Кіріспе

Лесбияндық тікелей әрекет тобы

Лесбияндық кекшілер 1992 жылы Нью-Йорк қаласында құрылды. Бұл тікелей әрекет тобы лесбияндық мәселелерге және олардың танылуына юмор мен дәстүрлі емес белсенділік арқылы назар аударатын ұйым құру мақсатымен құрылды. Топты алты адам құрды: Ана Мария Симо, Энн Магуайр, Энн Кристин Д’Адески, Мари Хонан, Максин Вольф және Сара Шульман. Кекшілердің негізін қалаушылары бұқаралық ақпарат құралдарында лесбияндықтардың жеткіліксіз танылуын жоюға тырысты. Көптеген мүшелер гейлер қозғалысындағы әртүрліліктің жетіспеуі және ақ ер адамдарға басымдық беруі оларды лесбияндықтар үшін жеке қозғалыс құруға шабыттандырған себептердің бірі екенін айтты. Лесбияндық кекшілердің Нью-Йорк, Сан-Франциско және Денвер сияқты қалаларда бірнеше филиалы болды. Лесбияндық кекшілердің әртүрлі филиалдары өздерінің мақсаттарын кеңейтіп, нәсіл, әлеуметтік топ және гендерлік теңдік мәселелеріне назар аударды. Лесбияндық кекшілер түрлі белсенділік түрлерімен айналысты. Олардың ең маңызды жетістіктерінің бірі – жыл сайынғы Дайк шеруін ұйымдастыру. Басқа да көзге түсетін белсенділік түрлеріне отты жұту және 8-жобаға қарсы наразылық кіреді. Сан-Францисколық кекшілер 8-ші жобаға қарсы демонстрация өткізгенімен, Лесбияндық кекшілердің ең ұзаққа созылған мұрасы жыл сайынғы Дайк шеруі болуы мүмкін.

Негізін қалау

Лесбияндық кекшілерді алты әйел құрды: Ана Мария Симо, Энн Магуайр, Энн Кристин Д'Аски, Мари Хонан, Максин Вольф және Сара Шульман. Бұл әйелдердің әрқайсысы ACT UP және Ирландия лесбиянкалары мен гейлер ұйымы (ILGO) сияқты әртүрлі ұйымдарда гейлердің құқықтары мен теңдігін қорғау тәжірибесіне ие болған. Ұйымдастырушылар лесбияндық мәселелерге баса назар аударатын, барлық кісіні қабылдайтын қозғалысты құруды көздеді, себебі олар бұл мәселелер басқа ұйымдарда тиісті деңгейде қарастырылмағанын сезінді. Олардың алғашқы үндейтін парақшасы Нью-Йорктегі Мақтаныш шеруінде таратылды, онда "ЛЕСБИЯНДАР! ДИКЕС! ГЕЙ ӘЙЕЛДЕР!" ат қосылуға шақырылды. "Біз өмірімізді сақтықта өткізіп жатырмыз. Өміріңіз қандай болуы мүмкін екенін көзге елестетіңіз. Оны іске асыруға дайынсыз ба?" Лесбияндық кекшілер нұсқаулығы – кездесулер ұйымдастыруға, қаржы жинауға және бұқаралық ақпарат құралдарына жауап беруге мүмкіндік берген маңызды негіз болды. Нұсқаулық "әлемдегі лесбиянкаларға үлкен тәжірибелі белсенділер тобы болмастан да "Кекші" бөлімдерін ашуға мүмкіндік берді". Бұл нұсқаулық ұйымды ұйымдастыруда маңызды рөл атқарды және топтың тәжірибелі мүшелері мен жаңадан келгендері үшін пайдалы құрал болды.

Өсу

Нью-Йорк бөлімшесі шамамен 50 мүшемен құрылды. Көп ұзамай, әртүрлі қалаларда жаңа бөлімдер ашылды, нәтижесінде бүкіл әлем бойынша 35-тен астам бөлімше пайда болды. Халықаралық деңгейде де бірнеше бөлімше жұмыс істеді. "The Avengers" ұйымы назарын демонстрациялар арқылы тартып, оларды жарнама парақшаларымен және есте қаларлық ұрандармен үйлестірді. Лесбиянка-авангардтары мүшелерін түрлі міндеттерге бөліп, олардың ішінде шараларды ұйымдастыру және шараларға арналған жарнама парақшаларын жасау да болды. Ұйымның белгілі суретшісі – американдық суретші Кэрри Мойер, ол ұйым қолданған плакаттар мен логотиптердің бір бөлігін жасады. 1993 жылы "Лесбиянка-авангардтары да от жейді" атты деректі фильмі жарық көрді. Фильм ұйымның алғашқы жылындағы қызметін көрсетеді және Нью-Йорк бөлімшесінің мүшелерімен сұхбаттарды қамтиды.

Іс-шаралар

Ол демонстрацияның визуалды элементтеріне ерекше назар аударуды ұсынды. "Бұл адамдарға біз кім екенімізді және не үшін келгенімізді тез және анық білуге мүмкіндік беруі керек. NY Avengers от жеу, он екі фут биіктігіндегі құлшынатын орын, үлкен бомба, он фут гипстен жасалған мүсін, жалыстаған шамдар және тағы басқалар сияқты көптеген визуалды элементтерді пайдаланды. Қаншалықты таңғажайып, өткір және жаңа болса, соншалықты жақсы". Кейде олардың ұстанымдары да өзгеретін секілді. Бастапқы жылдары топ 1995 жылы Эндрю Салливанның кітабына қол қою кезінде гей-некелерді заңдастыру әрекеттеріне қарсылық көрсетті. Нью-Йорк лесбиян-авангерлері сондай-ақ Лесбиян-авангерлердің азаматтық құқықтарды ұйымдастыру жобасын жасады.

Бірінші іс-қимыл: "Аққу" оқу бағдарламасы

Алғашқы іс-әрекетімен (1992 жылдың 9 қыркүйегінде) Лесбияндық кекшілдер бастауыш сынып оқушыларына арналған көпмәдени "Көсірегеннің балалары" оқу бағдарламасын басып тастауға тырысқан оңшылдардың әрекеттеріне қарсы шықты. Лесбиянкалар мен гейлерді әртүрлілік туралы сабақтарға енгізгені үшін шабуылға ұшыраған Ана Мария Симо сияқты белсенділер, қарсыластардың гомофобиядан бөлек, көпмәдени оқу бағдарламасына қарсы күресте расистік мақсаттары бар екенін айыптады. "Көсірегеннің балалары" оқу бағдарламасына қарсылық күшейген 24-ші Квинс мектеп округінде жиналған олар, жергілікті бастауыш мектепке дейін лесбияндық марш-оркестрімен көшеде шеру жасап, балалар мен олардың ата-аналарына "Лесбияндық өмір туралы сұраңыз" деп лаванды түсті шарлар таратты. Олар "Мен лесбияндық бала едім" деген жазуы бар футболка киді. Ең бастысы, олардың таңдаған іс-әрекеті гомофобтық стереотиптерге қарсы тұруға деген ұмтылысын көрсетті. Бұл жағдайда, кейбір мүшелер лесбиянкалар мен гейлерді жиі бала зорлаушылар ретінде бейнелегендіктен, балаларға жақын болмауға қарсы болды. Ал басқа мүшелер олардың қатысуы осы себепті аса маңызды деп ойлады. Соңғы кезде осы пікірге топтың көпшілігі келді. Көрнекі әсерге қол жеткізу үшін іс-қимылдарды жоспарлаудан бөлек, жарнамалық және "пропагандалық" жұмыстармен айналысатын комитеттер де құрылды. Нұсқаулықта негізгі және лесбияндық және гей-медианың назарын аудару үшін қажетті процестер туралы қадамдық нұсқаулар, тіпті баспасөз хабарламаларының үлгілері келтірілген. Прессаның күшін білген Лесбияндық кекшілдер кейде оны іздемей, тікелей шабуыл жасады. Олар "Self" журналының кеңсесіне басып кірді, себебі бұл журнал жеккөрушілік заңдарға байланысты штаттың лесбияндық және гейлік бойкотына қарамастан Колорадоға сапар жоспарлаған болатын. Соның салдарынан бұқаралық ақпарат құралдарында оларды "Лесбияндық күн тәртібі" деп қате атады. The Avengers Las Buenas Amigas және African Ancestral Lesbians United for Societal Change ұйымдарымен бірлесіп Нью-Йорктегі La Mega 97.9 радиосында гомофобтық және расистік бағдарламаларға қарсы бірнеше акциялар ұйымдастырды. Оның бас компаниясы – Испандық радио хабар тарату жүйесіне жарнама берушілерге хабарласып, наразылық акцияларын өткізіп, тіпті қысқа мерзімге радио станциясын басып алып, өз хабарларын таратып берді.

От жегіш

Отты пайдалану және отты жеу Лесбиянка-ашушылар үшін белгілі бір символға айналды және Нью-Йорк тобынан көптеген басқа топтарға тарады. "Азаушылар" алғаш рет 1992 жылдың 30 қазанында Нью-Йоркте отты жұтып көрсетті. Бұл Хэтти Мэй Коэнс пен Брайан Мок құрметіне, "олардың өлімінің бейнесін отты жеуді үйрену арқылы өзгерту" үшін жасалды. The New York Times газетінде "Азаушылар" туралы сирек жарияланған мақалаларының бірінде былай делінген:

Бұл трагедиядан туындады. Өткен жылы Орегон штатының Салем қаласында лесбиянка және гей, Хэтти Мэй Коэнс пен Брайан Мок, бірлесіп тұратын пәтеріне "Молотов коктейлі" лақтырылғаннан кейін өртеніп қайтыс болды. Бір айдан соң, Хэллоуин күні Нью-Йорктегі құрбандарға арналған естелік шарасында "Азаушылар" (онда жаңадан құрылған) олардың өліміне жауап ретінде отты жұтып, сол кездегідей, былай деп ұрандады: "От бізді жалмамайды. Біз оны қабылдап, өздік етеміз". 1993 жылы Вашингтондағы лесбиян және гей-марштардың жылдық мерекесінде өткен Вашингтон Дайк маршында Лесбиянка-ашушылар Ақ үйдің алдында, шамамен 20 000 лесбиян қоршағанда отты жұтып көрсетті. Алғашқы Дайк маршын 1993 жылы Сан-Францискодағы Лесбиянка-ашушылар бөлімшесі бастады, ол 1993 жылғы Вашингтонға жасалған марш кезінде өтті. Алғашқы маршқа шамамен 20 000 лесбиян қатысты. Соңынан Нью-Йорк бөлімшесі де осы үрдіске қосылып, өз Дайк маршын өткізе бастады. Марш Вашингтонда өтті, ал бастапқы марштың сәттілігінен кейін Нью-Йорк, Батыс Голливуд, Чикаго және көптеген басқа ұлттық және халықаралық қалаларда да осындай марштар ұйымдастырылды. Қазіргі таңда марштар әлі де өткізілуде, олар маусым айында өткізіліп, Стоунволл көтерілісі және ЛГБТ тарихындағы басқа да маңызды оқиғалар құрметіне арналады.

Нью-Йорк бөлімшесі

Нью-Йорк бөлімшесі Лесбиянка-аванжерлердің бастауы болды. Нью-Йорктегі аванжерлер 1992 жылдан 1995 жылға дейін жұмыс істеді, олардың соңғы әрекеті Джозеф Бруноның ЛГБТ қауымдастығына қатысты айтқан сөздеріне наразылық білдіруден тұрды. Нью-Йорк Лесбиянка-аванжерлер бөлімінің алғашқы ресми әрекеті Нью-Йорктің "Радуга" оқу бағдарламасына оңшыл оппозицияның қарсылығына қарсы наразылық акциясы болды. Аванжерлер оқу бағдарламасын іске асырмауға қарсылық білдіргендерге қарсы сабақтың алғашқы күні шеруге шықты. Нью-Йорк бөлімінің көптеген әрекеттері гомофобиялық пікірлер білдірген саясаткерлерге, лесбиянкалардың танылуын арттыруға және түрлі ұйымдарда ерікті жұмыс істеуге қатысты болды. Нью-Йорк бөлімі Нью-Йорк қаласының Зорлық-зомбылыққа қарсы жобасымен (AVP) бірлесіп, Хэллоуин мерекесінде квир адамдарға жасалған зорлық-зомбылыққа наразылық білдірді. Сонымен қатар, аванжерлердің көптеген әрекеттері геилердің өлтірілуіне байланысты болды. Олардың алғашқы наразылығы Хэтти Мэй Коэнс және Брайан Мок есімді екі геидің өлтірілуіне қатысты болды. Аванжерлер Манхэттен қалалық әкімдігінде баспасөз конференциясын өткізіп, жағдайды жария етті.

Сан-Франциско бөлімшесі

Лесбиянка-ашушылардың Сан-Франциско бөлімшесі 1993 жылы құрылды және 1997 жылға дейін түрлі әрекеттер арқылы белсенділік танытты. Сан-Франциско бөлімшесі ең ірі шараны – "Дайк шеруін" ұйымдастырды. Келли Когсвеллдің сөзіне сүйенсек, шеруге шамамен 20 000 лесбиянка қатысты, ал шараның сәтті өтуі нәтижесінде 60-қа жуық жаңа бөлімше ашылды. "Ашушылардың" тағы бір маңызды әрекеті – Exodus International және олардың түрлендіру терапиясын қолдануына жауап ретінде жасалды. 1995 жылдың 9 ақпанында бес ашушыдан тұратын топ штаб-пәтеріне кіріп, ұйымға қарсы наразылық көрсетті. Олар плакаттармен келіп, ғимарат ішінде ұрандар айта бастады. "Ашушылар" 1000 сараншаны алып келіп, штаб-пәтеріне жіберді, бұл Exodus International мүшелерінің арасында қысылшылық тудырды. Бұл бөлімше көтерген мәселелер әртүрлі болды. Олар наразылық акцияларын өткізіп, ЖҚС дағдарысына назар аударды және лесбиянкаларды біріктіру мақсатында іс-шаралар ұйымдастырды.

Халықаралық бөлімдер

Лесбиянка-ашушылар Америка Құрама Штаттарының шекарасынан тыс жерде өсті. Канада, Еуропа және Австралияның әртүрлі қалаларында бөлімшелер құрылды. Ең танымал халықаралық бөлім Лондонда (Англия) орналасқан. Лондон бөлімшесінің мүшелері OutRage! тобының бұрынғы мүшелері еді. Лондон бөлімшесінің мүшелері әртүрлі мәселелерге назар аударды, олардың көптеген іс-әрекеттері лесбияндықтарды көрінеу етуге бағытталған. Олар "Ромео мен Джульетта" пьесасын толық лесбияндық актерлік құраммен қайта жандандырды және Лондонның гомофобиялық топтары мен ұйымдарына қарсы наразылықтар ұйымдастырды. Халықаралық бөлімшелер болғанына қарамастан, осы бөлімшелердің құжатталған қызметі шектеулі.