Кіріспе

Американдық ғарышкер (1955 жылы туған)
NASA ғарышкері Стивен Керн "Стив" Робинсон (26 қазан 1955 жылы туған) – американдық бұрынғы NASA ғарышкері.

Білім

Ол Американың скауттар ұйымында белсенді қатысты, онда ол екінші ең жоғары атаққа, "Өмірлік скаут" атағына қол жеткізді. Робинсон 1973 жылы Калифорния штатының Морага қаласындағы Камполинда орта мектебін бітірді, 1978 жылы Калифорния университетінің Дэвис қаласындағы механикалық және әуе-ғарыш инженериясы бойынша ғылым бакалавры дәрежесін, 1985 жылы Стэнфорд университетінің механика инженериясы бойынша ғылым магистрі дәрежесін және 1990 жылы Стэнфорд университетінің аэронавтика және астронавтика мамандығымен механика инженериясы бойынша докторлық дәрежесін алды.

Ұйымдар

Робинсон Американың Аэронавтика және Астронавтика институтының, Ғарыш медицинасы қауымдастығының және Эксперименталды авиация қауымдастығының мүшесі.

Марапаттар мен құрметтер

Ол 1989 жылы NASA Ames Honor Award сыйлығымен (ғалымдар үшін), 1992 жылы Америка Аэронавтика және Астронавтика институтының қолданбалы аэродинамика саласындағы үздік техникалық жұмысы үшін сыйлығымен, ал 1993 жылы NASA/Space Club G. M. Low естелік инженерлік стипендиясымен марапатталды.

Мансап

Робинсон 1975 жылы Калифорния штатының Маунтин-Вью қаласындағы NASA-ның Эймс зерттеу орталығында студент-стажер ретінде NASA-да жұмыс істей бастады. Дэвистегі Калифорния университетін бітіргеннен кейін, ол 1979 жылы NASA Ames-ке сұйықтық динамикасы, аэродинамика, эксперименталды құралдар және есептеу ғылымы саласындағы ғылыми зерттеуші ретінде қосылды. Эймсте жұмыс істеген кезде Робинсон Стэнфорд университетінде механика инженерлігі бойынша магистр және доктор дәрежелерін алды, зерттеу жұмысының басым бағыты турбуленттік физика және адам көзінің динамикасы болды. 1990 жылы Робинсон Вирджиния штатының Хэмптон қаласындағы NASA-ның Лэнгли зерттеу орталығындағы эксперименталды ағын физикасы бөлімінің бастығы болып тағайындалды. Ол 35 инженер мен ғалымнан тұратын, аэродинамика және сұйықтық физикасы саласындағы зерттеулермен айналысатын топты басқарды. 1993 жылы Робинсон NASA/Space Club Low Memorial Engineering Fellowship сыйлығын алды және 15 айға Массачусетс технология институтына (MIT) адам-көлік зертханасына (MVL) қонақ инженер ретінде жіберілді. MVL командасының мүшесі ретінде ол Spacelab Life Sciences 2 ғарыш миссиясында (STS 58) ғарышкерлерге нейровестибулярлық зерттеулер жүргізді. MIT-тегі басқа зерттеулердің ішінде спутниктерді ұстау және ғарыш құрылысы үшін EVA динамикасы болды. Кеймбриджде (Массачусетс штаты) болған кезде Робинсон АҚШ Көлік министрлігінің Ұлттық көлік жүйелері орталығында қонақ ғалым болып жұмыс істеді, ұшу симуляциясы үшін қоршаған ортаны модельдеу, GPS басқарылатын құралдық жақындау процедуралары үшін пилот кабинасының адам факторы және жылжымалы карта дисплейлері бойынша зерттеулер жүргізді. Робинсон 1994 жылдың қыркүйегінде NASA Лэнглиге оралды, онда ол көпсалалы дизайнды оңтайландыру бөлімінде ғылыми қызметкер және NASA-ның Жалпы авиациялық технология бағдарламасының аэродинамика және акустика элементінің жетекшісі ретінде екі қызметті бірдей атқарды. Робинсонның ұшақта 1400 сағаттан астам ұшу тәжірибесі бар, ол антикалық ұшақтардан бастап NASA ұшақтарына дейін әртүрлі модельдерде ұшқан. Робинсон 1983 жылдан бастап ғарышкер болуға үміттене бастады және 1995 жылы NASA ғарышкерлер корпусына қабылданды. Ол төрт ғарыш миссиясына қатысты: STS 85, STS 95, STS 114 және STS 130. Робинсон Халықаралық ғарыш станциясының 4-ші экспедициясындағы ұшу инженерінің резервтік мүшесі болды. 2005 жылдың 3 тамызында STS 114 миссиясының (Space Shuttle Columbia апатынан кейін алғашқы ұшу) миссия маманы (және ұшу инженері) ретінде Робинсон ғарыш аппараттарының сыртқы жағын ұшу кезінде жөндеуді жүргізген алғашқы адам болды. Инженерлердің пікірінше, қайта кіру кезінде қауіп тудыруы мүмкін екі шығып тұрған саңылауды алып тастау үшін Робинсон жіберілді. Робинсон "Дискавери" Халықаралық ғарыш станциясына докталған кезде бұл материалдарды сәтті алып тастады. Робинсон STS 114 миссиясында тағы бір "алғашқы" жаңалық жасады – 2005 жылдың 7 тамызында ғарыштан алғашқы подкаст жасады (транскрипциясы мен аудиосы бар). Оның жөндеу кезінде түсірген автопортреті ғарышта түсірілген алғашқы селфилердің бірі деп есептеледі. Робинсон 2010 жылдың 8 ақпанында ұшырылған және 10 ақпанда Халықаралық ғарыш станциясымен кездескен STS 130 миссиясында миссия маманы және ұшу инженері болып қызмет етті. Ол көлік құралының операторы ретінде 3-ші модульді және Куполаны орнату мен іске қосуға қатысқан үш ЭВА-ның хореографиясын жасады. Робинсон сондай-ақ түрлі ғарыш миссияларында CAPCOM рөлін атқарды. 2012 жылдың шілдесінде ол Калифорния университетінің Дэвис қаласындағы механикалық және аэроғарыш инженерия кафедрасында толық уақытты профессор болып оқытуға көшті. "Стивті ғарышкерлер кеңсесі қатты сағынады", - деді ұшу экипажы операцияларының директоры Джанет Каванди. "Ол менің сыныптасым еді, мен оның әрқашан оң көзқарасымен және күлімсіреген жүзімен есте сақтаймын. Біз оған болашақ ізденістерінде сәттілік тілейміз және Калифорния университетінің Дэвис қаласындағы жас және білім іздеушілерге оң әсер ететініне және керемет кеңесші болатынына сенімдіміз". Робинсон қазіргі уақытта UC Davis Адам/Роботика/Көлік интеграциясы және өнімділігі орталығын (HRVIP) басқарады.

Жеке өмір

Ол ұшуды, көне ұшақтарды, жүзуді, каноэмен суға түсуді, тауға шығуды, музыканы, өнерді және стереофотографияны ұнатады. Ол Макс Кью рок-н-ролл тобында жетекші гитарашы. Оның канадалық ата-анасы – Уильям, жер өлшеуші, және Джойс Робинсон Калифорния штатының Морага қаласында тұрды.