Уолтер Кэмпбелл Шорт: Перл-Харборға дейінгі және кейінгі тағдыры
Walter Short
Уолтер Кэмпбелл Шорт – АҚШ армиясының генерал-майоры, Перл-Харбор шабуылы кезінде Гавайидегі әскери қорғауға жауапты болған. Биографиясы мен қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ армиясының генерал-майоры Уолтер Кэмпбелл Шорт (30 наурыз 1880 жыл - 3 қыркүйек 1949 жыл) – АҚШ армиясының генерал-лейтенанты (уақытша шен) және генерал-майоры. 1941 жылғы 7 желтоқсанда жапондықтардың Перл-Харборға шабуыл жасаған кезде Гавайидегі АҚШ әскери базаларын қорғауға жауапты әскери қолбасшы болған.
U. S. Army Major general
Walter Campbell Short (March 30, 1880 – September 3, 1949) was a lieutenant general (temporary rank) and major general of the United States Army and the U. S. military commander responsible for the defense of U. S. military installations in Hawaii at the time of the Japanese attack on Pearl Harbor on December 7, 1941.
Ерте өмір
Шорт 1880 жылы Иллинойс штатының Филлмор қаласында туған. Дәрігердің ұлы, ол 1901 жылы Иллинойс университетін бітірген. Одан кейін әскери академияда бір жыл математика пәнінен сабақ берді.
Short was born in 1880 in Fillmore, Illinois. The son of a doctor, he graduated from the University of Illinois in 1901. He then taught mathematics for a year at a military academy.
Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі қызмет
1902 жылы 13 наурызда АҚШ армиясында екінші лейтенант болып тағайындалды және Сан-Франциско Пресидиосында қызметке жіберілді. Ол Филиппинде, содан кейін Аляскада қызмет етті және 1916 жылы 16-шы жаяу әскер полкімен Мексикаға экспедицияға қатысты. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1-ші дивизияның бас штабында және 3-ші армия штабының меңгерушісінің көмекшісі болып қызмет етті. Соғыстан кейін Шорт Соғыс министрлігінің Бас штабының мүшесі болды және 1924 жылға дейін Әскери барлау басқармасының Қиыр Шығыс бөлімінде қызмет етті. Содан кейін Армия соғыс колледжіне оқуға түсіп, бітіргеннен кейін штабтық училищенің оқытушысы болды. Ол "Еңбек сіңіргені үшін" медалімен марапатталды және сол кезде, әсіресе бейбіт уақыттағы жоғарылаулары ескерілгенде, табысты мансапқа ие болды деп есептелді. Нокстің хатында алғашқы екеуінен басқа барлық қорғаныс қанағаттанарлық делінген, әуе шабуылының болу мүмкіндігі сипатталған және армияны мұндай шабуылға дайындалуға шақырған. Хат бірлескен қорғаныс жоспарларын қайта қарау туралы ұсыныстармен аяқталды, оның ішінде армия мен теңіз күштерінің күтпеген әуе шабуылдарына қарсы әрекеттерін үйлестіруге ерекше назар аударылды. Сондай-ақ, күштерді мұндай шабуылдарға қарсы тұруға дайындау үшін бірлескен оқу-жаттығулар өткізу қажеттігі айтылды. Робертс комиссиясының мүшесі болған адмирал Уильям Харрисон Стэндли кейіннен бұл есепті жоққа шығарып, "осы екі офицер қаһармандықпен қаза тапты" және "егер олар сотқа тартылған болса, екеуі де айыптан босатылар еді" деді.
He was commissioned as a second lieutenant of infantry in the U. S. Army on March 13, 1902, and assigned duty at the Presidio of San Francisco. He served in the Philippines and later Alaska, and took part in the expedition into Mexico with the 16th Infantry Regiment in 1916. During World War I, he served on the general staff of the 1st Division and as assistant chief of staff for the 3rd Army. After the war, Short became a member of the War Department General staff and served with the Far Eastern section of the Military Intelligence Division until 1924. He then attended the Army War College and after graduation served as a staff school instructor. He earned the Distinguished Service Medal and was considered to have had a successful career at that time, especially in light of his promotions during peacetime. Knox's letter stated the defenses against all but the first two were then satisfactory, described the probable character of an air attack and urged the Army to prepare for such an attack. It concluded with recommendations for the revision of joint defense plans with special emphasis on the coordination of Army and Navy operations against surprise aircraft raids. It also urged the conduct of joint exercises to train the forces to meet such raids. Admiral William Harrison Standley, who served as a member of the Roberts Commission, later disavowed the report, maintaining that "these two officers were martyred" and "if they had been brought to trial, both would have been cleared of the charge."