Кіріспе

Троцкистік фракция 1962 жылы Ж. Посадас құрған. Төртінші Интернационал Посадист – троцкистік халықаралық ұйым. Ол 1962 жылы, 1950-ші жылдары Төртінші Интернационалдың Латын Америка бюросының және Аргентинадағы Төртінші Интернационал бөлімінің басшысы болған Ж. Посадас құрды. 1962 жылы Төртінші Интернационалдың Халықаралық хатшылығынан бөлінгеннен бастап, Посадастың 1981 жылы қайтыс болғанға дейін, Посадистер коммунизмнің бірнеше маргиналды идеяларын дамытты, бұл оларды негізгі солшыл топтармен қақтығысқа түсірді. Посадизм марксистік ойға уфология элементтерін енгізуге тырысады. Тек коммунизм ғана планетаралық саяхатты дамытуға мүмкіндік береді деген тұжырымға келген олар, басқа планеталардан келген шетелдіктердің жоғары дамыған коммунистік қоғамдарда өмір сүретінін және жердегі коммунистерге әлемдік революцияны іске асыруға көмектесуге міндетті екенін айтады.

Шығу тегі

Төртінші Интернационал 1953 жылы жарылғанда, Посадас және оның жақтастары Мишель Пабло мен Төртінші Интернационалдың Халықаралық хатшылығының (ISFI) жағына қосылды. Посадшылар 1959 жылы ядролық соғыс мәселесі бойынша ISFI көпшілігімен келіспеушілікке түсті, Посадас бұл соғысты қолдады, себебі ол капитализмді жойып, социализмге жол ашады деп санады. 1962 жылы Посадшылар ISFI-ден бөлініп, Төртінші Интернационал (Посадшы) құрды. Топ бастапқыда бірнеше елде, әсіресе Кубадағы теміржолшылар, Боливиядағы қалайы өндірушілер және Бразилиядағы шаруалар арасында қолдау тапты. Кубада маңызды Посадшылар тобы болды. Посадшы партизандары 1959 жылғы революцияда Кастро мен Че Геварамен бірге күресті. 1962 жылы Посадшылар Төртінші Интернационалдан бөлінген кезде, Кубалық бөлімін де алып кетті, соның салдарынан 1960-шы жылдары Кубада басқа троцкистік топтар өкілдік етілмеді. Кубадағы Кеңес Одағымен жақын байланыстағы күштер Посадшы топты Куба үкіметінің Гуантанамодағы американдық әскери базасын күшпен таратуын талап еткені үшін және Гуантанамо қаласындағы жұмысшыларды базаға шеруге ұйымдастыруға тырысқандары үшін айыптады. Үкімет бұл жағдайды оларға тыйым салу үшін негіз ретінде пайдаланды, ал Кастро 1966 жылғы Триконтинентальдық конференцияда олардың ықпалын "зиялы" деп атады. Кубалық Посадшылар Кастроның Гевараны өлтіргенін мәлімдеді, бірақ ол сол кезде Боливияда партизандық қозғалыста күресіп жүрген екен. Керісінше, Гевара Боливия билігі тарапынан өлімге кесілгеннен кейін, Посадас 1967 жылы Че Гевараның шын мәнінде өлмегенін, Кастро үкіметі оны түрмеде ұстап отырғанын мәлімдеді. 1968 жылы Еуропада Посадшы қозғалысы дамуын бастады; алайда, қозғалыстың уфологиялық аспектілері оның үлкен қолдау табуына кедерілді. Посадастың 1981 жылы қайтыс болуы ұйымның дерлік таратылуына әкелді, қазірге дейін тек бірнеше шашыраңқы топтар ғана жұмыс істеп келеді. Соңғы жылдары (2018 жылдан бастап) Посадшыларға, әсіресе олардың уфологиядағы көзқарастарына қызығушылық артып келеді. Әлеуметтік желілерде бірнеше сатирикалық және сатирикалық емес "нео-Посадшы" топтары пайда болды, бұл Посадасты "троцкизм тарихындағы ең танымал тұлғалардың біріне" айналдырды.

Посадтық қоғам

Посадшылар жалпы марксистік теория ұсынған қоғамға ұқсас қоғамды жақтады. Пролетариаттық революция буржуазиялық мемлекетті жойып, оның орнына социалистік мемлекет құрады. Посадас 1963 жылы АҚШ, КСРО және Ұлыбритания қол қойған жартылай сынақтарға тыйым салу шартына қарсы шықты, өйткені АҚШ пен КСРО арасындағы ядролық соғыс сөзсіз болады және тіпті қажет деп есептеді, сондай-шара ядролық соғыс социализм үшін жағдай жасайды, онда "жұмысшы мемлекеттері" жеңіске жетіп, қоғамды жаңартпақ.

Ғылыми жетістіктер

Посадас ғылыми жетістіктердің пайда табудың орнына, жалпыға ортақ игілік үшін қолданылғанда адам өмірін жақсартуға зор қызығушылық танытты. "Ғарышта бала туу, адамзаттың сенімділігі және социализм" (1978) атты эссесінде ол ғылымның жетекшілігімен болашақты утопиялық көріп, өз ойын білдірді: Посадас бұрынғы КСРО және Қытай Халық Республикасының ғарыш зерттеулерін де қолдады. Ол КСРО-ның ғарышта әйелдің бала тууына қатысты жоспарын жоғары бағалады, мұндай бастамаларды тіршілік, қауіпсіздік және жайлылық сияқты алғашқы қажеттіліктерді жою жолындағы дамыған қоғамның белгісі деп есептеді: "Егер біз ғарышта бала тууды жоспарлауға батылдық танытсақ, онда біз Жердегі өмірден артық ізденісте екендігімізді сезінеміз." – деді Посадас.