Макао банкі және Португалияның теңіз арты провинцияларындағы тарихы

Кіріспе

Banco Nacional Ultramarino (ˈbɐ̃ku nɐsiuˈnal ultɾɐmɐˈɾinu, BNU; ; ) – Макаодағы банк және қаржы қызметтері корпорациясы. Бұл тарихи түрде Португалия банкі болған және әлемнің көптеген елдерінде, әсіресе Португалияның бұрынғы теңіз арқылы билеген провинцияларында қызмет еткен. 2001 жылы Caixa Geral de Depósitos мемлекеттік жинақ банкімен біріккеннен кейін Португалияда тәуелсіз құқықтық тұлға ретінде тоқтатылды. Банк бүгін де Макаода Banco Nacional Ultramarino таңбасымен қызметін жалғастыруда, ол Қытайдың арнайы әкімшілік аймағы және бұрынғы португалдық колониясы болып табылады, сонымен қатар Макао патакасы банкноттарын шығаруға лицензиясы бар.

Уақыт шкаласы

Banco Nacional Ultramarino (BNU) 1864 жылы Португалияның Лиссабон қаласында португалиялық теңізастық территориялар үшін эмиссиялық банк ретінде құрылды. Келесі жылы ол Анголаның Луанда және Кабо-Верденің Прая қалаларында филиалдар ашты. Үш жылдан кейін, 1868 жылы, BNU Сан-Томе және Принсипи, Гоа және Мозамбиктің Луренсу Маркес қалаларында филиалдар ашты. 1901 жылы BNU банктік монополиясын жоғалтты, бірақ BNU жұмыс істейтін елдерде банкнота шығару монополиясын сақтап қалды. 1902 жылы BNU Макаода және Португалиялық Гвинеяның Болама қаласында (қазіргі Гвинея-Бисау), 1919 жылы Бразилиядағы Стэнливиллде өкілдік кеңсесі және Парижде филиал, ал 1920 жылы Бомбейде өкілдік кеңсесі ашты. 1926 жылы Банко де Ангола құрылғаннан кейін BNU Анголадағы банкнота шығару монополиясын жоғалтты. BNU Стэнливиллдегі филиалын Banco de Angola-ға берді. 1929 жылы BNU Лондондағы еншілес компаниясы Anglo Portuguese Colonial and Overseas Bank-ті құрды және Париждегі филиалын Banque Franco Portugaise d’Outre Mer еншілес компаниясына айналдырды. 1952 жылы BNU-ның Үндістандағы филиалдары жабылды. 1965 жылы BNU, Banco Português do Atlântico, Banco de Angola және Оңтүстік Африка компаниясы General Mining and Finance Лиссабон және Оңтүстік Африка банкін құрды. Кейіннен бұл банк Меркантиль Лиссабон банкі деп аталды. 1970 жылдары BNU Люксембургтегі Banque Interatlantique акцияларын сатып алды және Лондонда өкілдік кеңсесін ашты. 1974 жылы Португалия үкіметі Карнеол төңкерісінен кейін BNU-ны мемлекеттендірді. 1975 жылы жергілікті үкіметтер Мозамбиктегі BNU-ның үлесін мемлекеттендірді, ол Banco de Moçambique болды, ал Сан-Томе және Принсипиде Сан-Томе және Принсипи Ұлттық банкіне айналды. 1993 жылы үкімет Ұлттық банкті орталық банкке, Сан-Томе және Принсипидің Орталық банкіне және Сан-Томе және Принсипидің Халықаралық банкіне бөлді. Кабо-Вердеде BNU-ның үлесі Кабо-Верде банкіне айналды. 1993 жылы үкімет коммерциялық банктік операцияларды Banco Comercial do Atlântico жаңа банкіне бөлді. 1988 жылы Португалия үкіметіне тиесілі Caixa Geral de Depósitos компаниясы BNU-ның басым акционері болды, Португалия Республикасы жалғыз басқа акционері болды. 1991 жылы BNU Лондонда филиал ашты, ал 1993 жылы Қытайдың арнайы экономикалық аймағы Чжухайда филиал ашты. 1993 жылы Caixa Geral de Depósitos (CGD) Banque Franco Portugaise d’Outre Mer-дің басым акционері болды. 2002 жылы CGD банкті Париждегі CGD филиалымен біріктіру арқылы жапты. 1995 жылы Қытай үкіметі BNU-ның Макаодағы банкнота шығару құқығын кем дегенде 2010 жылға дейін сақтайтынын растады. 1999 жылы BNU Мумбаи мен Панжимде (Гоа) және Шығыс Тимордың Дили қаласында өкілдік кеңселер ашты. 2000 жылы BNU Қытай Халық Республикасының Макао арнайы әкімшілік аймағының әкімшілігімен келісімге келді, оған сәйкес BNU қазынашылық агенті болып қала береді. 2001 жылы BNU және Caixa Geral de Depósitos BNU-ді Caixa Geral de Depósitos-қа қосу арқылы біріктірілді; Banque Franco Portugaise d’Outre Mer Caixa Geral филиалы болды; 2000 жылдың 1 шілдесінде Banco Nacional Ultramarino-ның Макао филиалы Banco Nacional Ultramarino S. A. атауымен Макао ЕАА-да тіркелген банк болды, бірақ Caixa Geral de Depósitos-тің толық еншілес компаниясы болып қалды, 2010 жылға дейін банкнота шығарушы және қазынашылық агенті ретіндегі функцияларын сақтап қалды. 2002 жылы Caixa Geral Mercantile Bank Holdings Limited (MLBH) деп аталатын Оңтүстік Африкаға бағытталған банктік холдинг компаниясының көпшілік үлесін (64,8%) сатып алды, ол Mercantile Bank-ті басқарады.

Banco Nacional Ultramarino (BNU) was established in Lisbon, Portugal, in 1864 as a bank of issue for Portuguese overseas territories. the next year it opened branches in Luanda, Angola and Praia, Cabo Verde. Three years after that, in 1868, BNU opened branches in São Tomé and Príncipe, Goa, and Lourenço Marques, Mozambique. In 1901, BNU lost its banking monopoly, but retained its note issuing monopoly in the countries in which BNU operated. BNU opened branches in Macau and in Bolama, Portuguese Guinea (present day Guinea Bissau) in 1902, in Dili, East Timor (present day Timor Leste), and in Brazil, a representative office in Stanleyville and a branch in Paris in 1919, a representative office in Bombay in 1920. In 1926, BNU lost its note issuing monopoly in Angola following the creation of Banco de Angola. BNU transferred its branch in Stanleyville to Banco de Angola. In 1929, BNU established Anglo Portuguese Colonial and Overseas Bank, its subsidiary in London, and converted its branch in Paris to a subsidiary, Banque Franco Portugaise d’Outre Mer. In 1952, BNU closed its branches in India. In 1965, BNU, Banco Português do Atlântico, Banco de Angola, and the South African company, General Mining and Finance, founded Bank of Lisbon and South Africa. This was later renamed Mercantile Lisbon Bank. In the 1970s, BNU bought a stake in Banque Interatlantique in Luxembourg, and established a representative office in London. In 1974 the Portuguese government nationalized BNU, following the Carnation Revolution. Immediately thereafter, in 1975, local governments nationalized BNU's interests in Mozambique, which became Banco de Moçambique, and in São Tomé and Príncipe, which became National Bank of São Tomé and Príncipe. In 1993, the government split National Bank into a central bank, Central Bank of São Tomé and Príncipe, and a commercial bank, Banco Internacional de São Tomé e Príncipe. In Cape Verde, BNU's interests became Bank of Cape Verde. In 1993, the government spun off the commercial banking operations into a new bank, Banco Comercial do Atlântico. In 1988, the Portuguese Government owned Caixa Geral de Depósitos became the majority shareholder of BNU, with the Republic of Portugal the sole other shareholder. BNU opened a branch in London in 1991 and a branch in Zhuhai, a special economic zone of China, in 1993. In 1993, Caixa Geral de Depósitos (CGD) became the majority shareholder in Banque Franco Portugaise d’Outre Mer. In 2002, CGD closed the bank by merging its operations into CGD's branch in Paris. In 1995, the Chinese government confirmed that BNU would remain a note issuer in Macao until at least 2010. In 1999, BNU opened representative offices in Mumbai and Panjim (Goa), and a branch in Dili, Timor Leste. 2000 BNU reached an agreement with the Administration of Macau Special Administrative Region of the People's Republic of China, under which BNU remains an Agent of the Treasury. 2001 BNU and Caixa Geral de Depósitos merged through incorporation of BNU into Caixa Geral de Depósitos; Banque Franco Portugaise d’Outre Mer became a branch of Caixa Geral; on July 1, 2000, the Macau branch of Banco Nacional Ultramarino became a bank incorporated in Macau SAR under the name Banco Nacional Ultramarino S. A., but remained wholly owned subsidiary of Caixa Geral de Depósitos, retaining until 2010 its functions as a note issuer and Agent of the Treasury. 2002 Caixa Geral acquired majority ownership (64.8%) of the South African focused bank holding company Mercantile Lisbon Bank Holdings Limited (MLBH), now known as Mercantile Bank Holdings Limited, which operates the Mercantile Bank.