Кіріспе
Ұлыбританияның Ұлттық ғылым академиясы – Ұлыбританияның Ұлттық ғылым академиясы. Корольдік қоғам, ресми түрде Лондонның Табиғи білімді жетілдіру жөніндегі Корольдік қоғамы, – Ұлыбританияның Ұлттық ғылым академиясы. Қоғам бірқатар міндеттерді атқарады: ғылым мен оның пайдасын насихаттау, ғылымдағы ең жақсы жетістіктерді мойындау, ең үздік ғылымды қолдау, саясатқа, білім беруге және қоғамдық қатысуға ғылыми кеңес беру, сондай-ақ халықаралық және жаһандық ынтымақтастықты дамыту. 1660 жылдың 28 қарашасында құрылған, король Чарльз II-нің Корольдік жарғысын алған Корольдік қоғам – әлемдегі ең көне ғылыми академия. Қоғамның басшылығын оның төрағасы төрағалық ететін Кеңес жүзеге асырады. Кеңес мүшелері мен президенті қоғамның негізгі мүшелері – оның мүшелері арасынан сайланады, ал мүшелерді қолданыстағы мүшелер сайлайды. 2020 жылғы мәліметтер бойынша, шамамен 1700 мүше бар, оларға FRS (Корольдік қоғамның мүшесі) постноміналдық атағын пайдалануға рұқсат етіледі, жыл сайын шамамен 800 үміткердің ішінде 73 жаңа мүше тағайындалады. Бұл термин Республикадағы хат алмасуда қолданылған. 1646 және 1647 жылдарға жатқан хаттарында Бойль «біздің көрінбейтін колледжіміз» немесе «біздің философиялық колледжіміз» деп атаған. Қоғамның ортақ тақырыбы – тәжірибелік зерттеулер арқылы білім алу. Негізгі құжаттық дәлел – үш хат: Бойль оларды Исаак Маркомбске (Бойльдің бұрынғы ұстазы және гугенот, сол кезде Женевада), сол кезде Кембридждегі Магдалина колледжінің студенті болған Фрэнсис Таллентке және Лондонда тұратын Сэмюэл Хартлибке жіберген. Корольдік қоғам дәрігерлер мен табиғат зерттеушілерінің топтарынан бастау алды, олар әртүрлі орындарда, соның ішінде Лондондағы Грешем колледжінде кездесетін. Олар шамамен 1645 жылдан бастап Фрэнсис Бэконның «Жаңа Атлантидасында» жариялаған «жаңа ғылымның» ықпалына түсті. «Оксфорд философиялық қоғамы» деп белгіленген топ Бодлей кітапханасында сақталатын ережелер жиынтығы бойынша жұмыс істеді. Бұл топтар Корольдік қоғамның негізін қалауға ықпал еткен деп кеңінен есептеледі. Қоғамның құрылуына қатысты тағы бір көзқарас – сол кездегі француз ғалымдары мен 1657 жылғы Монмор академиясының ықпалы, оның туралы есептер ағылшын ғалымдары Англияға жіберген. Бұл пікірді Жан Батист дю Хамель, Джованни Доменико Кассини, Бернард Ле Бовье де Фонтенель және Мелхиседек Тевенот қолдады, сонымен қатар қоғамның бірінші хатшысы Генри Олденбург Монмор академиясының отырысына қатысқандығын ескерсек, бұл пікірдің негізі бар. Алайда Роберт Хук бұл пікірге қарсы шығып, былай деп жазды: [Кассини] мырза Олденбургті француздықтарды еліктеуге, философиялық клубтар немесе кездесулер өткізуге шабыттандырған құрал ретінде көрсетеді; және бұл Корольдік қоғамды құрудың себебі болды және француздықтарды бірінші етті. Мен мырза Олденбург француздықтарды ағылшындықтарды ілесуге шабыттандырды демеймін, немесе, кем дегенде, оларға көмектесті, ал бізге кедергі келтірді. Бірақ, осы жобаны бастаған және дамытқан басты адамдардың кімдер екені бұл қалада да, Оксфордта да жақсы белгілі, және мырза Олденбург Англияға келгенге дейін бұл ұзақ уақыт бұрын болды. Сонымен қатар, мырза Олденбург Парижден келгенге дейін ғана емес, философиялық кездесулер де өтті, бірақ қоғам өзі оның осында келгенге дейін құрылды; және сол кездегі таныс адамдар мырза Олденбургтің философиялық мәселелер туралы қаншалықты білмейтінін жақсы түсінді. 1660 жылдың 28 қарашасында, Корольдік қоғамның ресми құрылған күні саналатын Грешем колледжінде өткен 12 табиғи философтың кездесуінде «Физико-математикалық тәжірибелік білімді дамыту колледжін» құру туралы шешім қабылданды. Негізін қалаушылардың арасында Кристофер Рен, Роберт Бойл, Джон Уилкинс, Уильям Брункер және Роберт Морей болды. Екінші кездесуде сэр Роберт Морей король жиналыстарды мақұлдағанын жариялады, ал 15 шілдеде 1662 жылы «Лондон Корольдік қоғамын» құрған Корольдік жарғыға қол қойылды, ал лорд Брункер алғашқы президент ретінде тағайындалды. 1663 жылдың 23 сәуірінде екінші Корольдік жарғыға қол қойылды, онда король оның негізін қалаушысы ретінде көрсетілген және «Табиғи білімді жетілдіру үшін Лондонның Корольдік қоғамы» деп аталды; Роберт Гук қарашада Эксперименттер кураторы болып тағайындалды. Осы алғашқы патшалық қолдау жалғасып, содан бері әрбір монарх қоғамның қамқоршысы болды. Қоғамның алғашқы кездесулерінде Гук, содан кейін 1684 жылы тағайындалған Денис Папин жүргізген тәжірибелер болды. Бұл тәжірибелер тақырыптары бойынша әртүрлі болды және кейбір жағдайларда маңызды, ал кейбіреулері ұсақ болды. Қоғам 1684 жылы «Тоскананың ең биік шаһзадесінің қорғауымен жасалған табиғи тәжірибелер туралы эсселердің» итальяндық кітабының ағылшын тіліне аудармасын жариялады. Грешем колледжінде кездесу өткізгенімен, қоғам 1666 жылы Лондонның Ұлы өртінен кейін Грешемге зиян келтірмегенімен, ол Лорд-мэрдің меншігіне өтті. Қоғам 1673 жылы Грешемге оралды. 1667 жылы қоғам үшін тұрақты «колледж» құруға тырысқан. Майкл Хантер бұл Фрэнсис Бэконның «Жаңа Атлантидасындағы» «Соломон үйіне» және, аз дәрежеде, Й.В. Андреаның «Христианополисіне» ықпал еткенін, Оксфордтағы және Кембридждегі колледждерге емес, зерттеу институттарына ұқсас екенін айтады, өйткені негізін қалаушылар қоғамды зерттеу және талқылау орны ретінде ғана қарастырған. Алғашқы ұсынысты Джон Эвелин 1659 жылдың 3 қыркүйегінде Роберт Бойлге хатында берді; ол мүшелер үшін пәтерлермен және орталық зерттеу институтымен бірге кең ауқымды жобаны ұсынды. Ұқсас жобалар Бенгт Скитте және кейінірек 1661 жылы «Эксперименттік философияны дамыту жөніндегі ұсынысында» «Философиялық колледж», үйлермен, кітапханамен және шіркеумен жазылған Авраам Коули тарапынан да жарияланды. Қоғамның идеялары қарапайым болды және тек бірнеше қызметкерлерге арналған тұрғын үйлерді ғана қамтыды, бірақ Хантер Коули мен Скиттенің идеяларының ықпалын сақтайды. Генри Олденбург және Томас Спрат 1667 жылы жоспарлар ұсынды, ал Олденбургтің әріптес хатшысы Джон Уилкинс 1667 жылдың 30 қыркүйегіндегі кеңес отырысында «қоғам мүшелері арасынан үлестер жинау үшін, колледж салу мақсатында» комитет тағайындау туралы ұсыныс жасады. Бұл жоспарлар 1667 жылдың қарашасына қарай дамып жатты, бірақ мүшелерден түскен үлестердің жетіспеуі және қоғамның «іске аспаған – тіпті шынайы емес» талпыныстарына байланысты ешқандай нәтиже бермеді.
the national academy of science in the United Kingdom
The Royal Society, formally The Royal Society of London for Improving Natural Knowledge, is a learned society and the United Kingdom's national academy of sciences. The society fulfils a number of roles: promoting science and its benefits, recognising excellence in science, supporting outstanding science, providing scientific advice for policy, education and public engagement and fostering international and global co operation. Founded on 28 November 1660, it was granted a royal charter by King Charles II as The Royal Society and is the oldest continuously existing scientific academy in the world. The society is governed by its Council, which is chaired by the society's president, according to a set of statutes and standing orders. The members of Council and the president are elected from and by its Fellows, the basic members of the society, who are themselves elected by existing Fellows. as of 2020, there are about 1,700 fellows, allowed to use the postnominal title FRS (Fellow of the Royal Society), with up to 73 new fellows appointed each year from a pool of around 800 candidates. The term accrued currency in the exchanges of correspondence within the Republic of Letters. In letters dated 1646 and 1647, Boyle refers to "our invisible college" or "our philosophical college". The society's common theme was to acquire knowledge through experimental investigation. Three dated letters are the basic documentary evidence: Boyle sent them to Isaac Marcombes (Boyle's former tutor and a Huguenot, who was then in Geneva), Francis Tallents who at that point was a fellow of Magdalene College, Cambridge, and London based Samuel Hartlib. The Royal Society started from groups of physicians and natural philosophers, meeting at a variety of locations, including Gresham College in London. They were influenced by the "new science", as promoted by Francis Bacon in his New Atlantis, from approximately 1645 onwards. A group known as "Philosophical Society of Oxford" was run under a set of rules still retained by the Bodleian Library. It is widely held that these groups were the inspiration for the foundation of the Royal Society. Another view of the founding, held at the time, was that it was due to the influence of French scientists and the Montmor Academy in 1657, reports of which were sent back to England by English scientists attending. This view was held by Jean Baptiste du Hamel, Giovanni Domenico Cassini, Bernard le Bovier de Fontenelle and Melchisédech Thévenot at the time and has some grounding in that Henry Oldenburg, the society's first secretary, had attended the Montmor Academy meeting. Robert Hooke, however, disputed this, writing that:
[Cassini] makes, then, Mr Oldenburg to have been the instrument, who inspired the English with a desire to imitate the French, in having Philosophical Clubs, or Meetings; and that this was the occasion of founding the Royal Society, and making the French the first. I will not say, that Mr Oldenburg did rather inspire the French to follow the English, or, at least, did help them, and hinder us. But 'tis well known who were the principal men that began and promoted that design, both in this city and in Oxford; and that a long while before Mr Oldenburg came into England. And not only these Philosophic Meetings were before Mr Oldenburg came from Paris; but the Society itself was begun before he came hither; and those who then knew Mr Oldenburg, understood well enough how little he himself knew of philosophic matter. On 28 November 1660, which is considered the official foundation date of the Royal Society, a meeting at Gresham College of 12 natural philosophers decided to commence a "Colledge for the Promoting of Physico Mathematicall Experimentall Learning". Amongst those founders were Christopher Wren, Robert Boyle, John Wilkins, William Brouncker and Robert Moray. At the second meeting, Sir Robert Moray announced that the King approved of the gatherings, and a royal charter was signed on 15 July 1662 which created the "Royal Society of London", with Lord Brouncker serving as the first president. A second royal charter was signed on 23 April 1663, with the king noted as the founder and with the name of "the Royal Society of London for the Improvement of Natural Knowledge"; Robert Hooke was appointed as Curator of Experiments in November. This initial royal favour has continued and, since then, every monarch has been the patron of the society. The society's early meetings included experiments performed first by Hooke and then by Denis Papin, who was appointed in 1684. These experiments varied in their subject area, and were both important in some cases and trivial in others. The society also published an English translation of Essays of Natural Experiments Made in the Accademia del Cimento, under the Protection of the Most Serene Prince Leopold of Tuscany in 1684, an Italian book documenting experiments at the Accademia del Cimento. Although meeting at Gresham College, the society temporarily moved to Arundel House in 1666 after the Great Fire of London, which did not harm Gresham but did lead to its appropriation by the Lord Mayor. The society returned to Gresham in 1673. There had been an attempt in 1667 to establish a permanent "college" for the society. Michael Hunter argues that this was influenced by "Solomon's House" in Bacon's New Atlantis and, to a lesser extent, by J. V. Andreae's Christianopolis, dedicated research institutes, rather than the colleges at Oxford and Cambridge, since the founders only intended for the society to act as a location for research and discussion. The first proposal was given by John Evelyn to Robert Boyle in a letter dated 3 September 1659; he suggested a grander scheme, with apartments for members and a central research institute. Similar schemes were expounded by Bengt Skytte and later Abraham Cowley, who wrote in his Proposition for the Advancement of Experimental Philosophy in 1661 of a "'Philosophical College", with houses, a library and a chapel. The society's ideas were simpler and only included residences for a handful of staff, but Hunter maintains an influence from Cowley and Skytte's ideas. Henry Oldenburg and Thomas Sprat put forward plans in 1667 and Oldenburg's co secretary, John Wilkins, moved in a council meeting on 30 September 1667 to appoint a committee "for raising contributions among the members of the society, in order to build a college". These plans were progressing by November 1667, but never came to anything, given the lack of contributions from members and the "unrealised—perhaps unrealistic"—aspirations of the society.
18 ғасыр
18 ғасырда қоғамның алғашқы жылдарын сипаттаған құлшыныс сейілді; басқа кезеңдермен салыстырғанда ғылымдағы "ұлы" тұлғалардың аздығына байланысты ерекше ештеңе жасалмады. Екінші жартысында Ұлыбритания үкіметі үшін қоғамның кеңесіне аса маңызды ғылыми мәселелерді жіберу әдетке айналды, бұл қоғамның партиялық емес болғанына қарамастан, 1777 жылы найзағай өткізгіштерге байланысты саясатқа араласты. Бұрыштағы найзағай өткізгішті 1749 жылы Бенджамин Франклин ойлап тапқан, ал Бенджамин Уилсон дөңгелектелгенін ойлап тапқан. Қайсысын қолдану керектігін шешкен кезде туған дау кезінде Франклиннің өнертабысына қарсы болғандар қолдаушыларын британдық емес, американдық одақтастар деп айыптады, нәтижесінде пікірталас қоғам президенті сэр Джон Принглдің отставкасына әкелді. Сол кезеңде қоғам мүшелерін ғылымға қатысты мемлекеттік комитеттерге тағайындау қалыпты жағдайға айналды, бұл әлі де жалғасуда. 18 ғасырда қоғамның алғашқы кезеңдегі көптеген мәселелеріне шешім табылды. 1739 жылға қарай мүшелер саны 110-нан шамамен 300-ге дейін өсті, қоғамның беделі 1703 жылдан 1727 жылы қайтыс болғанға дейін сэр Исаак Ньютонның төрағалығы кезінде артып, Корольдік қоғамның философиялық еңбектері тұрақты түрде жарияланып тұрды. Президенттік лауазымда болған кезінде Ньютон өкіметін теріс пайдаланған болуы мүмкін; өзі мен Готфрид Лейбниц арасындағы шексіз кіші есептің өнертабы туралы дау кезінде ол оны шешу үшін "бейтарап" комитет тағайындап, ақырында комитет атынан жазылған есепті жариялады. Бұл кеңселер, тұрғын үй және қызықты заттар жинағын қамтыды. Жалпы қоғамда белгілі ғалымдар аз болғанымен, кеңес мүшелерінің көпшілігі жоғары бағаланды және әр түрлі уақытта Джон Хэдли, Уильям Джонс және Ханс Слоан кірді. Қоғам мүшелерінің жарналарын төлеудегі немқұрайлылығына байланысты бұл кезеңде қоғам қаржылық қиындықтарға тап болды; 1740 жылға қарай қоғамда 240 фунт стерлинг тапшылық болды. Бұл 1741 жылға дейін жалғасты, содан кейін қазынашы төлемеген мүшелерге қатысты қатаң шаралар қолдана бастады. Осы кезеңде қоғамның жұмысына тәжірибелерді көрсету, ресми және маңызды ғылыми мақалаларды оқу, сондай-ақ жаңа ғылыми құралдарды көрсету және Ұлыбритания мен Еуропадан ғылыми мәселелер бойынша сұраныстар кірді. Кейбір қазіргі зерттеулер 18 ғасырда қоғамның құлдырауы туралы мәлімдемелердің жалған екенін көрсетті. Ричард Сорренсон "қоғам 'даңқсыз болғаннан' қалай болғанда да, 18 ғасыр бойында маңызды өнімділік пен өсу кезеңін бастан өткерді" деп жазады, көптеген сындық есептердің көзінің шындығында белгілі бір мақсаты бар адамдар жазғанын атап өтеді. Чарльз Бэббидж Британияда таза математиканың тәжірибесі әлсіз екенін, кінәны қоғамға жабады, бірақ аралас математиканың тәжірибесі күшті болды және қоғамда көптеген көрнекті мүшелер болмаса да, кейбіреулері үлкен үлес қосты. Мысалы, Джеймс Брэдли 20 жылдық егжей-тегжейлі және мұқият астрономиялық байқаулар арқылы Жер осінің прецессиясын анықтады. Саяси тұрғыдан алғанда, қоғам ішінде 18 ғасырдың ортасында "вигтік үстемдік" болды, өйткені "Хардвик шеңбері" деп аталатын вигтік көзқарасты ғалымдар қоғамның негізгі лауазымдарын басып алды. Лорд Хардвик есімімен аталған топқа Дэниел Рэй мен Томас Бирч кірді және 1750-ші және 60-шы жылдары ең танымал болды. Шеңбер Бирчті хатшы етіп сайлады және Мартин Фолькстен кеткеннен кейін Хардвикке сайлауға көмектескен граф Макклсфилдтің президенттігіне тегіс өтуді қадағалады. Макклсфилд басшылығымен шеңбер өзінің "шыңына" жетті, Лорд Уиллоуби мен Бирч тиісінше вице-президент және хатшы болып қызмет етті. Бұл топ Лондонның Антикварлар қоғамы сияқты басқа да ғылым қоғамдарының жұмысына да ықпал етті. Макклсфилд зейнеткерлікке шыққаннан кейін 1764 жылы шеңберге Лорд Мортон, ал 1772 жылы сэр Джон Прингл сайланды. Осы уақытқа дейін бұрынғы вигтік "көпшілігі" "топқа" дейін азайды, Бирч пен Уиллоуби енді қатыспады, ал шеңбер Джордж III тұсында британ саясатында саяси партияның 1780 жылдары ыдырауымен бірдей уақыт аралығында төмендеді. 1780 жылы қоғам қайтадан көшіп келді, бұл жолы Сомерсет Хаусқа. Бұл мүлікті қоғамға Ұлыбритания үкіметі ұсынды және сэр Джозеф Банкс 1778 жылы қарашада президент болғаннан кейін, ол көшуді жоспарлай бастады. Сомерсет Хаусы, Крейн-корттан үлкенірек болғанымен, мүшелерді қанағаттандырмады; кітапхананы сақтауға арналған бөлме тым кішкентай болды, тұрғын үй жеткіліксіз болды және мұражайды сақтауға орын мүлдем болмады. Нәтижесінде 1781 жылы мұражай Британ мұражайына берілді және кітапхана екі бөлмеге кеңейтілді, оның бірі кеңес отырыстарына пайдаланылды.
19 ғасыр
XIX ғасырдың басында қоғамның құлдырау кезеңі басталды; 1830 жылы 662 мүшеден тек 104-і ғана «Философиялық еңбектер» журналына үлес қосты. Сол жылы Чарльз Бэббидж «Англиядағы ғылымның төмендеуі және оның себептері туралы ойлар» атты еңбегін жариялады, ол қоғамды өткір сынға алды. Бұл жағдай қоғамның ғылыми мүшелерін белсенділікке итермеледі, нәтижесінде Джеймс Саут «Тәжден қосымша жарғы алу мақсатында» жарғылар комитетін құруды ұсынды, оның басты мақсаты мүшелікке қатысты шектеулерді қарастыру болды. Комитет мүшелерді жыл сайын бір күні сайлауды, ғылыми жетістіктерін ескере отырып мүшелерді іріктеуді және жылына сайланатын мүшелер санын 15-ке дейін шектеуді ұсынды. Бұл шек 1930 жылы 17-ге, ал 1937 жылы 20-ға дейін арттырылды. Осы кезеңде қоғамның ішкі ережелерінде 1823 және 1831 жылдардағы сияқты реформалар жасалды. Ең маңызды өзгеріс – Қазынашының қоғамның барлық кірісі мен шығыстарын көрсететін жылдық есепті жариялау міндеттемесі болды. Бұл есептер жалпы жиналыстан кем дегенде 14 күн бұрын мүшелерге жіберілуі керек еді, мақсаты – қазіргі лауазымдағы қызметкерлердің қызметін анық көрсете отырып, құзыретті қызметкерлердің сайлануын қамтамасыз ету болды. Сонымен қатар, Кеңес мүшелігіне үміткерлердің толық тізімі жарияланды, ал бұрын олардың есімдері бірнеше күн бұрын ғана хабарланды. Басқа реформалар сияқты, бұл да мүшелерге үміткерлерді зерделеп, дұрыс бағалауға мүмкіндік берді. 1850 жылы қоғам ғылыми зерттеулерге жылдық 1000 фунт стерлинг көмек беру үшін мемлекеттік грантты басқаруға жауапкершілік қабылдады. 1876/1877 қаржы жылында бұл грантқа жылына 4000 фунт стерлингтік мемлекеттік қор қосылды, қоғам осы қорларды басқарушы орган ретінде әрекет етіп, ғалымдарға гранттарды бөліп берді. Мемлекеттік қор бес жылдан кейін тоқтатылды, содан кейін мемлекеттік грант жылына 4000 фунтқа дейін арттырылды. Қазір бұл грант 47 миллион фунттан астам құрайды, оның 37 миллионы шамамен 370 стипендия мен профессорлық лауазымды қолдауға жұмсалады. 1852 жылы Сомерсет Хаустағы тығындық жағдай мүшелер санының өсуіне байланысты нашарлады. Сондықтан кітапхана комитеті Кеңестен жаңа ғимараттар табу үшін Ұлыбритания үкіметіне өтініш жасауды сұрады, сонымен қатар Линней және Геологиялық қоғамдар сияқты барлық ғылыми қоғамдарды бір шатыр астына біріктіру ұсынылды. 1866 жылдың тамызында үкімет Бёрлингтон Хаусын жөндеу және Корольдік академияны және басқа қоғамдарды сол жерге көшіру ниетін жариялады. Академия 1867 жылы көшіп кетті, ал басқа қоғамдар өз ғимараттары салысқаннан кейін қосылды. Корольдік қоғам 1873 жылы көшіп келіп, Шығыс қанатқа орналасты. Жоғарғы қабат хатшының көмекшісіне пәтер ретінде берілді, ал кітапхана барлық бөлмелерге таралып, ескі үй иесінің пәтері кеңсеге айналдырылды. Бір кемшілік – кеңсе қызметкерлеріне орын жетіспеушілігі, ол кезде шамамен сексен адам жұмыс істеді.
The period did lead to some reform of internal Society statutes, such as in 1823 and 1831. The most important change there was the requirement that the Treasurer publish an annual report, along with a copy of the total income and expenditure of the society. These were to be sent to Fellows at least 14 days before the general meeting, with the intent being to ensure the election of competent Officers by making it readily apparent what existing Officers were doing. This was accompanied by a full list of Fellows standing for Council positions, where previously the names had only been announced a couple of days before. As with the other reforms, this helped ensure that Fellows had a chance to vet and properly consider candidates. In 1850 the society accepted the responsibility of administering a government grant in aid of scientific research of £1,000 per year; this was supplemented in the financial year 1876/1877 by a Government Fund of £4,000 per year, with the society acting as the administering body of these funds, distributing grants to scientists. The Government Fund came to an end after a period of five years, after which the Government Grant was increased to £4,000 a year in total. This grant has now grown to over £47 million, some £37 million of which is to support around 370 fellowships and professorships. By 1852, the congestion at Somerset House had increased thanks to the growing number of Fellows. Therefore, the Library Committee asked the Council to petition Her Majesty's Government to find new facilities, with the advice being to bring all the scientific societies, such as the Linnean and Geological societies, under one roof. In August 1866, the government announced their intention to refurbish Burlington House and move the Royal Academy and other societies there. The Academy moved in 1867, while other societies joined when their facilities were built. The Royal Society moved there in 1873, taking up residence in the East Wing. The top floor was used as accommodation for the Assistant Secretary, while the library was scattered over every room and the old caretaker's apartment was converted into offices. One flaw was the lack of space for the office staff, which was then approximately eighty.
20 ғасыр
1945 жылғы 22 наурызда Корольдік қоғамға алғашқы әйел мүшелер сайланды. Бұл 1944 жылы қабылданған, «Бұл ереже әйелдерді үміткер ретінде қабылдамауға негіз болмайды» деген мәтінді қамтитын заңға енгізілген түзетуден кейін болды және ол 1-Статуттың 1-тарауында жазылған. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде барлық мүшелерді үйлестіру қиын болғандықтан, өзгеріске қатысты дауыс беру пошта арқылы өткізілді, 336 мүше өзгерісті қолдады, ал 37 қарсы дауыс берді. Кеңес мақұлдағаннан кейін Марджори Стивенсон мен Кэтлин Лонсдейл алғашқы әйел мүшелер болып сайланды. Картрайт Корольдік қоғамның кеңесінде қызмет еткен алғашқы әйел атанды. Бұл ұсынысты социолог Мелинда Миллс жасады және оның әріптестері «COVID-19 вакцинасын тарату: мінез-құлық, этика, бұрмаланған ақпарат және саясат стратегиялары» атты 2020 жылғы қазан айындағы «Төтенше жағдайлардағы ғылым» есебінде бекітті. SET C комитеті Қытай, Сингапур және Оңтүстік Корея заңнамасын жақтады және «Мысалы, Сингапурда COVID-19 індетінің алғашқы айларында төрт маңызды (қылмыстық) іс тіркелді, сонымен қатар Интернеттегі жалғандық пен манипуляциядан қорғау туралы заң (POFMA) қолданылды. POFMA сондай-ақ Google, Facebook, Twitter және Baidu сияқты әлеуметтік желі компанияларын өз платформаларындағы бұрмаланған ақпаратты дереу түзетуге міндеттейтін интернет-орталықтарға қатысты барлық ерекшеліктерді жойды».
Елтаңба
Патшалық қоғамның елтаңбасындағы қалқанның сипаттамасы – қалқанның оң жақ бұрышында Англияның үш арыстаны бейнеленген, ал төбесінде гүлдермен әшекейленген тәж киген, дұрыс түсті бүркіт бір аяғында біздің арыстандарымыз бейнеленген қалқан ұстап тұр. Қолдаушылар – тәждермен әшекейленген екі ақ иттің мүсіні, ал ұраны – “Nullius in verba”. Қоғамның алғашқы құрылысына қызығушылық танытқан Джон Эвелин кем дегенде алты түрлі жоба эскизін жасаған, бірақ 1662 жылдың тамызында II Карл қоғамға Англияның елтаңбасын өз елтаңбасының бір бөлігі ретінде пайдалануға рұқсат берді. Сонда қоғам “қоғамның елтаңбасы Англия елтаңбасының кантоны бар күміс қалқаннан тұруы керек, қолдаушылар – екі күміс тальбот, төбесінде – Англияның осындай үш арыстаны бейнеленген қалқан ұстаған алтын бүркіт. “Nullius in verba” деген сөздер” деп шешім қабылдады. Бұл II Карлдың келісімін алды, ол Гартер корольдік қаруынан осыған арналған диплом жасауды сұрады. 1663 жылдың 22 сәуірінде екінші жарғыға қол қойылғанда, елтаңба қоғамның президентіне, кеңесіне және мүшелеріне, сондай-ақ олардың ұрпақтарына берілді. Елтаңбадағы қалқанның түрі жарғыда нақты көрсетілмеген, бірақ суретші соңғы эскизде пьердің қалқанын (барлы қалқан) салған, ол қазір қолданылып келеді. Бұл геральдикалық ережелерге қайшы келеді, себебі қоғам немесе корпорация әдетте эсквайрдің қалқанын (жабық қалқан) пайдаланады. Суретші бұл ережені білмеген болуы мүмкін, өйткені ол 1615 жылға дейін қатаң сақталмаған, немесе ол пьердің қалқанын Корольдік қоғамның бірінші президенті және пьер болған Лорд Брункерге құрмет ретінде пайдаланған болуы мүмкін.
Жарғылық кітап
Корольдік қоғамға мүше болып қабылданған стипендиаттар мен шетелдік мүшелер міндетті түрде кітапқа қол қоюы тиіс. Бұл кітап жарғы кітабы деп аталады және 1663 жылдан бері үздіксіз қол қойылып келеді. Уильям мен Мэри, сондай-ақ королева Аннадан басқа, содан бері барлық британ монархтары осы кітапқа қол қойған. 2019 жылы кітап цифрлық форматқа көшірілді.
Корольдік қоғамның (FRS) мүшелері
Қоғамның негізгі мүшелері – қауымдастар: Ұлыбритания мен Достастық елдерінен таңдалған ғалымдар мен инженерлер, олардың таңдалуына «табиғатты білуді, соның ішінде математиканы, инженерлік және медицина ғылымдарын жетілдіруге елеулі үлес қосуы» негіз болды. Қауымдастар өмір бойына сайланады және Корольдік қоғамның мүшесі (FRS) деген постноминалдық атауды пайдалану құқығын иеленеді. Қауымдастардың құқықтары мен міндеттеріне қоғамға қаржылық үлес қосу, кеңес лауазымдарына кандидат болу және жаңа қауымдастарды сайлау құқығы кіреді. Жыл сайын 52-ге дейін қауымдастар сайланады және 2014 жылы барлығы 1450-ге жуық мүше тірі болды. Қауымдастыққа сайлау туралы шешімді он секциялық комитеттер қабылдайды (әрқайсысы белгілі бір пән немесе пәндер жиынтығын қамтиды), олар қолданыстағы қауымдастардан құралады. Сондай-ақ, қоғам корольдік қауымдастарды, құрметті қауымдастарды және шетелдік мүшелерді сайлайды. Корольдік қауымдастар – британдық корольдік отбасының мүшелері, олар қоғамды ілгерілету және қолдаудағы британ монархиясының рөлін көрсетеді, олар қоғамның кеңесі ұсынады және пошта арқылы сайланады. Қазіргі уақытта төрт корольдік қауымдастар бар: Ұлыбритания Королі, Кент герцогы, Уэльс ханшайымы және Уэльс принці. Шетелдік мүшелер – «ғылыми жаңалықтарымен және жетістіктерімен ерекше көзге түскен» Достастыққа жатпайтын елдердің ғалымдары. Жыл сайын сегіз адам сайланады және олардың мүшелігі өмір бойы сақталады. Шетелдік мүшелерге ForMemRS (Корольдік қоғамның шетелдік мүшесі) постноминалдық атауын пайдалануға рұқсат етіледі және 2020 жылдың тамызына қарай олардың саны шамамен 185-ке жетеді. Қауымдастарды тағайындауға алғашқы рұқсат 1663 жылдың 22 сәуірінде шығарылған екінші жарғыда берілді, ол президент пен кеңеске қол қойылғаннан кейін екі ай ішінде кез келген адамды қауымдас ретінде тағайындауға мүмкіндік берді. Осыған байланысты 20 мамырда 94 қауымдас, ал 22 маусымда 4 қауымдас тағайындалды; осы 98 адам «Түпкі қауымдастар» деп белгілі. Осы екі айлық мерзім аяқталғаннан кейін, барлық тағайындаулар президент, кеңес және қолданыстағы қауымдастар тарапынан жасалуы керек еді. Көптеген алғашқы қауымдастар ғалымдар немесе ерекше зиялы тұлғалар болған жоқ; ерте қоғам патшадан қаржылық көмекке сүйене алмайтыны анық болды, ал ғылыми білімі бар қауымдастардың саны аз болды. Сондықтан қоғамның өмір сүруі үшін бай немесе ықпалды тұлғалардың қолдауын алу қажет болды. Кіру ақысы 4 фунт стерлинг және аптасына бір шиллингтік жарна төлеу арқылы қоғамға жылына 600 фунт стерлинг түсуі керек еді, бірақ көптеген қауымдастар тұрақты түрде немесе уақтылы төлемеді. 1663 жылы қауымдастардың үштен екісі ғалым емес еді; бұл көрсеткіш 1800 жылы 71,6%-ға дейін өсті, бірақ қоғамның қаржылық тұрақтылығы артып, 1860 жылы 47,4%-ға дейін төмендеді. 1846 жылдың мамыр айында комитет жыл сайынғы қабылдау санын 15-ке дейін шектеуді және ғылыми беделге баса назар аударуды ұсынды; бұл іске асырылды, нәтижесінде қоғам қазір тек ғылыми қауымдастардан тұрады.
Құрылым мен басқару
Қоғам жарғылар мен қағидалар жиынтығына сәйкес, кеңесімен басқарылады, ал кеңестің төрағасы – қоғамның президенті. Кеңес мүшелері, президент және басқа лауазымдар қоғамның қатысушыларынан сайланады және олардың арасынан таңдалады.
Төраға
Корольдік қоғамның президенті – қоғамның және кеңестің басшысы. Президенттің өкілеттіктері екінші жарғыда баяндалған, ал бастапқыда президенттің қызмет мерзіміне шектеу қойылмаған. Қазіргі қоғам жарғысы бойынша бұл мерзім бес жылды құрайды. Қазіргі президент – Адриан Смит, ол 2020 жылдың 30 қарашасында Венки Рамакришнаннан қызметті қабылдады. Тарихи тұрғыдан алғанда, президенттің міндеттері ресми және қоғамдық сипатта болып келген. 1876 жылғы «Жануарларға қатыгездік көрсету туралы» заңы президентті жануарларға жасалған нақты эксперименттің дұрыстығын куәландыра алатын санаулы адамдардың бірі ретінде бекітті. Бұдан өзге, президент үкіметтің ғылыми мәселелер бойынша басты (бірақ бейресми) кеңесшісінің рөлін атқарады. Тағы бір міндет – шетелдік құрметті қонақтар мен ғалымдарды қабылдау және оларға құрмет көрсету.
Тұрақты қызметкерлер
Қоғамға толық уақытты жалақы алатын бірқатар қызметкерлер көмек көрсетеді. Бастапқы жарғыда "екі немесе одан көп эксперимент жүргізуші және екі немесе одан көп кеңсе қызметкері" қарастырылған; қоғамның жинағындағы кітаптар саны өскен сайын, кураторды жұмысқа алу да қажет болды. Қоғамның қаржылық жағдайы жақсарған сайын, қызметкерлердің саны өсті, көбінесе сырттан келгендерден, сондай-ақ жұмысқа орналасқанда стипендияларын тоқтатуға міндетті болған аз ғалымдардан тұратын. Қазіргі атқарушы директоры – Джули Макстон мырза.
Функциялары мен қызметі
Қоғамның түрлі функциялары мен қызметтері бар. Ол қазіргі заманғы ғылымды қолдап, 100 миллион фунт стерлингтен астам қаражатты дерлік 1000 зерттеу стипендиясын (бастапқы және тәжірибелі ғалымдар үшін), инновациялық, ұтқырлық және зерттеулерді дамыту гранттарын қаржыландыруға жұмсайды. Оның марапаттары, сыйлық лекциялары мен медальдары зерттеулерді қаржыландыруға бағытталған ақшалай сыйлықтармен бірге табыс етіледі, сондай-ақ зерттеуші ғалымдарға коммуникация және медиа дағдыларын арттыру курстарын қолжетімді етеді. Бұл қызметтердің көп бөлігі Бизнес, инновациялар және дағдылар министрлігінен алынған гранттар есебінен жүзеге асырылады, оның басым бөлігі Университет зерттеу стипендияларына (URF) бағытталады. Ғылыми саясат орталығы арқылы қоғам Ұлыбритания үкіметіне, Еуропалық комиссияға және Біріккен Ұлттар Ұйымына ғылым мәселелері бойынша кеңесші ретінде қызмет етеді. Ол жыл сайын бірнеше есеп жариялайды және Ұлыбританияның Ғылым академиясы қызметін атқарады. 18 ғасырдың ортасынан бастап ғылымға қатысты мемлекеттік мәселелер қоғамға белгілі бір уақыт аралығымен жіберіліп тұрды, ал 1800 жылға қарай бұл жүйелі түрде жүзеге асырылатын болды.
Карлтон үйінің террасасы
6–9 Карлтон Хаус Террасасындағы ғимарат I санаттағы ескерткіш болып табылады және 1967 жылы Бурлингтон Хаустан көшіп келген Корольдік қоғамның қазіргі бас кеңсесі. Бірінші қабат пен жертөле салтанатты шаралар, қоғамдық және жариялау іс-шаралары үшін пайдаланылады, ал бірінші қабатта қоғамның мүшелері мен лауазымды тұлғаларына арналған жайлар орналасқан. Екінші және үшінші қабаттар президент, атқарушы директор және мүшелерге арналған кеңселер мен тұрғын үйлерге бөлінген. Карлтон Хаус Террасасы Джон Нэш тарапынан екі үй блогы түрінде жобаланған, олардың арасында бос кеңістік бар. Ғимарат әлі де Корольдік мүліктерге тиесілі және қоғамға жалға берілген; ол 2001 жылдан 2004 жылға дейін 9,8 миллион фунт стерлинг сомасында толықтай қайта жаңартылды және 2004 жылдың 7 шілдесінде Уэльс принцімен қайта ашылды.
Кавли Корольдік қоғамының халықаралық орталығы
2009 жылы Милтон-Кейнс қаласына жақын орналасқан I санаттағы Чичели-Холл ғимаратын Корольдік қоғам 6,5 миллион фунт стерлингке сатып алды, қаржыландырудың бір бөлігін Кавли қоры жүзеге асырды. Корольдік қоғам бірнеше миллион фунт жөндеу жұмыстарына жұмсады, осылайша ғимаратты Кавли Корольдік қоғамының халықаралық орталығына айналдырып, тұрақты түрде ғылыми семинарлар өткізу орны ретінде пайдаланды. Орталықтағы алғашқы ғылыми кездесу 2010 жылдың 1 маусымында өтті және ол 2010 жылдың 21 маусымында ресми түрде ашылды. Орталық 2020 жылдың 18 маусымында тұрақты түрде жабылды және ғимарат 2021 жылы сатылды.
Құрметтер
Корольдік қоғам ғылыми жетістіктерді мойындау үшін көптеген марапаттар, лекциялар мен медальдар тартады. Круни лекциясы 1701 жылы құрылғанмен, ол алғаш рет 1738 жылы, Копли медалінен жеті жыл кейін табысталды. Копли медалі – әлі күнге дейін қолданылып келе жатқан Корольдік қоғамның ең көне медалі және ол «ғылымның кез келген саласындағы зерттеулердегі көрнекті жетістіктері үшін» беріледі.