Колумбия Университетінің Электрондық Музыка Орталығының Тарихы
Computer Music Center
Компьютерлік музыка орталығы (CMC) – АҚШ-тағы электрондық музыка зерттеуінің ең көне орталығы. 1959 жылы құрылған, тарихы, дамуы мен RCA Mark II синтезаторы туралы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Колумбия университетінің электрондық музыка зерттеу орталығы 1959 жылы құрылған.
Columbia University electronic music research facility established in 1959
Колумбия университетінің Компьютерлік музыка орталығы (КМО) – АҚШ-тағы электрондық және компьютерлік музыканы зерттеудің ең көне орталығы. Ол 1950 жылдары Колумбия-Принстон электрондық музыка орталығы ретінде негісталған.
The Computer Music Center (CMC) at Columbia University is the oldest center for electronic and computer music research in the United States. It was founded in the 1950s as the Columbia Princeton Electronic Music Center.
Тарих
Колумбия Принстон электрондық музыка орталығының алғысы 1950-ші жылдардың басында Колумбия университетінің профессорлары Владимир Ушачевский мен Отто Луенинг, сондай-ақ Принстон университетінің профессорлары Милтон Бэббит пен Роджер Сешнс құрған студия болды. Бастапқыда жаңа технология – магниттік таспаны қолдана отырып, музыка композициясы бойынша тәжірибелермен айналысқан студия, көп ұзамай электрондық музыканың барлық саласына тарады. Орталық 1959 жылы Рокфеллер қорынан алған грант арқасында ресми түрде құрылды, бұл грант RCA Mark II дыбыс синтезаторын иесі RCA-дан сатып алуға жұмсалды. Орталықтың маңызды жабдығы – RCA Mark II дыбыс синтезаторы 1957 жылы Ушачевский мен Бэббиттің талаптарына сәйкес әзірленгеннен кейін жеткізілді. RCA (және орталық) 125-ші көшедегі Колумбия университетінің негізгі кампусынан тыс орналасқан Prentis Hall ғимаратына көшірілді. Синтезаторда орындалған маңызды электрондық музыка туындыларының қатарында Бэббиттің «Vision and Prayer» және Чарльз Вуориненнің «Time's Encomium» шығармалары бар, соңғысы 1970 жылы Музыка саласындағы Пулитцер сыйлығына ие болды. 1964 жылы Columbia Records компаниясы RCA синтезаторында жазылған «Columbia Princeton Electronic Music Center» атты альбом шығарды. Электрондық музыка (және жалпы авангардтық музыка) саласындағы көптеген белгілі тұлғалар – Эдгард Варез, Чоу Вэн Чунг, Халим Эль Дабх, Мичико Тояма, Бюлент Арел, Марио Давидовский, Чарльз Додж, Прил Смайли, Элис Шилдс, Венди Карлос, Дариуш Долат Шахи, Кенджиро Езаки және Лучиано Берио осы Электрондық музыка орталығында жұмыс істеді, оқыды немесе сапармен болды. Орталық сонымен қатар Батыс жарты шардағы басқа электрондық музыка студияларына консультациялық қызмет көрсетіп, студияны тиімді жобалау және жабдық сатып алу бойынша кеңес берді. Питер Маузидің басшылығымен орталықтағы инженерлер композиторлардың қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін арнайы жабдықтар жасады. Оларға басқа синтезатор жабдықтарымен (көбінесе қолмен жасалған) өзара іс-қимылды жеңілдетуге арналған таспалық кешіктіру машиналарының, квадрофониялық микшерлік консольдерінің және аналогтық триггерлердің алғашқы үлгілері кірді. Орталықта Buchla, Moog және Serge модульді синтезаторларының үлкен коллекциясы да болды. 1970-ші жылдардың соңына қарай Электрондық музыка орталығының технологиясы ескіріп, классикалық аналогты таспа техникасы компьютерлік музыка саласындағы параллель жұмыстардан басып озды. 1980-ші жылдардың ортасында Колумбия мен Принстонның орталықтары ресми байланысын тоқтатты, Принстонның музыка бөлімі Bell Labs-пен байланысын күшейтіп, Годфри Уинхам мен Пол Ланскидің басшылығымен компьютерлік музыка студиясын құрды (Princeton Sound Lab-қа қараңыз). 1995 жылы Колумбияның бастапқы ғимараты Брэд Гартонның басшылығымен қайта ұйымдастырылып, Колумбия университетінің Компьютерлік музыка орталығы болып қайта аталды. Гартон 1995 жылдан 2021 жылға дейін директор болып қызмет етті, содан кейін Сет Клюет директор болып тағайындалды, ал Анна Медос директордың орынбасары болды.
The forerunner of the Columbia Princeton Electronic Music Center was a studio founded in the early 1950s by Columbia University professors Vladimir Ussachevsky and Otto Luening, and Princeton University professors Milton Babbitt and Roger Sessions. Originally concerned with experiments in music composition involving the new technology of reel to reel tape, the studio soon branched out into all areas of electronic music research. The center was officially established with a grant from the Rockefeller Foundation in 1959 which was used to finance the acquisition of the RCA Mark II Sound Synthesizer from its owner, RCA. The center's flagship piece of equipment, the RCA Mark II Sound Synthesizer, was delivered in 1957 after it was developed to Ussachevsky and Babbitt's specifications. The RCA (and the center) were re housed in Prentis Hall, a building off the main Columbia campus on 125th Street. Significant pieces of electronic music realized on the Synthesizer included Babbitt's Vision and Prayer and Charles Wuorinen's Time's Encomium, which was awarded the 1970 Pulitzer Prize in Music. In 1964 Columbia Records released an album titled simply Columbia Princeton Electronic Music Center, which was produced principally on the RCA synthesizer. Most of the luminaries in the field of electronic music (and avant garde music in general) visited, worked, or studied at the Electronic Music Center, including Edgard Varèse, Chou Wen chung, Halim El Dabh, Michiko Toyama, Bülent Arel, Mario Davidovsky, Charles Dodge, Pril Smiley, Alice Shields, Wendy Carlos, Dariush Dolat Shahi, Kenjiro Ezaki and Luciano Berio. The center also acted as a consulting agency for other electronic music studios in the Western Hemisphere, giving them advice on optimum studio design and helping them purchase equipment. The staff engineers at the center under Peter Mauzey developed customized equipment to solve the needs of the composers working at the center. These include early prototypes of tape delay machines, quadraphonic mixing consoles, and analog triggers designed to facilitate interoperability between other (often custom made) synthesizer equipment. The center also had a large collection of Buchla, Moog, and Serge Modular synthesizers. By the late 1970s the Electronic Music Center was rapidly nearing obsolescence as its classical analog tape techniques were being surpassed by parallel work in the field of computer music. By the mid 1980s the Columbia and Princeton facilities had ceased their formal affiliation, with the Princeton music department strengthening its affiliation with Bell Labs and founding a computer music studio under Godfrey Winham and Paul Lansky (see Princeton Sound Lab). The original Columbia facility was re organized in 1995 under the leadership of Brad Garton and was renamed the Columbia University Computer Music Center. Garton served as Director from 1995 until 2021, when Seth Cluett became Director joined by Anna Meadors as Assistant Director.