Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапонияның Үлкен Токио аймағындағы жылдам транзиттік жүйенің бір бөлігі.
Part of the rapid transit system in the Greater Tokyo area of Japan
Токиода екі жылдам транзит (жылдам транзит жүйесі) жұмыс істейді: Токио метрополитені және Тоэй метрополитені. Желінің көп бөлігі 23 арнайы округте орналасқан, ал кейбір бөлімдері Чиба және Сайтама префектураларына дейін созылады. Метрополитен Үлкен Токионың жолаушылар теміржолы желісінің бір бөлігі болып табылады, сонымен қатар бірнеше бағыттар арқылы метроны Батыс Токио және Канагава префектурасындағы қалалық теміржолдармен байланыстырады.
Two rapid transit (rapid transit systems) operate in Tokyo: Tokyo Metro and the Toei Subway. Most of the network is located in the 23 special wards, with portions extending into Chiba and Saitama Prefectures. The subways are one part of Greater Tokyo's passenger rail network, with through service further connecting the subway to suburban railways in Western Tokyo and Kanagawa Prefecture.
Тарих
1915: Токио станциясының астында Жапонияның алғашқы жер асты темір жолы ашылды. Ол тек теміржол поштасына ғана, жолаушыларға емес арналған. 1927 ж.: Токио жер асты темір жолы (東京地下鉄道株式会社) 1927 жылдың 30 желтоқсанында Жапонияның алғашқы жер асты желісі – Гинза желісін ашты және оны "Шығыстағы алғашқы жер асты темір жолы" деп жариялады. Желінің ұзындығы Уэно мен Асакуса арасында бар болғаны 2,2 км болды. 1938 ж.: Токио жылдам транзит темір жолы (東京高速鉄道株式会社) Аояма 6-шы шөлмек (қазіргі Омотесандо) мен Тораномон арасында метро жүйесін ашты. 1939: Токио жылдам транзит темір жолы Тораномоннан Шимбашиге дейін желісін ұзартты және Токио жер асты темір жолымен бірлесіп жұмыс істеуді бастады. 1941: Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде екі метро компаниясы жергілікті билік тарапынан Теито жылдам транзит басқармасы (帝都高速度交通営団) болып біріктірілді. 1954 ж.: Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ашылған алғашқы метро желісі – Маруноучи желісі Икебукуро мен Очаномидзу арасында құрылды. 1960: Тоэй метросының 1-жолы, қазіргі Тоэй Асакуса желісі, Ошиаге мен Асакуса арасында ашылды. 1968 ж.: Тоэй метросының 6-жолы (қазіргі Тоэй Мита желісі) Шимура станциясы (1969 жылы Такашимадайра станциясы деп қайта аталды) мен Сугамо станциясы арасында ашылды. 1991: Токио метрополитенінің Намбоку желісі ашылды. 1995: 20 наурызда таңғы сағаттарда Маруноучи, Хибия және Чиёда желілерінде Токио метрополитенінде зарин шабуылы болды. 5000-нан астам адам жарақат алды және 13 адам қаза тапты. Барлық үш желі күні бойы жұмысын тоқтатты. 2000: Намбоку желісі Тамейке Санно станциясы мен Мегуро станциясы арасында, ал Тоэй Мита желісі Мита станциясы мен Мегуро станциясы арасында ашылды. Екі желі де Мегуро станциясы мен Широканэ Таканава станциясы арасында инфрақұрылымды бөлісті. Сонымен қатар, екі желі де Токю Мегуро желісімен бірлесіп қызмет көрсетуді бастады. 2004: Теито жылдам транзит басқармасы жекешелендіріліп, Токио метро акционерлік қоғамы болып қайта аталды. 2008: Фукутошин желісі ашылды. 2013: Фукутошин желісі Токю Тойоко желісімен бірлесіп қызмет көрсетуді бастады. 2023 ж.: Тоэй Мита желісі, Намбоку желісі және Фукутошин желісі Токю Шин-Йокогама желісі, Сотецу Шин-Йокогама желісі, Сотецу магистральдық желісі және Изумино желісі арқылы Токю Мегуро желісі (Тоэй Мита желісі және Намбоку желісі) және Токю Тойоко желісі (Фукутошин желісі) арқылы бірлесіп қызмет көрсетуді бастады.
1915: Japan's first underground railway opened under Tokyo Station. It was only for the railway post office, not for passengers. 1927: Tokyo Underground Railway Co., Ltd. (東京地下鉄道株式会社) opened Japan's first underground line of the subway Ginza Line on 30 December 1927, and publicized as "the first underground railway in the Orient." The distance of the line was only 2.2 km between Ueno and Asakusa. 1938: Tokyo Rapid Transit Railway Co., Ltd. (東京高速鉄道株式会社) opened its subway system between Aoyama 6 chome (present day Omotesando) and Toranomon. 1939: Tokyo Rapid Transit Railway extended its line from Toranomon to Shimbashi, and started an reciprocal operation with Tokyo Underground Railway. 1941: During World War II, the two subway companies merged under the name Teito Rapid Transit Authority (帝都高速度交通営団) by the local government. 1954: The Marunouchi Line, the first subway line after World War II, opened between Ikebukuro and Ochanomizu. 1960: Toei Subway Line 1, present day Toei Asakusa Line, opened between Oshiage and Asakusa. 1968: Toei Subway Line 6 (currently the Toei Mita Line) opened between Shimura Station (renamed Takashimadaira Station in 1969) and Sugamo Station. 1991: The Tokyo Metro Namboku Line opens. 1995: On 20 March, the Tokyo subway sarin attack occurred on the Marunouchi, Hibiya, and Chiyoda Lines during the morning rush hour. Over 5,000 people were injured and 13 people were killed. All three lines ceased operation for the whole day. 2000: The Namboku Line opened between Tameike sanno Station and Meguro Station and the Toei Mita Line opened between Mita Station and Meguro Station, with both lines sharing infrastructure between Meguro Station and Shirokane takanawa Station. Additionally, both lines started through service with the Tokyu Meguro Line. 2004: Teito Rapid Transit Authority was privatized and renamed Tokyo Metro Co., Ltd.
2008: The Fukutoshin Line opened. 2013: The Fukutoshin Line started through service with the Tokyu Toyoko Line. 2023: The Toei Mita Line, the Namboku Line, and the Fukutoshin Line have started through service with the Tōkyū Shin Yokohama Line, the Sōtetsu Shin Yokohama Line, the Sotetsu Main Line and the Izumino Line via the Tokyu Meguro Line (Toei Mita Line and Namboku Line) and the Tokyu Toyoko Line (Fukutoshin Line).
Жүйелік басқару
Токио метросы мен Тоэй метросының екеуі де желілердің түстері, желі кодтары және бекеттердің нөмірлері бірыңғай жүйесімен тығыз байланысты. Дегенмен, метро жүйелерін бөлек басқарудың кейбір салдары бар:
Both the Tokyo Metro and Toei Subway systems are closely integrated with a unified system of line colors, line codes, and station numbers. However, the separate administration of metro systems has some ramifications:
Метро және Тоэй жүйелері бойынша бір жолға билет алу үшін арнайы ауысу биеті қажет. Бұл билеттің құны бастапқы және соңғы станциялар арасындағы ең қысқа маршрут бойынша есептелген метро және Тоэй бағаларының қосындысынан 70 иенге кем болады. Бұл жүйе мұндай билет алу мәселелерін жеңілдетті, себебі Токио аймағындағы көптеген теміржол операторларында (өзінің Suica жүйесін қолдануын жалғастырған JR East компаниясынан басқа) бір сақталған ақы картасын пайдалануға мүмкіндік берді. 2007 жылы жаңа Pasmo жүйесі енгізіліп, 2008 жылы Passnet жүйесі толыққанды түрде алмастырылды, нәтижесінде Токио көлігінің көп бөлігі үшін, соның ішінде JR East үшін бірыңғай сақталған ақы жүйесі құрылды. Сақталған ақы картасымен төленген баға қағаз билеттерді пайдаланушыларға қарағанда сәл төмен болуы мүмкін, себебі сақталған карталарда баға 1 иендік қадаммен, ал қағаз билеттерде 10 иендік қадаммен есептеледі. Жүйелер метро желісін станциялар, пойздар және клиенттерге арналған ақпараттық схемаларда әртүрлі көрсетіледі. Мысалы, Тоэй картасында Тоэй Оэдо желісі орталықта шеңбер түрінде бейнеленсе, Токио метросының картасында Маруноучи және JR Яманоте желілері үшін орталық сақина сақталған. Сонымен қатар, әр жүйенің желілері әдетте олардың сәйкес карталарында қалың сызықтармен көрсетіледі.
For single rides across Metro and Toei systems, a special transfer ticket is required. It costs 70 yen less than the sum of the Metro fare and the Toei fare, calculated based on the shortest possible route between the origin and destination stations. The system simplified such ticketing problems, by allowing one stored fare card to be used on most of the rail operators in the Greater Tokyo Area (with the noticeable exception of JR East which continued to use its own Suica system). The new Pasmo system was introduced in 2007 and completely replaced the Passnet in 2008, finally allowing for one unified stored fare system for most of the Tokyo transit system, including JR East. The fare charged by the stored fare system may be slightly less than for users of paper tickets, as fares are calculated in ¥1 increments on stored fare cards whereas paper tickets are calculated at ¥10 increments. The systems represent the metro network differently in station, train, and customer information diagrams. For example, the Toei map represents the Toei Ōedo Line as a circle in the centre, whereas the Tokyo Metro's map saves the central ring line for the Marunouchi Line and the JR Yamanote Line. As well, each system's lines are generally rendered with thicker lines on their respective system maps.
Өзара әрекет
Жапон метро жүйелеріндегідей, Үлкен Токио аймағындағы көптеген жер үсті және жер асты желілері Токио метрополитені мен Тоэй желілері арқылы өтеді. Токио метросының Гинза және Маруноути желілері мен Тоэй Оэдо желісінен басқа, барлық желілерде түйіскен қызметтер бар. Олар кең мағынада Токио метро желісінің бір бөлігі деп есептеледі, бұл оған қала шеттеріне дейін жетуге мүмкіндік береді.
As is common with Japanese subway systems, many above ground and underground lines in the Greater Tokyo Area operate through services with the Tokyo Metro and Toei lines. Through services operate on all lines except Tokyo Metro Ginza and Marunouchi Lines and Toei Oedo Line. In a broader sense they are considered a part of the Tokyo subway network, allowing it to reach farther out into the suburbs.