the first time, selected a player who clearly had no damn business being there".