Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының 47-ші әскери-теңіз министрі (1874-1944) – крикетші. Уильям Франклин Нокс (1 қаңтар 1874 – 28 сәуір 1944) – американдық саясаткер, әскери қызметкер, газет редакторы және баспагер. Ол 1936 жылы Республикалық партияның вице-президенттікке үміткері болды және Франклин Д. Рузвельт басшылығымен Екінші дүниежүзілік соғыстың көп бөлігінде әскери-теңіз министрі қызметін атқарды. 1941 жылдың 7 желтоқсанында Нокс, көмекшісі Джон О’Киф қасында, Рузвельттің Ақ үйіндегі кабинетіне шамамен сағат 13:30-да кіріп, Жапонияның Перл-Харборға шабуыл жасағанын хабарлады. Бостон қаласында дүниеге келген ол Альма колледжінде оқыды және испан-американ соғысы кезінде Rough Riders құрамында қызмет етті. Соғыстан кейін ол Мичиган штатының Гранд-Рапидс қаласында газет редакторы болды және Республикалық партияның штаттық төрағасы қызметін атқарды. Ол 1912 жылы президенттікке үміткер болған прогрессивті саясаткер Теодор Рузвельттің жақтаушысы болды. Нокс АҚШ-тың Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуын қолдады және Францияда артиллерия офицері болып қызмет етті. 1936 жылғы Республикалық Ұлттық конвентте Альф Лэндон мен Нокс бірлесіп кандидаттықтарын қойды, бірақ 1936 жылғы сайлауда Рузвельт пен Джон Нэнс Гарнерден жеңіліске ұшырады. 1939 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Нокс одақтастарға көмек көрсетуді қолдады. 1940 жылы Рузвельт оны екі партиялық қолдауға ие болу мақсатымен әскери-теңіз министрі етіп тағайындады. Нокс Джеймс Форресталды өзінің орынбасары етіп тағайындады. Олар теңіз күштерін күшейтуге қатысты, бірақ Гавайидегі басқару тізбегінің дұрыс еместігіне наразы болды. Перл-Харборға шабуылдан кейін Нокс Эрнест Дж. Кінг сияқты беделді адмиралды тағайындады. Рузвельт Кінгпен тығыз байланыста болды және Нокстың үлесіне көңіл бөлмеді. Соғыс кезінде Нокс Чикаго Daily News газетін бақылауын жалғастырды, ал Форрестал өзінің ықпалын кеңейтіп, бөлімнің келісімшарттар мен жұмысқа алуға қатысты әскери емес аспектілерін қадағалады. Нокс 1944 жылы қайтыс болғанға дейін әскери-теңіз министрі қызметін атқарды, содан кейін оның орнына Форрестал келді.
the cricketer
William Franklin Knox (January 1, 1874 – April 28, 1944) was an American politician, soldier, newspaper editor, and publisher. He was the Republican vice presidential candidate in 1936 and Secretary of the Navy under Franklin D. Roosevelt during most of World War II. On December 7, 1941, Knox, flanked by his assistant John O’Keefe, walked into Roosevelt's White House study around 1:30 pm EST, and announced that Japan had attacked Pearl Harbor. Born in Boston, he attended Alma College and served with the Rough Riders during the Spanish–American War. After the war, he became a newspaper editor in Grand Rapids, Michigan, and state chairman of the Republican Party. He was a leading supporter of Theodore Roosevelt, the Progressive candidate for president in 1912. He advocated U. S. entrance into World War I and served as an artillery officer in France. The 1936 Republican National Convention nominated a ticket of Alf Landon and Knox, and they were defeated by Roosevelt and John Nance Garner in the 1936 election. After World War II broke out in 1939, Knox supported aid to the Allies. In 1940, Roosevelt appointed him as Secretary of the Navy in hopes of building bipartisan support. Knox brought in James Forrestal as the under secretary. They presided over a massive naval buildup but were dissatisfied by the confused chain of command in Hawaii. After the attack on Pearl Harbor, Knox brought in a much more aggressive admiral, Ernest J. King. Roosevelt worked closely with King and largely neglected Knox. During the war, Knox continued his supervision of the Chicago Daily News, while Forrestal expanded his role and supervised the nonmilitary aspects of the department in terms of contracts and recruitment. Knox served as secretary of the Navy until his death in 1944, when Forrestal replaced him.
Ерте өмір
Уильям Франклин Нокс Массачусетс штатының Бостон қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы канадалықтар еді; анасы Сара С. (Барнард) Принс-Эдвард аралының Шарлоттаун қаласынан, ал әкесі Уильям Эдвин Нокс Нью-Брансуик штаттық болған. Тоғыз жасында оның отбасы Мичиган штатының Гранд-Рапидс қаласына көшіп, әкесі азық-түлік дүкенін ашты. Ол Мичиган штатындағы Альма колледжінде оқыды, онда Zeta Sigma студенттік бауырластығының мүшесі болды. Соңғы курсын бітірмей, испан-американ соғысына АҚШ армиясына қатысу үшін кетті. Кейін ол өздігінен оқуын жалғастырып, қосымша оқу материалдарын оқыды және курстық жұмыстар жасады. Колледж басқармасы оған 1898 жылғы түлектердің құрамындағы студент ретінде өнер бакалавры дипломын берді. Ол Кубада Теодор Рузвельттің танымал "Руф Райдерс" – Бірінші ерікті кавалерия полкімен бірге қызмет етті. Ол капитан Роберт Хьюстон басқарған D эскадронының құрамында болды. D эскадронының мүшесі ретінде Нокс Кубада Лас-Гуасимас шайқасы мен Сан-Хуан төбесі шайқасына қатысты.
Газеттер мен саясат
Соғыстан кейін Нокс Гранд-Рапидсте газет тілшісі болды, бұл бірнеше газеттің иесі болған мансабының бастамасы болды. Шамамен 1900 жылы ол өзінің атын Фрэнк деп өзгертті. Ол Мичиган Республикалық партиясының төрағасы болды. 1912 жылы ол Теодор Рузвельттің президенттік амбицияларын іске асырудағы маңызды ұйымдастырушылардың бірі болды. 1912 жылдың соңында Нокс Нью-Гэмпширде «Манчестер Лидер» газетін құруға көмектесті. Оны прогрессивтік, немесе «Бұқа Елік» партиясының мүшесі, губернатор Роберт П. Басс қаржыландырды. Газеттің сәттілігі соншалық болды, Кнокс «Манчестер Юнион» газетін сатып алды. Екі газет 1913 жылғы шілдеде «Union Leader Corporation» корпорациясының туы астында бірікті. Екі газет те орташа республикалық, бизнесті қолдайтын ұстанымды ұстанды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Нокс АҚШ-тың әскери дайындыққа жұмылуын, содан кейін соғысқа қатысуын жақтады. 1917 жылы АҚШ Германияға соғыс жариялағаннан кейін ол қайтадан армияға қосылды. Ол полковник шеніне жетіп, Францияда артиллерия офицері болып қызмет етті. Соғыстан кейін ол газет бизнесіне оралды. 1931 жылы Франк Нокс «Chicago Daily News» газетінің баспашысы және үлескері болды. 1936 жылғы сайлауда ол Альф Лэндонның вице-президенттікке кандидаттығын ұсынды. Лэндон, Нокс және бұрынғы президент Герберт Гувер 1912 жылы Теодор Рузвельтті қолдаған, кейіннен республикалық партияның тізіміне енген жалғыз адамдар болды. Олар үлкен есебімен жеңіліске ұшырады, президент Франклин Д. Рузвельт пен вице-президент Джон Нэнс Гарнердің демократиялық тізіміне қарсы тек Мэн және Вермонт штаттарын жеңіп алды.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Нокс қайтадан дайындық жақтаушысы болды. Интернационалист ретінде ол одақтастарға көмек көрсетуді қолдады және оқшаулануға қарсы шықты. 1940 жылдың шілдесінде Францияның жеңілісінен кейін, Рузвельт басшылығымен, ол Генри Л. Стимсон Соғыс министрі болып тағайындалғанда, Әскери-теңіз күштерінің хатшысы болды – бұл Демократиялық президенттің сыртқы және қорғаныс саясатына екі партиялық қолдау жинауға жасаған күш-жігерінің бір бөлігі еді. Нокс Рузвельттің АҚШ Әскери-теңіз күштерін Атлант және Тынық мұхиттарында соғысуға қабілетті күшке дейін кеңейту жоспарын іске асырды. 1941 жылдың 11 желтоқсанында Адольф Гитлер Құрама Штаттарға қарсы соғыс жариялауды сұрап сөйлеген сөзінде Нокс есімін атады. Нокстің штабындағы жаңа офицер оған: "Мен 'Жаңа келісім' жақтаушысы емеспін", - деді, сонда Нокс: "Мен президентке қарсы барлық мүмкіндіктерімді пайдаланып күрестім. Бірақ қазір мен саясатымды өзімнің ар-ұжданыммен үйлестірдім және осындай ұлы адамның басшылығында қызмет етуге мақтанамын. Әрине," - деп қосты Нокс, - "бізде 'Жаңа келісім' жақтаушысы емес бірнеше адамның болуы жақсы!" Ол әлемдегі Әскери-теңіз күштерінің базаларына көп сапарлар жасады.
Жапондық америкалықтарды интернациялау
Нокс 1933 жылы жапон-американдықтарды интернментке алуға шақырды және жаңа лауазымында да осыны жалғастырды. Перл-Харборға шабуылдан кейін көп ұзамай ол Гавайиге саботаж болды деп ойлаған нәрсені тергеу үшін барды. Оралғаннан кейін ол "Норвегиядан басқа, бүкіл соғыс барысында ең тиімді бесінші колонна Гавайиде жұмыс істеді" деген мәлімдеме жасады және президентке жолдаған есебінде жапон гавайиліктерін АҚШ-тың қорғаныс күш-жігеріне кедергі келтірді деп айыптады. Кейін ФБР және әскери барлау осы талаптарды жоққа шығарса да, Нокс жапон-американдықтарды интернментке алуды жалғастырды және соғыс кезінде оларды Әскери-теңіз күштерінде қызмет етуден тыйым салды.
Өлім
Бірнеше қысқаша жүрек ұстамасынан кейін, хатшы Нокс 1944 жылғы 28 сәуірде Вашингтон қаласында, қызметінде жүрген кезінде қайтыс болды. Ол 1944 жылғы 1 мамырда Вирджиния штатының Арлингтон қаласындағы Арлингтон ұлттық зиратына жерленді.
Өлгеннен кейін марапатталғандар мен ескерткіштер
1944 жылдың желтоқсанында қолданысқа берілген "Фрэнк Нокс" кемесі оның құрметіне аталды. 1945 жылдың 31 мамырында президент Гарри С. Трумэн оған қаза болғаннан кейін "Ерен еңбегі үшін" медалін табыс етті. Бұрынғы әскери қызметі үшін ол сондай-ақ Испания кампаниясының медалімен және Бірінші дүниежүзілік соғыстағы жеңіс медалімен марапатталды. 1948 жылы оның әйелі Энни Рид Нокс (1875–1958) Австралия, Канада, Жаңа Зеландия, Оңтүстік Африка Одағы және Ұлыбританиядан келген ғалымдарға Гарвард университетінде магистратурада оқуға немесе Гарвардты бітірген түлектерге Британ Ұлттар Достастығы елдерінде саяхаттап, зерттеу жүргізуге мүмкіндік беретін Фрэнк Нокс атындағы естелік стипендиясын құрды. Патуксент өзені әскери-әуе базасы аумағындағы Фрэнк Нокс мектебі оның құрметіне аталды.