Кіріспе

Томас Патрик Китинг (1 наурыз 1917 – 12 ақпан 1984) – ағылшын суретшісі, көркем туындыларды қалпына келтіруші және жасаушы. 20-ғасырдың ең өнімді және жан-жақты көркем туынды жасаушысы саналады. Ол қайта өрлеу дәуірінен (Хольбейн, Тициан, Тинторетто) модернизмге, экспрессионизмге және фовизмге (Кандинский, Кле, Матисс) дейін, 160-тан астам әртүрлі суретшінің 2000-нан астам суретін жасады деп мәлімдеді, бұл көлемділік жағынан беспрецедентті болды. Ол ағылшын пейзаж романтистері мен француз импрессионистеріне ерекше назар аударды. Оның мақсаты материалдық пайда емес, оның пікірінше, көркем өнерді тек тауар ретінде қарастыратын өнер сатушыларға қарсы күрес болды, онда әсерлі тарихы (көбінесе күмәнді немесе толығымен ойлап қойылған) кез келген сурет немесе картинаның шеберлігі мен ішкі сұлулығынан жоғары қойылды. 1950-жылдардың басында ол Лондон өнер нарығын жүздеген сенімді жалған туындылармен толтыра бастады, көбінесе оларды достары мен таныстарына сыйлап, көпшілігі жақын арада Бонд-стриттегі әдемі аукцион үйлеріне немесе галереяларға түседі деп күтті. Осы сатулардың нәтижесінде Китинг пен Келли 1979 жылы Ұлыбританияның жоғарғы қылмыстық сотында өнер алаяқтығымен айыпталды. Келли кінәсін мойындап, 18 айға сотталды, бірақ екі жылға шартты түрде босатылды. Екі күн куәлік бергеннен кейін Китинг мотоцикл апатынан ауруханаға түсті. Ол үшінші күні сотқа қайта келді, сол кезде куәгерлер тақтасында құлап, қайтадан ауруханаға жеткізілді. Денсаулығының нашарлауына байланысты екі аптадан кейін айыптаусыз босатылды. 1982 жылы ол Channel 4 телеарнасының жүлделі телесериалында ойнады, онда көрермендерге өзінің сүйікті ескі шеберлерінің күрделі сурет салу техникаларын үйретті. Импрессионистерге арналған келесі серия 1984 жылы оның қайтысынан екі күн өткен соң эфирге шықты.

Ерте өмір

Китинг Оңтүстік Лондонның Форест-Хилл ауданындағы тығыз қоныстанған пәтерде жұмысшы отбасында дүниеге келген. Жастық шағында әкесі үй бояушы болып сағатына бір шеллинг пен алты пенс табумен, анасына көмектесу үшін жылқы тыңайтқышын жинап сату, көршілерге шаруа жасай беру және жергілікті ломбардқа қосымша жұмыстарды апару арқылы отбасының күнкөрісіне үлес қосты. Өсіп келе жатып, ол курьер, шаш жуушы, лифт операторы және қызметші болып жұмыс істеді, соңында отбасылық кәсіпке – үй бояушы ретінде қосылды.

Көркемсурет сабақтары

Кенттегі Эльтам колледжінің бастауыш мектебінде ол сурет салуға деген махаббаты мен ерте дарынын ашты. Жеті шақырым қашықтықтағы әжесін көру үшін үйден қашып кеткен ол үш жыл бойы сонда қалды, тұрақты кедейлік пен күңгірт болашақты үй тағамымен және сонымен қатар өнер сабағын оқытқан мектеп директорының қолдауымен ауыстырды. Ол оған соқа, түлкі, борсық және желкенді кемелерді қанағаттанғанша салуға рұқсат берді. Әжесі қайтыс болған соң, ол Форест Хиллге қайтып келді.

Әскери-теңіз экскурсиясы

Китинг 1940 жылдың көктемінде Корольдік теңіз күштеріне шақырылды, Дюнкерктегі шайқасқа қатысуға дайындығын аяқтады, содан кейін Сингапурға аттанды. Ұзақ уақыттан соң ол Элен әйеліне үйленді, олардың Дуглас және Линда есімді екі баласы болды. 1952 жылы олар ажырасып кетті. Ол олардың құпияларын Ұлыбританияның ең ірі музейлерінде, әсіресе Ұлттық галереяда, Корольдік академияда және Тейтте олардың туындыларының мысалдарына сағаттап зер салып, суреттерін салып зерттеу арқылы білді. Оның келесі айда жарық көрген өмірбаянында ол онда алған білімінің мансабына бастау бергенін айтты. Фред Робертс деген кісінің шағын дүкенінде жұмыс істеген кезде, оған Томас Сидни Купердің 19 ғасырлық картинасындағы үлкен жыртықты жөндеу кезінде жойылған жайылымдағы малдың орнына май бағананың айналасында билейтін күлімдеген балаларды салу тапсырылды, бұл картинаның сүйкімділігін едәуір арттырды. Робертс Китингтің бірнеше "жөндеулеріне" қатты әсерленді, оларды жақтады, жалған қолтаңба қойды және оларды жақын жердегі көрме залында жүздеген, тіпті мыңдаған фунтқа сатты. Ол осыдан қатты ашуланып, кері қайтып, Робертске тіл тигізіп, жұмыстан кетіп, соңғы рет оған палитрасын лақтырды.

Өнер әлеміне қарсы крест жорығы

Китинг жасаған жалғандарынан ешқашан байыған емес, керісінше, оларды жиі сыйға тартқан, тамақ, ішімдік, үй жалдау ақысына айырбастаған немесе оларды достары мен таныстарына, тіпті жергілікті газ сатушыға да шалақтап сатқан. Китингтің басты мақсаты – ол суретшілерді де, сатып алушыларды да құрбандыққа ұшыратты деп сенетін, жемқор және жыртқыш өнер сатушыларға қарсы кек алу болды. Ол "жақсартуды" тапсырған бірнеше ескі суреттердің жақын маңдағы жерде қымбат бағамен сатылып жатқанын білгеннен кейін, одан да адалсыз жұмыс берушіге тап болды. Китинг көбінесе жұмыстан кейін өзі ұнататын суретшілердің стилінде сурет салып, олардың техникасын зерттейтін. Бір күні кешке бастығы оның Корнелиус Кригхофф үлгісіндегі қысқы Канада көрінісінің пастишін аяқтап жатқанын көрді. Бастығы оны сатып алуға ұсыныс жасады және тағы біреуін жасауын сұрады, оның үшін әрқайсысына 15 доллар төледі. Кейін Китинг олардың Лондон галереясында 3000 доллардан астамға сатылғанын білді. Ол жүйені тұрақсыздандыру үшін сарапшыларды алдап, жеткілікті сапалы жалғандарды таратып, кек алды. 1950 жылдары нарыққа көптеген "жаңадан табылған" Кригхоффтар келді, көптеген суреттер жалған екендігінен қорқып, бағалар күрт төмендеді, бұл Китингтің екі мақсатына жеткізді: ашкөз өнер сатушылардың пайдасын азайту және оның сүйікті суретшілерінің суреттерін сатып алушылар үшін қолжетімді ету. Ол сондай-ақ, бұрынғы ғасырлардағы деп саналатын суреттерге заманауи акрил және лактарды қолданды. Қазіргі заманғы көшірушілер де жалғандық айыптауларынан сақтану үшін осындай тәсілдерді қолданады.

Ескі шеберлердің әдістері

Самуэль Палмердің көптеген жалған суреттерін жасау үшін ол көбінесе сепияны жабысқақ ағаш шайырымен араластырып, қалың қабаттар лак жағып, содан кейін оларды қыздырып, креклеур жасап, оларды ескідей көрсетуге тырысатын. Рембрандттың суреттері үшін ол 18 ғасырдағы қағазды пайдаланып, жаңғақты он сағат қайнатып, нәтижені жібек шұлық арқылы сүзіп, жаңғақ сиясын дайындаушы еді. 1970 жылдары полиция, әртүрлі өнер сатушылар мен журналистер таба алған жалған суреттердің тізімі одан да аз болды, және Китинг оларды өзінің жұмысы деп мойындады. Олардың ішінде 26 Самуэль Палмер, 9 Констебль, 8 Кригхофф, 7 Дега, 7 Кис ван Донген, 5 Эдвард Мунк картинасы, 4 Ренуар, 4 Константин Гайс, 4 Модильяни, сондай-ақ Рембрандт, Франческо Гарди, Гейнсборо, Гоя, Линнелл, Анри Фантин Латур, Огюст Роден, Жан Луи Форен, Тулуз Лотрек, Эмиль Бернар, Рауль Дюфи, Василий Кандинский және Фрэнк Мосс Беннеттің туындыларының бір-екісі болды.

Джейн Келлимен қарым-қатынасы

1963 жылдың жазында 46 жастағы Китинг 16 жастағы Джейн Келлимен Кеу Гарденс станциясындағы теміржол кафесінде кездесті – оның пәтерінің қарама-қарсысында, және оның үйінен тарихи жаяу көпірдің арғы жағында. Келли жақында Уэльстің Ллангиндейрн қаласынан көшіп келгендіктен, ол бардың соңында отырған жағымды жасырақ адамның айналысына тез қосылды, ол оларға соғыс, наразылық және өнер әлемінің опасыздығы туралы қызықты әңгімелер айтып берді. Китинг олардың бірнешеуіне сурет салу бойынша бейресми сабақтар берді. Оның жоғары талпынысы мен ептілігіне таң қалған Китинг көп ұзамай Келлиді өзінің алғашқы және жалғыз ресми шәкірті етіп алды. Ол бала кезінен бастап өзінің арғы атасы Томас Фаррдың 1890 жылдары Британдық Цейлонда салған сирек эскиздер жинағын зерттеген. Пионер шай өсіруші, суретші және алғашқы табиғатты қорғаушы жасаған егжей-тегжейлі далалық суреттер мен жарқын акварельдер Келлиді суретші болуға шабыттандырды. Ол тез арада Китингтің толық уақытты оқушысы мен шәкіртіне айналды. Төрт жылдан кейін екеуі Саффолк графтығында бірге тұрып, өнерді қалпына келтіру бизнесін бастады. Бір айдан кейін "Таймс" газеті суретші Дэвид Гулдтың суреттің жалған екенін мәлімдеген хатын жариялады. Норман ханымға Пальмердің жаңа суреттері нарықта пайда болғаны туралы хабарламалар келіп түсті, сонымен қатар Дэвид Гулд олардың барлығы жалған екенін айтты. 1976 жылдың наурыз айында ол оларды зерттеуді бастады, Эшмолеан мұражайының, Тейт мұражайының, Британ мұражайының және Фицвильям мұражайының Пальмер сарапшыларының, сондай-ақ автор Джеффри Григсонның көмегіне жүгінді. Өткен он жылда нарықта пайда болған бұрын белгісіз 13 Пальмердің барлығы жалған деп танылды. Олардың бесеуі бір көзден келді: Джейн Келли. Норман ханым Келли ханымға хабарласа алмады, бірақ оның ішінде Келли ханымның ағасынан келген бірнеше телефон қоңыраулары мен ақпараттар алды, ол Китингтің студиясынан суреттерді әкелді, ол оның іздеген жалған суретші екенін көрсетті. Жауабында Китинг "Таймс" газетіне хат жазып, былай деді: "Мен бұл айыптауларды жоққа шығармаймын. Шындығында, мен оларды жасағанымды ашық мойындаймын". Тергеу және сотқа дейінгі дайындық Лондон және әлемдік баспасөзде кеңінен жарияланды. 1976 жылдың шілдесінен бастап Норманның алғашқы жариялануынан 1977 жылдың шілдесінде Китингтің тұтқындалуына дейінгі 12 ай ішінде "Таймс" газеті 54 мақала жариялады, олардың көпшілігі бірінші бетте: "Өнер әлемі жалғандықтарды тергеуді талап етеді". "Мұражай растады, сынақтар "Палмердің" жалған екенін көрсетті". "Мырза Китинг 28 суретті өзінің туындысы деп атады". АҚШ-та TIME журналы "Өнер: Пальмерлерді қолмен ұстап алу" деген мақала жариялады. "Нью-Йорк Таймс" газеті "Лондон суретшісі және реставраторы өнер нарығын жалғандықтармен толтырғанын мойындады" және "Watercolorgate – Ылғилық, Жалғандық және Эстетикалық Шындық" деген мақалалар жариялады. 1977 жылдың қаңтар айында Китинг Канаданың жетекші галереяларын және миллиардер газет және теледидар магнаты Кен Томпсонның жеке коллекцияларын жалған Корнелиус Кригхоффтары бар-жоғын тексеру үшін барды. Суретші елде кең танымал болғандықтан, Канада баспасөзі оның сапарының бойымен оны қадағалады. Globe and Mail газеті "Кригхофф еліктеушісі сурет галереясында ешқандай жалғандықтарды таба алмады" деп хабарлады және оқырмандарды CTV-ге "әлемдегі ең ұлы өнер жалғаншысы Том Китингпен" сұхбатқа бағыттады. Maclean журналы алты беттік түсті мақала жариялады: "Том Китингтің өмірі өнерді еліктейді". "Сидней Морнинг Геральд" газеті "Өнердің шеберімен" терең сұхбат жариялады. Daily Mirror газеті "Жалған суретші көпшілікті қызықтырады" деп хабарлады, себебі көпшіліктің сұранысы бойынша Бедфордтағы Сесил Хиггинс мұражайы Скотланд-Ярдтан олардың үш түпнұсқасының қасына қайта іліп қою үшін соңғы он жылдан бері көрмеде болған Пальмердің жалған суретін ертерек қайтаруды сұрады. Лондон баспасөзінде редакцияға ондаған хаттар келді – бірнешеуі өнер сатушылардың ашуын білдірді, ал көпшілігі оқырмандардың Китингтің ерліктері мен сұмдық сұлулығына қызығушылық пен қуаныш білдірді.

Олд Бейлидегі сот

Китинг пен Джейн Келли 1977 жылы тұтқындалды, екеуі де алаяқтық жасау үшін сөз байласты және алдау арқылы 21 416 фунт стерлингке тең төлемдер алуға тырысқандары айыпталды. Бұл оқиға 1979 жылдың қаңтарында басталды және бір жарым ай бойы Лондон баспасөзіндегі басты жаңалық болды, «The Daily Telegraph» және «The Guardian» газеттері үштен астам ондаған хабарлама жариялады. «The Observer» газеті бұл оқиғаны «қаладағы ең жақсы шоу» деп жариялады, онда апталар бойы көптеген адамдар жиналды, ал «Reuters» және «Associated Press» агенттіктері арқылы әлемдік жаңалықтарға тарады. Келли кінәсін мойындап, Китингке қарсы куәлік етуге уәде берді. Китинг пен Келлиге қарсы қылмыстық істі дайындаған «Scotland Yard» өнер және антиквариат бөлімінің детектив-инспекторы Питер Гудолл, күтпеген жерден Китингке симпатия білдіретін куәліктер берді, оның Китингтің оған «Свенгали сияқты» әсер еткенін айтты. Ол кейін былай деді: «Менің рөлім – өнер әлемін сынға алу болды. Менің ойымша, сотқа Том Китинг емес, өнер әлемінің өзі түсуі керек еді, өйткені олар соншалықты сенімсіздік танытып, өздерін сарапшылар ретінде көрсетуге тырысты, ал оларды оңай алдауға болды». Келли алдау арқылы ақша алу қылмысы үшін айыпталып, екі жылға шартты түрде босатыла отырып, 18 айға бас бостандығынан айырылды. Екі күн куәлік бергеннен кейін Китинг мотоцикл апатынан ауруханаға түсті. Ол үшінші күні сотқа оралып, куәгерлер алқасында құлап, қайтадан ауруханаға жеткізілді. Денсаулығының нашарлауына байланысты екі аптадан кейін оған ешқандай айып тағылмады. Прокурор істі тоқтатып, «nolle prosequi» деп жариялады. Өлімінен бір жыл бұрын Китинг телеарнадағы сұхбатында өзінің аса жақсы суретші емес екенін айтты. Дегенмен, көптеген өнер коллекционерлері мен танымал адамдар, мысалы, бұрынғы ауыр салмақты боксшы Генри Купер, оның туындыларын жинауды бастаған еді. 1983 жылдың желтоқсанында өзіне жаңа коттедж сатып алу үшін жеткілікті қаражат жинауды үміттене отырып, Китинг 137 суретін Лондондағы «Christie’s» аукционына жіберді. Саясаттағы маңызды өзгеріс – өзін қалпындамашы деп мойындаған суретшінің коммерциялық суреттерін сатуға келісім берді, олар Китингтің қолымен салынған, бірақ басқа суретшілердің стилінде болды. Аукцион жүргізуші Дэвид Коллинстің күткенінен асып, 800-ге жуық адам сауда залына жиналды, барлық лоттар сатылып, 72 000 фунт стерлинг жиналды. Ең жоғары бағасы – 5 500 фунт стерлинг, оның «Hay Wain in Reverse» суреті, ол оның телесериалының «Constable» эпизодында көрсетілген. Ол ақшаны алған жоқ, екі айдан кейін 66 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды. Китинг Дедхэмдегі Әулие Мария Бауыржан шіркеуінің бақшасына жерленген (Сэр Альфред Муннингс көптеген рет сурет салған жер). Оның соңғы суреті – «Дедхэм періштесі» шіркеудің қорғалған құжаттар кітапханасында сақталған. Оның туындылары тағы бес рет аукционға шығарылды. 1984 жылдың қыркүйегінде мыңнан астам адам «Christie’s South Kensington» сату залына жиналып, оның ұлы мен қызы сатуға ұсынған 202 картина мен эскиздерге сауда-саттық жасады. Бұл іс-шара каталогтағы басылған бағадан 20 есе жоғары 274 000 фунт стерлингке жетті. 1983 жылы «Моне және оның отбасы үй қайығында» атты сурет 16 000 фунтқа сатылды. Сислидің имитациясы 8 500 фунт стерлингке сатылды. «Рембрандт стиліндегі» автопортрет 7 500 фунт стерлингке сатылды. Ренуар мен Ван Гогтың пастиштері сияқты 200-ден 400 фунт стерлингке дейін күтілген бірнеше басқа туындылар 5 000-ден 6 000 фунтқа дейін сатылды. Кейінірек «Christie’s» аукциондық үйінің менеджері Дэвид Коллинс былай деді: «Кестірілген бағалар Китингке жұртшылықтың қолдауының ең үлкен дәлелі болды. Ол талантты суретші және өнер әлеміндегі ұлы тұлға еді». 1989 жылдың желтоқсанында Китингтің студиясынан алынған соңғы туындылар «Bonhams» аукционында 166 000 фунт стерлинг жинады, оның ішінде Китингтің Тернердің «Жауынгерлік Темер» картинасының пастиші үшін рекордтық бағасы 26 400 фунт стерлинг болды. 1990 жылдың желтоқсанында «Bonhams» аукционында тағы бір сатудан 51 картина үшін 109 000 фунт стерлинг түсті. 1991 жылдың тамызында «Bonhams» аукционында үшінші сатылымда Китингтің кей туындыларымен қатар, қалпындамашы Элмир де Хоридің суреттері де болды. 1998 жылдың желтоқсанында «Vost’s of Newmarket» аукциондық үйі 85 негізінен кішкентай, жақтаусыз акварель суреттерін, пастель суреттерін және эскиздерін, сондай-ақ бірнеше майлы суреттерді сатты. Бұл туындылар 1992 жылы ми қатерінен қайтыс болған Джейн Келлидің мұрасынан алынған. Сату Китингтің ескі студиясынан алыс емес, Лейер Марни Тауэрінде өтті. 700-ден астам адам келді. Ең көп дегенде 15 000 фунт стерлинг жиналады деп күтілген сатудан 128 000 фунт стерлинг түсті. Матисс стиліндегі «Одалиск» – түрік кәнизагының киімінде Келлидің портреті 6 700 фунт стерлингке сатылды. Дега стиліндегі «Жарыстарда» суретіне 7 500 фунт стерлинг төленді, оның бағасы 400 фунт стерлинг болған. Модильянидің пастиші 5 800 фунт стерлингке сатылды, ал майлы автопортрет 5 000 фунт стерлингке сатылды. Китингтің туындыларының өзі де қалпындама жасалған. 2005 жылғы «Guardian» газетінде былай делінген: «Китингтің түпнұсқа стиліндегі жалған суреттер, оның қолынан шыққандай көрінетін қолтаңбасымен нарыққа шығып жатыр. Егер олар алдаса, 5 000-ден 10 000 фунт стерлингке дейін алуға болады. Бірақ олар анықталса, құны жоқ, 20 жыл бұрынғы Китингтің туындылары сияқты». Оның ең танымал суреті – «Hay Wain in Reverse», Джон Констеблдің әйгілі «Hay Wain» суретінің пастиші. Ол Флэтфордтағы «Granary Barn and Museum» мұражайында қойылған деп хабарланады. «Turner at Greenwich» суреті, «Tom Keating On Painters» телесериалының Тернер эпизодында көрсетілген «Temeraire» суретінің кері нұсқасы. «A Barn at Shoreham» суреті, Сэмюэл Палмердің пастиші, 1965 жылы Бедфордтағы «Cecil Higgins Museum» мұражайына Эдуард Крофт Мюррейдің кеңесі бойынша сатып алынған, ол «British Museum» мұражайының суреттер сақтаушысы болған және оның түпнұсқа екенін айтқан. Оны 1976 жылдың тамызында Китингтің жалған екені анықталғаннан кейін алып тастады. Олар оны төрт айдан кейін қайта іліп қойды. Мұражай қызметкерлері «Сурет жалған екені белгілі болғаннан кейін, түпнұсқасына қарағанда көбірек қызығушылық тудырды» деп мәлімдеді. «A Barn at Shoreham» мұражайдың өнер қоймасында әлі де көрсетілуде. Грек құдай Гелиостың күміс көлігіндегі шағын суреті Дедхэмдегі «The Sun Inn» табелькасының үстінде орналасқан.

Том Китингтің суреті

1977 жылы 3 мамырда BBC1 арнасында көрсетілген, атақты шебер жалған суретші туралы эксклюзивті зерттеуге арналған арнайы бағдарламада Китингтің студиясындағы сұхбатында ол Ренуар, Дега және Палмердің суреттерін жалған жасау жолын көрсетті. Ол, өзінің сөзіне сүйенсек, сарапшылар деп аталатын адамдарды алдағанын, себебі ол өнер сатушылардың күмәнді тәжірибелерін әшкерелегісі келді. Бағдарламада ол Джейн Келлимен арақатынасы және олардың Шығыс Англиядағы Уоттисфилд Холлда және кейіннен Тенерифедегі Вилафлордағы суреттерді қалпына келтіру бизнесі туралы да әңгімеледі. Бағдарлама 1979 жылы 6 тамызда BBC2 арнасында қайта көрсетілді, онда Китингтің ақпан айындағы сот процесін қамтыған жаңа бөлім қосылды.

Том Китинг суретшілер туралы

Китингтің марапатталған алғашқы білім беру сериясы 1982 жылғы 4 қарашада, Ұлыбританияның төртінші телеарнасы іске қосылғаннан кейін екі күн өткен соң эфирге шықты. Channel 4 телеарнасы көрермендерді: «16 ғасырдың итальяндық суретшісі Том Китингті көріңіз, ол сурет салғанда Ескі шеберлердің рухы оған кіріп кетеді деп сендіреді. Бүгін, серияның бірінші бағдарламасында, Китинг арқылы Тицианның «Таркин мен Лукреция» суретін тамашалайсыз». Әр жарты сағаттық эпизодта, Дедхэмдегі жеке студиясында түсірілген, жұмсақ сөйлейтін Китинг көптеген көрермендерді таң қалдырған терең білім мен техникалық шеберлігін көрсетті. The Times газетінің теледидар сыншысы Рембрандтқа арналған эпизод туралы былай деп жазды: «Том Китинг өнерді бағалауда жаңа белестерге ғана емес, одан да жоғары көтеріледі. Басқа өнер сарапшылары ұлы суреттердің маңызды бөліктерін көрсетумен және осыны, соны түсіндірумен шектеледі. Ал Китинг олардан бір қадам алға басып, ескі шебердің орнына өзін қойып, содан кейін оның ой-өрісіне еніп, түпнұсқа стилін керемет меңгеріп, бояуды қабылдап алады. Мысал арқылы оқыту – осы Китингтің әдісі». Бұл бағдарлама – өмір бойы өзі үйренген ескі шеберлердің әдістерін басқаларға жеткізу арманының іске асуы еді. Мыңдаған суретшілер мен студенттер оларды оқып үйренуде. 2006 жылы тележүргізуші Магнус Магнуссон оның танымалдығын Кеннет Кларктың 1969 жылғы BBC «Цивилизация» сериясымен салыстырды. Ол әр эпизодты суретшінің өмір тарихымен, оның эстетикалық ықпалдарымен және басқа белгілі суретшілермен болған қарым-қатынасымен бастайды, содан кейін өзінің сүйікті ұстаздарының композициялық дамуын, сызу және сурет салу әдістерін көрсетіп, олардың әрқайсысы тарихтағы ең құрметті суретшілердің қатарында екенін көрсетеді. Екі серия да 1983 жылы VHS форматында шығарылды. «Тернер» – «Өз заманында адамдар өмірдің қараңғылығынан қашуға мұқтаж болды, құштарлық танытты», – дейді Китинг. «Олар өздерін суреттеріне жасырып, оларды тамашалап отырды. Сондықтан ол түрлі-түсті, сиқырлы және құпиялы жаңа әлемді жасады». Китинг «Жауынгерлік Темерьердің» кері бейнесін суреттеп, салады. «Тициан» – Китинг Тицианның көп қабатты бояу техникасын «Таркин мен Лукреция» суретінің көшірмесін жасау арқылы көрсетеді. «Констебль» – Китинг «Хей Уэйн» суретінің жасалу тарихын шолып өтеді. Содан кейін оның «Hay Wain in Reverse» суретінің тағы бір нұсқасын жасайды. «Рембрандт» – Китинг Рембрандттың автопортреті мен оның ұлы Титустың портретін біріктіретін пастиш суреттейді. «Дега» – Китинг пастельмен «Балет класы» суретінің жасалуын көрсетеді. «Реставрация» – Китинг көрермендерге Марлборо үйінің батыс сатысында қалпына келтірген Луи Лагуердің фрескаларын көрсетеді, олар Бленхайм шайқасын бейнелейді.