Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Музейлерден суреттер мен мүсіндерді ұрлау – өнердің материалдық туындыларын ұрлау.
Stealing of paintings or sculptures from museums
theft of physical works of art
Көркем туындыларды ұрлау, кейде «өнерді ұрлау» деп те аталады, галереялардан, мұражайлардан немесе басқа да қоғамдық және жекеменшік орындардан суреттердің, мүсіндердің және өнердің басқа да түрлерінің ұрлануын білдіреді. Ұрланған өнер көбінесе қайта сатылады немесе қылмыскерлер оны несие алу үшін кепіл ретінде пайдаланады. Ұрланған өнердің шамамен 10% ғана табылған. Көптеген елдерде өнер ұрлығын және ұрланған өнер мен антиквариаттардың заңсыз саудасын тергейтін полиция бөлімшелері жұмыс істейді. Ең ірі құндылықтағы өнер ұрлығы 1990 жылы Бостон қаласындағы Изабелла Стюарт Гарднер мұражайында болды, онда 500 миллион долларлық 13 туынды ұрланды. Бұл іс әлі де шешілмеген. Ірі көлемдегі өнер ұрлықтарына Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі Еуропаның нацистік тонаулары және 2022 жылы Украинаға жасалған ресейлік басқыншылық кезіндегі Украинаның ресейлік тонаулары жатады.
Art theft, sometimes called artnapping, is the stealing of paintings, sculptures, or other forms of visual art from galleries, museums or other public and private locations. Stolen art is often resold or used by criminals as collateral to secure loans. Only a small percentage of stolen art is recovered—an estimated 10%. Many nations operate police squads to investigate art theft and illegal trade in stolen art and antiquities. The largest value art theft occurred at the Isabella Stewart Gardner Museum in Boston, when 13 works, worth a combined $500 million were stolen in 1990. The case remains unsolved. Large scale art thefts include the Nazi looting of Europe during World War II and the Russian looting of Ukraine during the 2022 Russian invasion of Ukraine.
Жеке ұрлық
Көптеген ұрылардың себебі құнды өнер туындыларының құны миллиондаған долларға жететіні, ал салмағы көбінесе бірнеше килограммнан аспайтыны болып табылады. Сонымен қатар, ең танымал мұражайлардың көпшілігінде өте қатаң қауіпсіздік шаралары болғанымен, миллиондаған долларлық өнер жинақтары бар көптеген орындарда қауіпсіздік шаралары жеткіліксіз деңгейде. Бұл оларды қарапайым тонаудан сәл күрделі ұрлықтарға осал етеді, бірақ олардың сыйақысы өте жоғары болуы мүмкін. Ұрылар кейде суретшінің өнер әлеміндегі беделіне немесе туындының теориялық құнына емес, суретшімен жеке таныстығына байланысты туындыларды таңдайды. Хьютон-холлдағы Чолмондей маркизі сияқты үлкен жинақтары барлар үшін ұрлық қаупі ескерусіз қалдырылуға немесе келісілмейтін нәрсе. Жан Батист Одридің «Ақ Ырғақ» атты суреті 1990 жылы Хьютон-холлдағы Чолмондели коллекциясынан ұрланған. Кенеп әлі табылған жоқ.
Many thieves are motivated by the fact that valuable art pieces are worth millions of dollars and weigh only a few kilograms at most. Also, while most high profile museums have extremely tight security, many places with multimillion dollar art collections have disproportionately poor security measures. That makes them susceptible to thefts that are slightly more complicated than a typical smash and grab, but offer a huge potential payoff. Thieves sometimes target works based on their own familiarity with the artist, rather than the artist's reputation in the art world or the theoretical value of the work. For those with substantial collections, such as the Marquess of Cholmondeley at Houghton Hall, the risk of theft is neither negligible nor negotiable. Jean Baptiste Oudry's White Duck was stolen from the Cholmondeley collection at Houghton Hall in 1990. The canvas is still missing.
Теледидар
Ақ жаға (2009–2014): Нейл Кэффри, өнер ұрысы және тартымды алаяқ, өз білігімен қылмыскерлерді ұстау үшін ФБР агенті Питер Беркпен бірігеді. Дегенмен, сериал барысында Нил түрлі жағдайларда өнерді ұрлауды кейде жалғастырады. Көптеген маусымдарда сюжеттік желі нацистер тонаған өнердің жасырын қоймасына қатысты. Левередж (2008–2012): Жартылай түзетілген қылмыскерлер тобы Робин Гуд стиліндегі ұйым құрып, ешкімге көмектесе алмайтын адамдарға көмектеседі. Топ мүшелерінің көптегені бұрын қатысқан түрлі өнер ұрлықтарын еске түсіреді. Кейде олар жұмыстарын аяқтау үшін өнерді ұрлауға мәжбүр болады. The Blacklist (2013–2023): Сериалдың көптеген эпизодтарында өнер туындылары мен ескі заттар (ұрланған немесе басқа) маңызды рөл атқарады, тіпті кейде орталық тақырып болады. Реймонд Реддингтон қылмыстық гений ретінде жұмыс істеген кезінде ұрланған өнер, мүсіндер, монеталар және басқа да көптеген құнды заттарды сатумен айналысқанын мойындады.
White Collar (2009 2014), Neal Caffrey, an art thief and suave con artist, teams up with FBI Agent Peter Burke to catch criminals using his expertise. However, throughout the course of the series, Neal continues to occasionally steal art under a variety of circumstances. Multiple seasons involve a plot arch that revolves around a cache of Nazi looted art. Leverage (2008 2012), A crew of semi reformed criminals form a Robin Hood style organization that helps people no one else can help. Many members of the group have flashbacks to various instances of art theft in which they participated. At times, they are required to steal art in order to complete their jobs of aiding desperate people. The Blacklist (2013–2023), artwork and antiquities (stolen or otherwise) is often a big part, if not a central theme, to many episodes in the series. Raymond Reddington has also admitted to brokering many deals revolving around stolen art, sculptures, coins, and many other small items of artistic value during his time as a criminal mastermind.