Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1993 жылғы американдық экипажды ғарышқа ұшу
1993 American crewed spaceflight
STS-56 – NASA ғарыш айлағы Discovery-дің арнайы эксперименттер жүргізу мақсатымен жасалған миссиясы. Миссия 1993 жылғы 8 сәуірде Флорида штатындағы Кеннеди ғарыш орталығынан ұшырылды.
STS 56 was a NASA Space Shuttle Discovery mission to perform special experiments. The mission was launched from Kennedy Space Center, Florida, on April 8, 1993.
Миссияның басты оқиғалары
Ұшудың негізгі жүгі – Атмосфералық қолданбалар және ғылым зертханасы 2 (ATLAS 2) болды, ол Күннің энергия шығымы мен Жердің ортаңғы атмосферасы арасындағы байланыс туралы, сондай-ақ осы факторлардың озон қабатына қалай әсер ететіні туралы деректерді жинауға арналған. Оның құрамында жүк бөлімінде Spacelab платформасына орнатылған алты құрал, ал жетіншісі екі Get Away Special (GAS) контейнерінде бөлім қабырғасына бекітілген. Атмосфералық құралдарға Атмосфералық іздік молекулалық спектроскопия (ATMOS) эксперименті, Миллиметрлік толқындық атмосфералық зонд (MAS) және Шатлдың Күн сәулесінің ультракүлгін кері шағылысу спектрометрі (SSBUV/A) (жүк бөлімі қабырғасында) кірді. Күн ғылымы құралдары SOLSPEC спектрометрі, Күннің ультракүлгін сәулеленуін бақылаушысы (SUSIM), белсенді қуыс радиометрі (ACR) және Күн тұрақтылығы (SOLCON) эксперименттері болды. ATLAS 2 – NASA-ның «Жер планетасына миссия» бағдарламасының бір бөлігі. Барлық жеті ATLAS 2 құралы алғаш рет STS-45 миссиясы кезінде ATLAS 1-де сынақтан өтті, ал 1994 жылдың соңында STS-66 миссиясында үшінші рет қолданылды. 1993 жылдың 11 сәуірінде экипаж қашықтан басқарылатын манипулятор қолды (Canadarm) пайдаланып, Шатл Пойнт Автономды Зерттеу құралы 201 (SPARTAN 201) құралын орбитаға шығарды. Бұл күн желдің жылдамдығы мен үдеуін зерттеуге, сондай-ақ Күннің коронасын бақылауға арналған еркін ұшатын ғылыми платформа. Жиналған деректер Жерге оралғаннан кейін қайта ойнату үшін магниттік таспаға сақталды. SPARTAN 201 1993 жылдың 13 сәуірінде қайтарылып алынды. Экипаж сонымен қатар Шатл әуесқойлық радио эксперименті (SAREX II) арқылы әлемнің әртүрлі мектептерімен көптеген радио байланыстар жасады, оның ішінде ресейлік «Мир» ғарыш станциясымен қысқа радио байланысы болды. Бұл ғарыш кемесі мен «Мир» арасындағы әуесқойлық радио жабдықтарын пайдалану арқылы жасалған алғашқы байланыс еді. Бұл астронавттардың JSC-дегі радиоклуб стансасынан (W5RRR) әуесқойлық теледидар бейнесін алғаш рет алған сәті де болды. Басқа жүктердің арасында жүк бөлімінің қабырғасында орналасқан GetAway Special контейнеріндегі Күннің ультракүлгін сәулесін зерттеу эксперименті (SUVE) болды, оған Колорадо Ғарыш гранты консорциумы демеушілік еткен. Ортаңғы бөлімдегі жүктерге Коммерциялық материалдарды тарату аппаратурасының технологиялық эксперименті (CMIX), Физиологиялық және анатомиялық кеміргіштер эксперименті (PARE), Ғарыштағы тіндердің жоғалуы (STL 1) эксперименті, Космикалық сәулелердің әсері мен белсенділігін бақылау эксперименті (CREAM), қолмен ұсталатын, Жерге бағытталған, нақты уақыт режимінде жұмыс істейтін, ынтымақтастыққа негізделген, пайдаланушыға ыңғайлы, орналасқан жерін анықтау және қоршаған ортаны зерттеу жүйесі (HERCULES), радиацияны бақылау құралдары (RME III) және Әуе күштерінің Мауи оптикалық станциясының (AMOS) калибрлеу сынағы кірді.
The primary payload of the flight was the Atmospheric Laboratory for Applications and Science 2 (ATLAS 2), designed to collect data on the relationship between the Sun's energy output and Earth's middle atmosphere and how these factors affect the ozone layer. It included six instruments mounted on a Spacelab pallet in the cargo bay, with the seventh mounted on the wall of the bay in two Get Away Special (GAS) canisters. Atmospheric instruments included the Atmospheric Trace Molecule Spectroscopy (ATMOS) experiment, the Millimeter Wave Atmospheric Sounder (MAS), and the Shuttle Solar Backscatter Ultraviolet (SSBUV/A) spectrometer (on the cargo bay wall). Solar science instruments were the solar spectrometry instrument SOLSPEC, the Solar Ultraviolet Irradiance Monitor (SUSIM), and the Active Cavity Radiometer (ACR) and Solar Constant (SOLCON) experiments. ATLAS 2 is one element of NASA's Mission to Planet Earth program. All seven ATLAS 2 instruments first flew on ATLAS 1 during STS 45, and flew a third time in late 1994 on STS 66. On April 11, 1993, the crew used the remote manipulator arm (Canadarm) to deploy the Shuttle Point Autonomous Research Tool for Astronomy 201 (SPARTAN 201), a free flying science instrument platform designed to study velocity and acceleration of the solar wind and observe the Sun's corona. Collected data was stored on tape for playback after return to Earth. SPARTAN 201 was retrieved on April 13, 1993. The crew also made numerous radio contacts to schools around the world using the Shuttle Amateur Radio Experiment (SAREX II), including brief radio contact with the Russian Mir space station, the first such contact between Space Shuttle and Mir using amateur radio equipment. It was arguably the first time that the astronauts received amateur television video from the ham radio club station (W5RRR) at JSC. Other cargo bay payloads were the Solar Ultraviolet Experiment (SUVE), sponsored by Colorado Space Grant Consortium and located in a GetAway Special canister on the cargo bay wall. The middeck payloads were the Commercial Materials Dispersion Apparatus Instrumentation Technology Associates Experiment (CMIX), the Physiological and Anatomical Rodent Experiment (PARE), Space Tissue Loss (STL 1) experiment, the Cosmic Ray Effects and Activation Monitor (CREAM) experiment. the Hand held, Earth oriented, Real time, Cooperative, User friendly, Location targeting and Environmental System (HERCULES), Radiation Monitoring Equipment (RME III), and an Air Force Maui Optical Site (AMOS) calibration test.