Кіріспе
Кристофер Николас Парсонс (10 қазан 1923 – 28 қаңтар 2020) – ағылшын актері, комедиялық қойылымдардағы серігі (straight man) және радио және теледидар жүргізушісі. Ол ұзақ жылдар бойы комедиялық радиошоу Just a Minute-тің жүргізушісі болды және 1970-ші жылдардың басында мен 1980-ші жылдардың басында Sale of the Century ойын-шоуын жүргізді. Парсонс Линкольнширдегі Грантем қаласында туып өскен және Лондонның Сент-Полс мектебінде білім алған. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол актерлік қызметпен толық уақыт айналысты және түрлі театр, кино және теледидар рөлдерінде ойнады, оның ішінде Артур Хейнстің комедиялық серігі ретінде де көрінді. Ол 1967 жылы Just a Minute бағдарламасын жүргізуді бастады және 2018 жылға дейін бірде-бір бағдарламаны өткізіп алмады. Осы және Sale of the Century бағдарламаларындағы танымал рөлдерінен бөлек, ол Doctor Who және Have I Got News for You сияқты басқа телешоуларда да қонақ ретінде пайда болды.
Christopher Nicholas Parsons (10 October 1923 – 28 January 2020) was an English actor, straight man and radio and television presenter. He was the long running presenter of the comedy radio show Just a Minute and hosted the game show Sale of the Century during the 1970s and early 1980s. Parsons was born and grew up in Grantham, Lincolnshire, and was educated at St Paul's School, London. He became a full time actor following the Second World War and began appearing in various theatre, film and television roles, including support to Arthur Haynes as his straight man. He began presenting Just a Minute in 1967 and never missed a show until 2018. In addition to his well known roles on this and Sale of the Century, he appeared as a guest on other television shows, including Doctor Who and Have I Got News for You.
Ерте өмір
Кристофер Николас Парсонс 1923 жылғы 10 қазанда Линкольншир графтығындағы Грантем қаласындағы Кастлегейт, 1-үйінде дүниеге келді. Ол отбасының ортаншы баласы, үлкен ағасы мен кіші әпкесі болған. Оның әкесі Пол – жалпы тәжірибелі дәрігер, пациенттерінің арасында Маргарет Тэтчердің отбасы да болған; оны босандытқаны туралы айтылатын мәлімдемелер шындыққа жатпайды. Оның анасы, Нелл, туған тегі Маггс, үйленгенге дейін медбике болып жұмыс істеген. Парсонс солқай болып туған, бірақ оң қолымен жазуға мәжбүр болған. Бала кезінде ол сөйлеуде ұсыққан, бірақ өскен сайын оны бақылап, дислексия салдарынан білуге біраз уақыт кеткен. Ол сонымен қатар мигреньден де зардап шеккен, дегенмен мектепте үлгерімі жақсы болған. Колет-Корт және Лондондағы Сент-Пол мектебінде білім алғаннан кейін Парсонстың бастапқы карьералық жоспары актер болу еді. Алайда, оның ата-анасы инженерлік мамандық оған артық болады деп ойлады, себебі ол жас кезінде әкесінің сағаттарын жөндеп, қолдарымен түрлі нәрселер жасауды ұнатқан. Мектепті бітірген соң, оның отбасы Шотландиядағы туыстарымен байланысқа шығып, Глазго қаласына жақын Клайдбанкте оған жұмыс табуға көмектескен. Парсонс 16 жасында ата-анасы оны Лондондағы жайлы үйінен индустриалды қала Гласгоуға жіберді. Алпыс жыл өткен соң, 2010 жылы ол шәкірттік кезеңі туралы "Doon the Watta" (Youtube-та) деген ностальгиялық радио бағдарламасын жазды, онда Глазго жұмысшы табының диалектісінің арасындағы өзінің әдемі орта тап акцентін ерекше атап көрсетті. Сол кезде ол Глазго университетінде инженерлік мамандықты екі рет оқыды. Бітірмегенімен, шәкірттігін аяқтап, инженер-механик болу үшін қажетті біліктілік алды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде оған сауда флотына қатысу ұсынылды, бірақ плевритпен ауырғандықтан ол әскери қызметке қатыспады. Ол бес ай ауруханада жатып, бір кезде өмірге деген үміті 50:50 болған.
Көңіл көтеру саласындағы мансап
Парсонс инженерлік оқушы болып жұмыс істеген кезде мансабын бастады; оны канадалық кәсіпкер Кэрролл Левис ашып, оның радио бағдарламасында өнер көрсетті.
Театрдағы алғашқы еңбек жолы
Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Парсонс толық уақытты кәсіби актер болды. Ол 1945 жылы Вест-Эндтегі "Алдвич" театрында "Жылдам жүрек" ("The Hasty Heart") пьесасында Киви рөлімен сахнада алғаш рет өнер көрсетті, бұл қойылым бір жылдан астам уақыт бойы сахнада болды, содан кейін "Арсеник және ескі қалың" ("Arsenic and Old Lace") турнесінде басты рөлді ойнады. Ол 1947 жылы "Банкдамның шебері" ("Master of Bankdam") фильмінде кинода дебют жасады және сахналық карьерасын жалғастырды, екі жыл Бромлиде репертуарлық театрларда, содан кейін Виндзор мен Мейдстонда өнер көрсетті. 1952 жылы ол "Жел тегершігі" ("Windmill") театрында тұрақты комик болып, толған залдарға әдеттегі стендап комедиясын орындады. Ол Вест-Эндтегі "Боинг-Боинг" және басқа да Вест-Энд қойылымдарында ойнады.
Кино, теледидар және радио
1950-1960 жылдары ол британ фильмдерінде көптеген екінші рөлдерде ойнады. 1960 жылдардың соңында ол американдық "The Ugliest Girl in Town" комедиялық телесериалында Дэвид Кортни рөлін сомдады. 1950 жылдары Парсонс балалар телеарнасындағы "Four Feather Falls" қуыршақтар сериалындағы Текс Таккердің ән айтпайтын дауысын берді. Ол өзінің бірінші әйелі, актриса және дауыстау шебері Денис Брайердің ұсынысымен бұл жұмысқа өзіндік түрде үміткер болды, ол да осы шоуда болған еді. 1960 жылдардың соңында ол BBC Radio 4 арнасында "Listen to This Space" атты сатирикалық бағдарламаны жасап, жүргізді, ол сол кездегі стандарттар бойынша өте авангардты болды, және ол 1967 жылы осы бағдарламадағы еңбегі үшін "Жылдың радио тұлғасы" сыйлығын алды. Парсонс 1950-1960 жылдары теледидар көрермендеріне он жыл бойы комедиант Артур Хейнстің серігі ретінде танылды; бұл серіктестік Хейнстің тілегімен аяқталды. Хейнс қайтыс болғаннан кейін Парсонс теледидарда жеке тұлға ретінде пайда болды, соның ішінде 1971 жылдан 1983 жылға дейін апта сайын көрсетілетін Anglia Television телеарнасының "Sale of the Century" викториналық шоуында. 1983 жылы Хилл "Sale of the Half Century" атты миниатюраны жазып, орындады, онда ол Парсонс рөлінде ойнады. Парсонс 1978 жылы "This Is Your Life" бағдарламасында Емонн Эндрюс тарапынан күтпеген сыйға ие болды.
Бір минут
Парсонс 1967 жылдың 22 желтоқсанында алғаш эфирге шыққан BBC Radio 4 комедиялық панельдік ойыны «Жалғыз минуттың» жүргізушісі болды. Ол төрағалықтан бас тартып, кейбір басындағы эпизодтарда панель мүшесі болғанмен, Парсонс 2018 жылға дейін бірде-бір эпизодты өткізіп алмады, сол кезде тұрақты панель мүшесі Гилс Брандрет науқастануына байланысты сәуірде жазылған және маусымда көрсетілген екі эпизодқа оның орнына шықты: Парсонс сол кезде 94 жаста еді. Брандрет келесі жылы Эдинбург фестивалінде жазылған екі бағдарламаға тағы да оның орнына шықты. «Жалғыз минут» Парсонстың жүргізушілігімен 2019 жылдың 23 қыркүйегіндегі соңғы бағдарламасына дейін эфирде болды. Келесі жылы ол «Доктор Ху» сериалында қонақ ретінде ойнады, ол «Жетінші доктордың» «Фенриктың қарғысы» атты сериалында Уэйнрайт пастор рөлін сомдады.
1990 жылдар
Парсонс 1990 жылы Феникс театрында Стивен Сондхаймның «Into the Woods» мюзиклінің лондондық тұсаукесерінде баяндаушы рөлінде ойнады. 1993 жылы ол Ұлыбританиялық «Cluedo» телешоуының төртінші және соңғы маусымында Преподобный Грин рөлінде пайда болды. 1994 жылы Парсонс Вест-Эндтегі Йорк герцогі театрындағы «The Rocky Horror Show» сахналық мюзиклінің 21 жылдығына орай қайта қойылған нұсқасында баяндаушы рөлін сомдады. «Just a Minute» 2012 жылы Парсонс пен тұрақты қатысушы Пол Мертонның қатысуымен 45 жылдығын мерекелеу үшін он бөлімді кешкі телесерия ретінде теледидарға көшірілді. Ол бұрынғы әйелі Дениз Брайермен бірге Герри Андерсонның «Terrahawks» телесериясының «Big Finish» адаптациясында Брайердің кейіпкері Зелданың бұрынғы күйеуін ойнады. Парсонс 1994 жылы «Тікелей адам: комедиядағы өмірім» атты автобиографиясын жазды, ал 2010 жылы «Николас Парсонс: сәл тартымдылық, қайталау және ауытқумен» атты естеліктер жинағын шығарды. 2016 жылдың қазан айында 92 жасында Парсонс Абрахам Луи Бреге жасаған Мария Антуанетта сағатының тарихын баяндайтын BBC деректі фильмін ұсынды – «Мария Антуанетта сағатының керемет тарихы». Парсонс өмір бойы сағаттар мен сағаттарды жинаумен айналысты. Ол 2017 және 2018 жылдар аралығында түсірілген «Жақсы белгілер» фильмінде өзінің рөлін ойнап, Файлдардың иесі Дагонға дауыс берді. 2001 жылдан бастап ол жыл сайын Эдинбург фестивалінде «Шаттық сағаты» атты комедиялық кабаре шоуын ұсынады. Ол сондай-ақ Британдық сөйлеу қиындықтары бар адамдар қауымдастығының (British Stammering Association) демеушісі болды. Ол Childline және The Silver Line ұйымдарының елшісі болды. Парсонс Либералдық партия мен Либералды демократтарды қолдады. Ол 1970 жылдары Йеовил сайлау округінен Либералдық партияның үміткері болуға шақырылды, бірақ ойын-сауық индустриясында қалу үшін бұл мүмкіндіктен бас тартты. 2013 жылдың 17 қазанында, 90 жасқа толғаннан кейін бір апта өткен соң, ол BBC One телеарнасының «This Week» саяси талқылау бағдарламасына қонақ ретінде қатысты.
Марапаттар мен мойындау
Парсонс 2004 жылғы Жаңа жылдық наградалар салтанатында драма және телерадио хабарларын дамытудағы қызметі үшін Британ империясы орденінің офицері (OBE) атағымен марапатталды. 2014 жылғы Жаңа жылдық наградалар салтанатында қайырымдылық қызметі, әсіресе балаларға көмек көрсететін қайырымдылық қорына қосқан үлесі үшін Британ империясы орденінің командирі (CBE) атанды. 1988-1991 жылдары Сент-Эндрюс университетінің ректоры қызметін атқарған ол 1991 жылы университеттен құрметті заң ғылымы докторы (LLD) дәрежесін алды. 2016 жылы Лестер университеті де оған құрметті заң ғылымы докторы (LLD) атағын берді, ал 2014 жылы Линкольн университеті құрметті әдебиет докторы (D. Litt) дәрежесімен марапаттады. Ол Гилс Брандрет бұрынғы рекордты қайта иеленгенге дейін 11 сағатқа созылған ең ұзақ кешкі дастархан сөйлеуі бойынша Гиннес рекордын ұстады.
Жеке өмір
Парсонс екі рет үйленген. Ол 1954 жылы актриса Денис Брайерге үйленді, олардың екі баласы болды. Сонымен қатар, ол өмір бойы сағаттарға қызығушылық танытты. Ауруханада тағы екі апта өткен соң, ол үйіне қайтып, құлаудан жайлап жазыла бастады.
Жарияланымдар
"Тікелей адам: комедиядағы өмірім", Вайденфелд және Николсон, 1994. Николас Парсонс: Ұшқындаған оймен, қайталаумен және ауытқумен: комедиядағы өмірім, Негізгі баспа, 2011. "Бір минут қана" бағдарламасына қош келдіңіздер! : Ұлыбританияның ең сүйікті радио комедиясының тойы, Canongate Books, 2014.