Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Wickes класының эсминшісі
Wickes class destroyer
USS Gregory (DD 82/APD 3) – Бірінші дүниежүзілік соғыс және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен эсминші, ал Екінші дүниежүзілік соғыста APD 3 ретінде тасымалдау кемесіне айналдырылды. Ол адмирал Фрэнсис Грегори (1780–1866) құрметіне аталған. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол жылдам тасымалдау кемесіне түрлендіріліп, жапондық әскери кемелерімен батырылды.
USS Gregory (DD 82/APD 3) was a in the United States Navy during World War I and, as APD 3 World War II. She was named for Admiral Francis Gregory USN (1780–1866). She was converted into a high speed transport during World War II and was sunk by Japanese warships.
Құрылыс және іске қосу
Грегори 1917 жылғы 25 тамызда Массачусетс штатындағы Квинси қаласында «Фор Ривер» кеме құрылысы компаниясы салды. 1918 жылғы 27 қаңтарда адмирал Грегоридің шөбересі Джордж С. Тревордың әйелі суға түсірді, ал 1 маусымда «Грегори» комиссияға қабылданды, капитан Артур П. Фэрфилд басқарушы болып тағайындалды.
Gregory was laid down by the Fore River Shipbuilding Company at Quincy, Massachusetts, on 25 August 1917, launched on 27 January 1918 by Mrs. George S. Trevor, great granddaughter of Admiral Gregory, and commissioned on 1 June 1918, Commander Arthur P. Fairfield in command.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Нью-Йорктегі конвойге қосылып, Грегори 1918 жылғы 25 маусымда Францияның Брест қаласына аттанды. Соғыстың соңғы жазында ол француз портынан Ұлыбритания мен Францияның әртүрлі одақтас порттарына конвойларды сүйемелдеді. Соғыс аяқталуға жақын келгенде, Грегори 1918 жылғы 2 қарашада Гибралтардағы патрульдік эскадрильяға бекітілді. Атлантика және Жерорта теңізінде патрульдеуден басқа, Грегори Адриатика теңізіне жолаушылар мен жабдықтарды тасымалдады және Австрияның келісімшартының орындалуына көмектесті. Алты айлық қызметтен кейін, флуш палубалық эсминец 1919 жылғы 28 сәуірде Батыс Жерорта теңізіндегі көмекші миссияларға қатысқан теңіз күштеріне қосылды. "Аризона" линкорлық кемесімен бірге Грегори Смирна, Константинополь және Батум қалаларына жабдықтар мен жолаушыларды жеткізді. Содан кейін ол Тифлис қаласынан келген американдық консулмен және бірнеше британдық әскери офицерлермен бірге Гибралтарға бағыт алды. Ол жолаушыларын тас қамалға түсірді; Грегори Нью-Йоркке қарай жол тартты және 1919 жылғы 13 маусымда АҚШ-қа жетті.
Joining a convoy at New York, Gregory sailed for Brest, France, 25 June 1918. She spent the final summer of the war escorting convoys from the French port to various Allied ports in Britain and France. As the war neared its close, Gregory was assigned to the patrol squadron at Gibraltar 2 November 1918. In addition to patrolling in the Atlantic and Mediterranean, Gregory carried passengers and supplies to the Adriatic and aided in the execution of the terms of the Austrian armistice. After six months of this duty, the flush deck destroyer joined naval forces taking part in relief missions to the western Mediterranean 28 April 1919. In company with the battleship Arizona, Gregory carried supplies and passengers to Smyrna, Constantinople, and Batum. She then sailed for Gibraltar with the American consul from Tiflis, Russia and some British army officers. She offloaded her passengers on the rocky fortress; Gregory sailed for New York reaching the United States 13 June 1919.
Соғыс аралығы
Томпкинсвилл, Нью-Йорк, Бруклин теңіз кемежайы және Филадельфия теңіз кемежайындағы қысқа мерзімді қызметтен кейін, Грегори 1921 жылғы 4 қаңтарда Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласына аттанды. Оңтүстік портынан бір жылдық жергілікті жаттығу операциялары 1922 жылғы 12 сәуірде Грегори Филадельфия теңіз кемежайына кірген кезде аяқталды. 1922 жылғы 7 шілдеде кеме қызметтен босатылып, резервке жіберілді. Еуропада соғыс қайта басталғанда, ол АҚШ-ты да қамти алатын қауіп туғанда, Грегори және тағы үш "төрт мұржалы" кемелер консервациядан шығарылып, жоғары жылдамдықты көліктерге айналдырылды. Кемерлер қайықтарға орын ашу үшін дерлік барлық қару-жарағынан айырылды, сондай-ақ әскер мен жүк тасымалы үшін маңызды өзгерістер енгізілді (мысалы, екі алдыңғы қазандық бөлімі мен олардың мұржалары алынып тасталды). Грегори 1940 жылғы 4 қарашада APD 3 ретінде қайтадан қолданысқа енгізіліп, Литтл, Колхун және Маккинмен бірігіп, Транспорттық 12-ші дивизияны (TransDiv 12) құрды. Грегори және оның бауырлас APD кемелері келесі жыл бойы Шығыс жағалауында әртүрлі теңізшілер дивизияларымен қону техникасын жетілдіретін жаттығулар жасады. Бұл кемелердің барлығы, Маккиннен басқасы, Соломон аралдары шайқасында жойылды, Тынық мұхитындағы соғыстан ешқайсысы аман қалған жоқ.
After brief tours in reserve at Tompkinsville, New York, the Brooklyn Navy Yard, and the Philadelphia Navy Yard; Gregory sailed to Charleston, South Carolina, 4 January 1921. A year of local training operations out of the southern port ended 12 April 1922, when Gregory entered the Philadelphia Navy Yard. She decommissioned 7 July 1922 and went into reserve. As war broke again over Europe, threatening to involve the United States, Gregory and three other four stackers were taken out of mothballs for conversion to high speed transports. The destroyers were stripped of virtually all their armament to make room for boats, while other important modifications were made for troops and cargo (such as removing two forward boiler rooms and their stacks). Gregory recommissioned 4 November 1940 as APD 3 and joined Little, Colhoun, and McKean to form Transport Division 12 (TransDiv 12). Gregory and her sister APDs trained along the East Coast for the following year perfecting landing techniques with various Marine divisions. None of these ships survived through the Pacific war, as all but McKean were lost during the Solomon Islands campaign.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1942 жылдың 27 қаңтарында ол Чарльстоннан Перл-Харборға аттанды. Гавайи суларындағы жаттығулар TransDiv 12-ні көктем бойы Тынық мұхитында ұстады, содан кейін олар жөндеу үшін Сан-Диегоға оралды. 7 маусымда тағы да Тынық мұхитына бағыт алды, бір аптадан соң Перл-Харборға жетіп, Гуадалканалға шабуылға дайындалды. Бұл Американың Тынық мұхитындағы алғашқы шабуылдық әрекеті болды. 1942 жылдың 31 шілдесінде Нумеадан шығып, Грегори 62-ші жедел топқа (TF 62) (адмирал Фрэнк Джек Флетчердің басшылығымен) қосылды және Гуадалканалға қарай жүзді. 7 тамыздағы алғашқы шабуылда теңізшілерді жағаға түсіргеннен кейін Грегори және оның бірдей APD кемелері аймақта қалды. Кемелер қатысуы қызу болған аралдардың маңындағы суды күзетті, бұл сулар кейіннен "Темір түп" деп аталып, жаман даңққа ие болды, және Эспириту-Сантодан оқ-дәрілер мен жабдықтар жеткізді. 4 қыркүйекте Грегори мен Литтл Саво аралына теңізшілер батальонын жеткізгеннен кейін Тулагидегі бекінісіне қайтып келді. Түн қараңғы болды, көлеңке барлық бағдаршамдарды жасырды, сондықтан капитан қауіпті каналдан өтудің орнына патрульде қалуға шешім қабылдады. Гуадалканал мен Саво аралы арасында жүзіп келе жатқанда, жапондық эсминец Юдачи, жапондық эсминец Хацуюки және жапондық эсминец Муракумо "Токио экспресі" арқылы Гуадалканалға әскер мен жабдық жеткізу үшін Есікке байқалмай кірді. Жеткізілімді аяқтағаннан кейін, экипаждар Лунга-Пойнттағы Хендерсон алаңына оқ атуға дайындалды. 5 қыркүйекте сағат 00:56-да Грегори мен Литтл жапондық суасты қайығынан келген деп ойлаған оқ атылғанын көрді, бірақ радар төрт нысанды көрсетті; көрінеді, үш эсминецке крейсер қосылған. Екі қарулы кеме шайқасқа кірісуге, немесе тыныш және байқалмай кетуге шешім қабылдап жатқанда, шешім олардың қолынан шығып кетті. Әскери-теңіз күштерінің ұшқышы да оқ атылғанын көрді және оны жапондық суасты қайығынан деп ойлап, екі APD-нің үстіне бес шамды тастады. Қараңғылықта көзге түскен Грегори мен Литтлді жапондық эсминецтері бірден байқап, сағат 01:00-де атыс ашты. Грегори барлық қаруларын қолданды, бірақ олардың күші жетпеді және шамдар тасталғаннан кейін үш минуттан соң кеме суға батып, суға түсе бастады. Екі қазан жарылып, палубалар отқа толы болды. Кеме командирі, ауыр жарақат алған лейтенант-коммандер Гарри Ф. Бауэр кемеден кетуге бұйрық берді, ал Грегоридің экипажы суға түсті. Бауэр екі серігіне көмекке шақырып, дауыстап көмек сұрап тұрған басқа экипажға көмектесуге бұйрық берді және оны ешқашан көрген жоқ; оның көрсеткен батылдығы үшін ол өлімнен кейін күміс жұлдызбен марапатталды. АҚШ Әскери-теңіз күштері кейіннен оның ерлігін құрметтеу үшін кемеге Гарри Ф. Бауэр деген ат берді. 01:23-те Грегоридің және Литтлдің көп бөлігінің экипажы суда болғанда, жапондық кемелер қайтадан оқ атуды бастады - зақымдалған кемелерге емес, судың үстіндегі көмексіз экипаждарға. Грегори атыс басталғаннан кейін 40 минуттан соң кор жағымен суға батты, екі сағаттан соң Литтл оны ілесіп кетті. Флот адмиралы Честер Нимиц, олардың жоғалуынан кейін батыл экипаждарды мақтап, "осы екі кішкентай кеме де мүмкіндігінше үлкен қарсылыққа қарсы күресті. Аз қаражатпен олар науқанның сәттілігі үшін маңызды міндеттерді орындады" деп жазды. Грегориден 24 офицер мен сарбаз, оның ішінде командир де қаза тапты. Бірінші сыныпты старшина Чарльз Френч Гуадалканал маңындағы акулалар көп суларда 6-8 сағат жүзіп, Грегоридің 15 аман қалғандарымен бірге құтқару салсын сүйреп, жапондық күштердің тұтқындауынан және мүмкін жазалануынан қашуға тырысты. Грегоридің аты 1942 жылдың 2 қазанында Әскери-теңіз тізімінен шығарылды.
On 27 January 1942 she departed Charleston for Pearl Harbor. Exercises in Hawaiian waters kept TransDiv 12 in the Pacific through the spring, after which they returned to San Diego for repairs. They sailed for the Pacific again on 7 June, reaching Pearl Harbor a week later to train for the upcoming invasion of Guadalcanal, America's first offensive effort in the Pacific campaign. Departing Nouméa on 31 July 1942, Gregory joined Task Force 62 (TF 62) (under Admiral Frank Jack Fletcher) and steamed for Guadalcanal. After sending her Marines ashore in the first assault waves 7 August, Gregory and her sister APDs remained in the area. The ships patrolled the waters around the hotly contested islands, waters which were to gain notoriety as "Iron Bottom Sound", and brought up ammunition & supplies from Espiritu Santo. On 4 September, Gregory and Little were returning to their anchorage at Tulagi after transferring a Marine Raider Battalion to Savo Island. The night was inky black with a low haze obscuring all landmarks, and the captains decided to remain on patrol rather than risk threading their way through the dangerous channel. As they steamed between Guadalcanal and Savo Island at , Japanese destroyer Yūdachi, Japanese destroyer Hatsuyuki and Japanese destroyer Murakumo entered the Slot undetected to deliver a "Tokyo Express" package of troops and supplies to Guadalcanal. After completing the delivery, the crews prepared to bombard Henderson Field at Lunga Point. At 00:56 on 5 September, Gregory and Little saw flashes of gunfire which they assumed came from a Japanese submarine until radar showed four targets; apparently a cruiser had joined the three destroyers. While the two outgunned ships were debating whether to close for action or depart quietly and undetected, the decision was taken out of their hands. A Navy pilot had also seen the gunfire and, assuming it came from a Japanese submarine, dropped a string of five flares almost on top of the two APDs. Gregory and Little, silhouetted against the blackness, were spotted immediately by the Japanese destroyers, which opened fire at 01:00. Gregory brought all her guns to bear but was overmatched and less than 3 minutes after the flares had been dropped was dead in the water and beginning to sink. Two boilers had burst and her decks were a mass of flames. Her skipper, Lieutenant Commander Harry F. Bauer, himself seriously wounded, gave the word to abandon ship, and Gregorys crew took to the water. Bauer ordered two companions to aid another crewman yelling for help and was never seen again; for his conduct, he posthumously received the Silver Star. The U. S. Navy subsequently named a ship, Harry F. Bauer, in recognition of his gallant action. At 01:23, with all of Gregorys and most of Littles crew in the water, the Japanese ships began shelling again—aiming not at the crippled ships but at their helpless crews in the water. Gregory sank stern first some 40 minutes after the firing had begun, and was followed two hours later by Little. Fleet Admiral Chester Nimitz, in praising the courageous crews after their loss, wrote that "both of these small vessels fought as well as possible against the overwhelming odds With little means, they performed duties vital to the success of the campaign." 24 officers and men, including the commanding officer, from Gregory were killed. Petty Officer First Class Charles French swam 6–8 hours in shark infested waters near Guadalcanal while towing a life raft with 15 of the Gregorys survivors to avoid capture and possible execution by Japanese forces on land. Gregorys name was struck from the Navy List 2 October 1942.
Марапаттар
Грегори екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін екі шайқас жұлдызын алды.
Gregory received two battle stars for her World War II service.