Карнеги кітапханалары: Эндрю Карнегидің қайырымдылығымен салынған 2509 кітапхана туралы ақпарат. АҚШ, Ұлыбритания, Канада және басқа елдердегі кітапханалар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эндрю Карнеги сыйлаған кітапханалар
Libraries donated by Andrew Carnegie
Карнеги кітапханасы – шотланд-американдық кәсіпкер және қайырымды Эндрю Карнеги сыйлаған қаржыға салынған кітапхана. 1883 және 1929 жылдар аралығында барлығы 2509 Карнеги кітапханасы салынды, оның ішінде мемлекеттік және университет кітапханалары жүйесіне кіретін кітапханалар да болды. АҚШ-та 1689, Ұлыбритания мен Ирландияда 660, Канадада 125, ал Австралия, Оңтүстік Африка, Жаңа Зеландия, Сербия, Бельгия, Франция, Кариб аймағы, Маврикий, Малайзия және Фиджиде 25 кітапхана салынды. Бастапқыда Карнеги кітапханалары негізінен оның жеке байланысы бар жерлерде – атап айтқанда, Шотландиядағы туған жері мен Питтсбург, Пенсильвания аймағында, оның қабылдаған туған қаласында салынды. Бірақ 1899 жылдың ортасынан бастап Карнеги осы аймақтардың за пределами кітапханаларға қаржыны едәуір арттырды. Карнегидің кітапханаларды қаржыландыруы дами келе, жұмыс істеу және күтіп ұстау талаптарына келісетін грант сұраған қалалардың өте азына ғана бас тартылды. 1919 жылы соңғы грант берілген кезде АҚШ-та 3500 кітапхана болды, олардың шамамен жартысы Карнеги кітапханаларынан тұрды.
A Carnegie library is a library built with money donated by Scottish American businessman and philanthropist Andrew Carnegie. A total of 2,509 Carnegie libraries were built between 1883 and 1929, including some belonging to public and university library systems. 1,689 were built in the United States, 660 in the United Kingdom and Ireland, 125 in Canada, and 25 others in Australia, South Africa, New Zealand, Serbia, Belgium, France, the Caribbean, Mauritius, Malaysia, and Fiji. At first, Carnegie libraries were almost exclusively in places with which he had a personal connection—namely his birthplace in Scotland and the Pittsburgh, Pennsylvania area, his adopted hometown. Yet, beginning in the middle of 1899, Carnegie substantially increased funding to libraries outside these areas. As Carnegie's library funding progressed, very few of the towns that requested a grant, committing to his terms for operation and maintenance, were refused. By the time the last grant was made in 1919, there were 3,500 libraries in the United States, nearly half of them Carnegie libraries.
Тарих
Карнеги жеке таныс болған жерлерде кітапханалар салуды бастады. Карнегидің алғашқы қоғамдық кітапханасы, Данфермлин Карнеги кітапханасы, оның туған жері, Шотландияның Данфермлин қаласында орналасқан. Ол алғаш рет 1880 жылы Джеймс Кэмпбелл Уокерге тапсырылды немесе берілді және 1883 жылы ашылды. Карнеги 1886 жылы өзінің қабылдаған туған қаласы Аллегениде (Пенсильвания) (қазіргі Питтсбургтің Солтүстік жағы) АҚШ-тағы алғашқы кітапхананы тапсырды. 1890 жылы ол АҚШ-та ашылған екінші кітапханасы болды. Ғимаратта сондай-ақ әлемдегі алғашқы Карнеги музыка залы да бар еді. АҚШ-та ашылған алғашқы Карнеги кітапханасы Пенсильвания штатының Брэддок қаласында болды, ол Питтсбургтен Мононгахела өзені бойымен шамамен 9 миль қашықтықта орналасқан. 1889 жылы ол Карнеги болат компаниясының бір зауытының орны болды. Бұл 1887 жылы тапсырылған АҚШ-тағы екінші Карнеги кітапханасы және ол толыққанды қаржыландырылған төрт кітапхананың біріншісі болды. 1893 жылғы қосымша ғимарат ғимараттың көлемін екі есеге арттырып, АҚШ-тағы үшінші Карнеги музыка залын қамтыды. Бастапқыда Карнеги өзінің жеке қызығушылығы бар бірнеше қалаға ғана қолдау көрсетті. Олар Шотландияда және Пенсильвания штатының Питтсбург аймағында болды. АҚШ-та ол тапсырған алғашқы 13 кітапхананың тоғызы Пенсильвания штатының оңтүстік-батысында орналасқан. Брэддок, Хоумстед және Дюкен кітапханалары муниципалитеттерге емес, оларды салған, күтіп ұстаған және жылу жүйесіне көмір жеткізген Карнеги Стилге тиесілі болды. 1897 жылы Карнеги Джеймс Бертрамды жеке көмекшісі етіп тағайындады. Бертрам муниципалитеттерден қаражат сұраныстарын қабылдауға және кітапханаларға гранттар бөлуді қадағалауға жауапты болды. Бертрам кітапхананы ашу туралы өтініш алғаннан кейін, өтініш берушіге қаланың халқының саны, басқа кітапханалары бар-жоғы, кітаптар жинағының көлемі және таралымы туралы сұрақтар қоятын сауалнама жіберді. Егер бастапқы талаптар орындалса, Бертрам қала кітапхананың жылдық күтіміне қанша ақша бере алатынын, жер беріліп жатқан-жатпайтынын және қолдағы ақшаның мөлшерін сұрады. 1899 жылдан бастап Карнеги қоры кітапханалардың санын күрт арттырды. Бұл Азамат соғысынан кейінгі кезеңде әйелдер клубтарының өркендеуімен бірге болды. Олар негізінен кітапханалар құруға бағытталған жергілікті күш-жігерді ұйымдастыруда, соның ішінде ұзақ мерзімді қаржы жинау және өз қауымдастықтарында операцияларды және жинақтарды қолдау үшін лоббилеуде жетекшілік етті. Олар елдегі кітапханалардың 75-80 пайызын құрды. Карнеги "еңбек етуге және амбицияға толы адамдарға, өздері үшін бәрін істеуге мұқтаж емес, керісінше, көмекке ең мұқтаж және оған лайық, сондай-ақ басқалардың көмегінен пайда көретін адамдарға" көмектесуге сенді. Сегрегация кезінде қара нәсілді адамдар әдетте АҚШ-тың оңтүстігіндегі қоғамдық кітапханаларға кіре алмады. Карнеги өз кітапханаларының нәсілдік интеграциялануын талап етпей, оңтүстіктегі афроамерикалықтар үшін жеке кітапханаларды қаржыландырды. Мысалы, Хьюстонда ол жеке түсті Карнеги кітапханасын қаржыландырды. Саваннадағы Карнеги кітапханасы 1914 жылы ақ нәсілділердің қоғамдық кітапханасынан шеттетілген қара нәсілді тұрғындарға қызмет көрсету үшін ашылды. Саваннадағы жеке ұйымдастырылған Түсті кітапханалар қауымдастығы Түсті азаматтар үшін кішкентай кітапхана құру үшін ақша жинады және кітаптар жинады. Кітапхананы қолдауға дайындықтарын көрсеткен топ Карнегиден қаражат сұрап, алды. АҚШ Жоғарғы Сотының судьясы Кларенс Томас өзінің 2008 жылғы естеліктерінде ол бала кезінде сол кітапхананы жиі пайдаланғанын, қоғамдық кітапхана жүйесі бөлінбей тұрғанда жазды. Кітапхана ғимараттары түрлі стильдерде салынды, соның ішінде көркем өнер, итальяндық қайта өрлеу, барокко, классикалық қайта өрлеу және испандық колониалды стильдерде. Карнегидің туған жері Шотландиядағы кітапханаларда шотланд барондық стилі де қолданылды. Әр стильді қоғамдастық таңдады. Жылдар өте келе Карнегидің хатшысы Джеймс Бертрам өзінің қалауына сай келмейтін жобаларды бекітуге аздап төзе алмайтын болды. Бертрамның достары Эдвард Липпинкотт Тилтон көптеген ғимараттарды жобалады. Архитектура әдетте қарапайым және ресми болды, қонақтарды көрнекті есіктен қарсы алып, оған жер деңгейінен баспалдақ арқылы кіруге болады. Кіреберіс сатысы білім арқылы адамның жоғарылауын бейнелейді. Сол сияқты, көптеген кітапханалардың кіреберісіне шам немесе фонарь орнатылған, ол білім берудің символы ретінде қарастырылды. Карнегидің гранттары сол кезең үшін өте ірі болды және оның кітапханалық қайырымдылығы тарихтағы ең қымбат қайырымдылық әрекеттерінің бірі болды. Карнеги 1919 жылы қайтыс алғанға дейін жаңа кітапханаларды қаржыландыруды жалғастырды. Кітапханалар Ұлыбритания мен көптеген ағылшын тілді елдердегі қалалар мен елдерге берілді: Әлемдегі 2509 кітапхана салуға шамамен 56,2 миллион доллар жұмсалды. Оның ішінде 1670 қоғамдық кітапхана салуға 40 миллион доллар берілді, олар 1412 американдық қауымдастықта орналасқан. Кішкентай қалалар 10 000 долларлық грант алды, ол оларға жүздеген қауымдастықтағы ең маңызды қалалық мүмкіндіктердің бірі болған үлкен кітапханалар салуға мүмкіндік берді.
Carnegie started erecting libraries in places with which he had personal associations. The first of Carnegie's public libraries, Dunfermline Carnegie Library, was in his birthplace, Dunfermline, Scotland. It was first commissioned or granted by Carnegie in 1880 to James Campbell Walker and would open in 1883. The first library in the United States to be commissioned by Carnegie was in 1886 in his adopted hometown of Allegheny, Pennsylvania (now the North Side of Pittsburgh). In 1890, it became the second of his libraries to open in the US. The building also contained the first Carnegie Music Hall in the world. The first Carnegie library to open in the United States was in Braddock, Pennsylvania, about 9 miles up the Monongahela River from Pittsburgh. In 1889, it was also the site of one of the Carnegie Steel Company's mills. It was the second Carnegie Library in the United States to be commissioned, in 1887, and was the first of the four libraries which he fully endowed. An 1893 addition doubled the size of the building and included the third Carnegie Music Hall in the United States. Initially Carnegie limited his support to a few towns in which he had a personal interest. These were in Scotland and the Pittsburgh, Pennsylvania area. In the United States, nine of the first 13 libraries which he commissioned are all located in Southwestern Pennsylvania. The Braddock, Homestead, and Duquesne libraries were owned not by municipalities, but by Carnegie Steel, which constructed them, maintained them, and delivered coal for their heating systems. In 1897, Carnegie hired James Bertram as his personal assistant. Bertram was responsible for fielding requests from municipalities for funds and overseeing the dispensing of grants for libraries. When Bertram received a letter requesting a library, he sent the applicant a questionnaire inquiring about the town's population, whether it had any other libraries, how large its book collection was, and what its circulation figures were. If initial requirements were met, Bertram asked the amount the town was willing to pledge for the library's annual maintenance, whether a site was being provided, and the amount of money already available. Beginning in 1899, Carnegie's foundation funded a dramatic increase in the number of libraries. This coincided with the rise of women's clubs in the post Civil War period. They primarily took the lead in organizing local efforts to establish libraries, including long term fundraising and lobbying within their communities to support operations and collections. They led the establishment of 75–80 percent of the libraries in communities across the country. Carnegie believed in giving to the "industrious and ambitious; not those who need everything done for them, but those who, being most anxious and able to help themselves, deserve and will be benefited by help from others." Under segregation, Black people were generally denied access to public libraries in the Southern United States. Rather than insisting on his libraries being racially integrated, Carnegie funded separate libraries for African Americans in the South. For example, in Houston he funded a separate Colored Carnegie Library. The Carnegie Library in Savannah, Georgia, opened in 1914 to serve Black residents, who had been excluded from the segregated White public library. The privately organized Colored Library Association of Savannah had raised money and collected books to establish a small Library for Colored Citizens. Having demonstrated their willingness to support a library, the group petitioned for and received funds from Carnegie. U. S. Supreme Court Justice Clarence Thomas wrote in his 2008 memoirs that he frequently used that library as a boy, before the public library system was desegregated. The library buildings were constructed in a number of styles, including Beaux Arts, Italian Renaissance, Baroque, Classical Revival, and Spanish Colonial, to enhance their appearance as public buildings. Scottish Baronial was one of the styles used for libraries in Carnegie's native Scotland. Each style was chosen by the community. As the years went by James Bertram, Carnegie's secretary, became less tolerant of approving designs that were not to his taste. Edward Lippincott Tilton, a friend often recommended by Bertram, designed many of the buildings. The architecture was typically simple and formal, welcoming patrons through a prominent doorway, nearly always accessed via a staircase from the ground level. The entry staircase symbolized a person's elevation by learning. Similarly, most libraries had a lamp post or lantern installed near the entrance, meant as a symbol of enlightenment. Carnegie's grants were very large for the era, and his library philanthropy was one of the most costly philanthropic activities, by value, in history. Carnegie continued funding new libraries until shortly before his death in 1919. Libraries were given to towns and cities in Great Britain and much of the English speaking world: Almost $56.2 million went for construction of 2,509 libraries worldwide. Of that, $40 million was given for construction of 1,670 public library buildings in 1,412 American communities. Small towns received grants of $10,000 that enabled them to build large libraries that immediately were among the most significant town amenities in hundreds of communities.
Өмірбаян
Карнегиге Шотландиядағы балалық шағынан бастап, Аллегейни мен Питтсбургтегі жасөспірім кезеңінде кітаптар мен кітапханалар өте маңызды болды. Ол әкесі құрған «Торғыш жазылым кітапханасынан» кітаптар оқылып, талқыланып жатқанда тыңдайтын. Кейін Пенсильванияда, Питтсбургтегі жергілікті телеграф компаниясында жұмыс істеген кезде Карнеги полковник Джеймс Андерсоннің жеке кітапханасынан кітаптар қарыз алды. Ол әр сенбі сайын жұмысшыларына өз кітап қорын ашып беретін. Андерсон, Карнеги сияқты, Аллегейниде тұрды. Карнеги өзінің өмірбаянында Андерсонды "жұмысшы балаларға" (кейбір адамдар "кітапқа лайық емес" деседі) өздерін жетілдіру үшін білім алуға мүмкіндік бергені үшін алғыс айтты. Карнегидің иммигрант ретіндегі жеке тәжірибесі, басқалардың көмегімен өзін-өзі жетілдіріп, байығандығы, еңбек еткен әркімнің табысқа жете алатын, еңбек негізінде құрылған қоғамға деген сенімін күшейтті. Бұл наным оның жалпы қайырымдылық философиясының маңызды бөлігі болды. Оның кітапханалары осы қайырымдылық мақсатының ең танымал көрінісі еді. 1900 жылы Карнеги Эмпория колледжінде полковник Джеймс Андерсонның құрметіне Андерсон еске алу кітапханасын салуға қаржы бөлді.
Books and libraries were important to Carnegie, from his early childhood in Scotland and his teen years in Allegheny and Pittsburgh. There he listened to readings and discussions of books from the Tradesman's Subscription Library, which his father had helped create. Later in Pennsylvania, while working for the local telegraph company in Pittsburgh, Carnegie borrowed books from the personal library of Colonel James Anderson. He opened his collection to his workers every Saturday. Anderson, like Carnegie, resided in Allegheny. In his autobiography, Carnegie credited Anderson with providing an opportunity for "working boys" (that some people said should not be "entitled to books") to acquire the knowledge to improve themselves. Carnegie's personal experience as an immigrant, who with help from others worked his way and became wealthy, reinforced his belief in a society based on merit, where anyone who worked hard could become successful. This conviction was a major element of his philosophy of giving in general. His libraries were the best known expression of this philanthropic goal. In 1900, Carnegie granted funds to build the Anderson Memorial Library, in memory of Colonel James Anderson, at the College of Emporia.
Дизайн
Питтсбургтегі Карнеги кітапханасының Лоуренсвилл филиалы 1800 жылдардың ортасында кең таралған Ричардсон стиліндегі кітапханалардан жаңаша бастау болды. АҚШ Кітапханалар қауымдастығы (ALA) баспалдақ қажет ететін биік сөрелері бар кітап залдары, сондай-ақ 16 ғасырлық Еуропаны еске түсіретін жабық галереялар мен ойыстар сияқты Ричардсон стилінің ерекшеліктерін ұсынбады, себебі заманауи кітапханашылар мұндай кеңістіктерді тиімді бақылай алмайтын. Бұл ашық кітап қоймасы саясатын кейіннен бұрын жабық кітап қоймасымен жұмыс істеген кітапханалар қабылдады.
The Lawrenceville Branch of the Carnegie Library of Pittsburgh signaled a break from the Richardsonian style of libraries which was popularized in the mid 1800s. The ALA discouraged Richardsonian characteristics such as alcoved book halls with high shelves requiring a ladder, as well as sheltered galleries and niches, reminiscent of sixteenth century Europe, largely because modern librarians could not supervise such spaces efficiently. This open stacks policy was later adopted by the libraries that previously had operated with closed stacks.
Сындар
Айова кітапхана комиссиясының бірінші хатшысы Элис С. Тейлор, сапалы кітапханалық қызмет көрсетудің орнына Карнегидің қаржысын сәнді ғимараттарға жұмсауды сынады. Карнегидің қаражаты тек кітапхана ғимараттарын қамтыды, ал Карнеги қалаларға кітапхана ғимараттарын беруге келісті, егер қалалар оларды сақтап, күтіп ұстаса. Нәтижесінде, шағын қауымдастықтар Карнеги кітапханаларымен байланысты күтім шығындарымен күресті; қалалар жаңа кітапхана ғимараттарына қаржы бөлуге қуана келісті, бірақ оларды күтіп-ұстау үшін салық төлеуге көбінесе дайын болмады. Шындығында, Карнеги кітапханаларына қатысты ең көп айтылған шағым осы еді: кітапханаларды оларды қолдауға тым кішкентай қалаларға беру, шын мәнінде, сол қауымдастықтар қазір сүйенетін кооперативтік аймақтық кітапханалардың дамуын баяулатты. Кейбір сыншылар оның жасаған үлкен қайырымдылықтарын өздерінің қоғамдық жұмыстарын қаржыландыруға қабілетті қауымдастықтарды кемсіту деп қарады. Басқалары оның қоғамдық кітапханаларды дамытуға тырысуын әлеуметтік бақылауға жасалған әрекет деп санады. Карнегиді қолдаған Марк Твен, Карнеги қайырымдылық арқылы атақ-даңқ сатып алады деп мәлімдеді. Уильям Джуетт Такер Карнегидің қайырымдылығын діни тұрғыдан сынап, оның "адамгершілікке жатқан" байлық жинауын өтемегенін, ал оның үлесі Такердің капитализмде бар деп санайтын "жамандықтарды" ақтамайтынын айтты. Карнегидің бұл сынға және одан кейінгі Homestead Steel Strike-ке берген жауабы оның жұмысшылардың алаңдаушылығына қалай қарастынын көрсетті: "Егер мен сіздердің жалақыңызды көтерген болсам, сіздер бұл ақшаны жақсырақ ет сатып алуға немесе кешкі асыңызға көбірек сусын алуға жұмсайтын едіңіздер. Бірақ сіздерге қажет болған нәрсе – менің кітапханаларым мен концерт залдарым еді, бірақ сіздер мұны білмейсіздер". Олардың пікірінше, ғимарат қоғамның барлық дерттерін емдейтін құрал болады деген ой тұрақты емес еді. Тағы бір мәселе – көп жылдар бойы тегін кітапханалар арқылы білім беруді қолдаған діни кітапханаларға тигізген әсер. Типтік мысал – Роберт Джеймс Драммонд басқарған Эдинбургтің Біріккен пресвитериан кітапханасы, ол қала орталығында Карнеги кітапханасы ашылғаннан кейін қиындыққа тап болды. Оның қайырымдылық қызығушылықтары мен себептеріне қатысты сыннан басқа, Американың оңтүстігінде кітапханалар салу өте даулы мәселе болды. Оңтүстік штаттары мен жергілікті нәсілдік сегрегация заңдары афроамерикандықтардың қоғамдық орындарға, соның ішінде кітапханаларға кіруіне кедергі келтіруге тырысты. 1902 жылы Атлантадағы Карнеги кітапханасын салуға қаржы бөлінген кезде ұсынылған, сегрегацияланған кітапханаға көптеген белсенділер, соның ішінде У.Е.Б. Дю Буа қарсы күресті. Америка кітапханалар қауымдастығы оңтүстіктегі Джим Кроу заңдарының жүйелі түрде орындалуын елемеген жылдарда Карнеги корпорациясы да сол кездегі әлеуметтік нормаларға мойынсұнуын жалғастырды және тіпті грант іздейтін қауымдастықтардан өздерінің қаражатын "қалалардың ақ тұрғындарының санына" негіздеуді талап етті.
The first secretary of the Iowa Library Commission, Alice S. Taylor, criticized the use of Carnegie funding for extravagant buildings rather than providing quality library services. Carnegie's funds covered only the library buildings themselves, and Carnegie gave library buildings to cities on the condition that the cities stocked and maintained them. As a result, small communities often struggled with maintenance costs associated with Carnegie libraries; towns were often happy to accept funding for new library buildings, but often unwilling to allocate taxes for upkeep. In fact, this was the most frequent complaint about Carnegie libraries in hindsight: gifting libraries to towns too small to support them actually slowed the development of cooperative regional libraries that those communities now rely on. Some critics also saw his massive donations as insulting to communities that would be content to fund their own public works. Others saw his push for public libraries as merely an attempt at social control. Mark Twain, a supporter of Carnegie, claimed that Carnegie used philanthropy as a tool to buy fame. William Jewett Tucker criticized Carnegie's philanthropy from a religious viewpoint, arguing that it did not offset his "immoral" accumulation of wealth, and that his contributions did not justify the "evils" Tucker claimed existed in capitalism itself. Carnegie's response to those criticisms and the ensuing Homestead Steel Strike was telling of what he thought of his workers' concerns: "If I had raised your wages, you would have spent that money by buying a better cut of meat or more drink for your dinner. But what you needed, though you didn't know it, was my libraries and concert halls." The idea that a building would be the panacea to cure all of society's ills, they argued, was simply not sustainable. A further issue was the impact on pre existing religious libraries that had promoted learning through free libraries for many years. A typical example is the United Presbyterian Library of Edinburgh, under Robert James Drummond which was affected following the opening of the Carnegie Library in the city centre. In addition to the criticisms of his philanthropic interests and motivations, the construction of libraries in the American South was a highly contentious topic. State and local racial segregations laws across the South sought to bar African Americans access to public facilities, including libraries and when funding the construction of the Carnegie library in Atlanta in 1902, the proposed library, a segregated one, was fought by numerous activists of the period, including W. E. B. Du Bois. In the years following, as the American Library Association continued to ignore the systematic implementation of Jim Crow in the South, the Carnegie Corporation also continued to acquiesce to the social norms of the day and even required communities seeking grants to base their appropriations "only upon the White population of the towns."
Мұраның жалғасуы
Карнеги қайырымдылық жұмыстарын жалғастыратын қайырымдылық қорларын құрды. Бірақ ол қайтыс болғанға дейін тіпті кітапханаларға бөлген қаржысын азайтты. Мысалы, Оңтүстік Африкада кітапхана жобаларына қолдау көрсетілді. 1992 жылы «Нью-Йорк Таймс» газеті Буффалодағы мемлекеттік университетінің Ақпарат және кітапханалық зерттеулер мектебінің деканы Джордж Бобински жүргізген сауалнама бойынша, АҚШ-тағы 1681 Карнеги кітапханасының 1554 ғимараты әлі де сақталғанын, ал 911-і кітапхана ретінде пайдаланылып жатқанын хабарлады. Ол 276 ғимараттың өзгеріссіз екенін, 286-сы кеңейтілгенін, 175-і қайта жаңғыртылғанын, 243-і бұзылғанын және қалғандары басқа мақсаттарға қолданылғанын анықтады. Кітапхана ғимараттарының жүздегені мұражайларға, қоғамдық орталықтарға, кеңселерге, тұрғын үйлерге немесе басқа да мақсаттарға бейімделгенімен, АҚШ-тағы кітапханалардың жартысынан астамы құрылғалы бір ғасырдан астам уақыт өткен соң да өз қауымдастықтарына кітапхана ретінде қызмет етеді. Көпшілігі қазіргі кезде орташа және төмен кірісті аудандарда орналасқан. Мысалы, Карнеги кітапханалары Нью-Йорк қаласындағы Нью-Йорк қоғамдық кітапхана жүйесінің негізін құрайды, бастапқы 39 ғимараттың 31-і әлі де жұмыс істеп тұр; Карнеги кітапханалары Нью-Йорк қаласының барлық 5 ауданындағы үш кітапхана жүйесінде қызмет етеді. Сонымен қатар, Питтсбург қалалық кітапхана жүйесінің негізгі кітапханасы мен он сегіз филиалы Карнеги кітапханалары болып табылады. Ондағы қалалық кітапхана жүйесі Питтсбургтің Карнеги кітапханасы деп аталады. 1940 жылдардың соңында Нью-Йорк Карнеги корпорациясы Эндрю Карнегидің қоғамдық кітапханалар мен шіркеулерге жасаған сыйлықтары мен гранттарына қатысты хат-хабар файлдарын микрофильмдеуді ұйымдастырды. Олар түпнұсқа материалдарды жойды. Микрофильмдер Колумбия университетінің сирек кітаптар мен қолжазбалар кітапханасында сақталатын Нью-Йорк Карнеги корпорациясының мұрағаттарының бөлігі ретінде зерттеулер үшін қолжетімді. Архившілер Карнеги кітапханаларының фотосуреттері мен жобаларын микрофильмдемеген. Хат-хабар файлдарындағы құжаттардың саны мен мазмұны әртүрлі. Мұндай құжаттарға хаттар, толтырылған өтініштер мен сауалнамалар, газеттен алынған үзінділер, иллюстрациялар және ғимаратты ашуға арналған бағдарламалар кіруі мүмкін. Ұлыбританияға қатысты жеке кітапханаларға байланысты хат-хабар файлдары Эдинбургте сақталған (Еуропадағы Карнеги кітапханаларының тізімі мақаласын қараңыз). 1930 жылдары Ұлы депрессия кезінде кейбір кітапханалар Ұлттық саябақтар қызметінің Тарихи американдық ғимараттарды зерттеу (HABS) бағдарламасы бойынша мұқият өлшенді, құжатталды және суретке түсірілді. Бұл маңызды ғимараттарды сақтау және қорғау жөніндегі жұмыстың бір бөлігі болды. 1935 жылы Карнегидің туғанына 100 жыл толуына орай, оның портретінің көшірмесі, Ф. Луис Мора салған түпнұсқасы, оның қаржыландырған кітапханаларына сыйға берілді. АҚШ-тағы Карнеги кітапханаларының көпшілігі, олардың қазіргі қолданылуына қарамастан, Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілу арқылы танылды. Біріншісі – Пенсильвания штатының Брэддок қаласындағы Карнеги кітапханасы 2012 жылдың наурыз айында Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды. Кейбір Карнеги кітапханалары, мысалы, Нью-Йорктегі Эпифани кітапханасы сияқты, қалалық кітапханалардың аттарымен ауыстырылды.
Carnegie established charitable trusts which have continued his philanthropic work. But they had reduced their investment in libraries even before his death. There has continued to be support for library projects, for example in South Africa. In 1992, The New York Times reported that, according to a survey conducted by George Bobinski, dean of the School of Information and Library Studies at the State University at Buffalo, 1,554 of the 1,681 original Carnegie library buildings in the United States still existed, and 911 were still used as libraries. He found that 276 were unchanged, 286 had been expanded, 175 had been remodeled, 243 had been demolished, and others had been converted to other uses. While hundreds of the library buildings have been adapted for use as museums, community centers, office buildings, residences, or other uses, more than half of those in the United States still serve their communities as libraries over a century after their construction. Many are located in what are now middle to low income neighborhoods. For example, Carnegie libraries still form the nucleus of the New York Public Library system in New York City, with 31 of the original 39 buildings still in operation; Carnegie Libraries operate in all 5 Boroughs of New York City across its three library systems. Also, the main library and eighteen branches of the Pittsburgh public library system are Carnegie libraries. The public library system there is named the Carnegie Library of Pittsburgh. In the late 1940s, the Carnegie Corporation of New York arranged for microfilming of the correspondence files relating to Andrew Carnegie's gifts and grants to communities for the public libraries and church organs. They discarded the original materials. The microfilms are open for research as part of the Carnegie Corporation of New York Records collection, residing at Columbia University Rare Book and Manuscript Library. Archivists did not microfilm photographs and blueprints of the Carnegie Libraries. The number and nature of documents within the correspondence files varies widely. Such documents may include correspondence, completed applications and questionnaires, newspaper clippings, illustrations, and building dedication programs. UK correspondence files relating to individual libraries have been preserved in Edinburgh (see the article List of Carnegie libraries in Europe). Beginning in the 1930s during the Great Depression, some libraries were meticulously measured, documented and photographed under the Historic American Buildings Survey (HABS) program of the National Park Service. This was part of an effort to record and preserve significant buildings Other documentation has been collected by local historical societies. In 1935, the centennial of Carnegie's birth, a copy of the portrait of him originally painted by F. Luis Mora was given to libraries which he had helped fund. Many of the Carnegie libraries in the United States, whatever their current uses, have been recognized by listing on the National Register of Historic Places. The first, the Carnegie Library in Braddock, Pennsylvania, was designated as a National Historic Landmark in March 2012. Some Carnegie Libraries, have been replaced in name with that of city libraries such as the Epiphany library in New York City.