Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1977–1983 жылдар аралығындағы адам ұрлау оқиғалары
1977–1983 kidnapping cases
1977 жылдан 1983 жылға дейінгі алты жыл ішінде Солтүстік Корея үкіметінің агенттері Жапониядан жапон азаматтарын ұрлап әкеткен. Жапон үкіметі ресми түрде тек 17 жапондықты (сегіз ер адам және тоғыз әйел) ұрланған деп мойындаса да, жүздеген басқа адамдар да болуы мүмкін. Солтүстік Корея үкіметі 13 жапон азаматын ұрлап әкеткенін ресми түрде мойындады.
Abductions of Japanese citizens from Japan by agents of the North Korean government took place during a period of six years from 1977 to 1983. Although only 17 Japanese (eight men and nine women) are officially recognized by the Japanese government as having been abducted, there may have been hundreds of others. The North Korean government has officially admitted to abducting 13 Japanese citizens. have been abducted by North Korea.
Өмірбаян
1970 жылдары Жапонияның жағалау аймақтарында бірқатар жапон азаматы жоғалып кетті. Жоғалған адамдар – кездейсоқ түрде ұрланған қарапайым жапондықтар еді, оларды күтіп тұрған жеделқызметкерлер ұстап әкеткен. Күдік Солтүстік Корея агенттеріне түссе де, Солтүстік Кореяның осы жоғалуларға қатысы жоқ деген пікір кеңінен тарады. Жоғалғандардың көпшілігі 20 жаста болды, ал ең кішісі Мегуми Йокота 13 жаста еді.
In the 1970s, a number of Japanese citizens disappeared from coastal areas in Japan. The people who had disappeared were average Japanese people who were opportunistically abducted by operatives lying in wait. Although North Korean agents were suspected, the opinion that North Korea had nothing to do with the disappearances was widely held. Most of the missing were in their 20s; the youngest, Megumi Yokota, was 13
Кейбір құрбандықтар Солтүстік Корея тыңшылық мектептерінде жапон тілі мен мәдениетін оқыту үшін ұрланды. Егде жастағы адамдар да олардың жеке басын анықтау мақсатымен ұрланды. 1970 жылы «Жапония әуекомпаниясын» қашқындыққа ұшыратудан кейін, Солтүстік Кореяда орналасқан «Йодо Го» террористік тобына қатысқан жапондық террористердің әйелдері болу үшін жапон әйелдері ұрланған деген болжам бар. Сондай-ақ, кейбіреулері Жапониядағы Солтүстік Корея агенттерінің әрекеттеріне куә болғандықтан ұрланған болуы мүмкін, бұл Йокотаның осылай жас кезінде ұрлануын түсіндіруге болады. Ұзақ уақыт бойы Солтүстік Корея және оның жақтастары (оның ішінде Чонгрион және Жапония Социалистік партиясы) бұл ұрлауларды жоққа шығарды және олар көбінесе артық ойлау деп есептелді. Жапондық ата-аналар тобының қысымына қарамастан, Жапон үкіметі ешқандай шара қабыланбады. Бұл мәселені жапон ұлтшылдары, соның ішінде бұрынғы жапон премьер-министрлері Ёсихиде Суга және марқұм Синдзо Абэ «әскерилендіруді күшейтуге», конституцияны қайта қарауды, армияға конституциялық шектеулерді азайтуды, негізгі білім беру заңын өзгертуді және басқа да саяси мақсаттарға жету үшін пайдаланды деген таластар бар. Мұндай таластарды Токиодағы Жапон премьер-министрінің ұрлау мәселесі жөніндегі арнайы кеңесшісі Кёко Накаяма сынға алды. Ол: «Бұл біздің азаматтарымызды құтқару [жалғасып жатқан ұрлаудан]. Оларды бостандыққа және қадір-қасиетке қайтару біздің міндетіміз» деді. (Норимицу Онишиге қараңыз.)
Some of the victims were abducted to teach Japanese language and culture at North Korean spy schools. Older victims were also abducted for the purpose of obtaining their identities. It is speculated that Japanese women were abducted to have them become wives to a group of North Korea–based Japanese terrorists belonging to the Yodo go terrorist group after a 1970 Japan Airlines hijacking and that some may have been abducted because they happened to witness activities of North Korean agents in Japan, which may explain Yokota's abduction at such a young age. For a long time, these abductions were denied by North Korea and its sympathizers (including Chongryon and the Japan Socialist Party) and were often considered a conspiracy theory. Despite pressure from Japanese parent groups, the Japanese government took no action. There are claims that this issue has been used by Japanese nationalists, including former Japanese Prime Ministers Yoshihide Suga and the late Shinzō Abe, to "further militarize", push for revision of the Constitution to reduce constitutional limits on the army, revise the Basic Education Law, and pursue other political goals. Such claims have been criticized by Kyoko Nakayama, the special adviser in Tokyo to the Japanese prime minister on the abduction issue, who said "This is about rescuing our citizens [from ongoing abduction] They deserve all possible support to regain their freedom and dignity. It is our duty to retrieve them." (See Norimitsu Onishi.)
2002 жылы Солтүстік Корея мен Жапония арасындағы келіссөздер және одан кейінгі жағдайлар
2002 жылдың 17 қыркүйегінде Жапонияның премьер-министрі Джуничиро Койдзуми Солтүстік Кореяға барып, Солтүстік Кореяның басшысы Ким Чен Ильмен бірінші Жапония-Солтүстік Корея саммитінде кездесті, нәтижесінде Жапония-Солтүстік Кореяның Пхеньян декларациясы қабылданды. Жапон үкіметі мен ҮЕҰ-лары бірнеше себептерге байланысты осы сегіз адамның шын мәнінде қайтыс болғанына күмән келтіруде. Ресейлік ғалым Андрей Ланковтың пікірінше, Солтүстік Кореяның бұл ақпараты стратегиялық қателік болған. Адалдық таныту ниетімен жасалған бұл қадам жапон үкіметі мен халықтың наразылығын тудырды, себебі бұрын құпия саналған мәлімдемелердің рас екені дәлелденді. Жапония сауда және басқа да байланыстарды үзу арқылы Солтүстік Кореяны оқшаулауға тырысты. Ланковтың ойынша, Солтүстік Корея үкіметі болашақта осындай мойындаулар жасамас бұрын "жақсылап ойланатын болар". Бұл қиындыққа түсудің қажеті болмады, өйткені Солтүстік Кореяда Чонгрион арқылы жапон тілін білетін жеткілікті адамдар бар еді. Ата-аналары мен туыстарының айтуынша, бес баланың барлығы Жапонияда қалып, жапондықтар сияқты өмір сүруге ниеттенген. Хитоми Сога күйеуі мен балаларымен қайта қосылды, бірақ бұл оңай болмады. Оның күйеуі Чарльз Роберт Дженкинс – АҚШ армиясынан дезертир болып, Солтүстік Кореяға қашқан, онда ол Согамен танысып, үйленген. Әскери сот алдында жауап беруден қорқып, Дженкинс пен оның екі қызы 2004 жылдың 9 шілдесінде Индонезияның Джакарта қаласында Согамен кездесіп, 18 шілдеде бірге Жапонияға оралды. Екі айдан кейін, 2004 жылдың 11 қыркүйегінде Дженкинс Жапониядағы Зама лагеріндегі әскери бөлімге келді, дезертирлік және жауға көмектескені үшін айыпталды, жеңіл жаза алды және армиядан қызметтен босатылды. Чарльз 2017 жылы қайтыс болғанға дейін отбасымен бірге Жапониядағы Садо аралында тұрды.
On September 17, 2002, then Japanese Prime Minister Junichiro Koizumi visited North Korea to meet North Korean leader Kim Jong Il for the First Japan–North Korea Summit, which eventually resulted in the Japan–North Korea Pyongyang Declaration. For several reasons, the Japanese government and NGOs question whether or not those eight people are actually dead. According to Russian scholar Andrei Lankov, the North Korean disclosure was a strategic mistake. What was intended to be a gesture of honesty was met with outrage within both the Japanese government and the general public, as the allegations that were previously thought of as conspiracy theories had proved to be true. Japan retaliated by trying to isolate North Korea by cutting trade and other exchanges. In Lankov's view, the North Korean government will "probably think twice" before making similar confessions in the future. The ordeal was also unnecessary because North Korea had ample supply of willing Japanese speakers through Chongryon. According to their parents and other relatives, all five children expressed a desire to remain in Japan and live as Japanese. Hitomi Soga was able to reunite with her husband and children, but through a more circuitous route. Her husband, Charles Robert Jenkins, was a defector from the United States Army who fled to North Korea where he eventually met and married Soga. Fearing a court martial, Jenkins and their two daughters initially met Soga in Jakarta, Indonesia, on July 9, 2004, eventually returning together to Japan on July 18. Two months later, on September 11, 2004, Jenkins reported to the army base at Camp Zama, Japan, served a light sentence after being found guilty of desertion and aiding the enemy, and was dishonorably discharged from the army. Charles then lived on Sado Island in Japan with his family until his death in 2017.
Қосымша дәлелдер мен тергеулер
2004 жылғы қарашада Солтүстік Корея екі адамның кремацияланған қалдықтарын қайтарды, олардың Солтүстік Кореяның мәлімдемесінше, ұрланғаннан кейін қайтыс болған Мегуми Йокота мен Каору Мацукиге тиесілі екендігі айтылды. Бірақ жапондық ДНК-тестілеу нәтижесінде бұл қалдықтар ешқайсысының танылмағаны анықталды. Дегенмен, тәуелсіз ғылыми журнал «Nature» Теикё университетінде профессорсыз, сот-медициналық бөлімде салыстырмалы түрде жас оқытушы Томио Йошии жүргізген бұл тестіге қатысты сынға толы мақала жариялады. Йоши кейіннен кремацияланған үлгілерді талдау тәжірибесінің жоқ екенін мойындады. Бұл қателік – мақсатты болған жоқ па – Жапония мен Солтүстік Корея арасындағы қарым-қатынасты одан әрі шиеленістірді. Жапон полициясымен сұхбаттасқан 2002 жылы Жапонияға оралуға рұқсат алған екі құрбан – Ясуши Чимура мен Каору Хасуике, ұрлаушылардың екеуін Син Гван Су (Син Кванг Су деп те аталады) және «Пак» есімді адам деп таныды. Ұлттық полиция агенттігі жапон азаматтарын ұрлау ісі бойынша Син Гван Су мен Чой Сун Чолды қамауға алу туралы өтініш берді. Син Оңтүстік Корея полициясына Ким Чен Ылдың өзіне ұрлауды жүргізуді бұйырғанын айтқан. 2006 жылғы наурыз айында Осака полициясы 1980 жылғы маусымда Тодааки Хараның жоғалуына байланысты мән-жайларды зерттеу үшін Солтүстік Корея сауда палатасының ішіндегі алты нысанда тін тебу шарасын жүргізді. Бұл алты нысанның барлығы Жапониядағы Солтүстік Кореяны қолдайтын «Чонгрион» ұйымымен байланысты болды. Полиция өкілі Чонгрионның сол кездегі басшысы оның ұрлауға қатысқан болуы мүмкін деген күдік бар екенін мәлімдеді.
In November 2004, North Korea returned the cremated remains of two people, stating that they were those of Megumi Yokota and Kaoru Matsuki, who the North claimed died after being abducted. Subsequent Japanese DNA testing determined that those remains belonged to neither of the two. However, the independent scientific journal Nature published an article highly critical of this testing, which was performed at Teikyo University by Tomio Yoshii, a relatively junior faculty member (lecturer) in a forensics department, without a professor being present. Yoshii later acknowledged that he had no previous experience in the analysis of cremated specimens. This mistake—intentional or not—further strained relations between Japan and North Korea. In an interview with Japanese police, Yasushi Chimura and Kaoru Hasuike, two of the abductees allowed to return to Japan in 2002, identified two of their abductors as Sin Gwang su (known also as Sin Kwang su) and a man known as "Pak". The National Police Agency has requested the arrests of Sin Gwang su and Choi Sung chol for the abductions of Japanese nationals. Sin reportedly told police in South Korea that he had been personally ordered by Kim Jong Il to carry out abductions. In March 2006, Osaka police raided six facilities, including the North Korean Chamber of Commerce, in an investigation into the circumstances surrounding the June 1980 disappearance of one of the alleged abductees, Tadaaki Hara. All six facilities were linked to Chongryon, a pro North Korean residents' organization in Japan. A police spokesman said that the head of Chongryon at the time was suspected of cooperating in his abduction.
2004 жылдан бері қалыптасқан жағдай
Солтүстік Корея үкіметі тек 13 адам ғана ұсталып кеткенін және бес адамның қайтарылуымен мәселе шешілгенін мәлімдейді. Алайда, Жапония үкіметі мәселенің толыққанды шешілмегенін және Солтүстік Корея ұсынған барлық дәлелдердің жалған екенін айтады. 2004 жылдың мамырына дейін бес адам және олардың отбасылары (барлығы 10) Солтүстік Кореядан оралды. Бірақ, бірнеше адам әлі де із-түзсіз жоғалып кеткен. 2004 жылдың 24 желтоқсанында министрлер кабинетінің бас хатшысы Хироюки Хосода: «Егер шұғыл шаралар қабылданбаса, қатаң шаралар қолдануға мәжбүр боламыз» деп, санкциялар енгізілуі мүмкін екенін айтты. Жәбірленушілерді қолдау тобы Біріккен Ұлттар Ұйымына (БҰҰ) көмек сұрады. БҰҰ Бас хатшысы Кофи Аннан 2004 жылдың 24 ақпанында Жапония парламентінде сөйлеген сөзінде бұл мәселені атап өтіп, зардап шеккендер мен олардың отбасыларына көңіл айтты және мәселені толық шешуді тіледі. Сол жылы АҚШ Конгресі Солтүстік Кореяның адам құқықтары туралы 2004 жылғы заңды қабылдады. Құрбандардың отбасылары мен олардың жақтастары АҚШ үкіметі мен президентіне алғыс білдірді. 2004 жылы Жапония парламенті Солтүстік Кореямен сауданы шектеу үшін екі заң қабылдады. 2005 жылдың 2 қарашасында Ұлыбритания, АҚШ және Жапонияны қоса алған 45 ел Біріккен Ұлттар Ұйымына Солтүстік Кореяны айыптау туралы ұсыныс енгізді. 16 желтоқсанда БҰҰ Бас Ассамблеясы бұл ұсынысты 88 дауыспен қолдады, 21 қарсы дауыс берді және 60 адам дауыс бермей қойды. Әсіресе, Қытай мен Ресей бұл ұсынысқа қарсы болды, ал Оңтүстік Корея үкіметі дауыс беруден бас тартты. Ұсыныста Солтүстік Корея «жүйелі гуманитарлық құқық бұзушылықтары» үшін айыпталып, адамдарды ұрлау мәселесі, концентрациялық лагерьлердің болуы және Солтүстік Кореяға мәжбүрлеп қайтарылған дезертирлерге жасалған зорлық-зомбылық туралы айтылды. АҚШ Мемлекеттік хатшысы Кондолиза Райс ұрлау мәселесіне қолдау білдірді. 2006 жылдың 27 сәуірінде ұрланған Мегуми Йокотаның анасы Саки Йокота АҚШ Өкілдер палатасының кіші комитетінде ұрлау мәселесі туралы куәлік берді. Келесі күні Йокота АҚШ Президенті Джордж Бушпен кездесіп, ұрлау мәселесін шешуде АҚШ-тың көмегін сұрады. Президент бұл кездесуді өзінің президенттік кезеңіндегі «ең қиын кездесулердің бірі» деп атады және Солтүстік Кореяның әрекеттеріне күмән білдірді. 2006 жылдың 13 маусымында Солтүстік Кореяға санкциялар енгізуді көздейтін Солтүстік Кореяның адам құқықтары туралы заң жобасы Жапония парламентіне ұсынылды. 2011 жылдың қазанында Оңтүстік Кореяның барлау қызметі ондаған Оңтүстік Корея және Жапония азаматтарының Оңтүстік Пхенян облысындағы Вонхуа риге көшірілгенін хабарлады. Бұл топқа Мегуми Йокота, Яэко Тагучи және Тадааки Хара да кірген болуы мүмкін. 2011 жылдың желтоқсанында Ким Чен Ыл қайтыс болғаннан кейін, бұрынғы ұрланған Каору Хасуике Жапония үкіметінің «Солтүстік Кореядағы жағдайды мұқият талдап, әлі де сол жерде қалған ұрланғандардың қауіпсіздігін қамтамасыз ету үшін бар күшін салуын» тіледі. Ұрлау мәселесі Жапонияның Солтүстік Корея саясатының және Жапонияның алты тарапты келіссөздерге қатысуының орталық мәселесіне айналды. Ең маңыздысы, «Токио ядролық мәселені жан-жақты және тұрақты шешу үшін өте маңызды деп саналатын экономикалық жеңілдіктерді Солтүстік Кореямен дипломатиялық қарым-қатынас орнатумен байланыстырды, ал бұл өз кезегінде ұрлау мәселесін шешуге байланысты». 2013 жылдың 29 тамызында құрбан болғандардың отбасылары, соның ішінде Йокоталар БҰҰ тобының тыңдауында куәлік берді. 2014 жылдың мамырында Жапониямен келіссөздерден кейін Солтүстік Корея ұрланғандар мәселесін тексеруге келісті. 2014 жылдың 4 шілдесінде Жапония екі ел арасындағы келіссөздерден кейін Солтүстік Кореяға қатысты бірнеше санкцияларды жеңілдетті. Пхеньян ұрлау оқиғаларын тергеуге келісті. 2014 жылдың қазан айында Жапония делегациясы Солтүстік Кореяға барды. 2015 жылдың наурызында Солтүстік Кореямен келіссөздер нәтиже бермеген соң, Жапония санкцияларды тағы 24 айға ұзартты. Бұл санкцияларға Солтүстік Корея кемелерінің Жапония порттарына кіруіне тыйым салу және елмен сауда-саттыққа шектеулер кірді. Бұл санкциялар 2017 жылдың наурыз айында аяқталды. 2019 жылдың ақпан айында Жапония үкіметінің деректері бойынша 1978 жылы немесе сол кезде ұрланған деп саналатын мейрамхана қызметкері Минору Танака сол кезден бері әйелі мен балаларымен Пхеньянда тұрып жатқаны хабарланды. Солтүстік Корея билігі бұрын Танаканың жоғалуына қатысы жоқ екенін мәлімдеген еді, ал бірден реакция болған жоқ. 2019 жылдың 20 мамырында Mainichi Shimbun басылымы Чибадан болатын, Солтүстік Корея тарапынан ұрланған деген күдік тудырған адам Жапонияда табылғанын және оның жоғалуына қатысты Солтүстік Кореяның ешқандай қатысы болмағанын хабарлады. Жапония азаматтарының Солтүстік Корея тарапынан ұрланғаны күдікпен қаралатын адамдардың саны 882-ге дейін төмендеді. 2019 жылдың 7 тамызында Japan Times басылымы 1974 жылы жоғалып кеткен және Солтүстік Корея тарапынан ұрланғаны күдікпен қаралатын адам Жапонияда табылғанын және оның жоғалуына қатысты Солтүстік Кореяның ешқандай қатысы болмағанын хабарлады. Жапония азаматтарының Солтүстік Корея тарапынан ұрланғаны күдікпен қаралатын адамдардың саны 881-ге дейін төмендеді. 2019 жылдың 8 қыркүйегінде Tokyo Reporter басылымы Жапония полициясының 2018 жылдың сәуір айында Жапонияда табылған Такеши Сайтоның денесін анықтағанын хабарлады. Жапония азаматтарының Солтүстік Корея тарапынан ұрланғаны күдікпен қаралатын адамдардың саны 880-ге дейін төмендеді. 2019 жылдың 10 қыркүйегіндегі мәліметтер бойынша, Ұлттық полицияның хабарлауынша, 879 жапон азаматының Солтүстік Корея тарапынан ұрланғаны күдікпен қаралып отыр. 2022 жылдың 12 шілдесінде бұл көрсеткіш 871-ге дейін төмендеді.
The North Korean government continues to claim that there were only 13 abductees and that the issue has been resolved with the return of the five victims. However, the Japanese government claims that the issue has not been properly resolved and that all evidence provided by North Korea is forged. By May 2004, five abductee victims and their families (10 in total) returned from North Korea. However, a number of alleged victims are still missing. Although then Chief Cabinet Secretary Hiroyuki Hosoda commented on December 24, 2004, that "unless honest measures are taken swiftly, we cannot help but impose strict measures", hinting at possible sanctions. The victims' support group has also looked to the United Nations (UN) for help. UN Secretary General Kofi Annan, in a speech given in the Japanese Diet on February 24, 2004, mentioned the issue, sympathized with the victims and their families, and expressed wishes for a complete settlement. Later that year, the United States Congress passed the North Korean Human Rights Act of 2004. The victims' families and their supporters expressed gratitude toward the United States government and president. In 2004, the Japanese Diet passed two laws designed to restrict trade with North Korea. On November 2, 2005, the United Kingdom led 45 countries, including the United States and Japan, in submitting a proposal condemning North Korea to the United Nations. On December 16, this proposal was passed by the UN General Assembly with 88 supporting, 21 opposing, and 60 abstention votes. In particular, China and Russia opposed this proposal and the South Korean government abstained. The proposal condemned North Korea for "systematic humanitarian violations" and mentioned the abduction issue, the existence of concentration camps and the abuse against North Korean defectors sent back to North Korea. United States Secretary of State Condoleezza Rice expressed support for the abduction issue. On April 27, 2006, Sakie Yokota, mother of abductee Megumi Yokota, testified in a United States House of Representatives subcommittee about the abduction issue. The next day, Yokota met with US President George W. Bush to ask for the United States' help in resolving the abduction issue. The President called the meeting "one of the most moving meetings" in his presidency and questioned North Korea's actions. On June 13, 2006, the North Korean Human Rights Bill, calling for sanctions to be placed on North Korea, was tabled in the Japanese Diet. In October 2011, South Korean intelligence agencies reported they believed dozens of South Korean and Japanese abduction victims were moved to Wonhwa ri in South Pyongan Province; this group may have included Megumi Yokota, Yaeko Taguchi, and Tadaaki Hara. Following Kim Jong Il's death in December 2011, former abductee Kaoru Hasuike expressed a wish for the Japanese government to "carefully analyze the state of affairs in North Korea and do its best to secure the safety of abductees still left there". The abduction issue has become very central to Japan's North Korea policy and Japan's participation in the Six Party Talks. Most importantly, "Tokyo has kept conditioning its provision of economic incentives, widely deemed to be crucial to a comprehensive and lasting solution of the nuclear conundrum, on the establishment of diplomatic relations with North Korea—a development which in turn hinges on a resolution of the abduction issue." On August 29, 2013, families of victims including the Yokotas testified at a UN team hearing. In May 2014, after talks with Japan, North Korea agreed to probe the abductees issue. On 4 July 2014, Japan eased several of its sanctions on North Korea after talks between the two countries. Pyongyang agreed to reopen investigations about the abduction cases. In October 2014, a Japanese delegation visited North Korea. In March 2015, after talks with North Korea failed to produce results, Japan extended its sanctions for another 24 months. These include barring North Korean ships from entering Japanese ports and limits on trade with the country. These sanctions have expired in March 2017. In February 2019, it was announced by Japanese government sources that Minoru Tanaka, a restaurant worker believed to have been kidnapped in or around 1978, has been living in Pyongyang with his wife and children since then. North Korean authorities had previously denied any involvement with Tanaka's disappearance, and no immediate reaction was available. Mainichi Shimbun reported in 2019 on May 20 that a man from Chiba that was listed as likely abducted by North Korea was found in Japan and no connections were to North Korea involving his disappearance in 1992. The number of suspected kidnapping of Japanese by North Korea dropped to 882 people. Japan Times reported in 2019 on August 7 that a man listed as likely abducted by North Korea was found in Japan and no connections were to North Korea involving his disappearance in 1974. The number of suspected kidnapping of Japanese by North Korea dropped to 881 people. Tokyo Reporter has reported in 2019 on September 8 that the Japanese police confirmed Takeshi Saito is dead when the body was found in Japan in April 2018. The number of suspected kidnapping of Japanese by North Korea is at 880. According to the National Police, as of September 10, 2019, 879 Japanese citizens were suspected kidnapped by North Korea. The number was reduced to 871 on July 12, 2022
2020 жылы денсаулығына байланысты ұзақ жылдар бойы қызмет еткен Премьер-министр Синдзо Абэ отставкаға кеткеннен кейін, оның орнына келген Ёсихидэ Суга бұл мәселені шешуге ұмтылғанын мәлімдеді және мәселені талқылау үшін Ким Чен Ынмен кездесу мүмкіндігін қарастырғанын айтты. Алайда, Суга 2021 жылы Ким Чен Ынмен кездеспей тұрып отставкаға кетті. Суганың ізбасары Фумио Кисида ұрлау мәселесіне қатысты әлі ешқандай мәлімдеме жасаған жоқ. Солтүстік Корея Сыртқы істер министрі Чхве Сон Хүй 2024 жылдың 29 наурызында Пхеньянның Жапониямен кез келген байланысқа түсу саясатын қайталады және Токиомен келіссөздер жүргізу ел үшін маңызды емес екенін мәлімдеді. Министр Чхве 2024 жылдың 28 наурызында Жапония Премьер-министрі Фумио Кисиданың Солтүстік Кореяға қатысты мәселелерді, соның ішінде жапон азаматтарының бұрынғы ұрлауын қарастыруды жалғастыратыны туралы хабарламасына сын көтерді.
Following the resignation of long serving Prime Minister Shinzō Abe in 2020 due to health reasons, his replacement, Yoshihide Suga, claimed he wanted 'to make a breakthrough' regarding the situation, and went on to discuss the possibility of a meeting between himself and Kim Jong Un to discuss the issue. However, Suga resigned in 2021 before he could meet with Kim Jong Un. Suga's successor, Fumio Kishida, has yet to comment on the abduction issue. North Korean Foreign Minister Choe Son Hui restated Pyongyang's policy of rejecting any contact with Japan on March 29, 2024, and declared that holding discussions with Tokyo is of minimal importance to her country. Minister Choe criticized Japan's Prime Minister Fumio Kishida's announcement on March 28, 2024, that Japan would continue addressing issues regarding North Korea, including the abduction of Japanese nationals in the past.
Даулар
Сонымен қатар, Солтүстік Корея Жапонияға қайтарған Мегуми Йокотаның қалдықтарының нақтылығы да даулы мәселе болып қалып отыр. Жапон үкіметі оларды тексерді және олардың нақты емес екенін мәлімдеді. Бірақ 2005 жылдың ақпан айында британдық ғылыми журналы "Nature" Теикё университетінің ДНК-сарапшысы, тест жүргізген Томио Йошиидің нәтижелердің шешімсіз болуы мүмкін екенін мойындаған мақаласын жариялады. Сондай-ақ, қолданылған техниканың АҚШ-та ластанудың оңай болуына байланысты кәсіби түрде қолданылмайтыны хабарланды. Жапон Сыртқы істер министрлігінің мәліметінше, қалдықтарды қосымша тексеруге мүмкіндік жоқ. Тағы да бір дау 2012 жылдың мамырында туды, сол кезде Жапония Солтүстік Кореяның жапон азаматтарын ұрлау мәселесін жапондық ата-аналардың жапондық емес ата-аналардан балаларын алып кету мәселесімен байланыстырған жоғары лауазымды американдық дипломатқа қатысты күшті наразылық білдірді.
There is also controversy about whether the remains of Megumi Yokota returned by North Korea to Japan are genuine or not. The Japanese government tested them and claims they are not. But in February 2005, the British scientific journal Nature published an article in which the Teikyo University DNA analyst who did the tests, Tomio Yoshii, acknowledged that the results could be inconclusive. Likewise, the technique used is reportedly no longer used professionally in the United States due to the ease with which contamination can occur. According to the Japanese Foreign Ministry, the remains are not available for further testing. Another controversy arose when, in May 2012, Japan strongly protested when a top American diplomat linked the issue of North Korean abductions of Japanese citizens with the issue of abduction to Japan by Japanese parents away from non Japanese parents.
Көркем шығармаларда
"Жетім қожайынның баласы" романының басты кейіпкері кітаптың басында бірнеше жыл бойы жапондықтарды Солтүстік Кореяға қашқызуға көмектеседі және оны ұйымдастырады. Осы қашқызулар мен олардың кейбір құрбандары кітаптың соңына дейін маңызды қосымша тақырып болып қала береді.
The protagonist of the novel The Orphan Master's Son spends several years during the early part of the book helping with and organizing abductions of Japanese to North Korea. These abductions and some of their victims remain an important secondary theme for the rest of the book.