Шикаголық «Armour & Company» негізін қалаушы Филип Дэнфорт Армурдың өмірі мен қызметі
Philip Danforth Armour
Филлип Дэнфорт Армур: американдық кәсіпкер, «Armour & Company» негізін қалаушы. Алтын асыру кезінде байып, АҚШ армиясына ет сатудан табыс тапқан. Чикагода өркендеген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық ет өңдеуші өнеркәсіпші/құрылтайшы: Чикагодағы Armour & Company.
American meatpacking industrialist/founder: Chicago based Armour & Company
Филипп Данфорт Армур аға (16 мамыр 1832 – 6 қаңтар 1901) – Чикагодағы Armour & Company фирмасын құрған американдық ет өңдеуші өнеркәсіпші. Нью-Йорк штатының солтүстігіндегі фермада дүниеге келген ол, 1852-1856 жылдар аралығында Калифорниядағы алтын асыру кезінде 8000 доллар тауып, қаржылық сәттілікке жеткен. Кейіннен Цинциннатиде көтерме сабын бизнесін ашып, оны Милуокиге көшірді. Америка Азамат соғысы кезінде Армур АҚШ армиясына ет сату мүмкіндігін пайдаланып, миллиондаған доллар табыс тапты. 1875 жылы ол өзінің негізгі кеңсесін Чикагоға көшірді. Оның инновацияларына тірі шошқаларды сою үшін қалаға әкелу, шошқаларды тікелей өңдеуге арналған конвейерлік желіні ойлап табу, өнімді консервілеу, масштабты экономия және егжей-тегжейлі тиімділік кіреді. Ол қалдықтарды жүйелі түрде пайдаланды және "тек шырылдауы қалмады" деп мақтанды. Мұздатылған вагон пайда болуы оған және Густав Свифт сияқты бәсекелестерге ұлттық нарыққа қадам басуға мүмкіндік берді. Армур 1900 жылға қарай шошқа және бидай фьючерстік нарығындағы банк және спекуляциялық бизнесті кеңейтті, оның зауыттарында 15 000 жұмысшы жұмыс істеді, ал оның жеке капиталы шамамен 50 миллион долларға жетті. 1898 жылғы испан-американ соғысы кезінде армияның етке деген шұғыл қажеттілігі "бальзамдалған ет" туралы көпшілікке жария етілген наразылықтарға әкелді. Армур 1899 жылы бизнестен зейнеткерлікке шығып, Чикаго аймағындағы қайырымдылыққа белсенді түрде атсалысты, соның ішінде өнеркәсіптік жұмысшылар үшін қолжетімді бағадағы тұрғын үйлерді салу және Армур Технологиялық институтын (қазір Иллинойс Технологиялық институтының бөлігі) құруға үлкен үлес қосты.
Philip Danforth Armour Sr. (16 May 1832 – 6 January 1901) was an American meatpacking industrialist who founded the Chicago based firm of Armour & Company. Born on a farm in upstate New York, he initially gained financial success when he made $8,000 during the California gold rush from 1852 to 1856. He later opened a wholesale soap business in Cincinnati, then moved it to Milwaukee. During the American Civil War, Armour capitalized on the opportunity to sell meat to the United States Army, making millions in the process. In 1875, he moved his base to Chicago. His innovations included bringing live hogs to the metropolis for slaughter, inventing an assembly line system for the dis assembly of hogs, canning the product, economy of scale and efficiency in detail. He systematically utilized waste products, boasting that he made use of "everything but the squeal". The introduction of refrigerated rail cars opened a national market for him and competitors such as Gustavus Swift. Armour expanded into banking and speculation on the futures market for pork and wheat by 1900, his plants employed 15,000 workers; his own wealth was in the range of $50 million (~$ in ). The urgent Army need for meat during the Spanish–American War of 1898 led to highly publicized complaints about "embalmed beef." Armour retired from business in 1899, and devoted himself to philanthropy in the Chicago area, including low cost housing for industrial workers, and the major institution of higher education, the Armour Institute of Technology (now part of Illinois Institute of Technology).
Өмір және мансап
Армор Нью-Йорк штатының Стокбридж қаласында Данфорт Армор мен Джулиана Энн Брукстың отбасында дүниеге келді. Ол сегіз баланың бірі болып, отбасының фермасында өсті. Армор шотланд және ағылшын колониялық қоныс аударушыларының ұрпағы, оның тегі Шотландиядан шыққан. Ол Нью-Йорктегі Казеновиа академиясында оқыды, бірақ арбамен саяхат жасағаны үшін мектептен қуылды. Оның алғашқы жұмыстарының бірі сол кезде Мэдисон округі арқылы өтіп, көпшілікке арналған жол болған Нью-Йорк штатының солтүстігіндегі Ченанго каналында жүргізуші болып жұмыс істеу болды. 19 жасында Армор тағы 30 шақты адаммен бірге Нью-Йорктен Калифорнияға кетіп, Калифорниядағы алтын асыруға қатысты. Олар Нью-Йорктан Калифорнияға дейінгі жолдың көп бөлігін жаяу жүрді. Саяхатқа дейін Армор "ата-анасынан бірнеше жүз доллар алған", бұл оны көбінесе "топтың қаржы директоры" етті, деп мәлімдеді өмірбаяншы Эдвард Н. Уэнтуорт. Калифорнияда Армор өз бизнесін бастады, жұмыссыз шахтерлерді шахта арқылы ағып жатқан суды бақылайтын шлюздер салуға жұмысқа алды. Бірнеше жылдың ішінде Армор өзінің бизнесін табысты кәсіпорынға айналдырып, 24 жасқа толғанға дейін шамамен 8000 доллар тапты. Армор қолдағы мол байлығымен Милуокиге (Висконсин штаты) көшіп, азық-түлік дүкенін ашты. Милуокиде Армор 1859 жылы астық бизнесі бойынша Фредерик Майлзбен серіктестік құрды. Ол Майлзбен үш жыл жұмыс істеді, содан кейін Джон Планкинтонмен ет өңдеу саласында серіктес болып, "Планкинтон, Армор және компания" компаниясын құрды. Филип Планкинтонға "Меномини өзенінде жаңа зауыт салуға көмектесті, сонда фирма мемлекеттік шошқа етіне қатысты келісімшарттарды орындай алатын болды". Олар батысқа қарай көшіп бара жатқан қоныс аударушылар мен байлық іздеушілерге ет, өнім және астық таратқанда тез табысқа жетті. Осы кезеңде Армор 1862 жылы Малвина Белл Огденге үйленді. Армор жас кәсіпкер ретінде Азамат соғысы кезінде және одан кейін ет бағасының өзгеруінен тиімді пайдаланды. Американдық ұлттық биографиялық онлайндағы Филип Армордың өмірбаян авторы Дебора С. Ингтің айтуынша, "Армордың ерте мансабындағы ең маңызды бизнес табысы Азамат соғысының соңында болды, ол Конфедерацияның ауыр шығындарын болжады және осылайша шошқа етінің бағасының төмендеуін күткендіктен, сатып алушылармен барреліне 40 доллардан келісім жасады, ал соғыс Одақтың жеңісімен аяқталғанда баға 18 долларға дейін түсті. Бұл мәміле оған барреліне 22 доллар пайда әкелді, яғни барлығы 1 миллионнан 2 миллион долларға дейін табыс тапты". Компания көп ұзамай әлемдегі ең ірі азық-түлік өңдеу және химиялық өндіріс кәсіпорнына айналды, кеңсесі Чикаго, Иллинойс штатында орналасқан. Armour & Co. консервіленген ет өндірген алғашқы компания болды, сондай-ақ фабрикаларында "конвейер" технологиясын қолданған алғашқылардың бірі болды. 1879-1880 жылдың қысында Армор Канзастағы Уайандотт округіне сапар шекті, өйткені Оңтүстіктен келген бостандыққа шыққан афроамерикандықтар қысқа дайын емес екенін естіп алаңдады. Армор Чикагоға оралып, қашып кеткен Exodusters үшін қаражат жинады, "Мен олардың көптегенімен сөйлесіп, олардың зиялы деңгейіне таң қалдым. Мен олардан қайда бара жатқандарын сұрадым. Олар тек қана қудалаудан құтылу үшін солтүстікке бара жатыр деді. Олар өздерінің молшылық пен бос уақытқа бара жатқан жеріне емес, жай ғана еркіндікке бара жатқандарына көздері жетпеді". Армор өнімдерін нарыққа жеткізу үшін 1883 жылы бәсекелесі Густав Свифттің үлгісімен "Armour Refrigerator Line" компаниясын құрды. Армордың бұл әрекеті көп ұзамай АҚШ-тағы ең ірі жекеше тоңазытқыш вагондары паркіне айналды, ол 1900 жылға қарай өзінің тізімінде 12000-нан астам бірлікті тіркеді, олардың барлығы Армордың өз вагондар зауытында салынған. 1932 жылы желіге иелік етуді Жалпыамерикандық көлік корпорациясы өз мойнына алды. 1880-ші жылдардың соңында Питер А. Деменс Флориданың орталық бөлігінен өтетін Orange Belt темір жолына инвестиция салуды сұрады, ал деполардың бірі оның құрметіне аталды. 1900 жылы ол ауруы өте ауыр болған кезде Оңтүстік Калифорнияда қыстады, мүмкін Деменспен байланысы болғандықтан, оның атымен аталған ұлы Филипп кіші келіп, пневмонияға шалдығып, 29 қаңтарда кенеттен қайтыс болды. Армор "құйрығынан басқа барлығын пайдаланатынын" мәлімдеді. Осы табысты өндіріс инновацияларын дамытып, компанияның аясын кеңейту арқылы Armour & Co. 1890 жылдары Америкадағы ең ірі ет өңдеу фирмаларының бірі болды. Ол 1893 жылы шамамен 110 миллион доллар табыс тапты және Армордың ...
Armour was born in Stockbridge, New York, to Danforth Armour and Juliana Ann Brooks. He was one of eight children and grew up on his family's farm. Armour was descended from colonial settlers of Scottish and English origin, with his surname originating in Scotland. He was educated at Cazenovia Academy in New York until the school expelled him for taking a ride in a buggy. Among his first jobs was that of Driver on upstate New York's Chenango Canal which ran through Madison County at that time and would have been a busy thoroughfare. At the age of 19, Armour left New York with about 30 other people for California, joining the great California gold rush. They walked most of the way from New York to California. Before the journey, Armour "had received several hundred dollars from his parents," making him, for the most part, "the financier of the party," according to biographer Edward N. Wentworth. In California, Armour eventually started his own business, employing out of work miners to construct sluices, which controlled the waters that flowed through the mined rivers. In only a few years, Armour had turned his business into a profitable enterprise, earning himself about $8,000 by the time he had turned 24. With his sizable fortune in hand, Armour then moved to Milwaukee, Wisconsin, starting a wholesale grocery business. In Milwaukee, Armour formed business partnerships with Frederick Miles in the grain business in 1859. He worked with Miles for three years before he partnered with John Plankinton in the meatpacking industry, creating the company Plankinton, Armour & Company. Philip helped Plankinton start up "a new plant on the Menominee River so that the firm could handle government pork contracts." They experienced prompt success through the distribution of sought after meats, produce, and grains to westward moving settlers and fortune seekers. It was also during this period when Armour married Malvina Belle Ogden in 1862. Armour demonstrated his uncanny ability as a young businessman by taking advantage of changing meat prices during and after the Civil War. According to Deborah S. Ing, author of Philip Armour's biography in the American National Biography Online, "the most important business coup of Armour's early career occurred near the end of the Civil War when he predicted heavy Confederate losses and thus the dropping of pork prices he made contracts with buyers at $40 per barrel before prices plummeted to $18 when the war ended in a Union victory. This deal netted him a profit of $22 per barrel or a total of $1 million to $2 million." The company which soon became the world's largest food processing and chemical manufacturing enterprise, headquartered in Chicago, Illinois. Armour & Co. was the first company to produce canned meat and also one of the first to employ an "assembly line" technique in its factories. In the winter of 1879–1880, Armour traveled to Wyandotte County, Kansas, after becoming disturbed to hear that emancipated blacks from the deep South had arrived there unprepared for the midwestern winter. Armour returned to Chicago and raised funds for the stranded Exodusters, reporting, "I talked with a great many of them and was surprised at their intelligence. I asked them where they thought they were going. They said only North to escape persecution. . They had no idea that they were going to a land of plenty or idleness, but simply to a land of freedom." In order to get his meat products to market Armour followed the lead of rival Gustavus Swift when he established the Armour Refrigerator Line in 1883. Armour's endeavor soon became the largest private refrigerator car fleet in the U. S., which by 1900 listed over 12,000 units on its roster, all built in Armour's own car plant. The General American Transportation Corporation would assume ownership of the line in 1932. In the late 1880s, he was solicited by Peter A. Demens to invest in his Orange Belt Railroad running across central Florida, and one of the depots was named in his honor. In 1900, while terminally ill he wintered in Southern California, probably due to his association with Demens, and his namesake son Philip Jr. came to visit, caught pneumonia and suddenly died on January 29. Armour famously declared that he made use of "everything but the squeal". By developing these profitable manufacturing innovations and expanding the reach of his company, Armour & Co. became one of the largest meatpacking firms in America by the 1890s. It earned an estimated $110 million in 1893 and established Armour's position as one of the great industrialists of the Gilded Age.
Еңбек мәселелері
Азамат соғысы аяқталғаннан бері Чикагодағы еңбек белсенділері күшті кәсіподақтар құруға күресіп келді, олар сегіз сағаттық жұмыс күні мен жоғары жалақыны келісуге мүмкіндік беретін еді. Бес мүшелі отбасының күн көрісіне жеткілікті жалақысы аптасына 15,40 доллар болған кезде, Armour & Company жұмысшылары аптасына шамамен 9,50 доллар ғана табатын. 1886 жылғы 4 мамырдағы Хеймаркет оқиғасына дейін бірнеше апта бұрын Армор өзінің әріптестерін болашақ еңбек акцияларын басу үшін жасақ құруға шақырған. Тарихшы Джеймс Гриннің "Хеймаркеттегі өлім" кітабында айтылғандай, жабдықтардың ішінде "қатер туған жағдайда қолдануға болатын жақсы пулемет" болған. Өмірі бойы Армор өзінің фабрикаларына тікелей қатысты үш ірі ереуілді тоқтатқан және оларға қатысқан кәсіподақ жетекшілерін қара тізімге енгізген. "Оның жұмысшылары нашар жағдайда өмір сүрсе де жұмыс істесе де, Армор қайырымдылықпен танымал болды", - деп хабарлайды PBS телеарнасының "Американдық тәжірибе" бағдарламасы. Білім беру және денсаулық сақтау орталығы. 1900 жылы оның ұлы Филип Д. Армор кіші қайтыс болды. 1885 жылы Армор, Оңтүстік Дакота қаласы, ал 1881 жылы Армордейл, Канзас қаласы (қазір Канзас-Ситидегі Армордейл ауданы) оның құрметіне аталды. Оның Orange Belt темір жолына салған инвестициясын мойындау үшін 1889 жылы Флорида штатының Санкт-Петербург қаласының жанындағы депоға "Армор" деген ат берілді. 20-ғасырдың басында Армордың тоңазытқыш вагондарында қолданылған түс, оның ресми түстерінің бірі болды.
Since the end of the Civil War, labor activists in Chicago had been fighting for powerful labor unions that would negotiate the eight hour day and higher wages. At a time when the living wage for a five member family was $15.40 a week, the workers at Armour & Company only earned about $9.50 a week. In the weeks before the Haymarket bombing of May 4, 1886, Armour had even encouraged his colleagues to equip a militia to suppress future labor actions. In the book Death in the Haymarket, historian James Green notes that the supplies included "a good machine gun, to be used by them in case of trouble". Over the course of his career, Armour had broken three major strikes that had directly concerned his factories, blacklisting all of the union leaders involved. "Although his workers lived and worked in squalid conditions," the PBS series American Experience reports, "Armour was known as a philanthropist". an educational and healthcare center. In 1900 his son, Philip D. Armour Jr., died. The town of Armour, South Dakota, was named for him in 1885, and the town of Armourdale, Kansas, (now the district of Armourdale in Kansas City, Kansas) in 1881. To acknowledge his investment in the Orange Belt Railroad, in 1889 a depot was named "Armour" near St. Petersburg, Florida. as one of its official colors, the same hue used by Armour refrigerated cars in the early 20th century.