Кіріспе

Бразилиялық кинорежиссер Фернандо Феррейра Меиррельс (Feʁˈnɐ̃du mejˈɾɛlis; 9 қараша 1955 жылы туған) – бразилиялық кинорежиссер, продюсер және сценарист. Ол 2002 жылы Бразилияда, ал 2003 жылы АҚШ-та Miramax Films компаниясы арқылы шыққан «Құдай қаласы» фильмінің қоса режиссері ретінде кеңінен танымал. Фильмдегі жұмысы үшін ол «Оскар» сыйлығының «Үздік режиссер» номинациясына ұсынылды. 2005 жылы «The Constant Gardener» фильмі үшін ол «Алтын глобус» сыйлығының «Үздік режиссер» номинациясына ие болды, ал Рейчел Вайз бұл фильмдегі рөлі үшін «Оскар» сыйлығын «Ең үздік әйел рөлі» номинациясында жеңіп алды. Ол сонымен қатар 2008 жылы Жозе Сарамагоның «Соқырлық» романының бейімделуін және 2011 жылы «360» фильмін түсірді. 2019 жылы Меиррелл Netflix үшін «Екі Папа» фильмін режиссерлік етті. Телевизияда Меиррелл Бразилияда HBO түпнұсқалық «Joint Venture» сериалын режиссерлік етіп, продюсерлік жұмыстарын атқарды. 2024 жылы ол «Sugar» қылмыстық сериалы мен «The Sympathizer» тарихи мини-сериалының режиссерлік жұмысын басқарды.

Ерте өмір

Меиреллес Бразилияның Сан-Паулу қаласында дүниеге келген. Меиреллестің әкесі Хосе де Соуза Меиреллес – гастроэнтеролог, ол Азия мен Солтүстік Америкаға (сондай-ақ әлемнің басқа да аймақтарына) үнемі саяхаттап тұратын. Бұл Фернандоға түрлі мәдениеттер мен орындармен танысуға мүмкіндік берді. Оның анасы Сония Жункера Феррейра ландшафттық архитектура және интерьер дизайны саласында жұмыс істеді. Фернандо төрт баланың екінші кішісі. Ол 4 жасында ағасы Хосе Маркостың велосипед апатында қаза болғанын көреді. Оның екі әпкесі – Марсия театр, ал Сильвинха психология мамандықтарын бітірген. Фернандо Сан-Паулудың Батыс аймағындағы Альто-дос-Пинхейрос ауданында өсті және барлық демалысын екі жақтан туысқандарының шаруашылықтарында өткізді. "Менің де шаруашылығым бар. Неге сатып алғанымды өзім де білмеймін", – деп сөйлеген екен. Киноға алғашқы қадамы әкесі арқылы жасалды, ол университете жұмыс істеген кезде жиі 8 мм фильмдер түсіретін. Ол көбінесе вестерн мен триллер жанрындағы пародиаларды жасап, туыстары мен достарын актерлер ретінде пайдаланатын. 1967 жылы, 11 жасында Фернандо АҚШ-тың Калифорния штатында бір жыл тұрды, онда ол хиппи қозғалысымен танысып, қатты әсерленді. 13 жасында, қарызға алынған Super 8 камерасымен, Норман Маклареннің анимацияларынан шабыттанған қысқа фильмдер түсіре бастады.

Мансап

1980 жылдары Сан-Паулу университетінің сәулет және қала құрылысы колледжінде оқыды. Оның дипломдық жұмысы басқа студенттердің дәстүрлі жобаларының орнына фильм түрінде жасалды: ол Жапонияға барып, жұмысты орындау үшін кәсіби бейнежабдықтар сатып алды. Оны тапсырып, қанағаттанарлық ең төменгі бағамен бітірді. Квинс-Мэри университетінде сәулет мамандығын оқып жүргенде, Мейрелл эксперименталды фильмдер түсіруге қатысты. Бірнеше жыл тәуелсіз теледидарда жұмыс істегеннен кейін, ол жарнамалық фильмдердің режиссері болды. Ол әлі де Бразилияның ең ірі жарнама фирмасы O2 Filmes-тің серіктесі болып табылады, ол «Құдайдың қаласы», «Үй шаруашылық қызметкерлері» және «Жанды дауыс» фильмдерін жасады. Төрт досымен (Пол Морелли, Марсело Мачадо, Дарио Визеу және Боб Салатини) бірге Мейрелл мансабын тәжірибелік фильмдермен бастады. Соңында олар тәуелсіз Olhar Eletrônico өндіріс компаниясын құрды. Кейіннен топқа жаңа достар қосылды: Ренато Барбиере, Агильсон Араухо, Тонико және Марсело Тас. 1982 жылы компания ағымдағы оқиғалар туралы телебағдарламалар, сондай-ақ 180 бөлімнен тұратын «Castelo Rá Tim Bum» балалар сериясын көрсетті. Олар жоғары рейтингтерге ие болды және жаңалықтарды жариялауда жаңаша, көңілді және бейресми стиль енгізді. 1980 жылдардың соңында ол жарнама нарығына көбірек қызығушылық таныта бастады. 1990 жылы Мейрелл мен оның достары Olhar Eletrônico компаниясын жабылып, O2 Films атты жарнамалық бизнесті ашты. Бір онжылдық оған ең маңызды және ізделіс жолындағы жарнамалық өндірушілердің бірі болуы үшін жеткілікті болды. 1997 жылы Мейрелл Пауло Линстің «Құдайдың қаласы» кітабын оқыды. Ол оны 2002 жылы фильмге бейімдеуді шешті және актерлерді фавелалардың тұрғындарының арасынан іріктеуге бел буды. Соңғы іріктеу кезеңінде 400 баладан 200 бала таңдалып, олармен бірге фильм түсірілімінде жұмыс істеді. Фильмді кәсіби топ түсірді. Фильм ұлттық және халықаралық деңгейде сәтті болды. 2004 жылы «Құдайдың қаласы» үшін «Оскар» сыйлығының «Үздік режиссер» номинациясына ұсынылды. Сондай-ақ, 2004 жылғы Канн кинофестивалінде фильм төрт номинация алды: «Үздік режиссер», «Үздік бейімделген сценарий», «Үздік операторлық жұмыс» және «Үздік фильм монтаждау». Оның танылуымен бірге оған Голливудта жұмыс ұсынылды. «The Constant Gardener» фильмінде ол тағы да сыншылардың мақтауына ие болды, соның ішінде төрт «Оскар» және «Алтын глобус» сыйлықтарының «Үздік режиссер» номинацияларына ұсынылды. Рейчел Вайс «Оскар» мен «Алтын глобус» сыйлықтарын «Үздік екінші пландағы әйел рөлі» үшін жеңіп алды. Мейрелл саундтректің Африка елдерінің музыкасына негізделуін қалады, ал фильмнің көп бөлігі Кенияда түсірілді. 2007 жылы ол Нобель сыйлығының иегері Хосе Сарамагоның «Соқырлық» кітабының («Ensaio Sobre a Cegueira») фильмге бейімделуін түсіруді бастады. 2008 жылы шыққан фильм Канн кинофестивалінің ашылу фильмі болды. Ол 2016 жылғы Рио-де-Жанейродағы Олимпиада ойындарының ашылу салтанатының шығармашылық директорларының бірі болды, ол 5 миллион фунт стерлингке тең бюджетпен жұмыс істеді. 2019 жылы Мейрелл HBO түзілген «Joint Venture» сериалын режиссерлік етіп, продюсерлікке қатысты, онда Бразилияда марихуана заңдастырылған. Сериалда Бразилияда марихуана заңдастырылғаннан кейін қылмыстық өмірден бас тартып, тәжірибесіз инвестор серігімен бірге марихуананы заңды түрде сатуды шешкен Сан-Паулудан келген жас есірткі сатушының оқиғасы баяндалады. Сол жылы ол Энтони Хопкинс пен Джонатан Прайс ойнаған «The Two Popes» драмалық фильмін Netflix үшін түсірді.

Жеке өмір

Фернандо Меирэлл католик.