Флоренц Зигфелд: Бродвей сахнасының көркемдік шебері
Florenz Ziegfeld Jr.
Флоренц Зигфелд – америкалық театр өнеркәсібінің көрнекті тұлғасы, «Ziegfeld Follies» мюзиклдерінің авторы. «Америкалық қызды даңқтандырушы» атымен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Флоренс Эдвард Зигфелд-младший (1867–1932) – американдық театр өнерпазы, бродвейлік импресарио. Ол Париждегі «Фоли-Бержер» (Folies Bergère) театрынан шабыттанған «Зигфелд ақымақтықтары» (1907–1931) атты театрлық қойылымдар сериясымен әйгілі болды. Сонымен қатар, ол «Шоу-боат» мюзиклін де қойды. Ол «американ қызын даңққа бөлеуші» ретінде танымал еді.
American theatrical impresario (1867–1932)
Florenz Edward Ziegfeld Jr. ('/z//ɪ//ɡ//f//ɛ//l//d/; March 21, 1867 – July 22, 1932) was an American Broadway impresario, notable for his series of theatrical revues, the Ziegfeld Follies (1907–1931), inspired by the Folies Bergère of Paris. He also produced the musical Show Boat. He was known as the "glorifier of the American girl".
Ерте өмір
Флоренц Эдвард Зигфельд кіші 1867 жылдың 21 наурызында дүниеге келді. Оның әкесі Флоренц Эдвард Зигфельд – неміс иммигранты, ал оның әкесі Фризеландтағы Йевер қаласының мэрі болған. Зигфельд анасының рим-католик шіркеуінде крещениеден өтті. Әкесі лютеран дінінде болған. Зигфельд бала кезінде 1871 жылғы Чикаго өртіне куә болды.
Florenz Edward Ziegfeld Jr. was born on March 21, 1867, His father, Florenz Edward Ziegfeld, was a German immigrant whose father was the mayor of Jever in Friesland. Ziegfeld was baptized in his mother's Roman Catholic church. His father was Lutheran. As a child Ziegfeld witnessed the Chicago fire of 1871.
Мансап
Оның әкесі Чикаго музыкалық колледжін басқарды, ал кейіннен 1893 жылғы әлемдік көрмеден пайда табу үшін «Trocadero» түнгі клубын ашты. Әкесінің түнгі клубының сәтті болуына көмектесу үшін Зигфелд күшті адам Евгений Сандоуды жалдап, басқарды. Еуропаға саяхаты барысында Лондонда Зигфелд поляк-француз әншісі Анна Хелдпен танысты. Америкада Хелдті насихаттауы оның ұлттық даңққа ие болуына себеп болды. Оның Бродвейдегі шоуларының қатарында, әсіресе «Париждік модель» (1906) қойылымындағы табысы 1907 жылы ол үшін сәнді ревюлер сериясын бастаудың басты себебі болды. Хелдтің танымалдылығының көп бөлігі Зигфелдтің американдық баспасөзге таратып жіберген жарнамалық трюктер мен қауесеттерге байланысты болды. Зигфелдтің сахналық қойылымдары, «Зигфелд ақымақтықтары» деп белгілі болды, 1907 жылғы 7 шілдеде ашылған «1907 жылғы ақымақтықтармен» басталды және 1931 жылға дейін жыл сайын қойылды. Бұл әсем қойылымдарда, күрделі костюмдер мен декорациялармен, Зигфелдтің жеке таңдаған сұлулары Ирвинг Берлин, Джордж Гершвин және Джером Керн сияқты көрнекті композиторлардың музыкасына хореографиялық номерлер орындады. Құрылысты қаржыландыру үшін Зигфелд Уильям Рэндольф Херсттен қарыз алды, ол Зигфелдтің қайтысынан кейін театрдың басқаруын өзіне алды. «Зигфелд театры» 1927 жылдың ақпанында Зигфелдтің «Рио-Рита» қойылымымен ашылды, ол шамамен 500 рет көрсетілді. Одан кейін «Кеме саяхаты» мюзиклі қойылды. Бұл мюзикл, он тоғызыншы ғасырдың соңында Оңтүстіктегі нәсілдік дискриминация мәселесін қамтыды, Зигфелд, Урбан және композитор Джером Керннің бірлескен еңбегі болды. Мюзикл Бродвейде төрт рет қайта қойылды және бірнеше «Тони» сыйлығын жеңіп алды. Музыкада «Ol' Man River» және «Can't Help Lovin' Dat Man» сияқты бірнеше классикалық туындылар бар. Зигфелд қор нарығының күйреуінен көп ақшасын жоғалтты. 1932 жылдың мамырында ол алты ай бойы сәтті өткен «Кеме саяхаты» мюзиклінің қайта қойылымын ұйымдастырды. Сол жылы ол «Фолиз» жұлдыздарын CBS радиосына «Зигфелдтің ауадағы ақымақтықтары» арқылы әкелді.
His father ran the Chicago Musical College and later opened a nightclub, the Trocadero, to profit from the 1893 World's Fair. To help his father's nightclub succeed, Ziegfeld hired and managed the strongman Eugen Sandow. In London, during a trip to Europe, Ziegfeld met Anna Held, a Polish French singer. His promotion of Held in America brought about her meteoric rise to national fame. Her success in a series of his Broadway shows, especially A Parisian Model (1906), was a major reason for his starting a series of lavish revues in 1907. Much of Held's popularity was due to Ziegfeld's creation of publicity stunts and rumors fed to the American press. Ziegfeld's stage spectaculars, known as the Ziegfeld Follies, began with Follies of 1907, which opened on July 7, 1907, and were produced annually until 1931. These extravaganzas, with elaborate costumes and sets, featured beauties chosen personally by Ziegfeld in production numbers choreographed to the works of prominent composers such as Irving Berlin, George Gershwin and Jerome Kern. To finance the construction, Ziegfeld borrowed from William Randolph Hearst, who took control of the theater after Ziegfeld's death. The Ziegfeld Theatre opened in February 1927 with Ziegfeld's production of Rio Rita, which ran for nearly 500 performances. This was followed by Show Boat, This musical, which concerned racial discrimination in the South during the late nineteenth century, was a collaboration between Ziegfeld, Urban, and composer Jerome Kern. The musical has been revived four times on Broadway, winning multiple Tony Awards. The score features several classics such as "Ol' Man River" and "Can't Help Lovin' Dat Man". Ziegfeld lost much of his money in the stock market crash. In May 1932 he staged a revival of Show Boat that ran for six months—a hit, by Depression standards. That same year, he brought his Follies stars to CBS Radio with The Ziegfeld Follies of the Air.
Жеке өмір
1896 жылы Зигфелд Лондонда актриса Анна Хелдке жолықты. Зигфельд пен Хелд 1897 жылы ресми емес некеде бірге өмір сүрді, ал 1913 жылы ол одан ажырасты, деп жазылған The New York Times газетінің 1918 жылғы 13 тамыздағы некрологында. Бұл романтикалық үшбұрыштағы үшінші тұлға – шоу-қыз Лилиан Лорейн болды, оның таланты шектеулі болғанымен, харизматикалық сахналық бейнесі мен сұлулығы Зигфелдті 1907 жылы, оның Шуберт қойылымында 15 жастағы актриса ретінде өнер көрсеткен кезде қызықтырды. Зигфелд оның мансабын дамытуға жылдар жұмсады, оны өзінің "Follies" шоуларындағы ең танымал орындаушылардың біріне айналдырды және оны Хелдпен бірге тұрған үйден екі қабат жоғарыдағы пәтерге орналастырды. Ол Лорейнге өмірінің соңына дейін ғашық болды. Олардың Патриция Зигфелд Стивенсон (1916–2008) есімді бір баласы болды. Отбасы Нью-Йорк штатындағы Хастингс-он-Хадсон және Флорида штатындағы Палм-Бичтегі жылдамдықтарында тұрды. Зигфелд 1932 жылғы 22 шілдеде Голливудта плевриттен, бұрынғы өкпе инфекциясының салдарынан қайтыс болды. Оның өлімі Беркті үлкен қарызға батып, оны осы қарыздан құтылу үшін киноға түсуге итермеледі.
In 1896, Ziegfeld met Anna Held, an actress, in London. Ziegfeld and Held began a common law marriage in 1897, and she divorced him in 1913, according to her obituary in The New York Times dated August 13, 1918. The unnamed party in this romantic triangle was showgirl Lillian Lorraine, an entertainer of limited talent but charismatic stage presence and beauty whom Ziegfeld discovered in 1907 when she was a 15 year old performer in a Shubert production. Ziegfeld spent years promoting her career, transforming her into one of the most popular attractions in his Follies and establishing her in an apartment two floors above the residence he shared with Held. He remained in love with Lorraine for the rest of his life. They had one child, Patricia Ziegfeld Stephenson (1916–2008). The family lived on his estate in Hastings on Hudson, New York, and in Palm Beach, Florida. Ziegfeld died in Hollywood, California on July 22, 1932, from pleurisy, related to a previous lung infection. His death left Burke with substantial debts, driving her toward film acting to settle them.