Оңтүстік Африка Әуе Күштерінің тарихы

Оңтүстік Африка Әуе Күштері: тарихы, қатысқан соғыстар (Екінші дүниежүзілік соғыс, Корея соғысы, Ангола). Оңтүстік Африка қорғаныс күштерінің бір бөлігі.

22 мин оқу

100%

Дереккөз: South African Air Force — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Оңтүстік Африка Ұлттық қорғаныс күштерінің тармағы

Оңтүстік Африка Әуе күштері (SAAF) – Оңтүстік Африка Ұлттық қорғаныс күштерінің әуе соғысы тармағы, штаб-пәтері Претория қаласында орналасқан. Оңтүстік Африка Әуе күштері 1920 жылдың 1 ақпанында құрылды. Әуе күштері Екінші дүниежүзілік соғысқа және Корея соғысына қатысты. 1966 жылдан бастап SAAF Ангола, Оңтүстік-Батыс Африка және Родезиядағы төмен қарқындылықтағы шекара соғысында жаяу әскерге қолдау көрсетумен айналысты. Соғыс барысында әуе операцияларының қарқындылығы артты, 1980 жылдардың соңына қарай SAAF тактикалық әуе басымдығын сақтау үшін Анголаның әуе күштеріне қарсы истребительдерді ұшуға мәжбүр болды. 1990 жылы шекара соғысы аяқталғаннан кейін, экономикалық қиындықтар мен көрші елдермен арадағы жауынгерлік әрекеттердің тоқтатылуына байланысты ұшақтардың саны күрт азайды.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

1912 жылы Еуропадағы әскери маневрлерді тамашалау үшін келгеннен кейін, бригада генералы С. Ф. Бейерс (сол кезде Қорғаныс күштерінің бас қолбасшысы) генерал Сматске әскери мақсаттар үшін ұшақтарды пайдаланудың болашағы туралы өте жағымды есеп берді. Сматс Кейптағы жеке ұшқыштармен келісім жасасып, Кимберли маңындағы Александерсфонтейнде ұшқыштар мектебін құрды, ол Патерсон авиациялық синдикаты мектебі деп аталды. Бұл мектеп Оңтүстік Африка авиациялық корпусы үшін ұшқыштар даярлауға арналған еді. Ұшу оқулары 1913 жылы басталды, ал курсты үздік аяқтаған студенттер одан әрі оқу үшін Ұлыбританиядағы Упавон қаласындағы Орталық ұшқыштар мектебіне жіберілді. Бірінші оңтүстікафрикалық әскери ұшқыш 1914 жылдың 2 маусымында біліктілік алды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Одақтың қорғаныс күштері әуе қолдауының өте қажет екенін түсінді, нәтижесінде 1915 жылдың 29 қаңтарында Оңтүстік Африка авиациялық корпусы (SAAC) құрылды. 1915 жылдың маусым айында SAAC өзінің алғашқы операциялық әуежайына – неміс Оңтүстік-Батыс Африкасындағы Карибибке орналасты. SAAC Карибибтен және кейін Омарурудан барлау және үнқағаздар тастау миссияларын орындады. Ұшқыштар қол гранаталары мен қарапайым бомбаларды қолмен тастай бастағанда, импровизацияланған бомбалау миссиялары да қосылды. 1915 жылдың 9 шілдесінде неміс күштері капитуляциялады, ал SAAC ұшқыштарының және ұшақтарының көп бөлігі Ұлыбританияға, Империяның соғыс күшін қолдау үшін жіберілді. SAAC әрекет етуін жалғастырғанмен, оның қызметі Кейптаун бұрғылау залындағы жердегі жаттығулармен шектелді, ал Корольдік ұшқыштар корпусына (RFC) жіберілген ұшқыштар No. 26 эскадрилья RFC құрамына біріктірілді, кейін 1915 жылдың 8 қазанында тәуелсіз эскадрильяға айналды. No. 26 эскадрилья Henri Farman F 27 және B. E.2c ұшақтарымен жабдықталды және Германияның Шығыс Африкасындағы соғыс күшін қолдау үшін Кенияға жіберілді, 1916 жылдың 31 қаңтарында Момбасаға қонды. Эскадрилья наурыз айына дейін барлау және бақылау миссияларын орындады, содан кейін Кейптаун арқылы Ұлыбританияға қайтып, 1918 жылдың 8 шілдесінде Блэндфорд лагеріне жетіп, сол күні таратылды. SAAC Германияның Оңтүстік-Батыс Африкасында, ал 26 Sqdn RFC Шығыс Африкада болғанда, көптеген оңтүстікафрикалықтар Корольдік ұшқыштар корпусына қосылу үшін Ұлыбританияға сапарлады. RFC-дегі оңтүстікафрикалықтардың саны шамамен 3000 адамға жетті, соғыс кезінде Соммада 260 адам қаза тапты. 46 ұшқыш истребитель ассасы атағын алды.

After a visit to observe the 1912 military manoeuvres in Europe, Brig. Gen. C. F. Beyers (who was then Commandant General of the Defence Force) gave an extremely positive report on the future use of aircraft for military purposes to General Smuts. Smuts initiated an arrangement with private fliers in the Cape and established a flying school at Alexandersfontein near Kimberley, known as the Paterson Aviation Syndicate School, to train pilots for the proposed South African Aviation Corps. Flying training commenced in 1913 with students who excelled on the course being sent to the Central Flying School at Upavon in Great Britain for further training. The first South African military pilot qualified on 2 June 1914. On the outbreak of the First World War, the Union Defence Force had realised the urgent need for air support which brought about the establishment of the South African Aviation Corps (SAAC) on 29 January 1915. By June 1915 the SAAC was deployed to its first operational airfield at Karibib in German South West Africa in support of Gen. Botha's South African ground forces. The SAAC flew reconnaissance and leaflet dropping missions from Karibib and later from Omaruru, where improvised bombing missions were added when pilots started dropping hand grenades and rudimentary bombs by hand. On 9 July 1915, the German forces capitulated and most of the pilots and aircraft of the SAAC were sent to Britain in support of the Imperial war effort. Although the SAAC remained active, its activities were limited to ground training at the Cape Town Drill Hall, while the pilots who had been detached to the Royal Flying Corps (RFC) were grouped to form No. 26 Squadron RFC and later becoming an independent squadron on 8 October 1915. No. 26 Squadron was equipped with Henri Farman F 27's and B. E.2c's and was shipped to Kenya in support of the war effort in German East Africa, landing in Mombasa on 31 January 1916. The squadron flew reconnaissance and observer missions throughout the campaign until February 1918 when the squadron returned to the UK via Cape Town and arrived at Blandford Camp on 8 July 1918 and was disbanded the same day. While the SAAC were engaged in German South West Africa and 26 Sqdn RFC in East Africa, many South Africans traveled to the United Kingdom to enlist with the Royal Flying Corps. The number of South Africans in the RFC eventually reached approximately 3,000 men and suffered 260 active duty fatalities over the Somme during the war. Forty six pilots became fighter aces.

Құрылтай және соғыс аралығы

Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін британ үкіметі өзінің доминиондарының әрқайсысына жаңадан құрылатын әуе күшінің ядросын құру үшін артық ұшақтар, қосалқы бөлшектер және жеткілікті жабдықтарды сыйлады. Осы сыйлық, кейіннен Императорлық сыйлық деп аталған, аясында Оңтүстік Африка британ үкіметінен (100 ұшақ) және басқа көздерден (13 ұшақ) барлығы 113 ұшақ алды. Жаңадан құрылған Әуе күшінің алғашқы операциялық қолданылуы 1922 жылы Йоханнесбургтегі алтын кендеріндегі шахтерлердің ереуілі зорлыққа ұшырап, соғыс жағдайы жариялануына себеп болған ішкі наразылықты басу болды. 1-эскадрилья барлау миссияларын жүргізу және ереуілшілердің позицияларын бомбалау үшін шақырылды. Полицияға көмек көрсету мақсатындағы ұшулар 10 мен 15 наурыз аралығында 127 сағатты құрады, және SAAF үшін бұл сәттісіз бастама екі ұшқыштың қаза болуына, екі адамның жаралануына және екі ұшақтың жердегі атыстан зардап шегуіне әкелді. SAAF 1922 жылдың 29 мамыры мен 3 шілдесі аралығында Kalkfontein қаласында Бондэлцварт көтерілісін басу үшін қайтадан жұмылдырылды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде Оңтүстік Африканың теңіз кемелері болмады, ал UDF-тің басты міндеті Оңтүстік Африканың жағалау суларының қауіпсіздігін қамтамасыз ету және стратегиялық маңызды Кап теңіз жолының қорғалуын ұйымдастыру болды. Теңіздік патрульдеу операцияларын жүргізу үшін SAAF South African Airways авиакомпаниясының барлық 29 жолаушы ұшағын қолданды: 18 Junkers Ju 86Z теңіз патрульдері үшін және 11 Junkers Ju 52 көліктік мақсаттарға. SAAF теңіз патрульдеуін 1939 жылдың 21 қыркүйегінде 16-шы эскадрилья Уолвис-Бейден үш JU 86Z ұшағымен бастады. Кейіннен 6, 10, 22, 23, 25, 27 және 29 эскадрильялар құрылды. 1945 жылдың тамызында Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін SAAF ұшақтары (Оңтүстік Африкада орналасқан британдық және голландтық ұшақтармен бірлесіп) 17 жау кемесін тоқтатты, батып кеткен кемелердің 437 құтқарылған жолаушысын құтқаруға көмектесті, Оңтүстік Африка жағалауындағы 36 жау субмаринасының 26-сына шабуыл жасады және 15 000 жағалау патрульдік рейсін орындады. Бұл іс-қимылдар одақтастардың әрекеттерін күшейтті, соның салдарынан 1940 жылдың 13 мамырында 1-ші эскадрильяның ұшқыштары 18 Gloster Gladiator ұшағын алу үшін Каирге жіберілді, содан кейін оларды Шығыс Африкадағы операциялар үшін Кенияға жеткізді. 11-ші эскадрилья, Hawker Hartebeests ұшақтарымен жабдықталған, 1940 жылдың 19 мамырында Найробиге келді, ал 1940 жылдың 22 мамырында 12-ші эскадрильяның Junkers Ju 86 ұшақтары қосылды. Бұл науқан барысында SAAF төрт Gladiator және төрт Hartebeest ұшағынан тұратын тікелей қолдау тобын құрды, оның құрамында құрлық әскерлерімен бірлесе жұмыс істейтін автономды әуе күштерінің командирі болды. Бұл 1943-1945 жылдары жақыннан әуе қолдауы үшін кеңінен қолданылған Desert Air Force/Tactical Air Force "кабиналық қатар" тактикасының алға басушысы болды. Соңғы әуе шайқасы 29 қазанда болды, ал итальяндық күштер 1941 жылдың 27 қарашасында капитуляциялады. 1943 жылдың мамырына дейін Шығыс Африкада SAAF-тың шектеулі қатысуы сақталды.

Батыс шөлі және Солтүстік Африка

SAAF ұшақ-жауынгерлік, бомбалау және барлау эскадрильялары 1941-1943 жылдар аралығында Батыс Шөл және Солтүстік Африка науқандарында маңызды рөл атқарды. 33 991 рейс жасады және 342 жау ұшағын жойды. Бірақ, оңтүстікафрикалықтар неміс қарсыластарының құрметіне ие болды. Оңтүстікафрикалықтар Африкадағы қақтығыста алғашқы және соңғы бомба тастағандардың ерекшелігіне ие болды – біріншісі 1940 жылғы 11 маусымда Эфиопиядағы Мояле қаласына, ал соңғысы Тунис жеріндегі Италияның 1-ші армиясына тасталды. SAAF сонымен қатар екінші дүниежүзілік соғыстағы бірнеше SAAF әуе асқан батырларын тәрбиеледі, олардың ішінде Джон Фрост және Мармадук Пэтл болды.

Мадагаскар

Жапондықтардың басып алуынан және Оңтүстік Африка теңіз жолдарына жақын Үнді мұхитындағы келесі операциялардан қауіптеніп, фельдмаршал Сматс Мадагаскар аралын одақтастардың алдын ала басып алуын қолдады. Ұзақ пікірталас пен генерал де Голльдің (Мадагаскарға қарсы еркін француз операциясын ұсынған) ынталандыруынан кейін, Черчилль пен штаб басшылары күшті флот пен жеткілікті әуе күшімен шабуыл жасауға келісті. 1942 жылдың наурыз және сәуір айларында SAAF Диего-Суарес үстінен барлау ұшуларын жүргізді, ал 32, 36 және 37 жағалаулық эскадрильялары Оңтүстік Африканың теңіздік патрульдеу операцияларынан алынып, Танзанияның Үнді мұхиты жағалауындағы Линдиге жіберілді. Сонымен қатар, жоспарланған операцияға – «Ironclad» операциясына – үздіксіз барлау және тікелей әуе қолдау көрсету үшін қосымша он бір Bristol Beaufort және алты Martin Maryland ұшағы жіберілді. 5 мамырда Корольдік теңіз күштері мен әуе күштері жүргізген десанттық/әуе шабуыл кезінде Виши Франциясының әуе күштері, негізінен Morane истребительдері мен Potez бомбалаушыларынан тұратын, одақтастар флотына шабуыл жасады, бірақ екі әуе кемесінен шыққан Fleet Air Arm ұшақтары оларды бейтараптандырды. Француздар жойылмаған қалған ұшақтарды алып, аралдағы басқа әуежайларға оңтүстікке қарай ұшты.

Сицилия және Италия кампаниялары

1943 жылдың мамыр айының соңына қарай SAAF-тың Таяу Шығыста және Солтүстік Африкада екі қанаты мен он алты эскадрильясы болды, құрамында 8000 әскері бар. Солтүстік Африка кампаниясы аяқталғаннан кейін SAAF-тың міндеті өзгерді – шөлде атқарылған жауынгерлік рөлге қарағанда, истребитель-бомбардировщик, бомбардировщик және фотобарлау операцияларында көбірек белсенділік танытты. 1943 жылдың шілдесінде Сицилияға жасалған шабуылды қолдау үшін SAAF-тың бес эскадрильясы белгіленді – 1-эскадрилья "Хаски" операциясы аясында жағалау үстінде ұрыс әуе патрульдеуін жүргізді, ал 4 және 5-эскадрильялар Сицилия кампаниясы кезінде истребитель-бомбардировщикпен қолдау көрсетті. 30-эскадрилья (кампания кезінде No. 223 эскадрилья RAF ретінде ұшқан) Мальтадан жеңіл бомбалаушылармен қолдау көрсетті, ал 60-эскадрилья аралдағы барлық одақтас күштерді қолдау үшін фотобарлау ұшуларына жауапты болды. Арал сәтті басып алынғаннан кейін тағы үш эскадрилья Сицилияға жеткізілді, ал аралдағы сегіз эскадрилья Италияға шабуыл жасауды қолдауға тартылды: 12 және 24-эскадрильялар шабуылға дейін жауды әлсірету үшін орта бомбардировщиктермен миссияларды орындады, ал 40-эскадрилья тактикалық фотобарлауға жауапты болды. 1-эскадрилья 1943 жылдың 3 қыркүйегіндегі десанттар үшін жауынгерлік жамылғы жасады, ал 2 және 4-эскадрильялар бомбалаушыларды сүйемелдеуге жауапты болды.

Корей соғысы

Корея соғысы басталғанда Біріккен Ұлттар Ұйымының Қауіпсіздік Кеңесі Оңтүстік Кореядан Солтүстік Корея күштерін шығаруға шақыратын резолюция қабылдады. БҰҰ-ның барлық мүшелерінен де көмек сұралды. 1950 жылғы 20 шілдеде өткен арнайы Кабинет отырысынан кейін Одақ Үкіметі Оңтүстік Африка мен Корея арасындағы ұзақ қашықтықтан тікелей әскери қатысудың қиын және мүмкін емес екенін, бірақ SAAF эскадрильясының күш-жігерге қолдау көрсетуге дайын екенін мәлімдеді. 1950 жылғы 26 қыркүйекте Дурбаннан 50 офицер мен 157 әскери қызметкер шықты, олар бастапқыда қызметке ерікті түрде келген 1426 тұрақты күштен іріктелген. Бұл алғашқы контингентті командир С. ван Бреда Терон DSO, DFC, AFC басқарды және оған Екінші дүниежүзілік соғыстың SAAF ардагерлері кірді. 1950 жылғы 19 қараша күні командир Терон мен капитан Г. Б. Липавский екі АҚШ Әуе күштерінің ұшқыштарымен бірге Пхеньяндағы K 9 және K 24 әуежайларынан Корея соғысының алғашқы SAAF ұрыс ұшуларын орындау үшін ұшып кетті. 1953 жылғы қаңтарда эскадрилья АҚШ-тың F 86F Sabre истребитель-бомбардировщиктеріне қайта оқу үшін Жапонияға оралды. Бірінші Sabre миссиясы 1953 жылғы 16 наурызда Оңтүстік Кореядағы K 55 әуежайынан орындалды, бұл SAAF-тың реактивтік ұшақтағы алғашқы миссиясы болды. 2-ші эскадрильяға Лангебанвег әуе базасынан майор Жан де Вет басшылық етті. Эскадрилья Ялу және Чонг Чонг өзендері бойындағы истребительдік күзету және жақыннан қолдау шабуылдарына тапсырылды. Эскадрилья Sabre ұшақтарында 2032 рет ұшты, берілген 22 ұшақтың төртеуін жоғалтты. 2-ші эскадрильямен байланысы үшін 18-ші ұрыс-бомбардировкалық қанаттың басшысы «барлық салтанатты рәсімдер Оңтүстік Африканың ұлттық әнұранының алғышар ноталарымен басталады» деген директива шығарды. Барлық қызметкерлер осы әнұранға өз әнұранымыз сияқты құрмет көрсетуі керек. Бұл Оңтүстік Африкада Crotale немесе 'Cactus' деп аталды. Оңтүстік Африка үкіметі жүйенің даму шығындарының 85 пайызын төледі, ал қалғанын Франция төледі. Бұл жүйе 1970 жылдан 1980 жылдардың соңына дейін SAAF 120 эскадрильясында тиімді қолданылмады. SAAF 1975-1976 жылдардағы Ангола науқаны кезінде және 1977 жылдан бастап Ангола мен Замбиядағы PLAN базаларына қарсы жүргізілген көптеген шекарадан тыс операцияларда армияға әуе көмегін көрсетті. Буш соғысы кезінде Оңтүстік Африка 1978-1993 жылдар аралығында «пушка типіндегі» конструкциядағы алты әуеден жеткізілетін тактикалық ядролық қаруды өндірді. Әр құрылғыда 55 килограмм жоғары тотыққан уран болды, оның күші 10-18 килотоннаға бағаланды және оны Blackburn Buccaneer немесе English Electric Canberra ұшақтарымен жеткізуге арналған. Оңтүстік Африка Әуе күштерінің тарихы#Ядролық және баллистикалық қарулар. 1981 және 1982 жылдары Ангола Әуе күштерінің кем дегенде екі МиГ-21 ұшағы SAAF Mirage F1 эскадрильяларымен атып түсірілді. 1980-1984 жылдар аралығында басқару құрылымы қайта ұйымдастырылды. Жеке Ұрғылау командасы, Көлік командасы SAAF және Теңіз әуе командасы SAAF бөлімшелері бір базада орналасқан, бірақ әртүрлі басқару тізбектеріне жауап берген, аймақтық басқарулар құрылды. Бас қауіп-қатерлер әуе басқаруы (MTAC) елдің солтүстік жартысына, ал Оңтүстік әуе басқаруы SAAF және Батыс әуе басқаруы SAAF сол аймақтар үшін жауапты болды. MTAC Преториядағы Әуе күштері басқару бекетімен бірге орналасқан, 20 бағынышты эскадрилья (8 резерв). Silvermine-дегі Оңтүстік әуе басқаруына AFS Port Elizabeth, Кейптаун әуежайы және AFB Ysterplaat-та орналасқан тоғыз эскадрилья (үш резерв) бөлінді, оның ішінде 16 SAAF эскадрильясы (Alouettes), 27 SAAF эскадрильясы (Piaggio 166), 35 SAAF эскадрильясы (Avro Shackleton) және 88 теңіз оқу мектебі. Виндхуктегі Батыс әуе басқаруы MTAC және SAC-тен уақытша бөлінген ұшақтарға сүйенді. Әуе кеңістігін бақылау басқаруы, Оқу басқаруы және Әуе логистикасы басқаруы көбінесе өзгеріссіз қалды. SAAF сондай-ақ 1987-1988 жылдардағы Ангола науқанына, содан кейін жанжалды аяқтаған Нью-Йорк келісімдеріне дейін қатысты. Оңтүстік Африканың апартеидтік үкіметіне қарсы халықаралық қару-жарақ эмбаргосы SAAF-тың заманауи истребительдерді сатып ала алмауына себеп болды, бұл оны соғыстың соңғы кезеңінде кеңестік тарапынан жабдықталған күрделі әуе қорғаныс желісімен және Кубаның Микоян Гуревич МиГ-23-терімен бәсекелесе алмады. Оңтүстік Африка Израиль-Оңтүстік Африка келісімі арқылы Израильден технологияны алуға қол жеткізді, осылайша IAI Kfir-дің Cheetah туындысын өндіруге мүмкіндік берді. 1990 жылдан бастап қауіптің төмендеуімен SAAF-тың операциялық күші азайтыла бастады. Бірінші шараларға Canberra B(1)12, Super Frelon және Westland Wasp тікұшақтары, Kudu жеңіл ұшақтары және P 166 Albatross жағалау күзеті ұшақтары сияқты бірнеше ескірген ұшақ түрлерін қызметтен шығару кірді. Басқа бастапқы шараларға Port Elizabeth әуе базасының мәртебесін төмендету және 12, 16, 24, 25 және 27 эскадрильяларын тарату кірді. Екі Commando эскадрильясы – AFB Bloemspruit-тегі 103 эскадрильясы SAAF және AFB Swartkop-тегі 114 эскадрильясы SAAF – де таратылды.

At the outbreak of the Korean War, the United Nations Security Council passed a resolution calling for the withdrawal of North Korean forces in South Korea. A request was also made to all UN members for assistance. After a special Cabinet meeting on 20 July 1950 the Union Government announced that due to the long distance between South Africa and Korea, direct ground based military participation in the conflict was impractical and unrealistic but that a SAAF fighter squadron would be made available to the UN effort. The 50 officers and 157 other ranks of 2 Sqn SAAF sailed from Durban on 26 September 1950 – they had been selected from 1,426 members of the Permanent Force who had initially volunteered for service. This initial contingent was commanded by Cmdt S. van Breda Theron DSO, DFC, AFC and included many World War II SAAF veterans. On the morning of 19 November 1950, Cmdt Theron and Capt G. B. Lipawsky took off with two USAF pilots to fly the first SAAF combat sorties of the Korean War from K 9 and K 24 airfields at Pyongyang. In January 1953 the squadron returned to Japan for conversion to the USAF F 86F Sabre fighter bombers. The first Sabre mission was flown on 16 March 1953 from the K 55 airfield in South Korea, being the first SAAF jet mission flown. 2 squadron was led by ace pilot, Major Jean de Wet from AFB Langebaanweg. The squadron was tasked with fighter sweeps along the Yalu and Chong Chong rivers as well as close air support attack missions. The squadron flew 2,032 sorties in the Sabres losing four out of the 22 aircraft supplied. In recognition of their association with 2 Squadron, the OC of 18th Fighter Bomber Wing issued a policy directive "that all retreat ceremonies shall be preceded by the introductory bars of the South African national anthem. All personnel will render the honour to this anthem as our own." This became the Crotale, or 'Cactus' in South African service. The South African government paid 85 per cent of the development costs of the system with the balance being paid for by France. The system was in service with 120 Squadron SAAF from 1970 until the late 1980s without any successful combat shootdowns. The SAAF provided air support to the army during the 1975–76 Angola campaign, and in the many cross border operations that were carried out against PLAN bases in Angola and Zambia from 1977 onwards. During the bush war period, South Africa manufactured six air deliverable tactical nuclear weapons of the "gun type" design between 1978 and 1993. Each of the devices contained 55 kilograms of HEU with an estimated yield of 10–18 kilotons designed for delivery by Blackburn Buccaneer or English Electric Canberra aircraft. See History of the South African Air Force#Nuclear and ballistic weapons. At least two MIG 21s of the Angolan Air Force were shot down by 3 Squadron SAAF Mirage F1s in 1981 and 1982. From 1980 to 1984, the command structure was reorganised. Instead of units of the separate Strike Command, Transportation Command SAAF, and Maritime Air Command SAAF often being based at the same base but responsible to different chains of command, regional commands were established. Main Threat Air Command (MTAC) was made responsible for the northern half of the country, and Southern Air Command SAAF and Western Air Command SAAF for those areas. MTAC was co located with the Air Force Command Post at Pretoria, with 20 subordinate squadrons (8 reserve). Southern Air Command at Silvermine was allocated nine squadrons (three reserve), based at AFS Port Elizabeth, Cape Town Airport, and AFB Ysterplaat, including 16 Squadron SAAF (Alouettes), 25 Squadron flying Dakotas from Ysterplaat, 27 Squadron SAAF (Piaggio 166), 35 Squadron SAAF (Avro Shackleton), and 88 Maritime Training School. Western Air Command at Windhoek relied on aircraft temporarily detached from MTAC and SAC. Airspace Control Command, Training Command and Air Logistics Command remained largely unchanged. The SAAF was also heavily involved in the 1987–88 Angola campaign, before the New York Accords that ended the conflict. The international arms embargo imposed against the then apartheid government of South Africa, meant that the SAAF was unable to procure modern fighter aircraft to compete with the sophisticated Soviet supplied air defence network and Cuban Mikoyan Gurevich MiG 23s fielded in the latter part of this conflict. South Africa was able to secure the transfer of technology from Israel through the Israel–South Africa Agreement, thereby allowing the Cheetah derivative of the IAI Kfir to be produced. From 1990 with the perceived reduction in threat, SAAF operational strength began to be reduced. The first short term steps entailed the withdrawal of several obsolete aircraft types from service, such as the Canberra B(1)12, the Super Frelon and Westland Wasp helicopters, the Kudu light aircraft and the P 166s Albatross coastal patrol aircraft. Other initial measures included the downgrading of Air Force Base Port Elizabeth and the disbanding of 12, 16, 24, 25, and 27 Squadrons. Two Commando squadrons – 103 Squadron SAAF at AFB Bloemspruit and 114 Squadron SAAF at AFB Swartkop – were also disbanded.

Әуе қорғанысы артиллерия тобы

250-ауа қорғанысы артиллерия тобы, сондай-ақ 250-ауа қорғанысы бөлімі (АҚБ) деп те аталады, Оңтүстік Африка Әуе күштерінің бақылауындағы әуе базасын қорғау міндетін атқаратын әуе қорғанысы эскадрильяларының тобы болды. Топ 120, 121, 122, 123, 124, 125, 126, 127, 128, 129 және 130 эскадрильяларынан тұрады және өз активті Азаматтық күш құрамына ие болды. Бұл эскадрильялар "Тайгеркат" жылжымалы жер-әуе ракеталық кешенімен, "Кактус" жер-әуе ракеталық кешенімен, "ЗУ-23-2" 23 мм зениттік пулеметімен және "Бофорс" 40 мм зениттік пулеметімен жабдықталған. 120-шы эскадрилья 1973 жылдан 1980-ші жылдардың соңына дейін "Кактус" ракеталық кешенін взводтар құрамында пайдаланды, әр взводта бір Алу және үйлестіру бөлімі (АҮБ) және екі немесе үш атыс бөлімі болды, ал батареяда екі взводтан тұрды. 121-ші, 123-ші және кейін 129-шы эскадрильялар негізінен "Тайгеркат" жер-әуе ракеталық кешенін пайдаланды. Оңтүстік Африка қызметінде оған "Хилда" деген ат берілді. 123-ші эскадрилья 1975 жылы "Саванна" операциясына Оңтүстік-Батыс Африкадағы Гротфонтейн әуе базасының әуе қорғанысын қамтамасыз ету үшін жөнелтілді. 129-шы эскадрилья шекара соғысының қалған бөлігіне Ондаванга әуе күштерінің базасына дислокацияланды, ол логистикалық база мен әуе алаңына әуе қорғанысын қамтамасыз ету үшін маңызды болды, себебі ол Оңтүстік Африка қорғаныс күштерінің көршілес Анголадағы операциялары үшін маңызды бір база болып табылды. Әуе қорғанысы артиллерия тобы 1992 жылы "Кактус" ракеталық кешені қызметтен шығарылғаннан кейін таратылды, тек 120-шы эскадрильяның қалдықтары, жаңартылған "Кактус Контейнер" жүйесін пайдалана отырып, Swartkop әуе күштері базасының шығыс жағында орналасқан Snake Valley әуе командалық бақылау бөлімінің құрамына кірді. 120-шы эскадрилья осы жүйелер қызметтен шығарылғаннан кейін 2002 жылы толық таратылды.

SAAF медальдары мен марапаттары

2003 жылдың 29 сәуірінде жаңа нышандар, медальдар мен марапаттар жиынтығы енгізілді, бірақ ОАР Қарулы күштері (SADF) шығарған медальдарды әлі де тағуға болады.

Командалық-бақылау бөлімшелері

2003 жылдың 31 желтоқсанында түрлі алдыңғы әуе басқару пункттері және әуе операциялары тобы таратылды және Бірлескен операциялар бастығының басқаруымен жаңа бірлескен аймақтық міндеттер тобына енгізілді.

Эскадрильялар

Қазіргі SAAF эскадрильялары мен бөлімшелерінің жауынгерлік құрамы мен техникалық жарақтандыруын көру үшін "көрсету" түймесін басыңыз. Ескерту: Төменде көрсетілген эскадрилья құрамы толық емес. Эскадрилья нөміріБазаҰшақ түріМақсатыҚұрамы2-эскадрилья SAAFAFB МахадоGripenАвиа қорғанысы9 Gripen D, 17 Gripen C15-эскадрилья SAAFAFB ДурбанAtlas Oryx, MBB/Kawasaki BK 117Көлік15-эскадрилья C FlightAFS Порт-ЭлизабетBK 117 – Agusta A109-қа түрлендірудеКөлік16-эскадрилья SAAFAFB БлумспруитDenel RooivalkШабуыл11 Rooivalk Mk I17-эскадрилья SAAFAFB ВатерклофAtlas Oryx, Agusta A109Көлік4 A10919-эскадрилья SAAFAFB ХоедспруитAtlas Oryx, Agusta A109Көлік5 A10921-эскадрилья SAAFAFB ВатерклофBoeing BBJ, Cessna Citation I, Dassault Falcon 50, Dassault Falcon 900VIP көлігі22-эскадрилья SAAFAFB ИстерплаатAtlas Oryx, Westland Super Lynx 300Көлік28-эскадрилья SAAFAFB ВатерклофLockheed C 130BZ HerculesОрташа көлік35-эскадрилья SAAFAFB ИстерплаатC 47TP DakotaТеңіз патрулі/Көлік41-эскадрилья SAAFAFB ВатерклофCessna 208, Pilatus PC 12, Beechcraft 200C King AirЖеңіл көлік44-эскадрилья SAAFAFB ВатерклофCASA C 212 Aviocar, CASA CN 235Жеңіл көлік60-эскадрилья SAAFAFB ВатерклофҚызметтік ұшақтар жоқ. 2009 жылдың қараша айында Airbus A400M сатып алу жоспары тоқтатылды. Көлік/Авиалық май құю/Электрондық соғыс/Электрондық барлау80-Аэронавигациялық мектепAFB YsterplaatНавигациялық оқу85-Жауынгерлік ұшу мектебіAFB MakhadoBAE Systems Hawk Mk.120Реактивтік ұшу оқу/Жауынгерлік операция24 Hawk Mk.12087-Тікұшақ ұшу мектебіAFB BloemspruitAtlas Oryx, Agusta A109, BK 117Тікұшақ ұшу оқу9 A109Орталық ұшу мектебіAFB LangebaanwegPilatus PC 7 MkIIҰшу оқу. Сынақ ұшу және дамыту орталығыAFB Overberg1x Agusta 109, 1x SAAB Gripen D, 1x BAe Hawk Mk.120, 1x Atlas OryxСынақ ұшу және бағалауSA Әскери-әуе күштерінің колледжіБасқа жерлерSAAF мұражайлық ұшу тобыAFB SwartkopБірлескен әуе барлау және ақпарат орталығыAFB WaterkloofӘуе барлау101-эскадрильяAFB HoedspruitЖеңіл көлік (Резерв)102-эскадрильяAFB MakhadoЖеңіл көлік (Резерв)104-эскадрильяAFB WaterkloofЖеңіл көлік (Резерв)105-эскадрильяAFB DurbanЖеңіл көлік (Резерв)106-эскадрильяAFB BloemspruitЖеңіл көлік (Резерв)107-эскадрильяAFB BloemspruitЖеңіл көлік (Резерв)108-эскадрильяAFS Port ElizabethЖеңіл көлік (Резерв)110-эскадрильяAFB YsterplaatЖеңіл көлік (Резерв)111-эскадрильяAFB WaterkloofЖеңіл көлік (Резерв)1-Қызмет көрсету бөліміAFS Thaba TshwaneҚолдау және техникалық қызмет көрсету2-Қызмет көрсету бөліміAFB YsterplaatҚолдау және техникалық қызмет көрсету3-Қызмет көрсету бөліміAFB MakhadoҚолдау және техникалық қызмет көрсету4-Қызмет көрсету бөліміӘуе мобильдік дислокациялық бөліміҚолдау және техникалық қызмет көрсету5-Қызмет көрсету бөліміAFB WaterkloofҚолдау және техникалық қызмет көрсету7-Қызмет көрсету бөліміAFB HoedspruitҚолдау және техникалық қызмет көрсету10-ДепоAFS Thaba TshwaneЛогистикалық қолдау қызметтері68-Әуе мектебіTEK базасыТехникалық авиациялық оқу18-Дислокациялық қолдау бөліміӘуе мобильдік дислокациялық бөліміЛогистикалық қолдау қызметтері92-Тактикалық әуе алаңыӘуе мобильдік дислокациялық бөлімі97-Тактикалық әуе алаңыӘуе мобильдік дислокациялық бөліміЛогистикалық қолдау қызметтері140-эскадрильяӘуе мобильдік дислокациялық бөліміҰзақ қашықтықтағы 3D мобильдік радар142-эскадрильяӘуе мобильдік дислокациялық бөліміТактикалық мобильдік радар500-эскадрильяӘуе мобильдік дислокациялық бөліміАрнайы операциялар тобы501-эскадрильяӘуе мобильдік дислокациялық бөліміҚауіпсіздік қызметтері502-эскадрильяTEK базасыҚауіпсіздік қызметтері503-эскадрильяValhallaҚауіпсіздік қызметтері504-эскадрильяAFB WaterkloofҚауіпсіздік қызметтері505-эскадрильяAFB YsterplaatҚауіпсіздік қызметтері506-эскадрильяAFB BloemspruitҚауіпсіздік қызметтері508-эскадрильяAFB DurbanҚауіпсіздік қызметтері514-эскадрильяAFB HoedspruitҚауіпсіздік қызметтері515-эскадрильяAFB MakhadoҚауіпсіздік қызметтері525-эскадрильяAFB OverbergҚауіпсіздік қызметтері526-эскадрильяAFB LangebaanwegҚауіпсіздік қызметтеріӘуе гимназиясыAFB HoedspruitЖаңа әскери-әуе күштерінің мүшелеріне негізгі оқуБушвельд әуе кеңістігін бақылау секторыӘуе басқару командасы, Әскери-әуе күштерінің штаб-пәтері (Претория)Оқу (Авиа қорғанысы)/Әуе трафигін басқару қызметтеріТөменгі жазық әуе кеңістігін бақылау секторыAFB HoedspruitОқу (Авиа қорғанысы)/Әуе трафигін басқару қызметтеріМобильді байланыс бөліміӘуе мобильдік дислокациялық бөліміМобильді байланысЖедел дислокациялық әуе операциялық тобы 43WonderboomЛогистикалық қолдау қызметтеріЖедел дислокациялық әуе операциялық тобы 46JohannesburgЛогистикалық қолдау қызметтеріӘуе жарияланымдар қызметі орталығыAFS Thaba TshwaneҚұжаттарды, авиациялық ережелер мен заңдарды сақтайдыSA Әскери-әуе күштерінің оркестріValhallaСалтанатты шараларБасқару және басқару мектебіAFB WaterkloofОқуАспаздық мектебіValhallaАспазшылар мен официанттарды оқытуӨрттен қорғау оқуыValhallaӨрт сөндіру және құтқару оқуыӘуе басқару және басқару мектебіAFB HoedspruitБасқару және басқару, әуе кеңістігін бақылау және телекоммуникациялық оқуӘуе кеңістігін бақылау бөліміAFB SwartkopЛогистикалық қолдау қызметтері (Авиа қорғанысы)Орталық фотоинститутыAFB WaterkloofФотоқызметтерБіріктірілген аукцион орталығыБасқаЛогистикалық қолдау қызметтеріЭллисрас есеп беру бекетіБасқаЕрте ескерту радарының орнатылуыSAAF ПолициясыБасқаҚауіпсіздік қызметтеріSAAF Телекоммуникациялық орталығыAFB WaterkloofЛогистикалық қолдау қызметтеріЭлектрондық соғыс орталығыAFB WaterkloofЛогистикалық қолдау қызметтері

Click on show to view order of battle and equipment fit of current SAAF Squadrons and Units Note: Squadron composition as seen below is incomplete. Squadron NumberBaseType of AircraftRoleComposition2 Squadron SAAFAFB MakhadoGripenAir Defence9 Gripen D,17 Gripen C15 Squadron SAAFAFB DurbanAtlas Oryx, MBB/Kawasaki BK 117Transport15 Squadron C FlightAFS Port ElizabethBK 117 – converting to Agusta A109Transport16 Squadron SAAFAFB BloemspruitDenel RooivalkAttack11 Rooivalk Mk I17 Squadron SAAFAFB WaterkloofAtlas Oryx, Agusta A109Transport4 A10919 Squadron SAAFAFB HoedspruitAtlas Oryx, Agusta A109Transport5 A10921 Squadron SAAFAFB WaterkloofBoeing BBJ, Cessna Citation I, Dassault Falcon 50, Dassault Falcon 900VIP Transport22 Squadron SAAFAFB YsterplaatAtlas Oryx, Westland Super Lynx 300Transport28 Squadron SAAFAFB WaterkloofLockheed C 130BZ HerculesMedium Transport35 Squadron SAAFAFB YsterplaatC 47TP DakotaMaritime patrol/Transport41 Squadron SAAFAFB WaterkloofCessna 208, Pilatus PC 12, Beechcraft 200C King AirLight Transport44 Squadron SAAFAFB WaterkloofCASA C 212 Aviocar, CASA CN 235Light Transport60 Squadron SAAFAFB WaterkloofNo operational aircraft. Planned acquisition of Airbus A400Ms cancelled in November 2009. Transport/Aerial refueling/EW/ELINT80 Air Navigation SchoolAFB YsterplaatNavigation training85 Combat Flying SchoolAFB MakhadoBAE Systems Hawk Mk.120Jet flight training/Combat Operation 24 Hawk Mk.12087 Helicopter Flying SchoolAFB BloemspruitAtlas Oryx, Agusta A109, BK 117Helicopter flight training9 A109Central Flying SchoolAFB LangebaanwegPilatus PC 7 MkIIFlight training. Test Flight and Development CentreAFB Overberg1x Agusta 109, 1x SAAB Gripen D, 1x BAe Hawk Mk.120, 1x Atlas OryxTest flight and evaluationSA Air Force CollegeOther locationsSAAF Museum Historic FlightAFB SwartkopJoint Air Reconnaissance Intelligence CentreAFB WaterkloofAir Intelligence101 SquadronAFB HoedspruitLight Transport (Reserve)102 SquadronAFB MakhadoLight Transport (Reserve)104 SquadronAFB WaterkloofLight Transport (Reserve)105 SquadronAFB DurbanLight Transport (Reserve)106 SquadronAFB BloemspruitLight Transport (Reserve)107 SquadronAFB BloemspruitLight Transport (Reserve)108 SquadronAFS Port ElizabethLight Transport (Reserve)110 SquadronAFB YsterplaatLight Transport (Reserve)111 SquadronAFB WaterkloofLight Transport (Reserve)1 Air Servicing UnitAFS Thaba TshwaneSupport and maintenance2 Air Servicing UnitAFB YsterplaatSupport and maintenance3 Air Servicing UnitAFB MakhadoSupport and maintenance4 Air Servicing UnitAir Force Mobile Deployment WingSupport and maintenance5 Air Servicing UnitAFB WaterkloofSupport and maintenance7 Air Servicing UnitAFB HoedspruitSupport and maintenance10 Air DepotAFS Thaba TshwaneLogistic support services68 Air SchoolTEK BaseTechnical aviation training18 Deployment Support UnitAir Force Mobile Deployment WingLogistic support services92 Tactical Airfield UnitAir Force Mobile Deployment Wing97 Tactical Airfield UnitAir Force Mobile Deployment WingLogistic support services140 SquadronAir Force Mobile Deployment WingLong Range 3D Mobile Radar142 SquadronAir Force Mobile Deployment WingTactical Mobile Radar500 SquadronAir Force Mobile Deployment WingSpecial Operations Task Force501 SquadronAir Force Mobile Deployment WingSecurity services502 SquadronTEK BaseSecurity services503 SquadronValhallaSecurity services504 SquadronAFB WaterkloofSecurity services505 SquadronAFB YsterplaatSecurity services506 SquadronAFB BloemspruitSecurity services508 SquadronAFB DurbanSecurity services514 SquadronAFB HoedspruitSecurity services515 SquadronAFB MakhadoSecurity services525 SquadronAFB OverbergSecurity services526 SquadronAFB LangebaanwegSecurity servicesAir Force GymnasiumAFB HoedspruitBasic training of new airforce membersBushveld Airspace Control SectorAir Command, Air Force Headquarters (Pretoria)Training (Air defence)/Air Traffic Control ServicesLowveld Airspace Control SectorAFB HoedspruitTraining (Air defence)/Air Traffic Control ServicesMobile Communications UnitAir Force Mobile Deployment WingMobile communicationsRapid Deployment Air Operations Team 43WonderboomLogistic support servicesRapid Deployment Air Operations Team 46JohannesburgLogistic support servicesAir Publications Service CentreAFS Thaba TshwaneMaintains documentation, aviation regulations and actsSA Air Force BandValhallaCeremonialCommand and Control SchoolAFB WaterkloofTrainingSchool of CookeryValhallaTraining of chefs and waitersFire Training SchoolValhallaFire fighting and rescue trainingAir Force Command and Control SchoolAFB HoedspruitCommand and Control, Airspace Control and Telecommunications trainingAirspace Control UnitAFB SwartkopLogistics support services (Air defence)Central Photographic InstituteAFB WaterkloofPhotographic servicesCombined Auction CentreOtherLogistic support servicesEllisras Reporting PostOtherEarly Warning Radar installationSAAF PoliceOtherSecurity servicesSAAF Telecommunications CentreAFB WaterkloofLogistics support servicesElectronic Warfare CentreAFB WaterkloofLogistics support services

Зейнеткер

SAAF-тың бұрын пайдаланған атақты ұшақтарына Atlas Cheetah, Mirage F1, Mirage III және C 130F Hercules кіреді. Қызметтен шығарылған ұшақтар туралы: Оңтүстік Африка Әуе күштерінің ұшақтарының тізіміне қараңыз.

Қару жүйелері

Қолданыстан шығарылған қару жүйелері туралы ақпарат алу үшін, Оңтүстік Африка Әуе күштерінің қолданыстан шығарылған қару жүйелерінің тізіміне жүгініңіз.

Әуе күштерінің мобильді орналасу қанаты

Әуе күштерінің мобильді орналасу қанаты (AFMDW) Оңтүстік Африка Ұлттық қорғаныс күштеріне жауынгерлікке дайын, біріктірілген және орналастырылатын әуе қолдауы қабілеттерін ұсынады. AFMDW құрамына 18-ші орналасу қолдау бөлімі, Мобильді байланыс бөлімі, 140-шы эскадрилья, 142-ші эскадрилья, 500-ші эскадрилья және 501-ші эскадрилья кіреді.

Резервтер

Әуе күштерінің конвенциялық резерві – SAAF-қа қызмет ету және қажет болған жағдайда тұрақты бөлімшелерді күшейту үшін құрылған резервтік лауазымдар жиынтығы. SAAF-тағы барлық мамандықтар резервте өкілдік етілген, мысалы, ұшқыштар, қауіпсіздік эскадрильясының қызметкерлері сияқты. Әуе күштерінің аумақтық резерві қазіргі таңда SAAF атынан резервтік ұшқыштар басқаратын жекеменшік ұшақтардан тұратын тоғыз эскадрильядан құралады, олар жеңіл көлік және бақылау міндеттерінде көмектеседі.

Әуе күштерінің ескерткіші

Оңтүстік Африка Әуе күштерінің ескерткіші – 1915 жылдан қазіргі күнге дейін Оңтүстік Африка Әуе корпусы мен Оңтүстік Африка Әуе күштерінде қызмет етіп қаза тапқан әскери қызметшілердің құрметіне арналған мемориал. Ескерткіш Претория қаласының шетіндегі Сварткоп ауданында орналасқан.

Әуе күштерінің мұражайы

Оңтүстік Африка Әуе күштері мұражайы Оңтүстік Африка Әуе күштері тарихына қатысты заттарды сақтайды, көрмеге қояды және қалпына келтіреді. Ол үш жерде орналасқан: Преториядан тыс Swartkop Әуе базасы, Кейптаундағы Ysterplaat Әуе базасы және Порт-Элизабет әуежайы. Swartkop үш мұражай орындарының ең ірісі болып табылады, кем дегенде бес ангарды алып жатыр, және онда бірнеше Atlas Cheetah және Cheetah C ұшу симуляторы бар.

Күміс сокольдер

Silver Falcons – Оңтүстік Африка Әуе күштерінің акробатикалық ұшу тобы. Олар Кейптаун қаласының жанындағы Лангебанвег әуе базасында орналасқан. Silver Falcons Pilatus PC 7 Mk II Astra ұшақтарымен, Оңтүстік Африка Әуе күштерінің негізгі оқу ұшағымен 5 ұшақтың бірлескен көрсетілімдерін орындайды. Оның басты мақсаты – Оңтүстік Африка Әуе күштерінің беделін арттыру, қатарға шақыруды ынталандыру және қоғамдық өнер көрсету арқылы ұлттық мақтаныш сезімін сіңіру.

Радарлық қамту

Оңтүстік Африка Әуе күштері елдің шекарасында бірнеше радар жүйелерін пайдаланады және БҰҰ бейбітшілік операциялары сияқты Оңтүстік Африканың сыртқы операцияларын қолдау үшін халықаралық деңгейде радар жүйелерін орналастыра алады. Әуе күштерінің радиолокациялық жабдықтары, сондай-ақ Оңтүстік Африка Ұлттық қорғаныс күштерінің басқа тармақтарының, Оңтүстік Африканың ауа райы қызметінің және әуе қозғалысын бақылау үшін Әуе күштерімен ынтымақтасатын бірнеше азаматтық әуежайлардың радиолокациялық жабдықтарымен және деректерімен толықтырылады. Әрбір әуе базасы әуеайлақтың операциялық секторындағы әуе қозғалысын тәулігіне 24 сағат бақылайтын әуеайлақтық радар жүйелерімен (AFRAS) жабдықталған. Бұл жүйелерге негізгі жақындау радарлары, дәл жақындау радарлары және екінші реттік бақылау радары мен дисплей жүйелері кіреді. Бұл жүйелердің қашықтығы 120 км-ден асады. AFRAS-ты Saab Grintek және Tellumat күзетеді. Батыс Кейптегі Оверберг әуе күштері базасы да Доплерлік бақылау радарымен жабдықталған және оны негізінен Ұшу сынақтары мен даму орталығы SAAF және Denel Overberg сынақ полигоны ұшақ пен зымыранды сынау үшін пайдаланады. Батыс Кейпта Каптейнскопта радар станциясы бар, оны әуе қозғалысын бақылау үшін Langebaanweg әуе күштері базасы мен Кейптаундағы халықаралық әуежай бірлесіп пайдаланады. Махадо әуе базасында негізгі база кешенінің солтүстігіндегі тауларда орналасқан тағы бір радар станциясы бар, оның AFRAS радарынан басқа (негізгі базаның өзінде орналасқан). Әуе күшінде алты Umlindi (зулу тілінде "Қорғаушы") AR3D ұзақ қашықтыққа дейінгі ерте ескерту радар жүйелері (Оңтүстік Африкалық Tellumat компаниясы кеңінен жаңарған британдық AR3D радар жүйелері) бар, оларды 140-шы эскадрилья SAAF Оңтүстік Африка Әуе күштерінің мобильді орналастыру қанатының бөлігі ретінде пайдаланады. Лефале (Эллисрас) және Марипскоп қалаларында, Хедспруйт әуе базасына жақын жерде орналасқан екі стационарлық радар станциясы бар. Басқа жүйелер мобильді және 20 тонналық 8x8 MAN жүк машиналарын пайдалану арқылы операцияларды қолдау үшін елдің кез келген бөлігінде орналастырылуы мүмкін. Бұл жүйелердің әрқайсысының қашықтығы 500 км, бірақ олар 700 метрден жоғары ұшқан ұшақтарды ғана қадағалай алады. Стационарлық радарлар әдетте екі Әуе күштері секторлық бақылау орталығына (SCC), Лоувельд әуе кеңістігін басқару секторына және Бушвельд әуе кеңістігін басқару секторына, ал мобильді радарлардың өздерінің мобильді секторлық бақылау орталықтарына (MSCC) байланысты. Төмен деңгейдегі радарлық қамтудың жетіспеушілігін азайту үшін Әуе күштері төрт Plessey Tactical Mobile Radar (TMR) жүйесін (SAAF 142-эскадрильясында қызмет етеді) пайдаланады. Бұл жүйелер 700 метрден төмен биіктікті қамти алады, бірақ олар Umlindi жүйелеріне қарағанда 150 км-ге қысқа. Бұл жүйелерді іске қосу үшін MAN 8×8 жүк көлігін (бір жүйе үшін бір), командалық-бақылау мақсатында бір немесе екі жеңіл көлік, су танкері, дизельді боузер және техникалық шеберханалық көлік қажет. Бұл жүйелер күніне 24 сағат жұмыс істей алады, 20 адамнан кем емес (оның ішінде басқа AFMDW бөлімшелерінің қызметкерлері, мысалы, Мобильді байланыс бөлімі және 501 эскадрилья). Ұшақтар ұрыс миссиялары мен әуе патрульдерінде операциялық түрде орналастырылған кезде, олардың жүйелері Оңтүстік Африка Ұлттық қорғаныс күштерінің цифрлық желілік протоколына, Link ZA-ға, ауадағы және жердегі жағдайға қатысты кең сурет жасауға көмектесетін басқа радар жүйелерімен деректерді бөлісу үшін байланыстыра алады, соның арқасында жағдайдың қысқа мерзімді өзгерістеріне тез бейімделеді. Оңтүстік Африка Ұлттық қорғаныс күштерінің басқа тармақтары Оңтүстік Африка Әуе күштеріне көмектесетін бірнеше радар жүйелерін де пайдаланады. Оңтүстік Африка Әскери-теңіз күштері төрт Valour класты фрегаттарын пайдаланады, олардың әрқайсысы 140 км-ге дейінгі қашықтықта төмен және орта деңгейдегі нысаналарды және 180 км-ге дейінгі әуедегі бақылау режиміндегі 3D нысаналарды анықтай алатын Thales Naval France MRR 3D NG G жолақты көп рөлді бақылау / өзін-өзі қорғау радарымен жабдықталған. Өзін-өзі қорғау режимінде ол 60 км радиуста кез келген қауіпті байқайды және қадағалайды. Бұл фрегаттар өздерінің дерек жүйелерін Link ZA жүйесімен байланыстыра алады, бұл қарулы күштер үшін кеңірек сурет жасауға көмектеседі. Оңтүстік Африка армиясы сондай-ақ бірнеше Reutech Radar Systems (RRS) ESR220 Thutlhwa (Kameelperd / Giraffe) Mobile Battery Fire Control Post Systems (Камелперд / Жираф) жүйелерін пайдаланады. Бұл НАТО D тобындағы радарлардың қашықтығы 120 км және әуе күштері операцияларына көмектесу үшін Link ZA-ға байланыстырылуы мүмкін. Барлық тоғыз провинциядағы азаматтық әуежайлар радарлары, сондай-ақ Оңтүстік Африка ауа райы қызметі радарларының желісі де Оңтүстік Африка Әуе күштерімен радар деректерін бөлісе алады. Оңтүстік Африка ауа райы қызметінің мәліметінше, Оңтүстік Африка Әуе күштері олардың он ұзақ қашықтықтық стационарлық Доплерлік (S жолағы) жүйелерінен және екі қысқа қашықтықтық мобильді (X жолағы) метеорологиялық радарларынан алынған шикі деректерге қол жеткізеді, ал түсіндірілген ақпарат авиация және қорғаныс мақсатында пайдаланылуы мүмкін.

The South African Air Force operates several radar systems within the country's borders and can deploy radar systems internationally to support external South African operations such as during UN peacekeeping operations. The Air Force's radar equipment is also supplemented by radar equipment and data from the other branches of the South African National Defence Force, the South African Weather Service and several civilian airport radars who cooperate with the Air Force to monitor air traffic. Each air force base is equipped with air field radar approach systems (AFRAS) that monitors air traffic within the airfield's operational sector 24 hours per day. These systems include primary approach radars, precision approach radars, and secondary surveillance radar and display systems. These systems have a range of more than 120 km. The AFRAS are maintained by Saab Grintek as well as Tellumat. Air Force Base Overberg in the Western Cape is also equipped with a Doppler tracking radar and is used primarily by the Test Flight and Development Centre SAAF and the Denel Overberg Test Range for aircraft and missile development tests. In the Western Cape there is a radar station at Kapteinskop, jointly used by Air Force Base Langebaanweg and Cape Town International Airport to monitor air traffic. Air Force Base Makhado has another radar station located in the mountains to the north of the main base complex apart from its AFRAS radar (located in the main base itself). The Air Force maintains six Umlindi (Zulu: "Watchman") AR3D long range early warning radar systems (British AR3D radar systems extensively upgraded by the South African company, Tellumat) which are operated by 140 Squadron SAAF as part of the South African Air Force Mobile Deployment Wing. There are two static radar stations located in Lephalale (Ellisras) and Mariepskop, near Air Force Base Hoedspruit. The other systems are mobile and can be deployed to any part of the country to support operations with the use of 20 ton 8x8 MAN trucks. Each of these systems has a range of 500 km but can only track aircraft flying above 700 metres. The static radars are usually linked to two Air Force sector control centres (SCC), the Lowveld Airspace Control Sector and the Bushveld Airspace Control Sector, while the mobile radar have their own mobile sector control centres (MSCC). To mitigate this lack of low level radar coverage, the Air Force also operates four Plessey Tactical Mobile Radar (TMR) systems (in service with 142 Squadron SAAF). These systems can cover altitudes below 700 metres, but they have a shorter range than the Umlindi systems, at 150 km. The deployment of these systems require the use of a MAN 8×8 truck (one per system), one or two light vehicles for command and control purposes, a water tanker, a diesel bowser and a technical workshop vehicle. These systems can operate 24 hours a day with less than 20 personnel (including personnel from other AFMDW units like the Mobile Communications Unit and 501 Squadron). When deployed operationally on combat missions and air patrols the aircraft can link their systems to the South African National Defence Force's digital network protocol, Link ZA, to share data with other radar systems to help create a wider picture as to the situation in the air and on the ground in order to rapidly adapt to a change in short term situations. Other branches of the South African National Defence Force also operate several radar systems that can assist the South African Air Force. The South African Navy uses four Valour class frigates, each of which is equipped with the Thales Naval France MRR 3D NG G band multi role surveillance/self defence radar that can detect low and medium level targets at ranges of up to 140 km and in long range 3D air surveillance mode targets up to 180 km. In the self defence mode, it can detect and track any threat within a radius of 60 km. These Frigates can link their data systems to the Link ZA system to help create a broader picture for the armed forces. The South African Army also operates several Reutech Radar Systems (RRS) ESR220 Thutlhwa (Kameelperd/Giraffe) Mobile Battery Fire Control Post Systems. These NATO D Band radars have a range of 120 km and can also be linked to Link ZA to assist air force operations. Civilian airport radars in all nine provinces as well as the network of South African Weather Service radars can also share their radar data with the South African Air Force. According to the South African Weather Service, the South African Air Force has access to raw data from their ten long range fixed system Doppler (S Band) and two short range mobile (X Band) meteorological radars, and the interpreted information can be used for aviation and defence purposes.

Дитоло оқу-жаттығу алаңы

Преториядан солтүстікке қарай 66 км қашықтықта орналасқан Дитоло оқу-жаттығу алаңы 1992 жылға дейін Әуе қорғанысы артиллерия тобының орналасқан жері болды. 3300 гектарлық мүліктің басты мақсаты – шағылды ұшу-қону жолағындағы жаттығулар, радарлық бақылау және LAPES сияқты әуедегі жүк түсіру жаттығулары. Төмен биіктікте парашютпен тасымалдау жүйесі (LAPES) – бұл тактикалық әскери әуе көпірі арқылы тауар жеткізу әдісі, онда қону мүмкін болмаған немесе жоғарыдан парашютпен тасымалдау үшін тым кішкентай аумақта, қанатты жүк ұшағы жабдықты түсіре алады. Басқа жаттығуларға: іздеу-құтқару операциялары, базалық дайындық, VIP-терді қорғау, офицерлік дайындық, топтық жаттығулар және қашу және жасыру дайындықтары кіреді. Дитоло өзінің ерекше экологиясының арқасында тіркелген табиғат қорығы болып табылады және Калахари жазығының тікенді бұталы жерлерінің сақталған сирек бөліктерінің бірі. 2013 жылдан бастап Дитоло Гаутенг провинциялық үкіметімен бірлесіп, Динокенг биосфералық қорығының құрамында басқарылуда. 2014 жылдың 24 мамырына дейін мұнда 340-тан астам түрлі құстар мен жираф, арыстан, зебра, цесебе, көк гну, куду және суқұйрық сияқты ірі сүтқоректілер тіркелді.

Роудволь қару-жарағы

Лимпопо провинциясында, Полокуан (бұрынғы Питерсбург) мен Махадо әуе базасының шамамен ортасында, Луис Тричардт қаласының жанында орналасқан. Бұл жер әуеде басымдыққа қол жеткізу жаттығулары үшін қолданылады. Аймақтың шекарасында Корбадрай табиғи қорығы орналасқан.

Упингтон уақытша әуе базасы

Тек Солтүстік Кап аймағындағы ірі жаттығуларда ғана қолданылады.

Дракон шыңы

1985 жылы Дракенсбергтегі Драгонс Пик тауында тікұшақпен таулы жерде ұшуға оқыту мақсатында спутниктік база құрылды.

Айналалық

Vastrap (африкаанс: "бейілді тұрыңыз") – Оңтүстік Африка Ұлттық қорғаныс күштеріне қарасты, солтүстік-шығысқа қарай Упингтон қаласынан орналасқан, 700 шаршы километрлік қару-жарақ сынақ полигонындағы шағын әскери аэродром. Ол Оңтүстік Африка Әуе Күштеріне (SAAF) тактикалық бомбалау операцияларын жаттығуға, сондай-ақ ұшақтарға ARMSCOR-дың бұрынғы жер асты ядролық қару сынақ алаңына техникалық қызмет көрсетуге арналған.