Кіріспе
Иллинойс штатындағы тас жол 355 (I 355), сондай-ақ Ветерандар ескерткіш жолы деп аталады, АҚШ-тың Иллинойс штатының Чикаго қаласының батыс және оңтүстік-батыс маңындағы қала маңындағы тас жол және ақылы жол. Штаттың солтүстік-шығыс бөлігіндегі көптеген басқа ақылы жолдар сияқты, I 355 Иллинойс штатының ақылы жолдарды басқару басқармасы (ISTHA) ұстайды. I 355 Нью-Ленокстағы I 80-нен солтүстікке қарай Итаскадағы I 290-ға дейін созылады.
Interstate 355 (I 355), also known as the Veterans Memorial Tollway, is an Interstate Highway and tollway in the western and southwest suburbs of Chicago in the U. S. state of Illinois. Like most other toll roads in the northeastern portion of the state, I 355 is maintained by the Illinois State Toll Highway Authority (ISTHA). I 355 runs from I 80 in New Lenox north to I 290 in Itasca,
The tollway authority opened I 355 as the North–South Tollway in 1989 to ease congestion on Illinois Route 53 (IL 53), a parallel two lane state highway in central DuPage County. Initially, I 355 ran from I 55 north to I 290. The new highway helped cut travel times for commuters traveling north and south in the county. According to commercial real estate developers at the time, the new tollway also opened the western suburbs of Chicago to commercial and industrial development. The original alignment of I 355 was defined in the Chicago Area Transportation Study (abbreviated CATS) Transportation Plan of April 1962. The plan called for a supplemental system of limited access expressways to be built in the Chicago metropolitan area by 1980, and defined corridors where the expressways were to be located. Most of these corridors, including the Des Plaines River expressway, the Crosstown Expressway running north–south along the west side of Chicago, and most of a proposed northern extension of IL 53 were scrapped because of intense local opposition. Initially, state and county officials anticipated building a freeway for the expressway south of Army Trail Road, similar to the existing freeway north of Army Trail Road. In 1979, Chicago mayor Jane Byrne canceled plans for the proposed Crosstown Expressway. Following the move, Congress gave the rights to half of the $200 million (equivalent to $ in ) that had been earmarked for the Crosstown Expressway to DuPage County. However, county officials found this amount insufficient for construction of the new freeway. The officials then handed authority for the project over to the tollway authority, and spent the money on other projects in the county. In June 1984, Republican minority leader of the Illinois House of Representatives James "Pate" Philip helped push through legislation authorizing the construction of the tollway, then referred to as simply the DuPage Tollway. Officials at the Morton Arboretum, one of the nation's premier woodland research centers, promptly filed a federal lawsuit to block construction of the tollway. They also promised to prevent the tollway authority from obtaining environmental approval from federal officials. In April 1985, the two agencies came to an agreement regarding construction of the new tollway. To protect the arboretum from salt spray and other pollutants caused by cars on the tollway, the tollway authority agreed to build I 355 below grade around the perimeter of the arboretum. The tollway authority would build a water collection system to divert runoff from the arboretum. In addition, they would build earthen berms along the new road, preventing salt spray from damaging arboretum plants. In exchange, the DuPage County Forest Preserve District agreed to a 99 year lease providing of its land to the arboretum for the development of an "urban vegetation laboratory". Under the agreement, Morton Arboretum agreed to charge DuPage County residents lower admissions one day of the week, build a bicycle path connecting the arboretum to nearby forest preserves, and begin a joint clean streams program to improve the water quality of DuPage County's lakes and streams. The U. S. Army Corps of Engineers released a preliminary environmental impact statement on March 13, 1986. At a public hearing a month later, arboretum executives and Woodridge officials strongly criticized the report as "fatally flawed" and a repeat of tollway provided research, including typographical errors. The opposition also cited outdated and inaccurate data regarding wetlands replacement, salt dispersion, and the lack of compensation to residents for lowered property values. The tollway authority agreed to run the road below grade at 75th Street instead of as a 28 feet (9 m) elevated highway. In addition, they agreed to spend an extra $1 million (equivalent to $ in ) on the redesigned elevation and interchange. The Corps of Engineers issued a permit for the tollway on October 8, 1986, rejecting last minute concerns from the Sierra Club to reroute the toll road around sections of Churchill Woods Prairie, between Glen Ellyn and Lombard. The permit allowed the first two earth moving contracts issued by the tollway authority to move forward. The tollway authority put the total cost of 17.7 mile (28 km) of new pavement at $450 million (equivalent to $ in ). Of the total cost, $325 million (equivalent to $ in ) was allocated for construction, $30 million (equivalent to $ in ) to alleviating environmental concerns, including moving and enlarging of wetlands, and $30 million (equivalent to $ in ) for utility relocation. Work in 1987 consisted primarily of excavation, embankment building and land acquisition. Because of problems with pavement on other roads in the system and anticipation of heavy traffic on the new Interstate, the tollway authority decided to pave I 355 with pavement expected to last 20 years. Construction workers laid concrete on the tollway to a thickness of over an sub base. The new pavement also incorporated fly ash and less cement, allowing the pavement to achieve maximum strength faster than pure concrete. One of the last issues settled prior to the opening of the tollway was the highway's number. Originally, tollway officials designated the new road I 355. Early in 1988, however, the tollway administration received a letter from the Federal Highway Administration (FHWA) indicating that the highway should be named Interstate 455. FHWA policy at the time dictated that auxiliary Interstate routes that join two other Interstate Highways should start with an even number. IDOT argued the highway more closely resembles a spur from I 55. Ultimately, the tollway authority kept the I 355 designation. Governor James R. Thompson and U. S. Secretary of Transportation Samuel K. Skinner dedicated the North–South Tollway on December 22, 1989. When it opened, officials estimated travel times from Schaumburg to Oak Brook would be reduced from 55 minutes to 34 minutes, and from Wheaton to Darien from 60 to 34 minutes. Tollway officials also estimated that 200,000 cars per day would use I 355. This figure has since been shown to be slightly optimistic, with maximum average daily traffic values approaching 170,200 only at the northern end of the Interstate. The initial length of I 355 was 20.01 mile (32 km) from I 55 north to I 290.
Ақылы жолдар басқармасы 1989 жылы I 355-ті Солтүстік-Оңтүстік ақылы жолы ретінде ашып, Дупейдж округінің орталық бөлігіндегі Иллинойс 53 (IL 53) мемлекеттік тас жолының тығынын азайтуға көмектесті. Бастапқыда I 355 I 55-тен солтүстікке қарай I 290-ға дейін созылды. Жаңа тас жол округте солтүстік және оңтүстікке қарай саяхаттайтын жүргіншілердің жол жүру уақытын қысқартуға көмектесті. Сол кездегі коммерциялық жылжымайтын мүлік дамытушылардың айтуынша, жаңа ақылы жол Чикагоның батыс маңындағы қалаларды коммерциялық және өнеркәсіптік дамуға да ашты. I 355 тас жолының бастапқы бағыты 1962 жылдың сәуірінде Чикаго аймағының көлік зерттеуінде (қысқартылған CATS) көлік жоспарында белгіленген. Жоспарда 1980 жылға дейін Чикаго қалалық аймағында шектеулі қолжетімділікпен жылдам жолдардың қосымша жүйесін салу және жылдам жолдар орналасатын дәліздерді анықтау көзделген. Бұл дәліздердің көпшілігі, соның ішінде Des Plaines өзенінің бойындағы жылдам жол, Чикагоның батыс жағында солтүстік-оңтүстік бағытта жүретін Crosstown Expressway және IL 53-тің солтүстікке қарай кеңейтілуі ұсынылған жобалар қарсылықтардың күшті болуына байланысты тоқтатылды. Бастапқыда штат және округтік шенеуніктер Армия Трейл жолының солтүстігіндегі қолданыстағы жылдам жолға ұқсас Армия Трейл жолының оңтүстігіндегі жылдам жолды салуды күткен. 1979 жылы Чикаго қаласының мэрі Джейн Бёрн жоспарланған Crosstown Expressway құрылысын тоқтатты. Бұл шешімнен кейін Конгресс Дупейдж округіне Crosstown Expressway үшін бөлінген 200 миллион доллардың жартысына құқық берді. Алайда округ лауазымды адамдары бұл соманың жаңа жылдам жолды салуға жеткіліксіз екенін анықтады. Содан кейін билік өкілдері жобаны жүргізу құқығын ақылы жолдар басқармасына тапсырды және ақшаны округтегі басқа жобаларға жұмсады. 1984 жылдың маусым айында Иллинойс штатының өкілдер палатасының республикашыл азшылық көшбасшысы Джеймс "Пейт" Филипп, сол кезде жай ғана Дупейдж ақылы жолы деп аталатын, ақылы жолды салуға рұқсат беретін заң жобасын қабылдауға көмектесті. Мортон арборетумының қызметкерлері дереу сотқа жүгінді. Олар сондай-ақ ақылы жолдар басқармасының федералдық шенеуніктерден экологиялық келісім алуына кедергі келтіруге уәде берді. 1985 жылдың сәуірінде екі агенттік жаңа ақылы жолдың құрылысы туралы келісімге келді. Арборетумды тұз бүркіп, басқа да ластаушы заттардан қорғау үшін ақылы жолдар басқармасы арборетумның айналасында I 355-ті төменгі деңгейде салуға келісті. Ағаш өсіру орнының ауыз суын ағызу үшін ақылы жолдар басқармасы су жинау жүйесін құратын болды. Сонымен қатар олар жаңа жолдың бойында топырақтан жасалған қоршаулар жасап, тұз бүркіп, ағаш өсіретін өсімдіктерге зиян келтірмеуді көздеді. Алғашында, Дюпейдж округінің орман қоры ауданы "қалалық өсімдіктер зертханасын" дамыту үшін өз жерін ағаш өсіру орнына 99 жылға жалға беруге келісті. Келісім бойынша Мортон арборетумы Дюпейдж округі тұрғындарынан аптаның бір күнінде төменгі қабылдау ақысын алуға, арборетумды жақын маңдағы орман қорықтарымен байланыстыратын велосипед жолы салуға және Дюпейдж округі көлдері мен өзендерінің су сапасын жақсарту үшін бірлескен таза өзендер бағдарламасын бастауға келісті. АҚШ Армиясының Инженерлік корпусы 1986 жылдың 13 наурызында қоршаған ортаға әсері туралы алдын ала мәлімдеме шығарды. Бір айдан кейін өткен қоғамдық тыңдауда, арборетум басшылары мен Вудридж қызметкерлері баяндаманы "өлімге әкелетін кемшілік" деп қатты сынға алды және ақылы жолдар басқармасының зерттеулерін қайталау, сонымен қатар типографиялық қателерді қоса алғанда, сынға алды. Оппозиция сондай-ақ ылғалды жерлерді ауыстыру, тұздың таралуы және тұрғын үйлердің құнын төмендету үшін тұрғындарға өтемақының жоқтығы туралы ескірген және дұрыс емес деректерді келтірді. Ақылы жолдар басқармасы жолды 75-ші көшеде төменгі деңгейде жүргізуге келісті, оны 9 метрлік биіктіктегі тас жол ретінде емес салуға келісті. Сонымен қатар, олар қайта жобаланған биіктік пен алмасуға қосымша 1 миллион доллар жұмсауды келісті. Инженерлер корпусы 1986 жылдың 8 қазанында ақылы жолға рұқсат берді, бұл жолы Глен Эллин мен Ломбард арасында Черчилль Вудс Преридің бөліктерін айналып өту туралы Sierra Club ұсынған соңғы талаптарды қабылдамады. Рұқсат ақылы жолдар басқармасы берген алғашқы екі топырақ жұмысының келісімшарттарын жүзеге асыруға мүмкіндік берді. Ақылы жолдар басқармасы 28 километрлік жаңа төсеме құрылысының жалпы құнын 450 миллион долларға бағалады. Жалпы құнның 325 миллион доллары құрылысқа, 30 миллион доллары қоршаған ортаға қатысты мәселелерді шешуге, соның ішінде ылғалды жерлерді көшіруге және кеңейтуге, ал 30 миллион доллары коммуналдық желілерді қайта орналастыруға бөлінді. 1987 жылғы жұмыстар негізінен қазба жұмыстарынан, топырақ үйірмелерін салудан және жерді сатып алудан тұрды. Жүйедегі басқа жолдардағы төсемелермен туындаған мәселелерге және жаңа тас жолдағы ауыр қозғалысты күтуге байланысты, ақылы жолдар басқармасы I 355-ті 20 жылға дейін қызмет ететін төсемемен жабуға шешім қабылдады. Құрылысшылар ақылы жолда 15 сантиметртен астам қалыңдықта бетон төседі, оның астында 30 сантиметрлік негіз болды. Жаңа төсемеге сондай-ақ ұшқыш күл және аз цемент қосылды, бұл төсеме таза бетонға қарағанда тезірек күшін алуға мүмкіндік берді. Ақылы жол ашылуына дейін шешілген соңғы мәселелердің бірі - тас жолдың нөмірі болды. Бастапқыда ақылы жолдар басқармасы жаңа жолды I 355 деп белгіледі. Алайда, 1988 жылдың басында ақылы жолдар басқармасы Федералдық тас жолдар басқармасынан (FHWA) жолдың Interstate 455 деп аталуы керек екенін көрсететін хат алды. Ол кездегі FHWA саясаты екі басқа Interstate тас жолын байланыстыратын қосымша Interstate тас жолдары жұп санмен басталуы керек екенін талап етті. IDOT бұл тас жол I 55-тен басталатын шанышқыға көбірек ұқсайды деп мәлімдеді. Ақыры, ақылы жолдар басқармасы I 355 белгілеуін сақтап қалды. Иллинойс штатының губернаторы Джеймс Р. Томпсон және АҚШ Көлік хатшысы Сэмюэл К. Скиннер 1989 жылдың 22 желтоқсанында Солтүстік-Оңтүстік ақылы жолын ашты. Ашылған кезде шенеуніктер Шаумбургтен Оук Брукке дейінгі жол жүру уақыты 55 минуттан 34 минутқа дейін, ал Уитоннан Дариенге дейінгі жол жүру уақыты 60 минуттан 34 минутқа дейін қысқаратынын болжады. Ақылы жолдар басқармасы сондай-ақ күніне 200 000 автомобиль I 355-ті пайдаланатынын болжады. Бұл көрсеткіш кейіннен шамалы оптимистік екені белгілі болды, Interstate-тің солтүстік бөлігінде күндізгі орташа қозғалыс көрсеткіші 170 200-ге жуықтап қалды. I 355-тің бастапқы ұзындығы I 55-тен солтүстікке қарай I 290-ға дейін 32 километрді құрады.
Interstate 355 (I 355), also known as the Veterans Memorial Tollway, is an Interstate Highway and tollway in the western and southwest suburbs of Chicago in the U. S. state of Illinois. Like most other toll roads in the northeastern portion of the state, I 355 is maintained by the Illinois State Toll Highway Authority (ISTHA). I 355 runs from I 80 in New Lenox north to I 290 in Itasca,
The tollway authority opened I 355 as the North–South Tollway in 1989 to ease congestion on Illinois Route 53 (IL 53), a parallel two lane state highway in central DuPage County. Initially, I 355 ran from I 55 north to I 290. The new highway helped cut travel times for commuters traveling north and south in the county. According to commercial real estate developers at the time, the new tollway also opened the western suburbs of Chicago to commercial and industrial development. The original alignment of I 355 was defined in the Chicago Area Transportation Study (abbreviated CATS) Transportation Plan of April 1962. The plan called for a supplemental system of limited access expressways to be built in the Chicago metropolitan area by 1980, and defined corridors where the expressways were to be located. Most of these corridors, including the Des Plaines River expressway, the Crosstown Expressway running north–south along the west side of Chicago, and most of a proposed northern extension of IL 53 were scrapped because of intense local opposition. Initially, state and county officials anticipated building a freeway for the expressway south of Army Trail Road, similar to the existing freeway north of Army Trail Road. In 1979, Chicago mayor Jane Byrne canceled plans for the proposed Crosstown Expressway. Following the move, Congress gave the rights to half of the $200 million (equivalent to $ in ) that had been earmarked for the Crosstown Expressway to DuPage County. However, county officials found this amount insufficient for construction of the new freeway. The officials then handed authority for the project over to the tollway authority, and spent the money on other projects in the county. In June 1984, Republican minority leader of the Illinois House of Representatives James "Pate" Philip helped push through legislation authorizing the construction of the tollway, then referred to as simply the DuPage Tollway. Officials at the Morton Arboretum, one of the nation's premier woodland research centers, promptly filed a federal lawsuit to block construction of the tollway. They also promised to prevent the tollway authority from obtaining environmental approval from federal officials. In April 1985, the two agencies came to an agreement regarding construction of the new tollway. To protect the arboretum from salt spray and other pollutants caused by cars on the tollway, the tollway authority agreed to build I 355 below grade around the perimeter of the arboretum. The tollway authority would build a water collection system to divert runoff from the arboretum. In addition, they would build earthen berms along the new road, preventing salt spray from damaging arboretum plants. In exchange, the DuPage County Forest Preserve District agreed to a 99 year lease providing of its land to the arboretum for the development of an "urban vegetation laboratory". Under the agreement, Morton Arboretum agreed to charge DuPage County residents lower admissions one day of the week, build a bicycle path connecting the arboretum to nearby forest preserves, and begin a joint clean streams program to improve the water quality of DuPage County's lakes and streams. The U. S. Army Corps of Engineers released a preliminary environmental impact statement on March 13, 1986. At a public hearing a month later, arboretum executives and Woodridge officials strongly criticized the report as "fatally flawed" and a repeat of tollway provided research, including typographical errors. The opposition also cited outdated and inaccurate data regarding wetlands replacement, salt dispersion, and the lack of compensation to residents for lowered property values. The tollway authority agreed to run the road below grade at 75th Street instead of as a 28 feet (9 m) elevated highway. In addition, they agreed to spend an extra $1 million (equivalent to $ in ) on the redesigned elevation and interchange. The Corps of Engineers issued a permit for the tollway on October 8, 1986, rejecting last minute concerns from the Sierra Club to reroute the toll road around sections of Churchill Woods Prairie, between Glen Ellyn and Lombard. The permit allowed the first two earth moving contracts issued by the tollway authority to move forward. The tollway authority put the total cost of 17.7 mile (28 km) of new pavement at $450 million (equivalent to $ in ). Of the total cost, $325 million (equivalent to $ in ) was allocated for construction, $30 million (equivalent to $ in ) to alleviating environmental concerns, including moving and enlarging of wetlands, and $30 million (equivalent to $ in ) for utility relocation. Work in 1987 consisted primarily of excavation, embankment building and land acquisition. Because of problems with pavement on other roads in the system and anticipation of heavy traffic on the new Interstate, the tollway authority decided to pave I 355 with pavement expected to last 20 years. Construction workers laid concrete on the tollway to a thickness of over an sub base. The new pavement also incorporated fly ash and less cement, allowing the pavement to achieve maximum strength faster than pure concrete. One of the last issues settled prior to the opening of the tollway was the highway's number. Originally, tollway officials designated the new road I 355. Early in 1988, however, the tollway administration received a letter from the Federal Highway Administration (FHWA) indicating that the highway should be named Interstate 455. FHWA policy at the time dictated that auxiliary Interstate routes that join two other Interstate Highways should start with an even number. IDOT argued the highway more closely resembles a spur from I 55. Ultimately, the tollway authority kept the I 355 designation. Governor James R. Thompson and U. S. Secretary of Transportation Samuel K. Skinner dedicated the North–South Tollway on December 22, 1989. When it opened, officials estimated travel times from Schaumburg to Oak Brook would be reduced from 55 minutes to 34 minutes, and from Wheaton to Darien from 60 to 34 minutes. Tollway officials also estimated that 200,000 cars per day would use I 355. This figure has since been shown to be slightly optimistic, with maximum average daily traffic values approaching 170,200 only at the northern end of the Interstate. The initial length of I 355 was 20.01 mile (32 km) from I 55 north to I 290.
Ашылу
I 355 тас жолы 1989 жылғы 24 желтоқсанда түнгі жарты сағатта ашылды. Рождестволық сыйлық ретінде алғашқы екі күн жол ақысы тегін болды. 1995 жылы Солтүстік даңғылынан Баттерфилд жолына (IL 56) дейін кеңейту жұмыстары жүргізілді. Бұрынғы жол жиегін белгілеген ескі сызықтар әлі де оң жақтағы қатарда көрініп тұр, себебі жол ақысын қабылдау органы оларды жоюға тырысты. Жаңа жол ашылғаннан кейін, жақын маңдағы солтүстік-оңтүстік бағыттардағы қозғалыс айтарлықтай азайды. Дюпейдж округінің көлік бөлімі IL 53 жолындағы тығындар 20%-ға төмендегенін, ал жақын маңдағы IL 53, IL 59 және IL 83 солтүстік-оңтүстік жолдарындағы көлік саны азайғанын есептеді. Огден даңғылы мен Рузвельт жолы арасындағы IL 53-те тәуліктік көлік саны 21 400-ден 11 800-ге дейін төмендеді. Сонымен қатар, Tri State Tollway (I 294) жолынан I 55 жолына шығуға арналған жолдағы көлік ағыны 12 ай ішінде 10 пайызға азайды. Жүргізушілер де округтің бір шетінен екінші шетіне дейінгі сапар уақыты 40 минутқа дейін қысқарғанын хабарлады. Дегенмен, жолдың ашылуы I 290 жолының солтүстік бөлігінде тығындарды күрт арттырды. 1990 жылдың жаз айларында I 290 жолын кеңейту жобасы жүргізілді, ол жолдың солтүстігінде 2-2,5 миллион долларға (шамамен – долларға тең) шығынмен жасалды. 1992 жылдың мамыр айында жалпы мердігер ұсынған талаптарды өтеу үшін қосымша 1 миллион доллар (шамамен – долларға тең) бөлінді, содан кейін мердігер талап еткен тағы 1,6-2,7 миллион доллар (шамамен – долларға тең) төлеу үшін арбитражға кірісті. 2005 жылға қарай тәуліктік орташа көлік ағыны 77 400-ден 170 200 көлікке дейін өсті. 1993 жылы жол ақысын қабылдау органы I 355 жолының барлық бөлігіндегі түрлі жол ақысын төлейтін орындарда I Pass жүйесін сынақтан өткізе бастады. 1994 жылдың қыркүйегіне қарай I 355 жолының барлық алаңдары I Pass-ты қабылдады. 1998 жылға қарай жол ақысын қабылдау органы екі магистральдық жол ақысын алу тосқауылында I Pass арналған жеке жолақтарды (электрондық жол ақысын қабылдауға арналған жеке бөлінген жолақтар) орнатты. 1999 жылы I 355 I Pass Express Lanes (сондай-ақ ашық жол толымы немесе ORT) алған алғашқы жол болды. Express Lanes орнатылғаннан кейін, I Pass картасы бар көліктер жол бойында жоғары жылдамдықпен жүріп өте алатын болды. 2005 жылы жол ақысын қабылдау органы жылдам жүріс жолақтарын екі жолақтан әр бағытта үш жолаққа дейін кеңейтті. Бұл экспресс-жолақтардың санын жол ақысын төлейтін жолдағы қатарлар санымен сәйкес етуіне мүмкіндік берді. Сол кездегі басқа жолдардан айырмашылығы, ардагерлер есіндегі жолда ашылғанда оазистер болған жоқ. Бұл негізінен 1980-ші жылдардың соңында құрылыс басталған кезде батыс қала маңында азық-түлік пен отынға кеңінен қолжетімділікпен байланысты. 2007 жылы Уилл округінде оңтүстік бөлігі ашылғанда, жолдың бұл бөлігінде де оазистер болмады.
Ардагерлер ескерткіш жолы
Оңтүстік бөлігін салу аясында, жол төлемі органы жергілікті муниципалитеттерге көп мақсатты жол салу үшін дәлізді сыйлады, ол Ардагерлер ескерткіш жолы деп аталды және I-80-нен I-55-ке дейін жол төлемінің көп бөлігімен өтеді. Жолды аяқтауға 10 миллион доллар жұмсалуы күтілуде, қаржыландыру жол бойындағы жергілікті қауымдастықтармен қамтамасыз етіледі. Жол үшін жаңа құрылыс қоры "Roll the Tollway" іс-шарасы үшін жиналған тіркеу ақыларынан құрылды. Active Transportation Alliance 2008 жылдың 29 қаңтарында "Roll the Tollway" арқылы шамамен 108 000 доллар (сомасы $ тең) жиналғанын хабарлады. Осы соманың 70 000 доллары (сомасы $ тең) 17 шақырымдық велосипед жолының алдын ала инженерлік зерттеулеріне бөлінді. Қалған сома Чикаго велосипед федерациясы және басқа да жергілікті велосипед клубтарының мүдделерін қолдауға жұмсалды. Велосипед жолының бастапқы инженерлік кезеңі I 355 аймақтық жолдардың бас жоспары түрінде аяқталды, бұл Housel Lavigne Associates компаниясымен жасалған және жолды құру мен қаржыландыру жұмысын жергілікті қауымдастықтар арасында бөлуге арналған құрылымдық жоспар. Уилл округінің Орманды қорғау ауданы Халықаралық аймақтан Вудриджге, Ромеовильдегі 135-ші көшеге дейін Ардагерлер ескерткіш жолының құрылысын бастады, содан кейін жолды Нью-Ленокс ауылындағы 6-шы тас жолға дейін ұзартуды жоспарлап отыр. Бұл жаңа бөлім жолды Нью-Ленокстағы бірнеше кәсіпорындармен байланыстырады, оның ішінде қазір салынып жатқан сауда орталығы, Silver Cross ауруханасы және медициналық кеңселер бар.
Маршрут сипаттамасы
I 355 жолының оңтүстік ұшы Нью-Ленокстан солтүстік-шығысқа қарай орналасқан, онда магистраль I 80-мен қиылысады. I 355 солтүстікке және сәл батысқа қарай Уилл округінің ауылдық, төбелі аймақтары арқылы жүреді. US 6 түйіскеннен кейін (1.6 шақырым), бақылау төлеушілер Spring Creek Toll Plaza-да жол ақысын төлейді, бұл I 355-тің оңтүстік бөлігіндегі жалғыз бақылау төлеу алаңы. Ол Уилл округінің ауылдық бөліктері арқылы солтүстікке қарай жалғасады, Гомер Глен және Локпорт қалаларына қатынайтын шығулар бар. Лемонттағы 135-ші көшеде (шамамен 8.0 миль) I 355 қысқаша Кук округіне кіреді. 127-ші көшедегі (9.0 миль) түйіскеннен кейін I 355 Вилл округіне қайта оралудан бұрын Des Plaines өзені арқылы Des Plaines өзені аңғары көпірінен өтеді. Көпірден солтүстікке қарай I 355 Болинбрукте (12.5 миль) I 55-пен қиылысады. Екі магистральдың барлық бағыттарын байланыстыратын көптеген эстакадалар бар. I 55-тен солтүстікке қарай I 355 Дупаж округіндегі Чикагоның жақсы орналасқан батыс маңынан солтүстікке қарай жалғасады. Саяхатшылар Баутон жолынан солтүстікке қарай, Баутон жолы бақылау төлеу алаңында (13.5 миль) тағы бір жол ақысын төлейді. Солтүстікке қарай жалғаса отырып, I 355 I 88 (19.5 және 23.0 миль) арқылы тағы бір көп деңгейлі түйіскенге ие, ол ресми түрде Рональд Рейган еске алу жолы деп аталады. Түйіскеннің оңтүстік жағында солтүстікке қарай I 355 I 88-дің екі бағытына да шығулар бар. I 355 содан кейін I 88-дің астынан өтеді және 2 километрге (1 миль) дейін басқа магистральмен қатар жүреді. I 88-дің екі бағытына оңтүстікке қарай шығулар түйіскеннің солтүстік жағында орналасқан. Армия жолы бақылау төлеу алаңында (29.0 миль) магистральдық қозғалыс магистральдегі соңғы жол ақысын төлейді. I 355 Аддисондағы Армия жолы шығысынан солтүстікке қарай (30 миль) жол ақысынан бос. Бақылау төлеуі жоқ бір шығу (31.5 миль) АҚШ 20 (Лейк-стрит) жолында магистральдің солтүстігінде орналасқан. I 355 Итаска және Аддисон ауылдарының шекарасына жақын I 290 түйіскенінде аяқталады. Барлық үш бақылау төлеу алаңы қолма-қол ақшамен төлейтін көліктерді арнайы I-Pass жолақтарынан бөлек аймаққа шығуға мәжбүр етеді. Көлік жүргізушілері қолма-қол ақшамен төлейтін болса, олар төлеу алаңындағы операторларға жол ақысын төлейді. I-Pass және E-ZPass жабдықталған көліктер мен жүк көліктеріне магистральде қалуға және магистральдық жылдамдықпен бақылау төлеу жолақтарында жол ақысын төлеуге рұқсат етіледі. I 355-тегі нақты қалалар болып табылатын бақылау қалалары – Джолиет, Сент-Луис (Миссури) және I 80-нен Рокфорд. I 355-тегі басқа бақылау қалалары Чикаго маңының жалпы аймақтарымен шектеледі. Мысалы, I 55-те I 355 үшін бақылау қалалары – «Батыс маңы» және «Оңтүстік-батыс маңы». I 88-ден солтүстікке қарайғы аймақтар үшін бақылау қаласы – «Солтүстік-батыс маңы». Көлік қозғалысының артуына байланысты, Ардагерлер еске алу жолы 75-ші көше мен 34-ші АҚШ жолы арасында сегіз жолаққа дейін кеңейтілді. Бақылау төлеу органы 2007 жылдың ортасында 4 миль (6 км) және 60,4 миллион долларлық (доллар эквиваленті) жобаны өзінің тығырықтан арылу жоспарына қосты, ал жаңа жолақтар 2009 жылдың 24 қазанында ашылды.